โชว์สกิลที่เหนือกว่าคำบรรยาย

"ท่านเรนครับ... ทุกอย่างพร้อมตามบัญชาแล้วครับ จะให้ผมกวาดล้างกิลด์นี้ทิ้งเลยไหมครับ?" เสียงรายงานผ่านอุปกรณ์สื่อสารไร้สายของคาร์เตอร์ รองประธานสมาคมฮันเตอร์นานาชาติ ดังลอดออกมาท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก แรงก์เกอร์ระดับท็อปนับชีวิตในห้องโถงใหญ่ของกิลด์ "พยัคฆ์เพลิงกัลป์" ต่างกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังชายหนุ่มร่างโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทผู้ยืนกอดอกอยู่เบื้องหน้า เรน... ฮันเตอร์แรงก์ศูนย์ที่พวกมันเคยตราหน้าว่าเป็นแค่ "ตัวถ่วง" และ "ขยะไร้ค่า" เมื่อหลายปีก่อน บรรยากาศรอบตัวในยามนี้ช่างแตกต่างจากอดีตราวฟ้ากับเหว แรงกดดันมหาศาลจากมานาสีทองอร่ามที่แผ่ออกมาจากร่างของเรน ทำให้พื้นหินอ่อนใต้ฝ่าเท้าของเหล่าฮันเตอร์แรงก์ S ถึงกับปริร้าวเป็นทางยาว เสียงสะท้อนของระบบมหาเศรษฐีและพลังระดับ SSS ดังเตือนอยู่ในหูของเรนอย่างต่อเนื่อง ราวกับเสียงดนตรีแห่งชัยชนะที่กำลังบรรเลงต้อนรับผู้พิชิต "ยังก่อนครับ คาร์เตอร์" เรนเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเยือกเย็นจนคนฟังต้องสันหลังวาบ "ผมยังอยากสนุกกับการดูพวกสุนัขจนตรอกดิ้นรนอีกสักนิดนะครับ" ดวงตาสคมกริบของเรนกวาดมอง "เบอร์ทอร์น" ประธานกิลด์พยัคฆ์เพลิงกัลป์ ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเหยียดหยามและเตะโด่งเรนออกจากทีมอย่างไร้เยื่อใย ใบหน้าของเบอร์ทอร์นในยามนี้ซีดเผือด เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผาก มือหนาที่เคยถือดาบเวทมนตร์ราคาแพงสั่นเทาจนแทบประคองอาวุธไว้ไม่ไหว "มะ... เป็นไปไม่ได้!" เบอร์ทอร์นคำรามลอดไรฟัน ดวงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "แกมันแค่ฮันเตอร์แรงก์ศูนย์! สกิลของแกมันไร้ค่า! แกไม่มีทางมีพลังระดับนี้ได้... แกใช้เล่ห์กลอะไร!" เรนหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและความสะใจที่รอคอยมานานหลายปี เขาก้าวเท้าเข้าไปหาช้าๆ ทุกย่างก้าวสร้างแรงสั่นสะเทือนทางจิตวิทยาให้ฝ่ายตรงข้ามถอยร่นโดยอัตโนมัติ "เล่ห์กลอย่างนั้นหรือครับ ประธานเบอร์ทอร์น?" เรนหยุดยืนห่างจากร่างที่สั่นเทาเพียงแค่เอื้อมมือ "โลกใบนี้ไม่ได้ตัดสินกันที่โชคชะตาหรอกครับ... แต่มันตัดสินกันที่ 'ทรัพยากร' และ 'อำนาจ' ต่างหากล่ะครับ" ข้างกายของเรน รินะ คู่ชีวิตและฮันเตอร์สาวแรงก์ A ยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่ด้วยรอยภาคภูมิใจ ดวงตาคู่สวยของเธอมองชายหนุ่มผู้เป็นดั่งดวงใจด้วยความรักและความเคารพอย่างสุดซึ้ง เธอกุมมือหนาของเรนไว้แน่น ย้อนนึกไปถึงวันที่พวกเขาต้องอดมื้อกินมื้อ ถูกเหยียดหยามจากคนกลุ่มเดียวกันนี้ แต่วันนี้... มือคู่นี้แหละที่กำลังจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน "ท่านเรนคะ... เอ๊ย... ครับ" รินะเผลอหลุดปากแก้คำพูดตามความคุ้นเคยเบาๆ ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้เรน "จัดการให้มันจบๆ เถอะครับ ฉันไม่อยากเสียเวลากับเศษสพานพวกนี้แล้วครับ" เรนพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นที่มอบให้เพียงแค่เธอคนเดียว ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเบอร์ทอร์นที่สติหลุดกระเจิงไปแล้ว "ในเมื่อคุณอยากรู้ว่าผมมีดีอะไร..." เรนยกมือขึ้นช้าๆ นิ้วเรียวยาวดีดนิ้วเบาๆ *แปะ!* เพียงแค่เสียงดีดนิ้วครั้งเดียว... มิติอากาศรอบตัวกิลด์พยัคฆ์เพลิงกัลป์ก็บิดเบี้ยวทันที วงแหวนเวทสีทองอร่ามขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนืออาคารกิลด์ แรงโน้มถ่วงมหาศาลพุ่งกดทับลงมาจนเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงนับร้อยชีวิตทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย เสียงกระดูกลั่นดังกรอบแกรบท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด "นี่มัน... สกิลอะไรกัน..." เบอร์ทอร์นพยายามใช้พลังทั้งหมดต้านทาน แต่ร่างของเขากลับถูกกดจนหน้าแนบพื้นหินอ่อนอย่างไม่1อาจขัดขืน "สกิลที่เหนือกว่าคำบรรยายยังไงล่ะครับ" เรนก้มมองลงมาด้วยสายตาของพญาอินทรีย์ที่มองเหยื่อในกรงขัง "ระบบ [มหาจักรพรรดิไร้เงา] เลเวล 999... สกิลเฉพาะตัว: [หัตถ์พิพากษาเทพยดา]" เรนไม่ได้แม้แต่จะชักอาวุธออกมาด้วยซ้ำ เขายื่นมือขวาออกไปข้างหน้าแล้วกำหมัดช้าๆ *เปรี้ยงงงง!* คลื่นพลังมาตราระดับ SSS ระเบิดออกเป็นวงกว้างในพริบตาเดียว แรงระเบิดนั้นทรงพลังจนทำลายโครงสร้างตึกกิลด์พยัคฆ์เพลิงกัลป์ครึ่งซีกให้กลายเป็นจุลในท่าเดียวโดยที่ไม่มีเศษซากปูนเหลือให้เห็น ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังรัวระทึกในหัวของเรน [ติ๊ง! กำจัดเป้าหมายระดับ S สำเร็จ 14 อัตรา] [ได้รับแต้มประสบการณ์ +10,000,000] [ระบบทำการโอนเงินเข้าบัญชีธนาคารกลาง: 5,000,000,000 บาทถ้วน (เรียบร้อย)] [ยอดคงเหลือในบัญชีปัจจุบัน: อนันต์] ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมพื้นที่ซากปรักหักพัง มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของรินะและเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จากความมืดของควันจางๆ เรนหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงไอความมืดอันเป็นเอกลักษณ์ที่คุ้นเคย บุคคลปริศนาในชุดคลุมสีเงินยวดยวงก้าวออกมา พร้อมกับโยนศีรษะของผู้นำกิลด์ใหญ่อีกแห่งมาแทบเท้าของเรน "นายท่านครับ..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความเคารพอย่างสูงสุด "หน่วยกวาดล้างเงาทิศเหนือจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ แต่ทว่า... ทางสมาคมใหญ่เพิ่งส่ง 'คำสั่งประหารชีวิตเร่งด่วน' มาถึงมือท่านแล้วครับ... และคนที่ถือคำสั่งนั้นมาด้วยตัวเองในตอนนี้ คือ 'เธอ' คนนั้นครับ" เรนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นร่างระหงในชุดยูนิฟอร์มสีขาวบริสุทธิ์ของประธานสมาคมสูงสุดก้าวเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลงมา พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนתะเยือกขึ้นในทันที ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" เสมอมานะครับ