นางร้ายสายเกษตรกับวิศวกรผู้กุมความลับของอาณาจักร•ตอนที่ 25

ตามล่าหาความจริง

ผลงานโดย กุหลาบหนามเงิน
"จับตัวนางนังงูพิษนี่ไว้! ข้อหามีไว้ครอบครองและลักลอบผลิต 'ยาต้องห้าม' กบฏต่อแผ่นดิน!" เสียงหวีดแหลมของฮูหยินเฒ่าตระกูลเดิมตวาดลั่นความมืด พุ่งเป้าตรงมาที่มิลิน ท่ามกลางความตกตะลึงที่แม้แต่ศิลาเองก็ยังคาดไม่ถึง! กลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินเรือนใหญ่ตระกูลเดิมอบอวลไปด้วยผงยาฉุนกานพลูและกลิ่นเหล็กสนิม กองไม้จันทน์หอมที่ใช้ต้มยาถูกเตะกระจัดกระจาย เปลวไฟจากคบเพลิงสาดส่องเงาทอดตัวยาวน่ากลัว ฮูหยินเฒ่าสะบัดผ้าแพรปักลายหงส์ด้วยความสะใจ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนริมฝีปากที่ทาชาดสีแดงจัด นางวางแผนการทั้งหมดนี้มานาน เพื่อกำจัดสะใภ้ขบถที่บังaาอาจลุกขึ้นมาทวงสิทธิ์และสร้างความมั่งคั่งจนหูตาผู้มีอิทธิพลเริ่มจับจ้อง แต่มิลินไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวเลยสักนิด หญิงสาวยืนนิ่งสงบ แววตาดุดุจกวางป่าแต่เต็มไปด้วยความเยือกเย็น นางปัดฝุ่นที่ปลายกระโปรงผ้าฝ้ายทอเองอย่างไม่รีเวลาร้อนใจ "ยาต้องห้ามอันใดกันเจ้าคะ ฮูหยินเฒ่า... หรือท่านยายกลัวว่าความลับเรื่องที่ท่านแอบส่งออกสมุนไพรเถื่อนให้กองกำลังนอกด่าน จะถูกขุดคุ้ยขึ้นมาจนหมดเปลือกกันแน่" มิลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบคมบาดลึกราวกับใบมีดอาบยาพิษ "ปากดีนัก! เจ้ามันก็แค่นางตัวดีที่สามีเก็บมาเลี้ยง สกุลเดิมของข้าจะบดขยี้เจ้าให้แหลکคามือ!" เหล่าองครักษ์ในชุดดำก้าวพรวดพราดเข้ามาพร้อมเงาเหล็กวาววับในมือ ทว่ายังไม่ทันที่ใครจะได้แตะต้องปลายเสื้อของมิลิน เงาร่างสูงใหญ่ดั่งภูผาก็พุ่งเข้ามาขวางกั้นไว้เสียก่อน ศิลาปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าภรรยา แววตาของวิศวกรหนุ่มนิ่งสนิท ทว่าประกายตากลับเยียบเย็นเสียยิ่งกว่าน้ำค้างกลางพฤกษ์ "ใครกล้าแตะต้องคนของข้า" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเพียงแผ่วเบา แต่กลับทรงพลังจนทหารรับจ้างกลุ่มนั้นชะงักฝีเท้า "ศิลา! แกกล้าขัดขวางทางการเรอะ นี่คือราชโองการลับในการกวาดล้างกบฏ!" ฮูหยินเฒ่าแผדเสียงกรีดร้องด้วยความเกรี้ยวกราด "ราชโองการของใคร... หรือตราประทับปลอมๆ ที่ท่านทำขึ้นเองในห้องหนังสือของตระกูลเดิมกันแน่" ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ มือหนายื่นแผ่นกระดาษยับยู่ยี่ที่เขาเพิ่งงัดมาจากลิ้นชักลับของเรือนใหญ่เมื่อครู่ให้ปรากฏแก่สายตาทุกคน มันคือบัญชีรายชื่อการซื้อขายดินปืนและสมุนไพรต้องห้ามที่มีลายมือชื่อประทับของฮูหยินเฒ่าอย่างชัดเจน ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ใบหน้าของฮูหยินเฒ่าซีดเผือดลงถนัดตา นางไม่คาดคิดว่าวิศวกรหนุ่มที่วันๆ เอาแต่ขุดดินสร้างรางน้ำและพัฒนาเครื่องมือเกษตร จะกุมจุดอ่อนและหลักฐานชิ้นสำคัญนี้ไว้ได้ "เราไม่มีเวลามาเล่นละครตบตากับคนพวกนี้หรอกค่ะท่านพี่" มิลินกระซิบเบาๆ ข้างหูสามี ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอ เรียกสติให้ศิลาหันมามองนางด้วยแววตาอ่อนแสงลงชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาดุดันเช่นเดิม "จริงอย่างที่เจ้าว่า มิลิน... คนพวกนี้ปล่อยไว้ไม่ได้นานนัก" ศิลาพยักหน้ารับ มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวของภรรยาไว้แน่น "เราต้องไปกันแล้ว ก่อนที่สมุนมือขวาของพวกมันจะยกกำลังมาสมทบ" ทั้งสองคนไม่รอช้า มิลินใช้จังหวะที่ผู้คนกำลังชุลมุน ควักกระปุกผงพริกไทยป่นผสมสมุนไพรสูตรพิเศษที่นางคิดค้นขึ้นเพื่อใช้ไล่แมลงศัตรูพืชในไร่ ปาเข้าใส่หน้าขององครักษ์กลุ่มใหญ่ เสียงไอโขลกและเสียงร้องโอดครวญดังระเบ็งระบาด ทัศนียภาพในห้องใต้ดินเต็มไปด้วยควันสีส้มแสบตา ศิลาฉวยโอกาสนั้นพาภรรยาร่างบางวิ่งฝ่าความมืดออกทางอุโมงค์ระบายน้ำใต้ดิน ซึ่งเป็นโครงสร้างวิศวกรรมที่เขาแอบสร้างไว้เพื่อดูแลระบบชลประทานของหมู่บ้าน น้ำใสเย็นเฉียบไหลผ่านข้อเท้า เสียงฝีเท้าก้องสะท้อนไปตามผนังอิฐมอญโบราณ กลิ่นอดินและกลิ่นหญ้าสดลอยตามกระแสลมเข้ามา บ่งบอกว่าพวกเขาใกล้จะหลุดพ้นจากเขตอิทธิพลของตระกูลเดิมแล้ว "เหนื่อยไหมคะ" ศิลาหยุดฝีเท้าลงในจุดที่แสงจันทร์สาดส่องลงมาจากช่องลม เขาหันมาสำรวจเนื้อตัวของภรรยาด้วยความห่วงใย ฝ่ามือหนาปัดคราบเขม่าที่เปื้อนข้างแก้มเนียนออกให้อย่างเบามือ มิลินส่ายหัว รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นที่มุมปาก แม้สถานการณ์จะคับขัน แต่นางกลับรู้สึกสนุกและตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก การได้ร่วมมือกับสามีผู้เพียบพร้อมด้วยมันสมองและกำลังวังชานี้ ทำให้แผนการทวงคืนสมบัติและสร้างอาณาจักรเกษตรกรรมของนางก้าวหน้าไปไกลเกินฝัน "ไม่เลยค่ะ... แต่ว่านะท่านพี่ หลักฐานที่เราได้มาเมื่อครู่ยังไม่ใช่ชิ้นสุดท้าย" มิลินหรี่ตาลงอย่างใช้ความคิด "หนอนนบ่อนไส้ที่แท้จริงในราชสำนักที่คอยหนุนหลังตระกูลเดิม ยังไม่ปรากฏตัว..." ศิลาพยักหน้ารับอย่างรู้ใจ เขาดึงร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้แนบอกเพื่อไออุ่นจากร่างกาย "ข้ารู้... และดูเหมือนว่าเขาผู้นั้น จะกำลังรอเราอยู่ที่ปลายทางของอุโมงค์นี้แล้ว" สิ้นคำพูดของศิลา เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากก็ดังสะท้อนก้องมาจากเบื้องหน้า ปลายอุโมงค์มืดสนิทปรากฏเงาร่างของชายคนหนึ่งในชุดคลุมผ้าไหมปักดิ้นทองชั้นสูง เขาก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก แสงคบเพลิงสะท้อนกระทบกับป้ายหยกประจำตำแหน่งที่ห้อยอยู่ข้างเอว—ป้ายหยกของขุนนางขั้นเอกแห่งราชสำนักผู้กุมความลับสูงสุดของแผ่นดิน! "ไม่นึกเลยว่า... เจ้าเมืองเกษตรกรฝึกหัดกับภรรยา จะมีความสามารถในการหนีเอาตัวรอดได้ถึงเพียงนี้" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่ทหารองครักษ์หลวงนับร้อยชีวิตเดินเรียงหน้ากระดานปิดกั้นทางออกไว้ทุกด้าน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ฝ่าฟัน และเติบโตไปพร้อมกับความรักและความมุ่งมั่นของมิลินและศิลานะคะ
สารจากนักเขียน (กุหลาบหนามเงิน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง นางร้ายสายเกษตรกับวิศวกรผู้กุมความลับของอาณาจักร นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%