ความลับใต้ดันเจี้ยนร้าง

"คุณกำลังเล่นกับไฟที่ใหญ่เกินกว่าจะควบคุมได้ ประธานวิชิต" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงัดของโกดังร้างเขตสาม สายลมยามวิกาลพัดผ่านเศษฝุ่นละอองที่ลอยเคว้งคว้าง เรนก้าวเท้าช้าๆ ผ่านกองเอกสารลับที่กระจัดกระจายบนพื้น คราบเลือดแห้งกรังและร่องรอยการต่อสู้ในอดีตไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นฮันเตอร์แรงก์ศูนย์รู้สึกหวั่นเกรงแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม แววตาของเขาคมกริบดั่งใบมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือนหน้ากากจอมปลอมของบรรดาผู้มีอิทธิพลให้หลุดร่วงลงมา รินะยืนอยู่เคียงข้างในชุดต่อสู้กระชับสัดส่วนสีดำสนิท ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดตามองหน้าจอโฮโลแกรมในมือที่แสดงข้อมูลการโอนเงินจำนวนมหาศาล ระหว่าง "สมาคมฮันเตอร์แห่งชาติ" กับบัญชีลับของกิลด์พยัคฆ์ทมิฬ "ไม่น่าเชื่อเลยนะคะเรน... เงินสนับสนุนจากรัฐที่ควรจะถูกนำไปเยียวยาครอบครัวผู้เสียชีวิตจากดันเจี้ยนเบรก กลับถูกยักยอกมาฟอกผ่านบริษัทบังหน้าพวกนี้จนหมดสิ้น" รินะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ความโกรธเกรี้ยวระคนรังเกียจฉายชัดผ่านนัยน์ตาคู่คม เธอปรายตามองชายวัยกลางคนในชุดสูทราคาแพงที่กำลังล้มลุกคลุกคลานอยู่เบื้องหน้า วิชิต รองประธานสมาคมผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ ใบซีดเผือด เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผาก ร่างอ้วนท้วมสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเมื่อตระหนักว่าความลับที่กุมไว้เหนือชีวิตคนนับร้อยกำลังถูกเปิดโปง เขาพยายามยันกายลุกขึ้นพร้อมกับหัวเราะในลำคออย่างน่าสมเพช "แก... แกมันก็แค่ไอ้ฮันเตอร์ไร้ค่าที่ไม่มีใครต้องการ! คิดว่าหลักฐานพวกนั้นจะทำอะไรฉันได้งั้นเหรอ? ต่อให้แกเอาไปประกาศก้องโลก สมาคมและกิลด์ใหญ่ก็พร้อมจะพลิกฟื้นให้แกกลายเป็นอาชญากรในพริบตาเดียว!" วิชิตแผדเสียงคำรามด้วยความเคียดแค้น แม้ความตายจะอยู่ตรงหน้า แต่ทิฐิและอำนาจเงินยังคงทำให้เขาคิดว่าตนเองเหนือกว่า เรนไม่โกรธเคือง เขากลับยกย่องมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน รอยยิ้มที่ทำให้วิชิตรู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบลำคอจนหายใจไม่ออก "อำนาจเหรอครับ? สิ่งที่คุณกำลังภาคภูมิใจนักหนา มันก็แค่เศษกระดาษที่ผมสามารถฉีกทิ้งได้ในกระพริบตาเดียวเท่านั้นเอง" เรนกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่าสะพรึงกลัว ชายหนุ่มสะบัดมือเบาๆ หน้าจอระบบสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังสะท้อนก้องในโสตประสาทของทุกคน [ติ๊ง! ตรวจพบการทำธุรกรรมผิดกฎหมายของเป้าหมาย ดำเนินการอายัดบัญชีเครือข่ายทั้งหมดโดยระบบมหาเศรษฐีไร้ขีดจำกัดเสร็จสิ้น] [สถานะทางการเงินของเป้าหมาย: ล้มละลายอย่างสมบูรณ์ภายใน 3... 2... 1 วินาที] พริบตา สมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อของวิชิตสั่นระรัวติดต่อกันนับร้อยครั้ง เสียงแจ้งเตือนข้อความปฏิเสธการทำธุรกรรมดังระMระบอจนน่าเวทนา วิชิตรีบควักโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยมือที่สั่นเทา หน้าจอแสดงผลบัญชีธนาคารทุกแห่งของเขากลายเป็นตัวเลขศูนย์บาท แถมยังมีหมายจับและคำสั่งอายัดทรัพย์สินส่งตรงจากหน่วยงานตรวจสอบพิเศษปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ "มะ... เป็นไปไม่ได้! บัญชีของฉัน... เงินทั้งหมดของฉันหายไปไหนหมด!" วิชิตแผดเสียงร้องลั่นด้วยความสติแตก เขาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความสิ้นหวัง อำนาจ อิทธิพล และความมั่งคั่งที่สะสมมาค่อนชีวิต มลายหายไปในเวลาไม่ถึงสิบวินาที "จำไว้นะครับ... คนที่เล่นกับไฟ ย่อมต้องแผดเผาจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า" เรนก้มตัวลงมองอดีตผู้มีอิทธิพลด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะหันหลังให้กับภาพอันน่าสมเพชนั้น รินะเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอื้อมมือเรียวไปกุมมือหนาของเรนไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของหญิงสาวคือสิ่งเดียวที่ดึงสติและย้ำเตือนว่าเขายังคงเป็นมนุษย์ ไม่ใช่ปีศาจกระหายเลือดจากขุมนรก "เราได้หลักฐานชิ้นสำคัญครบทั้งหมดแล้วค่ะเรน ต่อไป... ก็แค่รอเวลาให้พวกเบื้องบนช็อกกับของขวัญชิ้นใหญ่ที่เรากำลังจะส่งไปให้" รินะแย้มยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่งดงามที่สุดสำหรับเรน ทว่ามันคือรอยมรณะสำหรับศัตรู ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะก้าวเดินออกจากโกดังร้าง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ก็ดังสนั่นหวั่นไหวจากด้านนอก แรงลมมหาศาลพัดกระหน่ำจนเศษกระดาษและฝุ่นผงปลิวว่อน ประตูเหล็กบานใหญ่ถูกแรงระเบิดพังทลายลงมาเป็นชิ้นๆ รินะชักดาบสั้นคู่ใจออกจากฝักในเสี้ยววินาที ดวงตาคู่สวยหรี่ลงด้วยความระแวดระวัง เรนก้าวขึ้นมาบังร่างของภรรรยาไว้พร้อมกับกวาดสายตาไปยังกลุ่มคนที่ก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์รุ่นท็อปฮิต ร่างระหงในชุดยูนิฟอร์มสีขาวบริสุทธิ์ของประธานสมาคมสูงสุดก้าวลงมาอย่างสง่างาม พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาวเยือกขึ้นในทันที และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ บุคคลที่ยืนประกบข้างเธอไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นฮันเตอร์แรงก์ S ผู้ทรงอิทธิพลอันดับหนึ่งของประเทศ ผู้ที่ควรจะอยู่ที่เกาะส่วนตัวในต่างประเทศเวลานี้! "ไม่นึกเลยว่าฮันเตอร์แรงก์ศูนย์ที่ใครๆ ก็ดูถูก จะกลายเป็นหนอนบ่อนไส้ที่น่าสนใจขนาดนี้... เรน ใช่ไหมคะ?" เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยจิตสังหารอันรุนแรงเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่ฮันเตอร์แรงก์ S ด้านหลังก้าวออกมาปลดปล่อยแรงกดดันระดับ SSS ใส่พวกเขาทั้งสองคนจนแทบหยุดหายใจ เงาฮันเตอร์ไร้เงา (ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมนะครับ)