เศษซากอารยธรรมโบราณของมหานครลอยฟ้า 'เอลเทรีย' กำลังสั่นสะเทือนด้วยแรงกดดันระดับมหาศาล เม็ดทรายสีทองบนพื้นหินอ่อนถูกยกตัวลอยขึ้นด้วยคลื่นพลังงานสีครามเข้มข้น กร (Korn) ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าแท่นบูชาหินออบซิเดียนสีดำสนิท ในมือข้างขวาของเขากำศิลาแห่งความทรงจำชิ้นสุดท้ายไว้แน่น ผิวสัมผัสเย็นเฉียบของมันสะท้อนแสงเรืองรองจากรอยแยกมิติที่กำลังปริแตกออกทีละน้อย
*“ในที่สุด... ก็หาทางกลับมาสู่จุดเริ่มต้นได้เสียทีนะ... ตัวข้าในโลกที่บิดเบี้ยว”*
เสียงทุ้มต่ำก้องกังวานอยู่ในห้วงความคิด คำพูดของเงาสะท้อนในกระจกมิติจากบทที่แล้วยังคงติดอยู่ในโสตประสาท มันไม่ใช่เสียงของระบบเกม แต่เป็นเสียงที่สะท้อนออกมาจากรหัสพันธุกรรมดิจิทัลที่ถูกฝังไว้ลึกที่สุดในโค้ดของโลก VRMMO แห่งนี้ กรสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ในฐานะโปรแกรมเมอร์หนุ่มผู้เชี่ยวชาญการแกะรอยระบบ เขารู้ดีว่าความผิดปกติระดับนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากบั๊กทั่วไป แต่มันคือโครงสร้างเรื่องราวที่ถูกเขียนทับซ้อนกันมาอย่างยาวนาน
"กร... ทางด้านขวา แรงดันมานามันพุ่งสูงเกินร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วนะ ระวังตัวด้วย!"
เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความกังวลของอาจารย์ลิน (Lin) ดังขึ้นผ่านระบบสื่อสารส่วนตัว เธอ, เซียนเกมสาวสวยผู้ครองอันดับท็อปเซิร์ฟเวอร์ กำลังยืนคุมเชิงอยู่บนซากเสาหินโบราณห่างออกไปสามสิบเมตร ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบด้านเพื่อระวังภัยให้เขา แม้ภายนอกเธอจะดูเย็นชาและเด็ดเดี่ยว แต่ปลายนิ้วเรียวที่กำลังกดสลับหน้าต่างสถานะรัวๆ นั้นฟ้องชัดเจนว่าเธอกำลังเป็นห่วงเขามากแค่ไหน
"ผมเห็นแล้วครับอาจารย์... โค้ดตรงจุดนี้กำลังรีเซ็ตตัวเอง มันกำลังรอคีย์สำคัญบางอย่างอยู่" กรตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุขุม ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกวาดมองหน้าต่างดีลบักการประมวลผลที่ไหลผ่านเรตติ้งสูงลิ่วบนจอโฮโลแกรม นิ้วมือทั้งสิบบรรจงพิมพ์ชุดคำสั่งลัดลงไปในอากาศเพื่อตรึงเสถียรภาพของเขตอาคมไม่ให้พังทลายลงมาก่อนเวลาอันควร
เขารู้ดีว่านี่คือเดิมพันครั้งสำคัญที่สุด อาวุธประจำตัวชิ้นสุดท้ายที่ซ่อนอยู่ในดันเจี้ยนระดับตำนานนี้ ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อให้ผู้เล่นทั่วไปครอบครอง แต่มันคือ 'วัตถุโบราณแห่งปฐมกาล' ที่เชื่อมโยงระหว่างโลกความจริงและโลกเสิร์ฟเวอร์เข้าไว้ด้วยกัน หากคำนวณสูตรคณิตศาสตร์ในระบบผิดพลาดแม้แต่น้ำหนักเดียว ตัวละครของเขาอาจถูกรีเซ็ตข้อมูลทั้งหมดจนกลายเป็นศูนย์ในพริบตา
"ถ้าอย่างนั้น นายก็รีบปิดงานเสียทีสิ ฉันเริ่มเบื่อบรรยากาศมืดๆ นี่เต็มทีแล้วนะ" ลินส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากและมีเพียงกรเท่านั้นที่ได้รับมัน ความอบอุ่นจากเธอบริเวณก้นบึ้งของหัวใจทำให้กรมีความมั่นใจเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
กรพยักหน้ารับเบาๆ เขายื่นศิลาแห่งความทรงจำลงไปในช่องว่างบนแท่นบูชาหินออบซิเดียน ทันทีที่วัตถุดิบทั้งสองสัมผัสกัน พื้นดินใต้เท้าก็ยุบตัวลงเกิดเป็นวงแหวนเวทมนตร์สีทองอร่าม เสียงเพลงประกอบฉากแนวออร์เคสตราบรรเลงขึ้นด้วยท่วงทำนองยิ่งใหญ่ ชวนให้ฮึกเหิมและตื่นเต้นระทึกขวัญไปพร้อมๆ กัน
*ตึงงงงงง!*
ลำแสงพุ่งทะลุชั้นบรรยากาศของโลกเสิร์ฟเวอร์ขึ้นไปบนท้องฟ้า รอยแยกมิติจำนวนนับไม่ถ้วนเปิดออกเผยให้เห็นห้วงอวกาศสีม่วงเข้ม ข้อมูลโค้ดนับล้านบรรทัดไหลทะลักลงมาห่อหุ้มร่างของกรไว้ราวกับเกราะป้องกันอันแข็งแกร่ง หัวใจของโปรแกรมเมอร์หนุ่มเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น นี่ไม่ใช่แค่การได้รับไอเทมธรรมดา แต่มันคือการปลดล็อกขีดจำกัดที่แท้จริงของตัวละคร
ในจังหวะนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีทองอร่ามขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับเสียงดนตรีเฉลิมฉลองที่ดังกระหึ่มก้องกังวานไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์
[ประกาศจากระบบหลัก: ผู้เล่น 'กร' ได้ทำการเชื่อมต่อกับ 'สนับมือแห่งปฐมกาล: อาเทมิส (Genesis Gauntlet: Artemis)' สำเร็จ]
[เงื่อนไขการครอบครองสมบูรณ์: ปลดล็อกระดับจิตวิญญาณขั้นสูงสุด]
[สถานะไอเทม: ผูกมัดถาวร (ไม่สามารถแลกเปลี่ยนหรือดรอปได้)]
ท่ามกลางแสงสว่างเจิดจ้า โครงสร้างของสนับมือเหล็กไหลสีนิลกาฬก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่มือขวาของกร มันถูกประดับด้วยอัญมณีสีฟ้าครามที่สะท้อนแสงระยิบระยับราวกับดวงดาวนับล้านดวง ลวดลายสลักบนผิวโลหะเป็นภาษาโบราณที่ขยับเคลื่อนไหวได้เองเสมือนมีชีวิต ทุกครั้งที่เขากำหมัด พลังงานคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจะแผ่ขยายออกไปรอบตัวจนเกิดเป็นสนามพลังป้องกันที่แม้แต่การโจมตีระดับบอสใหญ่ก็ไม่สามารถทะลวงผ่านได้
กรทดลองขยับนิ้วมือ ความรู้สึกหน่วงและหนักอึ้งในตอนแรกหายไปแทนที่ด้วยความคล่องตัวราวกับว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขาจริงๆ พลังโจมตีพื้นฐานของตัวละครพุ่งทะยานขึ้นไปแตะเพดานสูงสุดของระบบอย่างไร้ขีดจำกัด ค่าความแม่นยำและอัตราคริติคอลถูกยกระดับขึ้นจนน่าตกใจ
"สุดยอดจริงๆ..." กรพึมพำกับตัวเองด้วยความทึ่ง สายตาจับจ้องไปที่รายละเอียดคุณสมบัติไอเทมที่ยาวเหยียด นี่คืออาวุธที่เขาใช้เวลาวางแผนและแกะรอยโค้ดมานานนับเดือน
"ไม่เสียแรงที่นายยอมอดหลับอดนอนเขียนโค้ดวิเคราะห์ข้อมูลอยู่สามวันสามคืนเลยนะเนี่ย" ลินเดินเข้ามาใกล้ รอยยิ้มชื่นชมปรากฏบนใบหน้าสวยคม เธอใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่ผิวสนับมือเหล็กไหลด้วยความสนใจ "ดูเหมือนว่าพลังงานของมันจะเข้ากับสไตล์การต่อสู้แบบผสมผสานระหว่างเวทมนตร์และคอมโบประชิดตัวของนายได้อย่างลงตัวเลยทีเดียว"
"ขอบคุณครับอาจารย์ ถ้าไม่ได้คำแนะนำเรื่องการคำนวณมานาจากคุณในตอนนั้น ผมคงไม่สามารถทะลวงผ่านระบบป้องกันชั้นนอกมาถึงจุดนี้ได้หรอกครับ" กรหันไปมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง ความสำเร็จครั้งนี้ไม่ใช่ผลงานของเขาเพียงคนเดียว แต่มันคือบทพิสูจน์ของความร่วมมือและความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีให้กันเสมอมา
บรรยากาศรอบตัวเริ่มสงบลง รอยแยกมิติบนท้องฟ้าค่อยๆ ปิดตัวลงทีละน้อย เหลือเพียงละอองแสงสีทองที่ยังคงโปรยปรายลงมาราวกับหิมะ กรยกแขนขึ้นเตรียมจะชวนอาจารย์ลินเดินทางออกจากดันเจี้ยนเพื่อไปเฉลิมฉลองความสำเร็จ แต่ทว่า...
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นอีกครั้งด้วยโทนเสียงที่แตกต่างออกไป มันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนความสำเร็จทั่วไป แต่เป็นเสียงเตือนสีแดงฉานที่บ่งบอกถึงภัยพิบัติระดับวิกฤต หน้าต่างโฮโลแกรมสีดำสนิทดีดเด้งขึ้นมาตรงหน้าโดยที่พวกเขาไม่ได้เป็นคนเรียกมันขึ้นมา
[คำเตือนจากระบบแกนกลาง: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอก]
[รหัสผู้ใช้งานปริศนา: 'Null_Pointer' กำลังเข้าสู่พื้นที่เขตหวงห้าม]
[เป้าหมายการเชื่อมต่อ: ข้อมูลจิตวิญญาณของผู้เล่น 'กร' และ 'ลิน']
ดวงตาของกรเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปในพริบตา ในฐานะโปรแกรมเมอร์ เขารู้ทันทีว่าชื่อ 'Null_Pointer' หมายถึงอะไร มันคือรหัสคำสั่งที่ใช้ลบข้อมูลทิ้งจากรากฐาน มิติเบื้องหน้าของพวกเขาเริ่มบิดเบี้ยวเป็นคลื่นสีเทา และจากรอยแยกนั้นเอง เงาร่างในชุดคลุมสีดำสนิทผู้สวมหน้ากากอนามัยลายพิกเซลก็ก้าวเท้าเดินออกมาอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ
"เก่งมาก... ที่อุตส่าห์เดินทางมาถึงจุดนี้ได้... เจ้าหนูโปรแกรมเมอร์" เสียงปริศนาดังขึ้นพร้อมกับประกายตาสีแดงฉานที่จ้องมองตรงมาที่กร "แต่ก็น่าเสียดายนะ ที่ของเล่นชิ้นใหม่ชิ้นนั้น... กำลังจะกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของข้าโดยสมบูรณ์"
กรขยับตัวไปยืนบังหน้าอาจารย์ลินโดยอัตโนมัติ มือขวาที่สวม 'สนับมือแห่งปฐมกาล' กำแน่นจนเกิดเสียงข้อต่อโลหะลั่นกรอบ ความตื่นเต้นจากการปลดล็อกอาวุธเทพเจ้าเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความระแวดระวังอย่างถึงที่สุด
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครทุกตัวในโลกใบนี้เสมือนจริงนี้ด้วยกันเสมอมานะครับ
สยบหัวใจยัยเซียนเกมตัวร้าย กับนายโปรแกรมเมอร์คลั่งรัก•ตอนที่ 30
เสียงแจ้งเตือนระบบ: ปลดล็อกอาวุธเทพเจ้า
ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สยบหัวใจยัยเซียนเกมตัวร้าย กับนายโปรแกรมเมอร์คลั่งรัก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!