การเตรียมตัวครั้งใหญ่สู่มหาสงคราม

"พ่อ... พ่อจริงๆ ใช่ไหม?" เสียงของผมสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ รอยแยกมิตินั่นไม่ได้ปล่อยเพียงแค่ไอความมืดที่กัดกินเซิร์ฟเวอร์จนค่าความเสถียรลดฮวบ แต่มันกำลังดึงเอาเศษเสี้ยวความทรงจำที่ผมพยายามฝังกลบมาตลอดสิบปีให้พุ่งขึ้นมาเหมือนพายุคลั่ง เงาร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีนิลตัดกับแสงสีม่วงประหลาดนั่น คือภาพจำสุดท้ายที่ผมเห็นก่อนพ่อจะหายสาบสูญไปพร้อมกับโปรเจกต์ 'Genesis' ที่โลกจริง "กร! อย่ามองเข้าไปในดวงตาของมัน!" สัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือของอาจารย์ลินที่บีบต้นแขนผมแน่นดึงสติให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน ความเย็นเฉียบที่แล่นผ่านผิวหนังจากถุงมือของเธอช่วยดับความร้อนรุ่มในใจที่เกือบจะทำลายสมาธิของผมไปหมดสิ้น เธอไม่ได้เพียงแค่เตือนด้วยวาจา แต่แววตาคู่สวยที่ปกติจะนิ่งเฉย บัดนี้กลับวาวโรจน์ไปด้วยความตระหนักรู้ "นั่นไม่ใช่พ่อของเธอ แต่มันคือ 'ตัวจำลองความปรารถนา' ที่ระบบสร้างขึ้นเพื่อล่อลวงผู้เล่นที่จิตใจอ่อนแอ" อาจารย์ลินกระซิบชิดหู ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอทำให้ผมตั้งหลักได้อีกครั้ง "มองไปรอบๆ สิ กิลด์ต่างๆ กำลังแตกตื่น นี่คือกลยุทธ์ทำลายขวัญกำลังใจระดับสูง" ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามปรับจูนโปรแกรมในหัวให้กลับมาประมวลผลตามตรรกะอีกครั้ง การปรากฏตัวของเงาพ่อไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็น 'จุดโหว่ของระบบ' ที่ถูกตั้งใจเปิดขึ้นเพื่อต้อนให้ผู้เล่นทุกคนเข้าสู่กับดักตายตัว "ผมเข้าใจแล้วครับ..." ผมแค่นเสียงตอบ พยายามละสายตาจากเงาร่างนั้นที่ยังคงหัวเราะก้องอยู่ในมิติ "ทุกคน! ถอยร่นไปตั้งหลักที่แนวป้องกันชั้นที่สอง! หัวหน้ากิลด์ทุกคน ฟังผม! ถ้าเรายังยืนกระจายกำลังแบบนี้ เราจะถูกมันเขมือบทีละส่วน!" คำสั่งของผมไม่ได้เป็นเพียงการบอกเล่า แต่มันคือการตัดสินใจที่ฝืนความรู้สึกที่สุดในชีวิต การที่ต้องหันหลังให้ภาพลวงตาที่เหมือนพ่อตัวเองแทบทุกกระเบียดนิ้ว เพื่อหันไปเผชิญหน้ากับความจริงที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า เราถอยกลับมายังห้องบัญชาการหลักที่ถูกดัดแปลงจากวิหารแห่งแสง บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด หัวหน้ากิลด์แต่ละคนต่างมีใบหน้าซีดเผือด บางคนถึงกับมือสั่นเมื่อเห็นว่าค่าสถานะ 'System Stability' ของเซิร์ฟเวอร์ร่วงลงต่ำกว่า 40% หากตัวเลขนี้แตะศูนย์ ทุกอย่างที่พวกเราสร้างมา... ทุกหยาดเหงื่อที่เสียไป... จะสลายกลายเป็นข้อมูลขยะในพริบตา "เรามีเวลาไม่มาก" อาจารย์ลินก้าวขึ้นมาหน้าแผนที่โฮโลแกรม เธอใช้ปลายนิ้วเลื่อนโค้ดคำสั่งอย่างรวดเร็วและแม่นยำจนผมยังต้องทึ่ง "กร ฉันจัดการฝั่งพิกัดจุดบอดของรอยแยกแล้ว ส่วนเธอ... หน้าที่ในการทำลาย 'หัวใจของบอส' คือสิ่งที่เธอทำได้ดีที่สุด" "การบุกเข้าไปในใจกลางรอยแยกนั่นน่ะเหรอครับ?" ผมถามพลางกวาดสายตามองหน้าจอวิเคราะห์ข้อมูล "ถ้าผมเข้าไป ผมอาจจะไม่สามารถล็อกเอาต์กลับออกมาได้อีกเลยนะ" "นายเป็นโปรแกรมเมอร์" เธอหันมาสบตาผม สายตาของเธอในตอนนี้ไม่มีความเย็นชาเหลืออยู่ มีเพียงความเชื่อมั่นที่เปี่ยมล้น "นายไม่ได้แค่เล่นเกม แต่ถ้านายมองเห็นรูโหว่ของระบบ นายก็สามารถเขียนเส้นทางใหม่ได้ นายไม่ใช่แค่ผู้เล่น แต่คือนักแก้ไขโลกใบนี้" คำพูดของอาจารย์ลินทำให้ใจผมเต้นรัว ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความมุ่งมั่นที่พุ่งพล่าน เราเริ่มวางแผนกลยุทธ์ใหม่ ทั้ง 12 กิลด์ต้องประสานงานกันอย่างไม่มีที่ติ กิลด์สายป้องกันต้องสร้างโล่พลังงานขนาดยักษ์เพื่อต้านทานคลื่นพลังงานจากรอยแยก ส่วนกิลด์สายโจมตีเวทมนตร์ต้องเตรียมการร่ายมหาเวทปิดผนึกประสานงานกันเป็นจังหวะ ท่ามกลางการโต้เถียงและการจัดวางตำแหน่ง ผมแอบมองดูเงาร่างพ่อที่ยังคงยืนตระหง่านอยู่ที่ขอบฟ้าในมิติภาพลวงตา บางทีนี่อาจเป็นการทดสอบสุดท้ายที่โลกใบนี้มอบให้ผม การก้าวข้ามผ่านอดีตเพื่อปกป้องปัจจุบัน เมื่อแผนการทุกอย่างถูกเซตระบบเสร็จสิ้น สัญญาณเตือนสีแดงฉานก็ดังขึ้นทั่วทั้งแผนที่ สถานะของเซิร์ฟเวอร์เข้าสู่ขั้นวิกฤต บอสลับที่รอคอยการตื่นขึ้นเริ่มขยับตัวอย่างเชื่องช้า แต่มันกลับทรงพลังจนแรงกดดันทำให้เหล่าผู้เล่นระดับสูงในห้องนี้เข่าอ่อน "เริ่มปฏิบัติการได้!" ผมตะโกนลั่น เสียงของผมกลายเป็นจุดเริ่มต้นของมหาสงคราม เราพุ่งตัวออกจากวิหาร ทะยานผ่านกลุ่มเมฆสีเลือดที่เกิดจากความผิดปกติของข้อมูล ผมมองเห็นเงาร่างนั้นชัดขึ้นอีกครั้ง ในวินาทีที่ผมเงื้ออาวุธขึ้นเพื่อจะพุ่งผ่านรอยแยกเข้าไป เงาร่างนั้นหยุดหัวเราะ มันค่อยๆ หันใบหน้ากลับมามองผม แววตาของมันไม่ได้ว่างเปล่าเหมือนเงาปีศาจทั่วไป แต่มันมีความรู้สึก... ความเจ็บปวด และความโหยหาที่คล้ายกับของผมไม่มีผิดเพี้ยน ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ผมคุ้นเคยที่สุดก็ดังขึ้นในหัว แต่ทว่า... ครั้งนี้มันไม่ได้มาในรูปแบบภารกิจปกติ แต่มันคือคำสั่งด่วนจากระบบกลางของเกมที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนของผู้บุกรุกที่มีรหัสพันธุกรรมดิจิทัลตรงกับ: "ผู้สร้างระบบ Genesis (Korn's Father)"] [คำสั่งลับระดับ SSS: กำจัดเป้าหมาย หรือ ปลดล็อกความลับที่ถูกลบไปเมื่อสิบปีก่อน] [คำเตือน: หากท่านเลือกปลดล็อก ระบบจะทำการลบตัวตนของท่านออกจากเซิร์ฟเวอร์ทันทีเพื่อความปลอดภัยของข้อมูล] ผมหยุดกะทันหัน อาวุธในมือสั่นไหว หัวใจเต้นรัวเหมือนกลองศึก ข้างหน้าผมคืออนาคตของทุกคนในเกมนี้ที่ต้องปกป้อง แต่ข้างหลัง... คือความจริงที่ผมตามหามาตลอดชีวิต ในจังหวะนั้นเอง เงาร่างนั้นก็ยื่นมือออกมาหาผม พร้อมกับเสียงที่กระซิบแผ่วเบาจนแทบขาดใจ "กร... หยุดมัน... อย่าให้พวกมันเปิดประตูมิติที่แท้จริง..." และในวินาทีที่ปลายนิ้วของเราเกือบจะสัมผัสกัน ระบบทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกับเสียงกรีดร้องของโลกที่แตกร้าวออกเป็นเสี่ยงๆ ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางและไต่อันดับไปกับผมนะครับ แล้วเจอกันใหม่ในตอนหน้าครับ! แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต