ไอเทมระดับตำนานในตลาดมืด

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ... ท่านประธานเรน" เสียงทุ้มแหบพร่าดังก้องขึ้นในความสลัวของห้องวีไอพีชั้นใต้ดิน ท่ามกลางกลิ่นอายอับชื้นของสนิมเหล็กและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ลอยมาจากสนามประลองใต้ดิน บรรยากาศรอบตัวกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าเรนกลับนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ สายตาคมกริบมองลอดความมืดไปยังร่างของชายแก่สวมหน้ากากอนูบิสผู้กุมความลับทั้งหมดของตลาดมืดแห่งนี้ รินะที่ยืนอยู่เคียงข้างขยับตัวเข้ามาใกล้โดยอัตโนมัติ มือเรียวของเธอกุมด้ามดาบสั้นที่เอวแน่น พร้อมปะทะหากมีความผิดปกติเกิดขึ้น "คิดไม่ถึงว่าคนระดับ 'คาร์ลอส' เจ้าพ่อข่าวสารแห่งตลาดมืด จะลงทุนมาต้อนรับฮันเตอร์ไร้ค่าอย่างผมด้วยตัวเอง" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงรังสีอำมหิตที่ทำให้คนฟังถึงกับสันหลังวาบ คาร์ลอสหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบแห้งเหมือนกระดาษทรายถูกับพื้นคอนกรีต เขาก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัว เผยให้เห็นสูทสั่งตัดราคาแพงที่ตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับสถานที่โทรมๆ แห่งนี้ "ฮันเตอร์ไร้ค่า? ฮ่าๆๆ... ท่านประธานเรน อย่าได้ถ่อมตัวเกินไปเลยครับ คนที่กวาดซื้อหุ้นของสมาคมฮันเตอร์ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ในชั่วข้ามคืน และมีเงินสดในบัญชีสะสมมากกว่าจีดีพีของบางประเทศ จะเป็นคนไร้ค่าไปได้อย่างไรกัน?" คาร์ลอสโค้งตัวลงเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพอย่างสูง แม้ภายนอกเรนจะดูเป็นเพียงชายหนุ่มชุดสูทเรียบง่ายที่ไร้พลังเวทมนตร์แผ่ออกมา แต่คาร์ลอสผู้ผ่านโลกมาโชกโชนรู้ดีว่า ใต้ผืนน้ำที่นิ่งสงบมักซ่อนสัตว์ประหลาดที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งได้ในพริบตา รินะหันมามองเรนด้วยแววตาประหลาดใจ แม้เธอจะรู้ว่าเรนเปลี่ยนไปตั้งแต่ได้รับระบบลึกลับนั้นมา แต่เธอก็ไม่คาดคิดเลยว่าอิทธิพลของเขาจะแผ่ขยายมาถึงตลาดมืดระดับโลกแห่งนี้รวดเร็วขนาดนี้ เรนสัมผัสได้ถึงความกังวลเล็กๆ ในแววตาของหญิงสาว เขาจึงเอื้อมมือไปกุมมือเรียวที่สั่นเทาเล็กน้อยไว้อย่างอบอุ่น รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย ผิดกับบรรยากาศรอบตัวราวฟ้ากับเหว "ไม่ต้องห่วงครับรินะ ทุกอย่างอยู่ในการควบคุม" เรนกระซิบเสียงนุ่ม "เอาล่ะ คาร์ลอส เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ของที่ผมสั่งไว้... อยู่ที่นี่ไหม?" เรนหันกลับไปหาเจ้าพ่อตลาดมืด แววตาเปลี่ยนเป็นจริงจังในทันที คาร์ลอสพยักหน้ารัวๆ เขารีบหยิบรีโมทคอนโทรลออกมากดเปิดไฟส่องสว่างกลางห้อง พื้นห้องคอนกรีตเสริมเหล็กเลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นแท่นวางกระจกนิรภัยที่ค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากใต้พื้นดิน ภายในตู้กระจกนั้น มีวัตถุชิ้นหนึ่งวางอยู่ มันคือ 'เศษศิลาเทวะ' สีดำสนิทที่ดูราวกับหลุมดำกลืนกินแสงสว่าง ทว่าสภาพของมันกลับแตกร้าวและเต็มไปด้วยคราบสกปรก ราวกับเป็นเศษหินข้างทางที่ไม่มีใครเหลียวแล บรรดาฮันเตอร์ระดับสูงที่ยืนคุ้มกันอยู่รอบห้องต่างลอบหัวเราะเยาะในใจ พวกเขาจำเศษหินชิ้นนี้ได้ดี มันคือขยะที่ถูกขุดพบจากดันเจี้ยนร้างแรงก์ SSS เมื่อสัปดาห์ก่อน ไม่มีสมาคมไหนหรือนักประเมินคนใดมองเห็นค่า เนื่องจากมันตรวจไม่พบพลังงานมานาใดๆ ทั้งสิ้น มันถูกโยนทิ้งไว้ในกองขยะของตลาดมืด จนกระทั่งมีชายหนุ่มนามว่าเรนสั่งให้ตามหาไอเทมชิ้นนี้ด้วยราคามหาศาล "นี่ครับ... 'เศษศิลาผนึกมารโบราณ' ตามที่คุณต้องการ" คาร์ลอสกล่าวด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมมหาเศรษฐีหนุ่มถึงยอมทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อซื้อเศษหินไร้ค่าชิ้นนี้ รินะขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อมองสำรวจเศษหินนั้น "เรน... มันดูเหมือนเศษหินธรรมดาจริงๆ นะครับ คุณแน่ใจเหรอ?" เรนยิ้มมุมปาก เขาไม่ได้ตอบคำถามของรินะด้วยวาจา แต่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเข้าไปใกล้ตู้กระจกนิรภัยนั้น ดวงตาของเขากะพริบเบาๆ หน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าใสของระบบมหาเศรษฐีและผู้กล้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น [ติ๊ง! ตรวจพบไอเทมระดับตำนานที่ถูกผนึก: 'ศิลาแห่งราชันมังกรนิรันดร์' (ขั้นสุดยอด)] [สถานะ: เสื่อมสลาย 99% (เนื่องจากถูกกาลเวลาและผนึกเวทมนตร์กัดเซาะ)] [เงื่อนไขการปลุกพลัง: ใช้แต้มเงินสด 1,000,000,000 บาท และพลังงานมานาบริสุทธิ์เพื่อซ่อมแซมโครงสร้าง] [คำเตือน: หากปลุกสำเร็จ ผู้ครอบครองจะได้รับสิทธิ์ในการควบคุมมอนสเตอร์บรรพกาล และปลดล็อกสกิลลับแรงก์ SSS 'ราชันไร้พ่าย'] มุมปากของเรนกระตุกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ "คนอื่นอาจจะมองเห็นมันเป็นเศษขยะ..." เรนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง กวาดสายตามองบรรดาฮันเตอร์ที่ยืนอมยิ้มดูถูกเขาอยู่รอบห้อง "...แต่สำหรับผม มันคือสมบัติล้ำค่าที่จะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน" คาร์ลอสรีบพยักหน้ารับอย่างเอาใจ "ถูกต้องครับ! สายตาของท่านประธานเรนแหลมคมยิ่งนัก สมกับเป็นผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล!" "เปิดตู้กระจกซะ" เรนสั่งสั้นๆ คาร์ลอสไม่รอช้า รีบกดรหัสปลดล็อกตู้กระจกนิรภัยทันที ฝาครอบกระจกเลื่อนเปิดออก กลิ่นอายความอับชื้นผสมกับความเย็นเยียบแผ่ออกมาเล็กน้อย รินะยังคงยืนระวังภัยอยู่ด้านหลัง แต่เรนกลับยื่นมือเปล่าออกไปหยิบเศษศิลาสีดำสนิทนั้นขึ้นมาด้วยมือเปล่า ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับพื้นผิวที่ขรุขระ กระแสพลังงานลึกลับบางอย่างก็แล่นพล่านเข้าสู่ร่างกายของเรนจนเกิดเสียงคำรามก้องอยู่ในห้วงความคิด [ติ๊ง! ยืนยันการซื้อและครอบครองไอเทม 'ศิลาแห่งราชันมังกรนิรันดร์'] [ระบบกำลังทำการหักเงินจากบัญชีหลัก...] เรนหยิบการ์ดสีดำสนิทขอบทองอร่ามไร้ขีดจำกัดวงเงินออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความสุขุมและมั่นใจ เขายื่นบัตรใบนั้นให้กับเจ้าหน้าที่การเงินของตลาดมืดที่ยืนถือเครื่องรูดบัตรตัวสั่นเทา ดวงตาทุกคู่ในห้องจ้องมองไปยังการ์ดสีดำใบนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขาอยากรู้ว่าชายหนุ่มผู้นี้จะหน้าแตกแค่ไหนเมื่อยอดเงินไม่พอ หรือต่อให้มีเงินพอ เขาก็เป็นแค่ไอ้โง่ที่เอาเงินนับพันล้านมาละลายทิ้งกับเศษหินไร้ค่า เจ้าหน้าที่รับบัตรมาด้วยมือที่สั่นเทา เสียบมันลงไปในเครื่องรูดบลูทูธอย่างกล้าๆ กลัวๆ แป้นพิมพ์ส่งเสียงดังติ๊ด... หน้าจอเครื่องรูดบัตรปรากฏตัวเลขยอดเงินมหาศาลที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องกลั้นหายใจ คาร์ลอสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขารอคอยเสียงอนุมัติจากเครื่องจักรด้วยหัวใจที่เต้นระทึก ทว่า... ท่ามกลางความเงียบงัดและสายตานับสิบที่จ้องมองมาอย่างรอสมน้ำหน้า เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ **"ตี๊ด! - ธุรกรรมสำเร็จลุล่วง (Approved)"** ไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้นบนเครื่องรูดบัตร พร้อมกับใบเสร็จขนาดยาวที่ปริ้นต์ออกมาอย่างรวดเร็ว เรนรับบัตรเครดิตสีดำเก็บเข้ากระเป๋าอย่างใจเย็น เขากำเศษศิลาสีดำในมือแน่นจนเกิดประกายแสงสีทองจางๆ ลอดผ่านร่องนิ้ว บรรดาฮันเตอร์ระดับสูงที่เคยหัวเราะเยาะต่างหน้าถอดสี ตาค้างอ้าปากค้างจนแทบจะลงไปกองกับพื้น พวกเขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองว่าจะมีใครยอมจ่ายเงินพันล้านให้กับเศษหินข้างทางหน้าตาเฉยแบบนี้ รินะมองแผ่นหลังกว้างของชายผู้เป็นคู่ชีวิตด้วยความรู้สึกที่เอ่อล้นในหัวใจ ความอบอุ่นและความภาคภูมิใจแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้ไม่เคยทำอะไรโดยปราศจากเหตุผล และทุกย่างก้าวของเขาคือการประกาศให้โลกใบนี้ได้ประจักษ์ว่า... ใครกันแน่คือผู้ที่แท้จริง ก่อนที่ใครในห้องจะได้ทันตั้งสติจากความตกตะลึง เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งชั้นใต้ดิน พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนมหาศาลที่ทำให้ฝุ่นละอองร่วงกราวลงมาจากเพดาน *ตูมมมม!* กำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กด้านทิศตะวันออกพังทลายลงมาเป็น7เสี่ยง ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่ว ร่างเงาดำนับสิบพุ่งทะยานเข้ามาผ่านกลุ่มควัน พร้อมกับเสียงหัวเราะเยียบเย็นที่ดังก้องไปทั่วบริเวณ "ฮ่าๆๆๆ! ไม่นึกเลยว่าตลาดมืดวันนี้จะมีแต่คนรวยมารวมตัวกัน... เจ้าเด็กหนุ่ม แกคิดจริงๆ เหรอวะว่าจะเอาสมบัติชิ้นนั้นออกไปจากที่นี่ได้ง่ายๆ?!" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้น ท่ามกลางร่างของชายในชุดคลุมฮันเตอร์สีเลือดที่ก้าวเท้าเหยียบซากกำแพงเข้ามา ดวงตาสดสีแดงฉานจ้องมองตรงมาที่เรนด้วยรังสีฆ่าฟันที่รุนแรงถึงขีดสุด—และนั่นคือใบหน้าที่เรนจำได้แม่นยำว่าเป็นหนึ่งในคนที่เคยเหยียดหยามเขาอย่างเลือดเย็นที่สุดในอดีต! ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ