เปิดฉากสงครามน้ำลาย

เสียงคีย์บอร์ดกลไกสเปกมหาเทพถูกรัวกระหน่ำจนฟังคล้ายเสียงประทัดในคืนตรุษจีน เม้าส์เกมมิ่งราคาแพงถูกกระชากลากถูบนแผ่นรองเม้าส์ผืนใหญ่ด้วยความรุนแรงที่บ่งบอกถึงระดับความหัวร้อนของผู้ใช้งานได้เป็นอย่างดี หน้าจอเกมมิ่งโค้งขนาดสามสิบสองนิ้วสะท้อนภาพตัวละครในเกมที่กำลังนอนคว่ำหน้าหมดสภาพอยู่บนพื้นสนามประลองดิจิทัล ขณะที่ไอคอนสตรีมมิ่งมุมขวาบนกำลังกระพริบเตือนข้อความแชทจากแฟนคลับที่ไหลทะลักเข้ามาดั่งสายน้ำหลาก "โอ้โห! ท่านผู้ชมครับ... เห็นไหมครับว่าความอัจฉริยะระดับโปรเพลเยอร์สี่สมัยซ้อนเนี่ย เขามีลีลาการจูบพื้นสนามที่งดงามขนาดไหน สมแล้วที่เป็นฉายาน้ำแข็งเรียกพี่ เย็นชาจนสมองแข็งกลายเป็นก้อนน้ำแข็งขั้วโลกไปแล้วมั้งนั่น" ฟินิกซ์ดีดตัวพิงพนักเก้าอี้เกมมิ่ง สองมือประสานกันไว้ที่ท้ายทอย รอยยิ้มกวนประสาทถูกจุดขึ้นที่มุมปากอย่างท้าทาย ดวงตาคู่คมพราวระยับด้วยความสนุกสนานยามได้เห็นร่างอวตารของโปรเพลเยอร์หนุ่มชื่อดังนอนนิ่งสนิทอยู่แทบเท้า ในมือถือโทรศัพท์มือถือที่กำลังเปิดหน้าต่างสตรีมสดค้างไว้ เสียงหัวเราะเยาะเบาๆ ในลำคอหลุดลอดออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง ด้านอีกฟากหนึ่งของห้องซ้อมที่ถูกกั้นด้วยกระจกกันเสียงใสแจ๋ว เรย์กระชากหูฟังเกมมิ่งราคาแพงออกจากศีรษะด้วยความเร็วสูงจนเส้นผมสีดำสนิทลู่ลงระกรอบหน้าโครงหน้าคมคายบึ้งตึง ดวงตาสีเข้มดุจก้อนน้ำแข็งขั้วโลกจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ขึ้นตัวอักษรสีแดงฉานว่า 'YOU DIED' สลับกับมองผ่านกระจกใสไปยังไอ้ตัวแสบที่กำลังนั่งยิ้มแป้นแล้นอยู่ในห้องสตรีมสด หัวใจของเรย์เต้นกระหน่ำในอก ไม่ใช่เพราะความพ่ายแพ้ในเกม... แต่เป็นเพราะความหงุดหงิดระคนหมั่นไส้ผู้ชายปากดีที่นั่งลอยหน้าลอยตาอยู่ตรงนั้นต่างหาก เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเดินตรงไปยังประตูเชื่อมระหว่างห้องด้วยจังหวะจะโคนหนักแน่น มือเรียวผลักบานประตูเปิดออกเสียงดังปังจนคนในห้องสะดุ้งเล็กน้อย แต่ฟินิกซ์ก็ยังคงรักษาฟอร์มความกวนประสาทไว้ได้เหนียวแน่น เจ้าตัวหันมามองหน้าเขาพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างยียวน "อ้าว พ่อรูปหล่อแห่งวงการอีสปอร์ต หัวร้อนจนควันออกหูแล้วเหรอครับ ระวังเส้นเลือดในสมองแตกตายคาห้องซ้อมนะ ผมขี้เกียจไปงานศพคนปากหนักแบบคุณหรอกนะ" ฟินิกซ์เอ่ยแซวผ่านไมโครโฟนสตรีมมิ่งที่ยังคงเปิดเสียงออกไปหาผู้ชมหลายหมื่นคน เรย์ก้าวเข้ามาหยุดยืนประชิดโต๊ะทำงานของอีกฝ่าย รัศมีคุกคามแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาจนอุณหภูมิรอบข้างลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อย มองสำรวจใบหน้ากวนประสาทของคนที่นั่งเงยหน้าสบตาเขากลับอย่างไม่เกรงกลัว "นายคิดว่าชนะฉันในเกมจับฉลากนั่น แล้วแปลว่านายเก่งกาจพอกล้ามาต่อปากต่อคำกับฉันได้งั้นเหรอ ฟินิกซ์" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยลอดไรฟัน เย็นเยียบและคมกริบราวกับใบมีดโกนที่เคลือบยาพิษ ฟินิกซ์ไม่มีย่อท้อ เขาโน้มตัวเข้าหาเรย์เล็กน้อย ระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งคู่ลดลงจนเหลือเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ สะอาดสดชื่นลอยแตะจมูกเรย์จนโปรเพลเยอร์หนุ่มต้องเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว "ผมไม่ได้บอกว่าตัวเองเก่งครับ... แต่ผมแค่บอกว่า 'คุณ' น่ะ มันกากเกินคาดต่างหาก" ฟินิกซ์กระซิบด้วยน้ำเสียงยียวน จงใจเน้นคำว่ากากเพื่อให้กระแทกใจคนฟังเต็มๆ "โปรเพลเยอร์ร้อยล้านวิว แต่สเต็ปการหลบสกิลเมื่อกี้... แม้แต่เด็กหัดเล่นเขายังอายเลยนะคุณเรย์" เรย์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นชัดเจน ความโกรธพุ่งพล่านขึ้นมาตีรันที่อก แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าความโกรธก็คือ จังหวะหัวใจที่ทรยศของเขาอีกแล้ว มันเต้นรัวแรงและดังจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน เรย์ก้มมองใบหน้าทะเล้นที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แววตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากที่ขยับพูดจาถางถางเขาไม่หยุดอย่างเผลอไผล ให้ตายสิ... ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไปแล้ว "ปากดีแบบนี้... ลองมาดวลกันตัวต่อตัวแบบออฟไลน์สิ นายจะกล้าเก่งเหมือนตอนนั่งเห่าหน้าไมค์หรือเปล่าล่ะ" เรย์ท้าทายกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน พยายามดึงสติและกำแพงความเย็นชาของตัวเองกลับคืนมา ฟินิกซ์หัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตเป็นประกายวิบวับอย่างถูกอกถูกใจ เขาชอบเวลาที่อีกฝ่ายหมดมาดหน้านิ่งแล้วกลายร่างเป็นแมวป่าแยกเขี้ยวใส่แบบนี้เสียจริง มันท้าทายและน่าสนุกเป็นบ้า "ได้สิครับ ผมพร้อมเสมออยู่แล้ว... แต่ถ้าคุณแพ้รอบนี้ คุณต้องยอมทำตามคำสั่งผมหนึ่งข้อ ตกลงไหมล่ะ?" ฟินิกซ์ยื่นข้อเสนอพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ "ไม่มีทางที่ฉันจะแพ้คนอย่างนาย" "งั้นก็พิสูจน์ให้ดูหน่อยสิครับ..." ฟินิกซ์พูดพลางเอื้อมมือเรียวไปแตะที่ข้อมือของเรย์เบาๆ ตั้งใจจะผละตัวลุกขึ้นยืนเพื่อเริ่มเกมใหม่ แต่ในจังหวะที่มือเรียวแตะลงบนผิวเนื้อ เรย์กลับพลิกข้อมือคว้าหมับเข้าที่มือของฟินิกซ์ไว้แน่น แรงดึงกะทันหันทำให้ฟินิกซ์เสียหลัก เซถลาพุ่งเข้าชนแผงอกกว้างของเรย์อย่างจัง ลมหายใจของทั้งคู่ปะทะกันในระยะประชิดจนแทบจะหลอมรวมเป็นลมหายใจเดียวกัน ห้องซ้อมที่เคยอึกทึกพลันเงียบสงบลงราวกับโลกหยุดหมุน ฟินิกซ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เงยหน้าขึ้นมองสบตากับเรย์ที่ก้มลงมองเขาพอดิบพอดี ดวงตาสีเข้มคู่นั้นไม่ได้มีความเยือกเย็นหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงประกายไฟบางอย่างที่ร้อนแรงและลึกซึ้งจนคนมองถึงกับลมหายใจสะดุด เรย์ก้มหน้าลงกระซิบชิดริมหูของสตรีมเมอร์ตัวแสบ เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าและสั่นระริกเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ "ระวังตัวไว้ให้ดี... เพราะฉันจะทำให้นายไม่มีโอกาสได้อ้าปากพูดจากวนประสาทฉันอีกเลย" ยังไม่ทันที่ฟินิกซ์จะได้ตอบโต้คำขู่ที่เต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าระหว่างกัน ประตูห้องซ้อมหลักด้านนอกก็ถูกกระชากเปิดออกเสียงดังลั่น พร้อมกับร่างของบุคคลที่สามก้าวพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "เรย์! ฟินิกซ์! ชิบหายแล้ว... พวกนายออกไปดูหน้าจอนอกห้องเร็วกว่านี้หน่อย มีคนปล่อยคลิปแบล็กเมล์พวกนายตอนอยู่ในห้องซ้อมเมื่อวานนี้ว่อนเน็ตไปหมดแล้ว!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความฟินและร่วมลุ้นไปกับความปากแข็งของพ่อหนุ่มน้ำแข็งกับสตรีมเมอร์ตัวแสบในตอนนี้นะครับ