มิติลับปรากฏ ก้าวแรกสู่ความหวัง

กลิ่นอับชื้นของดินโคลนและกลางเก่ากลางใหม่ในเรือนพักหลังน้อยช่างชวนให้หงุดหงิดหัวใจเสียนี่กระไร หลินว่านหลิงใช้หลังมือปาดเหงื่อเม็ดเป้งที่ผุดขึ้นตามกรอบหน้าอย่างลวกๆ ดวงตาคู่คมกวาดมองสภาพห้องหับที่แทบไม่ต่างอะไรกับรังหนู รอยแตกร้าวตามผนังดินผสมฟางข้าวเผยให้เห็นลมโชกยามค่ำคืนที่พัดลอดเข้ามาจนเปลวเทียนกะพริบไหว ทว่าสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่เธอกำลังกังวลในยามนี้ ความปวดแปลบที่แล่นริ้วขึ้นมาจากขมับต่างหากที่เป็นตัวการสำคัญ ภาพความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก ทั้งความกดดัน ความคับแค้นใจจากคำดูถูกเหยียดหยามของป้าสะใภ้จาง และแปลงผักหลังบ้านที่แห้งเหี่ยวใกล้ตายราวกับรอวันฝังกลบ ทุกอย่างมันช่างน่าเวทนาเสียจนเชฟสาวมือทองจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดอย่างเธออยากจะสบถออกมาดังๆ ให้รู้แล้วรู้รอด *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* เสียงเคาะประตูด้านนอกดังขึ้นหักดิบความคิดของเธอ หานเฟิงยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงตามแบบฉบับชายหนุ่มผู้ผ่านศึกสงครามมาโชกโชน ในมือของเขาถือชามกระเบื้องบิ่นที่มีมันเทศต้มส่งควันฉุยกับน้ำใสแจ๋วอีกหนึ่งถ้วย "กินเสีย... พรุ่งนี้เธอต้องออกแรงถางหญ้าแปลงผักหลังบ้าน ถ้าเป็นลมไปตอนนี้ ฉันคงไม่มีปัญญาหาหมอมามารักษาให้" น้ำเสียงห้วนสั้นแต่แฝงไว้ด้วยความห่วงใยแบบกล้าๆ กลัวๆ นั่นทำให้มุมปากของหลินว่านหลิงกระตุกขึ้นเล็กน้อย นางเอกสาวปรายตามองอาหารมื้อค่ำอันแร้นแค้น ก่อนจะเงยหน้าสบตาชายหนุ่มตรงๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นพราวระยับด้วยประกายความเจ้าเล่ห์ที่ทำเอาหานเฟิงชะงักไปชั่วขณะ "สามี... ท่าทางเป็นห่วงฉันถึงเพียงนี้ หรือว่าในใจท่านเริ่มมีภรรยาคนนี้อยู่บ้างแล้วคะ?" หลินว่านหลิงจงใจลากเสียงยาว หยหยอกเย้าด้วยน้ำเสียงกึ่งเล่นกึ่งจริง หานเฟิงใบหน้าลามเลียด้วยสีแดงก่ำอย่างรวดเร็ว เขาเบือนหน้าหนีทันทีด้วยความขัดเขิน ขบกรามแน่นจนสันนูน "ไร้สาระ! รีบกินซะแล้วก็นอนพรุ่งนี้ยังมีงานหนักรออยู่" พูดจบเขาก็ยัดชามมันเทศใส่มือเธอแล้วสาวเท้ายาวหนีหายความมืดมิดยามวิกาลไปอย่างรวดเร็วราวกับกลัวภูตผี หลินว่านหลิงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทางปากแข็งใจอ่อนของสามีหนุ่มคนนี้ช่างน่าเอ็นดูเสียจริง นางจัดการจัดการกินมันเทศต้มจนหมดเกลี้ยง แม้รสชาติจะจืดชืดและฝืดคอ แต่ท้องที่หิวโหยก็ทำให้มันกลายเป็นอาหารอันโอชะไปโดยปริยาย ทันทีที่วางชามลง ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางข้ามมิติก็เข้าจู่โจมร่างบางอย่างรุนแรง เปลือกตาหนักอึ้งจนเธอต้องล้มตัวลงนอนบนฟางแห้งๆ ในห้องพักแคบๆ ลมหายใจเริ่มผ่อนเข้าออกสม่ำเสมอ ร่างกายเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว ทว่า... ในจิตใต้สำนึกที่มืดมิด กลับมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว วูบ! แสงสว่างวาบสีฟ้าครามสว่างจ้าขึ้นจนหลินว่านหลิงต้องยกมือขึ้นบังตา เมื่อปรับสายตาให้คุ้นชินกับความสว่างได้แล้ว ภาพตรงหน้าก็ทำเอาเธออ้าปากค้างจนแทบหุบไม่ลง นี่มัน... อะไรกันเนี่ย! สถานที่ที่เธอยืนอยู่หาใช่เรือนพักโทรมๆ ไม่ แต่เป็นพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลที่ถูกจัดสรรไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยราวกับเนรมิต พื้นดินสีดำสนิทอุดมไปด้วยสารอาหารที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นของดินดี ไอหมอกจางๆ ลอยคลอเคลียแปลงเกษตรขนาดมหึมา แบ่งสัดส่วนไว้อย่างชัดเจน ทั้งแปลงพืชผักสวนครัวสมุนไพรหายาก และที่สำคัญที่สุด... ตรงกลางพื้นที่นั้นมีตึกกระจกล้ำสมัยทรงกลมตั้งตระหง่านอยู่ ภายในเต็มไปด้วยหน้าจอโฮโลแกรมเรืองแสงและชั้นเก็บเมล็ดพันธุ์อัจฉริยะนับพันชนิด! *[ติ๊ง! ยินดีต้อนรับท่านประธานหลินว่านหลิง สู่ระบบ ‘ซูเปอร์ฟาร์มมิติลับสมองเพชร’ ระดับ 1]* เสียงสังเคราะห์ใสแจ๋วหวานหู-ดังขึ้นก้องอยู่ในหัวของเธอ พร้อมกับหน้าจอโปร่งใสที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า *[เงื่อนไขการปลดล็อกระบบ:* *1. พลังงานปัจจุบัน: 100 แต้ม* *2. เมล็ดพันธุ์เริ่มต้น: คะน้าวิญญาณสวรรค์, มะเขือเทศหยกอมตะ, และพริกเพลิงโลกันตร์* *3. คุณสมบัติพิเศษของมิติ: เวลาในมิติเร็วกว่าโลกภายนอก 10 เท่า น้ำและดินมีความบริสุทธิ์สูง สามารถฟื้นฟูสภาพร่างกายและเร่งการเจริญเติบโตของพืชผลได้อย่างไร้ขีดจำกัด!]* หัวใจของหลินว่านหลิงเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น สมองเพชรของเชฟสาวและนักวางPianประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่แค่ความฝัน แต่มันคือ ‘ทองคำก้อนใหญ่’ ที่สวรรค์เมตตาประทานมาให้เธอกอบกู้ชีวิตและตบหน้าพวกญาติจอมสูบเลือดสูบเนื้อกลุ่มนั้น! "ระบบ... ถ้าฉันปลูกพืชพวกนี้ ออกมาขาย ฉันจะรวยอู้ฟู่แค่ไหนกันนะ?" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากของหญิงสาว *[เรียนท่านเจ้าของระบบ ผลผลิตจากมิติลับนี้ไม่เพียงแต่รสชาติอร่อยเลิศล้ำ แต่ยังมีสรรพคุณทางยาและพลังงานปราณที่ช่วยบำรุงร่างกาย หากนำออกไปจำหน่าย ย่อมสร้างความฮือฮาได้อย่างแน่นอนค่ะ]* หลินว่านหลิงกวาดสายตามองแปลงดินอุดมสมบูรณ์ตรงหน้า สมองเริ่มวางแผนการทำมาหากินขั้นเด็ดขาด แปลงผักแห้งเหี่ยวหลังบ้านที่ป้าสะใภ้จางจ้องจะฮุบ งั้นหรือ? หึ... อีกไม่นาน นางจะทำให้มันกลายเป็นสวนเกษตรที่รุ่งโรจน์ที่สุดในแคว้น จนคนพวกนั้นต้องอ้าปากค้างด้วยความอิจฉาตาร้อน! ทว่า... ในขณะที่เธอกำลังเพลิดเพลินกับการเลือกเมล็ดพันธุ์มะเขือเทศหยกอมตะ จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกะทันหัน เสียงสัญญาณเตือนภัยแหลมสูงดังขึ้นระรัวจนน่าปวดหัว *[คำเตือนด่วน! ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมกำลังบุกรุกเข้ามาในเขตพื้นที่ไร่ตระกูลหานยามวิกาล... และเป้าหมายของมันคือ ‘แปลงผัก’ ที่ท่านเพิ่งรับปากจะดูแล!]*** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "กระท่อมไผ่ริมธาร" เสมอมานะคะ