แชทกลุ่มเดือด

“ไอ้หมอก! แกไปโดนตัวไหนมา ตอบด่วน!” เสียงแจ้งเตือนไลน์กลุ่ม ‘นิเทศฯ รวมพลคนเม้าท์มอย’ ดังรัวจนเครื่องเกือบระเบิด หมอกหนาทรุดตัวลงนั่งบนเตียงนุ่ม มือที่ถือโทรศัพท์สั่นระริกเหมือนคนเพิ่งผ่านการทำสงครามโลกมาหมาดๆ หัวใจเขากำลังเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก นี่มันหายนะชัดๆ... หายนะระดับสิบกะโหลก! ภาพบนหน้าจอคือข้อความที่เขากดส่งไปในแชทส่วนตัวของ ‘พี่ทัพฟ้า’ เมื่อห้านาทีก่อน *‘ใครเป็นแฟนพี่!’* ใช่ค่ะ... เขาพิมพ์ไปแบบนั้น และความซวยคือเขากดลบไม่ทัน เพราะเจ้าตัวดันเปิดอ่านทันทีแบบวินาทีต่อวินาที เหมือนอีกฝ่ายจ้องรอแชทเขาอยู่ตลอดเวลา และตอนนี้... นรกบนดินกำลังเริ่มขึ้นจริงๆ เพราะไอ้เจ้านาย ตัวชงแห่งชาติที่อยู่ในทุกสถานการณ์กำลังทำตัวเป็นคนเผือกที่เลเวลอัปไปไกลเกินมนุษย์ **เจ้านาย (นิเทศฯ):** @หมอกหนา แกบอกมาเดี๋ยวนี้ ว่าไปกดส่งอะไรในแชทพี่ทัพฟ้าวะ? เมื่อกี้พี่เขาแคปหน้าจอมาลงกลุ่มคณะ บอกว่า ‘มีคนถามว่าใครเป็นแฟนพี่’ แล้วดูหน้าพี่แกดิ... ยิ้มกว้างจนปากจะถึงใบหูละนะ! หมอกหนาแทบอยากจะเอาหัวมุดลงใต้เตียงให้มันจบๆ ไป หน้าเขาร้อนผ่าวจนแทบจะทอดไข่ได้แล้ว มือบางพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็วด้วยความลนลาน **หมอกหนา:** ไอ้เจ้านาย! ลบเดี๋ยวนี้! ฉันแค่พิมพ์ผิด ฉันจะถามเรื่องวิชาเลือกเว้ย! **เจ้านาย (นิเทศฯ):** โถ่... พิมพ์ผิดถึงขั้นพิมพ์คำว่า ‘แฟน’ ได้เนี่ยนะ? พ่อคุณเอ๊ย คนในกลุ่มเขาฮือฮากันทั้งคณะแล้วเนี่ย พี่ทัพฟ้าแกเพิ่งตอบมาว่า ‘เดี๋ยวไปตามหาตัวคนถามก่อนนะ ถ้าเจอจะรีบประกาศให้โลกรู้’ แหม... หวานจนเบาหวานจะขึ้นตาชาวบ้านแล้วจ้า หมอกหนาทิ้งตัวลงนอนหงาย ปิดหน้าด้วยหมอนใบโต ความรู้สึกเหมือนกำลังถูกจับได้ว่าแอบไปเด็ดดอกฟ้า ทั้งที่จริงๆ แล้วเขาก็แค่เด็กปีหนึ่งที่เผลอใจสั่นเพราะสายตาคมกริบของรุ่นพี่วิศวะคนนั้นบ่อยเกินไปเท่านั้นเอง! ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความส่วนตัวดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็น ‘ทัพฟ้า’ ที่ทักตรงมา **ทัพฟ้า (พี่วิศวะ):** ก็ถามเองว่าใครเป็นแฟนพี่... ไม่รับผิดชอบคำพูดหน่อยเหรอครับคนดี? หมอกหนานิ่งค้างไปเหมือนโดนสตั๊น ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ นิ้วมือที่เตรียมจะพิมพ์ด่ากลับสั่นระริก ใครจะไปกล้าด่าเล่า! ก็แค่เห็นพี่แกมาคอมเมนต์รูปที่เขาถ่ายกับเพื่อนบ่อยๆ จนเผลอหมั่นไส้ พิมพ์ไปกะจะกวนประสาท แต่ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้ **หมอกหนา:** พี่ทัพ! อย่ามามั่ว! ผมไม่ได้ตั้งใจจะถามแบบนั้นสักหน่อย! **ทัพฟ้า (พี่วิศวะ):** อ้าว... แล้วที่บอกว่า ‘ใครเป็นแฟนพี่’ นี่คือจะสื่อว่า ‘หนูเป็นแฟนพี่’ ใช่ไหมครับ? โอเค พี่เข้าใจแล้ว ไม่ต้องแก้ตัวหรอก เดี๋ยวเย็นนี้พี่ไปรับที่คณะนะ จะไปเอาคำตอบที่ชัดกว่าเดิม **หมอกหนา:** ไม่ต้องมาเลย! ผมไม่ว่าง! **ทัพฟ้า (พี่วิศวะ):** ปฏิเสธอีกรอบ พี่จะจูบให้หายดื้อเลยนะ :) หมอกหนาแทบจะขว้างโทรศัพท์ทิ้ง นี่มันพี่รหัสหรือนักเลงกันแน่! ทำไมต้องชอบแกล้งให้เขาเขินจนจะตายอยู่แล้วด้วย! ยิ่งพยายามทำตัวแข็งใส่ อีกฝ่ายยิ่งรุกคืบเข้ามาเหมือนเสือที่รอจังหวะตะปบเหยื่อที่ดิ้นอยู่บนฝ่ามือ เสียงแจ้งเตือนกลุ่มคณะยังคงดังไม่หยุด เจ้านายยังคงปั่นประสาทไม่เลิก หมอกหนาถอนหายใจยาวเหยียด เขาควรจะโกรธที่โดนแกล้ง แต่ทำไมมุมปากของเขากลับเผลอยกยิ้มขึ้นมาแบบห้ามไม่ได้แบบนี้ล่ะ เขามองกระจกที่สะท้อนใบหน้าขึ้นสีจัดของตัวเอง แววตาที่ปกติจะวูบไหวเวลามองหน้าทัพฟ้ากำลังฉายชัดถึงความหวั่นไหวที่ปิดไม่มิด ในขณะที่เขากำลังจะพิมพ์ตอบโต้ทัพฟ้ากลับไปเพื่อรักษาฟอร์ม แต่จู่ๆ ก็มีข้อความหนึ่งเด้งเข้ามาในกลุ่มคณะจากรุ่นพี่ปีสี่ที่เป็นประธานเชียร์ ข้อความนั้นทำให้หมอกหนาต้องเบิกตากว้างจนแทบหลุดออกมาจากเบ้า ‘เตรียมตัวกันให้ดีนะเด็กๆ เย็นนี้มีเซอร์ไพรส์ใหญ่จากพี่วิศวะ... เห็นว่าจะมีคนมาสารภาพรักกลางลานกิจกรรมด้วย’ ข้อความถัดมาของทัพฟ้าทำให้หมอกหนาแทบหยุดหายใจ **ทัพฟ้า (พี่วิศวะ):** เตรียมตัวรอเลยนะครับ... คนที่ถามว่าใครเป็นแฟนพี่ วันนี้พี่จะมาให้คำตอบต่อหน้าทุกคน มือของหมอกหนาสั่นเทาไปหมด นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! เขารีบกุลีกุจอจะพิมพ์ปฏิเสธ แต่ปลายนิ้วกลับกดค้างที่ปุ่มลบแชทก่อนจะชะงักงัน... ในหน้าจอแชทส่วนตัวของเขากับทัพฟ้า ข้อความล่าสุดจากอีกฝ่ายทำให้เขาทำอะไรไม่ถูกเลยจริงๆ ทัพฟ้าเพิ่งจะส่งรูปถ่ายของหมอกหนาจากมุมไกลๆ ตอนที่เขากำลังเผลอยิ้มอยู่หน้าคณะเมื่อตอนเที่ยง พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ทำเอาเขาทรุดลงกับพื้นห้อง *‘เจอตัวคนถามแล้ว... เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีนะ หมอกหนา ของพี่’* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามความน่ารักของน้องหมอกและพี่ทัพนะคะ หวังว่าจะชอบความวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ ในวันนี้ค่ะ