การประลองที่ไร้ความยุติธรรม

"แกคิดว่าเศษสวะแรงก์ศูนย์อย่างพวกแก จะมีปัญญาเหยียบขึ้นมาบนสังเวียนของกิลด์พยัคฆ์ทมิฬได้โดยไม่ต้องกราบเท้าพวกฉันอย่างนั้นเรอะ?" เสียงหัวroเยาะเย้ยหยันดังก้องไปทั่วสนามฝึกซ้อมใต้ดินของกิลด์ฮันเตอร์ระดับท็อป กลิ่นอายความกดดันระดับแรงก์ B พั่งพรูออกมาจากร่างของ 'เดชา' หัวหน้านักเลงประจำกิลด์ผู้มีฉายาว่า 'หมัดปฐพี' เขายืนกอดอกจ้องมองเรนด้วยแววตารังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับกำลังมองดูแมลงสาบสกปรกที่บังAาญมาเดินอยู่บนพรมราคาแพง เรน (ตัวเอก) ยืนนิ่งสงบ ใบหน้าเรียบเฉยไร้ความหวาดกลัว ดวงตาคู่คมกริบสะท้อนภาพของกลุ่มคนที่เคยเหยียบย่ำเขาและรินะมานับครั้งไม่ถ้วน ความเงียบงันของเรนไม่ได้ทำให้เดชาได้ใจขึ้น หากแต่มันกลับไปสะกิดต่อมความโกรธของอีกฝ่ายให้เดือดดาลยิ่งขึ้นไปอีก "ไอ้เรน! หูหนวกเป็นใบ้ไปแล้วรึไงวะ!" เดชาตบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนฝุ่นตลบ "แกมันก็แค่ตัวถ่วง เป็นไอ้ขยะที่เกาะรินะกินไปวันๆ วันนี้แหละ ฉันจะสั่งสอนให้แกสำนึกว่า ระหว่างแกกับพวกฉันมันมีกำแพงที่ไม่มีวันข้ามผ่านได้ขนาดไหน!" รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงซุบซิบนินทาของเหล่าฮันเตอร์มุงที่ต่างพากันหัวroเยาะรอสมน้ำหน้า หลายคนส่งเสียงเชียร์ให้เดชาจัดการเรนให้หนัก เพื่อจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าคนไร้ค่าคนนี้ในสมาคมฮันเตอร์อีก ในมุมหนึ่งของลานประลอง รินะ (คู่ชีวิต) ฮันเตอร์สาวแรงก์ A ยืนกำหมัดแน่นจนข้อต่องอขาวซีด ดวงตาคู่สวยฉายแวววาวด้วยความโกรธเกรี้ยว เธอขยับตัวก้าวเท้าเตรียมจะพุ่งเข้าไปตบหน้าไอ้พวกปากเสียเหล่านั้น แต่ทว่า... มืออุ่นหนาของเรนกลับเอื้อมมาแตะที่ไหล่ของเธอเบาๆ พร้อมกับส่ายหน้าช้าๆ รินะหันไปมองคู่ชีวิตของเธอ ดวงตากลมโตคู่นั้นสั่นระริกด้วยความเป็นห่วง เธอกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เรนคะ... ไม่สิ เรน... ให้ฉันจัดการพวกมันเถอะค่ะ พวกมันรังแกคุณเกินไปแล้วนะ" (รินะพูดด้วยความรู้สึกเป็นห่วงอย่างสุดซึ้ง) เรนส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจอย่างล้นเหลือจนรินะต้องชะงัก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของผู้กุมชัยชนะไว้ในกำมือตั้งแต่ก่อนเริ่มเกม "รินะ... เชื่อใจผมสิครับ" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นทรงพลัง "ปล่อยให้ผมจัดการเรื่องนี้เอง คนพวกนี้... ถึงเวลาต้องชำระบัญชีกันยาวๆ แล้วล่ะครับ" เรนก้าวเท้าเดินขึ้นสู่สังเวียนช้าๆ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นคง เสียงรองเท้ากระทบพื้นเหล็กดัง *ก้องกังวาน* ท่ามกลางเสียงโห่ร้องที่ดังระงม [ติ๊ง! ตรวจพบความตั้งใจในการต่อสู้] [ระบบปลดล็อกภารกิจลับ: "ตบหน้าศักดิ์ศรีฮันเตอร์กร่าง"] [เงื่อนไข: เอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวโดยไม่ใช้มานา] [รางวัล: แต้มระบบ 1,000,000 แต้ม และสิทธิ์การเข้าถึงร้านค้าลับระดับ SSS] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเรน พร้อมกับตัวเลขพลังที่พุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัด เรนหัวroในลำคอเบาๆ มนุษย์พวกนี้คิดว่าเขายังเป็นฮันเตอร์แรงก์ศูนย์ที่ไม่มีพลังอะไรเลย แต่พวกมันไม่รู้เลยว่า เบื้องหลังตัวตนที่ถูกเหยียดหยามนี้ เขาคือผู้ครอบครองระบบที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาล "เข้ามาสิครับ เดชา... อย่าให้เสียเวลาอันมีค่าของผมเลย" เรนกวักมือเรียกด้วยท่าทีสบายๆ เดชาหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความอับอายที่ถูกเด็กใหม่อย่างเรนหยามเกียรติ "ไอ้สวะปากดี! วันนี้ฉันจะหักกระดูกแกให้เป็นชิ้นๆ!" เดชาระเบิดพลังปราณธาตุดินออกมาเต็มพิกัด ร่างกายของมันขยายใหญ่ขึ้น กล้ามเนื้อปูดโปนอัดแน่นไปด้วยพลังทำลายล้าง หมัดขวาของมันถูกเง้าง้างจนสุดแรงเกิด ก่อนจะพุ่งซัดเข้าใส่ใบหน้าของเรนด้วยความเร็วสูง เสียงแหวกอากาศดังหวีดหวิว รุนแรงจนฮันเตอร์รอบข้างต้องหลับตาปี๋ด้วยความหวาดเสียว ทว่า... ในเสี้ยววินาทีเป็นตายนั้นเอง เรนไม่แม้แต่จะหลบ หรือยกมือขึ้นตั้งรับ ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย ร่างกายขยับหลบวิถหมัดของเดชาอย่างเชื่องช้าแต่แม่นยำรา과ภูตผี ราวกับเขาสามารถมองเห็นอนาคตล่วงหน้าได้ *ฟึบ!* หมัดหนักอึ้งของเดชาชกวืดผ่านอากาศไปอย่างไร้ความหมาย แรงเหวี่ยงทำให้มันเสียหลักเซถลาไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้ และในจังหวะเสี้ยววินาทีที่เดชาเปิดช่องว่างนั้นเอง เรนก็เคลื่อนไหว! *เปรี้ยง!* ฝ่ามือเรียวยาวของเรนสะบัดออกไปกระทบเข้ากับใบหน้าของเดชาอย่างเต็มแรง ไม่ใช่หมัดที่รุนแรง แต่เป็นแรงกระแทกจากพละกำลังมหาศาลที่ระบบอัปเกรดให้ ร่างหนาหนักนับร้อยกิโลกรัมของเดชาปลิวละลิ่วลอยเคคว้างกลางอากาศ หมุนคว้งสามรอบก่อนจะตกระแทกพื้นสังเวียนดังสนั่นหวั่นไหว *ตูม!* ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ความเงียบกริบเข้าปกคลุมสนามฝึกซ้อมทันที ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจ ทุกคนอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความช็อกตาค้างจนแทบถล่นออกมานอกเบ้า หัวหน้านักเลงแรงก์ B ผู้เกรียงไกร ถูกฮันเตอร์แรงก์ศูนย์ตบกระเด็นด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวอย่างนั้นหรือ?! เป็นไปได้ยังไง! เรนยืนกอดอกมองร่างของเดชาที่นอนสลบเหมือดน้ำลายฟูมปากอยู่บนพื้น เขาก้มลงปัดฝุ่นที่เสื้อผ้าของตัวเองเบาๆ ด้วยท่าทางราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น รินะที่ยืนมองอยู่ด้านล่าง ยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกตะลึงระคนดีใจ ดวงตาของเธอประกายระยิบระยับด้วยความภาคภูมิใจในตัวคนรัก เรนกวาดสายตาคมกริบมองไปยังกลุ่มพรรคพวกของเดชาที่ยืนหน้าซีดเผือดตัวสั่นเทาเป็นลูกนกตกน้ำ ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นแตะหูเพื่อกดรับสายจากสมาร์ตโฟนส่วนตัว เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องดังมาจากด้านบนเพดานสนามฝึกซ้อมใต้ดิน เพดานกระจกนิรานดร์ถูกเปิดออกโดยคำสั่งเสียงของระบบ และในวินาทีต่อมา... เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวหรูหราล้ำอนาคตลำโต บินลงมาจอดนิ่งสนิทกลางลานฝึกซ้อมอย่างสง่างาม ประตูห้องโดยสารเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของประธานสมาคมฮันเตอร์ระดับประเทศ ที่ก้าวลงมาโค้งคำนับให้เรนอย่างนอบน้อมต่อหน้าสักขีพยานนับร้อยชีวิต "ท่านเรนครับ... ทุกอย่างพร้อมตามบัญชาแล้วครับ จะให้ผมกวาดล้างกิลด์นี้ทิ้งเลยไหมครับ?" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมมาโดยตลอดนะครับ — เงาฮันเตอร์ไร้เงา