ตบหน้าหัวหน้าทีมใจโฉด

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กบนโต๊ะไม้เนื้อดีดังสนั่น หזดความอดทนของ "กิตติ" หัวหน้าทีมกิลด์พยัคฆ์ทมิฬที่พ่นลมหายใจฟาดงวงฟาดงาใส่ลูกน้องรอบโต๊ะประชุม เรนยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้า ดวงตาคมกริบกวาดมองสภาพห้องที่เต็มไปด้วยสายตากดูถูกเหยียดหยามเช่นเดียวกับทุกวันที่ผ่านมา แค่ตอนนี้... อะไรบางอย่างในตัวเรนได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "แกมันตัวภาระ! เรน! ดันเจี้ยนระดับ B เมื่อวานนี้ถ้าไม่มีแก คณะเราคงไม่เสียหายหนักขนาดนั้น หนี้ค่าอุปกรณ์ของแก... ล่อไปเจ็ดแสนเครดิตแล้วนะ! คิดจะใช้ชาติไหน หรือจะให้เมียรักของแกอย่างรวดรินไปขายตัวใช้หนี้แทนดีล่ะวะ ฮ่าๆๆๆ!" เสียงหัวoาะเยาะเย้ยดังระรัวจากลูกสมุนรอบข้าง กิตติเหยียดยิ้มกริ่ม ยกขาขึ้นพาดโต๊ะด้วยท่าที กร่างระเบิด เรนเพียงแค่หลุบตาลงเล็กน้อย ซ่อนประกายแสงสีทองอร่ามที่เพิ่งวาบผ่านม่านตาจากระบบผู้กล้าเลเวลอัป "หนี้เจ็ดแสน... งั้นเหรอครับ?" เรนทวนคำ น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัวดังเช่นเคยจนกิตติขมวดคิ้วมุ่น "ทำไม? ไม่มีปัญญาจ่ายหรือไงวะไอ้ขยะแรงก์ศูนย์! ถ้าไม่มีก็กราบตีนกูแล้วไสหัวออกไปจากกิลด์ซะ!" กิตติคำรามลั่น ขยับตัวลุกขึ้นยืนค้ำหัวเรนด้วยความสะใจ ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมไม้สักทองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง รินะ ฮันเตอร์สาวแรงก์ A คู่ชีวิตที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเรนมาเนิ่นนานก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชาและชุดเกราะคลุมยาวที่เปื้อนฝุ่นเล็กน้อย แต่แววตากลับทรงพลังดุจพญาเสือโคร่ง เธอก้าวเข้ามายืนเคียงบ่าเคียงไหล่เรน พร้อมกับวางกระเป๋าเอกสารใบหรูลงตรงหน้ากิตติ เสียงซิปที่ถูกรูดเปิดออกเผยให้เห็นปึกเงินสดและอัญมณีมานาเรืองแสงอัดแน่นเต็มกระเป๋า "เจ็ดแสนเครดิตงั้นเหรอครับหัวหน้ากิตติ..." รินะเอ่ยขึ้น น้ำเสียงกังวานเย็นเยียบสะท้อนไปทั่วห้องจนทุกคนชะงัก "พวกเราเอามาคืนครบแล้วนะครับ... ทั้งหมด... พร้อมดอกเบี้ย" กิตติอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพรงมองกองทรัพย์สินตรงหน้าสลับกับใบหน้าของรินะและเรนด้วยความคาดไม่ถึง "ทะ... เป็นไปไม่ได้! พวกแกไปเอาเงินมาจากไหนวะ! หรือว่ารินะ... เธอไปทำอะไรต่ำทรามมาเพื่อเงินนี่!" กิตติหน้าซีดเผือดแต่ยังคงตะคอกกลบเกลื่อนความตกใจ เรนขยับตัวก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รัศมีพลังงานสีทองจางๆ แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเขาโดยไม่รู้ตัว แรงกดดันระดับ SSS พุ่งเข้ากดทับห้องประชุมทั้งห้องจนบรรดาลูกสมุนของกิตติถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น กิตติเองก็รู้สึกเหมือนมีภูเขาทั้งลูกมากดทับหน้าอกจนหายใจไม่ออก ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อประสาทสัมผัสของฮันเตอร์เตือนภัยว่า สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ "ไอ้ขยะแรงก์ศูนย์" อีกต่อไปแล้ว "ปากดีแบบนี้... สมควรได้รับบทเรียนราคาแพงนะครับ" เรนยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้กิตติรู้สึกเหมือนตนเองกำลังยืนอยู่ปากเหวแห่งความตาย เรนหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวยาวกดสลับหน้าจอระบบผู้กล้า แล้วโยนบัตรเครดิตสีดำสนิทขอบทองคำแท้ลงบนโต๊ะตรงหน้ากิตติ เสียงโลหะกระทบพื้นไม้ดัง กลิ่นอายความมั่งคั่งและอำนาจไร้ขีดจำกัดแผ่กระจายออกไปทั่วบริเวณ "ในเมื่อกิลด์พยัคฆ์ทมิฬบริหารงานได้ห่วยแตกและชอบดูถูกคนอื่นนัก..." เรนก้มตัวลงกระซิบข้างหูกิตติที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "ผมก็ขอซื้อกิจการทั้งหมดของกิลด์นี้... ด้วยเงินสดในบัญชีนี้เลยก็แล้วกันนะครับ" กิตติช็อกตาค้าง สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ ลมหายใจติดขัด ดวงตาเบิกกว้างจนเส้นเลือดฝอยแตก ร่างกายสั่นเทิ้มราวกับลูกนกตกในพายุ ขณะที่รินะยืนมองภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจที่มุมปาก เธอเอื้อมมือมาจับมือเรนไว้แน่น อบอุ่นและมั่นคง ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบมหาเศรษฐีก็ดังขึ้นก้องในโสตประสาทของเรน พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนสามลำที่บินมาจอดสนิทบนดาดฟ้าตึกกิลด์ แรงลมตีหน้าต่างกระจกแตกกระจาย เสียงฝีเท้าของกองกำลังรักษาความปลอดภัยพิเศษนับสิบนายกำลังวิ่งกรูเข้ามาล้อมห้องประชุมแห่งนี้ไว้ทั้งหมด! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ