"อย่าขยับครับ ถ้าไม่อยากเห็นหัวเพื่อนคุณกระเด็นออกจากบ่าในวินาทีนี้"
เสียงทุ้มต่ำของชายฉกรรจ์ในชุดคลุมสีดำสนิทดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของ ‘แดนสนธยา’ พื้นที่รอยต่อระหว่างอาณาจักรลับแลกับหุบเขาแห่งความมืด กรหรี่ตาลง มองผ่านเลนส์มอนิเตอร์จิ๋วที่เขาซ่อนไว้หลังก้อนหิน หัวใจของเขาเต้นรัวเป็นจังหวะที่ต้องควบคุมให้มั่นคงที่สุด ในฐานะโปรแกรมเมอร์ เขาอ่านค่าความเสถียรของระบบในบริเวณนี้ออก มันคือกับดักเชิงโครงสร้างที่ถูกวางไว้อย่างแยบยล
สมาชิกกิลด์ ‘สายฟ้าสีคราม’ สามคนถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนแห่งความมืด (Darkness Bind) ที่สูบพลังงานชีวิตไปทีละน้อย ร่างของพวกเขาดูซูบซีดและไร้ทางสู้เบื้องหน้าคือเงาปีศาจระดับบอสที่เฝ้ากรงขัง
"กร..." เสียงกระซิบแผ่วเบาดังมาจากข้างกาย อาจารย์ลินขยับตัวเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ ประหนึ่งดอกไม้ป่าในคืนฤดูหนาว ดวงตาของเธอไม่ได้มองที่ตัวประกัน แต่มองไปที่ตำแหน่งจุดบอดของบอสศัตรู "มันไม่ได้ถือคัมภีร์โค้ด... แต่มันใช้ร่างของพวกเขาสร้าง 'เซิร์ฟเวอร์สำรอง' อยู่ ถ้าเราบุกเข้าไปโดยไม่ทำลายวงจรเชื่อมต่อ พวกเขาจะถูกลบทิ้งจากระบบทันที"
กรกัดฟันแน่น "ถ้าผมแฮ็กเข้าที่โหนดกลาง คุณเบี่ยงเบนความสนใจได้ไหมครับ? สองนาที... ผมต้องการแค่สองนาทีในการปลดล็อกโซ่พวกนั้น"
อาจารย์ลินไม่ได้ตอบด้วยคำพูด เธอเพียงแค่ขยับยิ้มที่มุมปาก—ยิ้มที่ดูเยือกเย็นและทรงพลัง ก่อนจะกระชับดาบยาวสีเงินในมือแน่น "สองนาทีเหรอ? นานไปนะ สำหรับฉัน"
ร่างของอาจารย์ลินพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร ไม่มีการร่ายเวท ไม่มีการเตือนล่วงหน้า เธอเลือกใช้ 'ก้าวพริบตา' (Blink Step) ผสานกับสกิล 'ดาบดาราสังหาร' แสงสีขาวนวลตาแตกกระจายออกราวกับฝนดาวตก มันไม่ใช่แค่การโจมตี แต่มันคือการร่ายรำที่สวยงามและอันตรายถึงชีวิต
*ฉึบ!*
คมดาบเฉือนผ่านแขนของบอสศัตรูที่กำลังจะกดสวิตช์ฆ่าตัวประกัน อาจารย์ลินหมุนตัวกลางอากาศ พลิกแพลงท่วงท่าด้วยความเร็วที่เหนือขีดจำกัดของค่า Agility ปกติ กรอาศัยจังหวะนั้นรัวนิ้วลงบนหน้าจอโฮโลแกรมของเขาอย่างบ้าคลั่ง โค้ดสีเขียวไหลผ่านม่านตาราวกับสายน้ำ
"ระบบป้องกันกำลังพยายามรีเซ็ตตัวเอง... อีก 30 วินาทีครับอาจารย์!" กรตะโกนบอก
"ไม่ต้องห่วงทางนี้!" อาจารย์ลินตอบกลับพร้อมกับกระโดดขึ้นไปยืนบนปลายดาบที่ปักคาอยู่บนไหล่ของบอส เธอกดฝ่ามือลงบนรอยแยกของมิติตรงหน้า พลังปราณสีครามพวยพุ่งออกมาเปลี่ยนเป็นเกราะสะท้อนพลังที่กันการโจมตีจากเวทมนตร์มืดของศัตรูได้อย่างหมดจด
การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่การใช้พลังถล่มทลาย แต่มันคือการประลองเชิงชั้นเชิง อาจารย์ลินเบี่ยงตัวหลบกรงเล็บปีศาจได้ในระยะเฉียดฉิว ทุกการเคลื่อนไหวของเธอถูกคำนวณมาอย่างแม่นยำ เพื่อล่อให้บอสเปิดเผยช่องโหว่ตรงกลางอก
เมื่อนาฬิกานับถอยหลังถึงเลขศูนย์ กรดีดนิ้วหนึ่งครั้ง "ปลดล็อก!"
*เปรี้ยง!*
โซ่ตรวนแห่งความมืดแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ สมาชิกกิลด์ทั้งสามร่วงลงพื้นพร้อมกับได้รับอิสระ แต่ในวินาทีที่วิกฤตกำลังจะคลี่คลาย บอสปีศาจที่ควรจะบาดเจ็บกลับคำรามลั่น มันไม่ได้โจมตีอาจารย์ลิน แต่กลับพุ่งตรงเข้าหา ‘รอยแยกมิติ’ ที่กรเปิดทิ้งไว้เพื่อดึงข้อมูลโค้ดชิ้นสุดท้ายออกมา
"ไม่นะ!" กรหน้าเสีย
อาจารย์ลินเบิกตากว้าง เธอตัดสินใจทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง เธอทิ้งดาบในมือแล้วพุ่งตัวเข้ากระแทกบอสปีศาจด้วยพลังทั้งหมดที่มี แรงปะทะทำให้พื้นที่รอบข้างสั่นสะเทือน แต่ทว่า... สิ่งที่เธอกระแทกไม่ได้มีแค่ปีศาจ แต่มันคือประตูมิติที่กำลังจะปิดลง
ควันสีดำจางหายไป เผยให้เห็นร่างของอาจารย์ลินที่กำลังร่วงหล่นลงสู่เหวลึกภายในแดนสนธยาอย่างช้าๆ โดยมีบอสปีศาจที่ถูกตรึงด้วยโซ่สีทองที่เธอแอบร่ายไว้ตั้งแต่ต้น... แต่ทว่าในมือของอาจารย์ลินนั้น ไม่ได้มีแค่ดาบ
เธอกลับถือ ‘เศษเสี้ยวโค้ดสีทอง’ ที่กรตามหามาตลอดเอาไว้ในมือ ก่อนที่รอยยิ้มสุดท้ายก่อนที่ร่างของเธอจะเลือนหายไปในเงามืด เธอส่งเสียงมาถึงกรผ่านระบบแชทส่วนตัวที่เปิดค้างไว้
[ข้อความจากระบบ: คุณได้รับ ‘ชิ้นส่วนโค้ดลำดับที่ 0’]
[ข้อความจากลิน: กร... อย่าเพิ่งร้องไห้นะครับ ดูที่หน้าจอของคุณสิ... นี่ไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของ 'ระบบเวอร์ชันใหม่' ที่เราต้องสร้างขึ้นด้วยกัน]
ทว่าในจังหวะนั้นเอง ท้องฟ้าของแดนสนธยาก็แตกร้าวออกเป็นเสี่ยงๆ เสียงระบบที่ประกาศก้องไม่ใช่เสียงที่กรคุ้นเคย แต่มันเป็นเสียงสังเคราะห์ที่เย็นชาและทรงอำนาจกว่าเดิม
[ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ใช้งานหมายเลข 0... เริ่มต้นกระบวนการลบทิ้งข้อมูลต้นฉบับ]
เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากรอยแยกมิติที่อาจารย์ลินเพิ่งจะปิดไป เขาคนนั้นสวมชุดโปรแกรมเมอร์สีขาวสะอาดตา ใบหน้าของเขาดูละม้ายคล้ายกับกรราวกับส่องกระจก แต่ดวงตานั้นกลับไร้ซึ่งความรู้สึกและเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาเงื้อมมือขึ้นและคว้าลำคอของกรเอาไว้ก่อนจะกระซิบเบาๆ
"ขอบคุณที่หาของให้จนครบนะ... เจ้าตัวสำรอง"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของกรและอาจารย์ลินมาจนถึงตอนนี้นะครับ แล้วพบกันในตอนถัดไปครับ - แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
สยบหัวใจยัยเซียนเกมตัวร้าย กับนายโปรแกรมเมอร์คลั่งรัก•ตอนที่ 26
ช่วยเหลือตัวประกันในแดนสนธยา
ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สยบหัวใจยัยเซียนเกมตัวร้าย กับนายโปรแกรมเมอร์คลั่งรัก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!