เหตุการณ์บุกรุก

“ถ้าคุณจะวางโครงสร้างคานเหล็กด้วยองศาที่ผิดเพี้ยนขนาดนี้ ผมว่าเลิกจับไม้บรรทัดแล้วไปถือน็อตตามไซต์งานน่าจะรุ่งกว่านะคะ” เสียงเรียบเย็นของตินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในสตูดิโอออกแบบ กลิ่นกระดาษไขและคราบหมึกพิมพ์บนโต๊ะเขียนแบบไม่ได้ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันกลับยิ่งตึงเครียดขึ้นเมื่อร่างสูงของเกียร์ที่ยืนกอดอกอยู่ข้างๆ พ่นลมหายใจออกมาอย่างแรงจนผมหน้าม้าปลิวไสว “องศาที่ผมคิด มันเผื่อค่าแรงเฉือนไว้แล้วครับคุณสถาปนิกจอมเนี๊ยบ ถ้าจะให้เป๊ะตามตำราคุณทุกกระเบียดนิ้ว งบโปรเจกต์นี้บานปลายจนคุณต้องเอาแบบไปแปะข้างฝาบ้านแทนการสร้างจริงแน่” เกียร์ตอบกลับพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่กวนประสาทจนตินคิ้วกระตุก ตินวางปากกาตัดเส้นลงบนโต๊ะด้วยแรงที่มากกว่าปกติเล็กน้อย เขาพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้หลุดมาดเพอร์เฟกต์ชันนิสต์ที่สั่งสมมาตลอดชีวิต แต่ก่อนที่สงครามเย็นระหว่างสถาปนิกและวิศวกรจะปะทุขึ้นไปมากกว่านี้ เสียงประตูกระจกของห้องทำงานก็ถูกเปิดผางเข้ามาโดยไม่มีการเคาะบอกสัญญาณ “ฉันว่าพวกเธอสองคนกำลังเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระนะ” มินก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสง่างาม เธอเดินตรงดิ่งมายังโต๊ะตัวกลางที่วางโมเดลจำลองโครงสร้างอาคารเอาไว้ ก่อนจะวางเอกสารปึกหนึ่งลงทับบนพิมพ์เขียวที่ทั้งสองกำลังถกเถียงกันอยู่ ตินเงยหน้าขึ้น สายตาเย็นชาจ้องมองผู้มาใหม่ที่เขารู้สึกขัดใจมาตั้งแต่เริ่มโครงการ “คุณมินคะ ที่นี่เป็นพื้นที่ทำงานส่วนตัว ถ้าไม่มีธุระสำคัญ กรุณาออกไปก่อนค่ะ เรากำลังติดพัน” มินหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมปลาบกวาดมองไปที่เกียร์ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนท่าทีจากความกวนประสาทเป็นความระแวดระวัง “ธุระสำคัญน่ะมีแน่ค่ะ เพราะฉันเพิ่งได้รับคำสั่งจากบอร์ดบริหารให้ตรวจสอบ ‘จุดบกพร่อง’ ของโครงการนี้ใหม่ทั้งหมด โดยเฉพาะการตัดสินใจเลือกวัสดุที่ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน... ซึ่งฉันเชื่อว่าคุณตินคงพลาดไป เพราะมัวแต่ให้ความสำคัญกับความสวยงามจนลืมโครงสร้างหลัก” เกียร์ขยับตัวเข้ามาบังตินไว้โดยสัญชาตญาณ เขาจ้องหน้ามินเขม็ง “พลาดงั้นเหรอ? ผมเป็นคนรับผิดชอบโครงสร้างนี้เองกับมือ คุณมีหลักฐานอะไรมายืนยันว่ามันไม่ได้มาตรฐาน นอกจากความรู้สึกอิจฉาที่เห็นโปรเจกต์นี้กำลังไปได้สวย?” “คำพูดปากเปล่าใช้กับบอร์ดบริหารไม่ได้หรอกนะเกียร์” มินเอื้อมมือไปหยิบโมเดลจำลองขึ้นมาถือไว้ในระดับสายตา นิ้วเรียวของเธอไล้ไปตามแนวคานเหล็กที่ตินอุตส่าห์ออกแบบอย่างพิถีพิถัน “และถ้าโปรเจกต์นี้ล่มขึ้นมา คนที่จะรับผิดชอบไม่ใช่แค่สถาปนิก แต่หมายถึงอนาคตของแผนกวิศวะที่คุณกำลังประคองอยู่นั่นด้วย... ฉันหวังดีนะ ถึงได้เอาข้อเสนอมาให้พิจารณา” มินหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากซอง มันคือสัญญาเปลี่ยนตัวผู้รับเหมาและแผนโครงสร้างใหม่ที่ตัดทอนรายละเอียดที่ตินวางไว้ทิ้งจนหมดสิ้น ตินมองเอกสารเหล่านั้นด้วยหัวใจที่บีบรัด เขาไม่ได้โกรธเพราะงานถูกวิจารณ์ แต่เขาโกรธที่มินกำลังใช้เล่ห์เหลี่ยมนี้ทำลาย ‘ความฝัน’ ที่เขากับเกียร์สร้างขึ้นมาด้วยกัน “ผมไม่เซ็น” ตินเอ่ยขึ้นเสียงเรียบแต่หนักแน่น “และผมจะไม่ยอมให้คุณมาเปลี่ยนแบบที่ผมตั้งใจทำมาเป็นแรมเดือน เพียงเพราะอยากเอาชนะในเกมการเมืองภายในบริษัท” มินยิ้มเหยียด มือที่ถือโมเดลอยู่เริ่มสั่นน้อยๆ ราวกับจะแกล้งทำหลุด “ถ้าอย่างนั้น ก็ลองดูนะคะว่าระหว่าง ‘ความภูมิใจของคุณ’ กับ ‘หน้าที่การงานของคนข้างๆ คุณ’ อะไรจะพังลงก่อนกัน” เกียร์มองหน้ามินสลับกับติน ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ความเงียบของความโกรธ แต่มันคือความเงียบที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ทันใดนั้น มินก็แกล้งทำโมเดลจำลองในมือหลุดมือ! โมเดลที่เปราะบางร่วงลงสู่พื้น แต่ก่อนที่มันจะกระแทกพื้นจนแหลกละเอียด เกียร์พุ่งตัวออกไปรับมันไว้ได้ทันท่วงที ทว่าแรงกระแทกกลับทำให้มือของเขาบาดกับขอบเหล็กคมๆ ของโมเดลจนเลือดไหลซึมออกมา ตินเบิกตากว้าง ความเป็นห่วงพุ่งขึ้นมาเหนือความโกรธเคืองทั้งหมด เขารีบก้าวเข้าไปหาเกียร์ “เกียร์! คุณเป็นยังไงบ้าง!” มินมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก เธอขยับเข้าไปใกล้เกียร์แล้วเอื้อมมือไปจะสัมผัสแผลของเขา แต่เกียร์กลับปัดมือออกอย่างไม่ใยดี สายตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นความดุดันที่ตินไม่เคยเห็นมาก่อน “ออกไป” เกียร์เอ่ยเสียงต่ำ “เกียร์คะ ฉันแค่...” มินพยายามแก้ตัว “ผมบอกให้คุณออกไป!” เกียร์ตะคอกกลับ ก่อนจะหันมาสบตาตินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวด “คุณติน... สิ่งที่เธอพูดเมื่อกี้ มันไม่ได้มีแค่เรื่องแบบหรอกนะ เธอรู้เรื่องที่ผมเคยโดนพักงานเมื่อปีก่อน เธอรู้ทุกอย่าง... และเธอกำลังใช้มันแบล็คเมลเรา” ตินตัวแข็งทื่อ เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน ในขณะที่มินยืนพิงประตูห้องทำงานด้วยรอยยิ้มผู้ชนะ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดส่งข้อความบางอย่าง ก่อนจะหันมาพูดทิ้งท้าย “ฉันไม่ได้มาเพื่อต่อรองนะติน... แต่ฉันมาเพื่อจะบอกว่า ตอนนี้แบบร่างต้นฉบับของคุณถูกส่งไปที่ห้องตรวจสอบของบอร์ดบริหารแล้ว และหลักฐานว่าเกียร์เป็นคนทุจริตในอดีต ก็ถูกแนบไปพร้อมกันด้วย” พุดดิ้งคาราเมลหวังว่าทุกคนจะยังไม่ละสายตาจากบทเรียนแห่งหัวใจในครั้งนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ