สตรีมมิ่งที่ไม่ได้นัดหมาย

"นายมาทำอะไรที่นี่" เสียงของเรย์ต่ำลึกและเย็นเยียบราวกับคมมีดที่กรีดลงบนความเงียบงันภายในห้องพักส่วนตัวของโปรเพลเยอร์ระดับตำนาน เขาไม่ได้ขยับตัวแม้แต่นิ้วเดียว ทว่าดวงตาเรียวคมคู่นั้นกลับจ้องเขม็งไปยังร่างโปร่งที่ยืนยิ้มแป้นอยู่หน้าประตู มือถือเครื่องหรูในมือของอีกฝ่ายกำลังส่องไฟสีฟ้าจางๆ ขึ้นกระทบใบหน้าซนๆ ที่ดูจะสนุกกับสถานการณ์นี้เกินเหตุ ฟินิกซ์ไม่ได้สะทกสะท้านกับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาเลยแม้แต่น้อย เขาก้าวเท้าเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะหมุนตัวไปรอบๆ ราวกับกำลังสำรวจอาณาจักรส่วนตัวของราชาผู้เย็นชา "มาทำอะไรน่ะเหรอ?" ฟินิกซ์ลากเสียงยาวพลางขยับนิ้วกดหน้าจอมือถือรัวๆ "ก็มาดูให้เห็นกับตาน่ะสิว่า 'น้ำแข็งเรียกพี่' เวลาอยู่หลังกล้องจะยังรักษามาดได้นานแค่ไหน... อ้อ แล้วก็เผอิญว่ายอดวิวสตรีมสดตอนนี้มันกำลังพุ่งทะลุเพดานด้วยสิ" เรย์ชะงัก กรามของเขาขบเข้าหากันจนนูนเด่น "นายสตรีมอยู่เหรอ" "ช่าย..." ฟินิกซ์หันหน้าจอมือถือเข้าหาเรย์ เผยให้เห็นแชทที่วิ่งเร็วราวกับพายุทอร์นาโด "พวกเขากำลังคลั่งกันใหญ่เลยนะ โดยเฉพาะตอนที่เห็นคุณนิ่งค้างไปตอนเปิดประตูเมื่อกี้... บอกเลยว่าแฟนคลับผมรักซีนนี้มาก" เรย์ขยับกายอย่างรวดเร็วราวกับเสือชีตาห์ เขาพุ่งตัวเข้าประชิดตัวฟินิกซ์จนแผ่นหลังของคนตัวเล็กไปชนเข้ากับผนังห้อง กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ผสมกับกลิ่นไอความตื่นเต้นจากฟินิกซ์ทำให้เรย์รู้สึกหงุดหงิดจนแทบบ้า เขาใช้แขนข้างหนึ่งยันผนังขังอีกฝ่ายเอาไว้ สายตาคมดุจเหยี่ยวจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เป็นประกายซุกซนคู่นั้น "ปิดสตรีม เดี๋ยวนี้" เสียงของเรย์พร่าต่ำ ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล ฟินิกซ์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แม้จะปากเก่งแค่ไหน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความดุดันที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าคุมอารมณ์ได้ดีที่สุดในวงการ ความประหม่าก็เริ่มเกาะกินใจ ทว่าเขายังคงเชิดหน้าขึ้น สบตากับอีกฝ่ายไม่ยอมแพ้ "ถ้าผมไม่ปิดล่ะ?" ฟินิกซ์ท้าทายด้วยรอยยิ้มมุมปาก "คุณจะทำอะไรผม? กระชากมือถือไปเหรอ? หรือจะทำอย่างอื่นที่ทำให้คนดูสตรีมผมฟินกว่าเดิม?" เรย์ชะงักไปครู่หนึ่ง คำพูดหยอกเย้าของฟินิกซ์กระตุกหัวใจเขาอย่างรุนแรง ความโกรธที่เคยมีเริ่มถูกแทนที่ด้วยความปรารถนาบางอย่างที่เขาไม่เคยอยากจะยอมรับ เขาโน้มใบหน้าลงไปจนหน้าผากเกือบจะแตะกัน ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ตรงปลายจมูกของคนตรงหน้า "นายกล้ามากนะ ฟินิกซ์" เรย์กระซิบ แววตาที่เคยเย็นชาเปลี่ยนเป็นลุกโชนด้วยไฟแห่งความกระหาย "นายรู้ไหมว่าการยั่วโมโหคนที่เขาอดทนกับนายมาตลอด มันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงแค่ไหน" "ผมไม่กลัวราคาหรอก... ผมแค่อยากรู้ว่าคุณจะกล้า 'เล่น' กับผมแค่ไหนกันเชียว" ฟินิกซ์เอื้อมมือไปแตะแผงอกแกร่งของเรย์เบาๆ สัมผัสนั้นทำให้เรย์สั่นสะท้านไปถึงกระดูกสันหลัง เขาพยายามดึงสติกลับมา แต่ทุกอย่างรอบตัวกลับดูหมุนคว้างไปหมด ยิ่งเห็นท่าทางยั่วยวนที่ไม่ได้ตั้งใจของคนตรงหน้า ความซึนเดเระที่เขาพยายามสร้างขึ้นเป็นเกราะป้องกันก็พังทลายลงจนหมดสิ้น เรย์โน้มหน้าลงไปใกล้ขึ้น จนริมฝีปากของเขาเกือบจะแตะกับริมฝีปากของอีกฝ่าย... ทว่าในจังหวะที่หัวใจของคนทั้งคู่เต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก เสียงแจ้งเตือนจากมือถือในมือฟินิกซ์ที่ถูกวางทิ้งไว้บนชั้นวางใกล้ๆ ก็ดังขึ้นขัดจังหวะ *ติ๊ง!* ไม่ใช่แค่เสียงแจ้งเตือนธรรมดา แต่มันคือเสียงเรียกเข้าจากวิดีโอคอลที่ปรากฏชื่อหน้าจอชัดเจนว่า 'หัวหน้าทีม' เรย์ผละออกจากฟินิกซ์ทันทีด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนหน้ากากที่ถูกสวมทับกลับเข้าไปใหม่ เขาจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนจะเหลือบมองหน้าจอมือถือนั่นด้วยสายตาเย็นชา "ดูเหมือนธุระสำคัญของคุณจะมาถึงแล้วนะ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้เกมมิ่งตัวโปรด ราวกับเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น ฟินิกซ์ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น หัวใจเขายังเต้นโครมครามไม่หยุด มือสั่นระริกขณะหยิบมือถือขึ้นมาดู แต่ก่อนที่เขาจะทันได้กดรับสาย ประตูห้องพักก็ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะ ร่างของชายวัยกลางคนที่ดูโกรธจัดก้าวเข้ามาพร้อมกับทีมงานอีกสองสามคน ก่อนที่ดวงตาของหัวหน้าทีมจะเบิกกว้างเมื่อเห็นฟินิกซ์ยืนอยู่ข้างๆ เรย์ พร้อมกับหน้าจอมือถือที่ยังคงขึ้นสถานะ 'Live Streaming' อยู่ "พวกนายทำบ้าอะไรกัน!?" หัวหน้าทีมตะโกนลั่น "ฟินิกซ์! นายรู้ไหมว่าการที่นายแอบสตรีมในห้องพักนักกีฬาระหว่างเก็บตัว มันผิดกฎร้ายแรงแค่ไหน!" เรย์ค่อยๆ หันเก้าอี้กลับมา สายตาของเขาไม่ได้มองไปที่หัวหน้าทีม แต่มองตรงไปที่ฟินิกซ์ที่ยืนหน้าซีดอยู่กลางห้อง เขาขยับยิ้มมุมปากเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี... เป็นรอยยิ้มที่ดูอันตรายและคาดเดาไม่ได้ที่สุด "กฎน่ะเหรอครับ?" เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มนุ่มทว่าสั่นประสาทคนฟัง "ถ้ามันเป็นกฎที่ขวางทางผม... ผมก็ไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องรักษามันไว้นะ" ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมห้องทั้งห้อง เรย์ก็ยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปหาฟินิกซ์ ก่อนจะหยิบมือถือจากมือของอีกฝ่ายขึ้นมา แล้วกดยกเลิกการรับสาย ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับหัวหน้าทีมด้วยแววตาที่เยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก "ถ้าคุณจะไล่เขาออก... ก็เตรียมหาคนมาแทนตำแหน่งผมด้วยแล้วกันครับ" คำพูดนั้นทำให้ทุกคนในห้องนิ่งค้างไปในทันที ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์ที่พุ่งทะยานของทั้งคู่ในตอนนี้ครับ แล้วพบกันตอนหน้าครับ - ไฟเยอร์บลัด