คำเตือนจากเงามืด

คมดาบเล่มยาวกวัดแกว่งแหวกอากาศเกิดเป็นเสียงหวีดหวิวบาดแก้วหู กลิ่นคาวเลือดสดๆ ตลบอบอวลผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนโต๊ะรับรอง มิลินไม่ได้ขยับเขยื้อนถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ดวงตาสงบนิ่งทว่าประกายวับวาวดุจพญาเสือดาวซ่อนเล็บ นางกวาดสายตามองกลุ่มมือสังหารชุดดำที่บุกรุกเข้ามาอย่างอุกอาจ ร่างของพ่อบ้านและราชองครักษ์ที่นอนแน่นิ่งจมกองเลือดไม่ได้ทำให้นางหวาดกลัว ตรงกันข้าม มันกลับจุดประกายความเยือกเย็นในไขสันหลังของนางให้พุ่งพล่านถึงขีดสุด "อารักขาภรรยาข้า!" เสียงทุ้มต่ำตวาดก้องพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของศิลาที่พุ่งทะยานเข้ามาขวางกั้นระหว่างมิลินกับคมดาบของศัตรู วิศวกรหนุ่มผู้มักจะถือแปลนอาคารและเครื่องมือช่างในมือ บัดนี้กลับกำด้ามดาบเหล็กกล้าที่เขาตีขึ้นเองด้วยความประณีต แววตาของศิลาดุดันและเต็มไปด้วยจิตสังหารอย่างที่มิลินไม่เคยเห็นมาก่อน กล้ามเนื้อใต้ร่มผ้าไหวระริกตามแรงอารมณ์ เขายืนหยัดมั่นคงราวกับขุนเขาที่ไม่มีวันสั่นคลอน การต่อสู้ตะลุมบอนระเบิดขึ้นกลางห้องรับรองอย่างดุเดือด เสียงเหล็กกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวข้าวของกระจัดกระจายไม่เป็นชิ้นดี มิลินไม่ได้ยืนดูอยู่เฉยๆ นางอาศัยจังหวะที่มือสังหารคนหนึ่งพุ่งเข้ามาหาศิลา ควักขวดแก้วบรรจุผงสมุนไพรพิษฤทธิ์ระงับประสาทที่นางปรุงขึ้นเองจากมิติพิเศษซัดเข้าใส่หน้าอีกฝ่ายเต็มแรง ทันทีที่ผงสีขาวสัมผัสกับอากาศและสูดดมเข้าไป ร่างของมือสังหารผู้นั้นก็ล้มพับลงไปนอนชักดิ้นชักงอกับพื้นทันทีโดยไม่ต้องเปลืองแรงลงดาบซ้ำ ผ่านไปเพียงชั่วก้านธูป กลิ่นคาวเลือดก็คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ศิลายืนหอบหายใจรดต้นคอ ทั่วร่างมีรอยแผลถลอกและคราบเลือดกระเซ็นเปรอะเปื้อนเสื้อผ้า แต่ไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ใดๆ เขารีบหันกลับมาคว้าตัวมิลินเข้าสู่อ้อมกอด สำรวจเนื้อตัวนางอย่างรวดเร็วด้วยความร้อนรน "เจ้าปลอดภัยดีนะ... มิลิน?" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเทาเล็กน้อย ความหวาดกลัวที่เห็นภรรยาตกอยู่ในอันตรายเมื่อครู่ทำเอาหัวใจเขาเกือบหยุดเต้น "ข้าไม่เป็นไรค่ะท่านพี่..." มิลินเอ่ยตอบเสียงนุ่ม พางมือเรียวลูบไล้แผลถลอกที่แขนของเขาเบาๆ "แต่ดูเหมือนว่า... พวกมันไม่ได้ต้องการแค่ชีวิตของพวกเราในวันนี้หรอกนะคะ" นางก้มลงหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งที่ร่วงหล่นออกมาจากสาบเสื้อของหัวหน้ามือสังหารที่นอนเสียชีวิตอยู่ใกล้ๆ มันคือซองจดหมายผนึกด้วยครั่งประทับตราลายพยัคฆ์ซ่อนลายดอกกุหลาบหนาม ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เฉพาะตัวที่มิลินคุ้นเคยเป็นอย่างดีจากความทรงจำในอดีตชาติ ศิลาขมวดคิ้วมุ่นยามเมื่อดึงกระดาษแผ่นนั้นออกมาคลี่อ่าน ดวงตาคมกวาดมองตัวอักษรหวัดๆ ที่เขียนด้วยหมึกสีชาดสะดุดตา *‘วิศวกรโง่เขลา เจ้าบังaniอาจอาจเอื้อมแตะต้องดอกไม้ในสวนหลวง หากยังรักชีวิตและอนาคตของตระกูล จงถอนตัวจากการสร้างระบบชลประทานและเลิกยุ่งเกี่ยวกับสตรี นามมิลินเสีย มิฉะนั้น... ศาศพต่อไปที่จะไร้หัว อาจเป็นบิดาชราของเจ้าที่อยู่ชายแดน’* ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องรับรองชั่วขณะ ศิลาขยำกระดาษแผ่นนั้นในมือจนยับยู่ยี่ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธเกรี้ยวจนน่ากลัว บรรยากาศรอบตัวของวิศวกรหนุ่มผู้เคยใจเย็นดุจสายน้ำ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นพายุคลั่งที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกสิ่งที่ขวางหน้า "พวกมันเริ่มเล่นไม่ซ้ำรอยแล้วสินะคะ..." มิลินเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่น่าฟัง นางแย้มรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก "ส่งจดหมายข่มขู่ถึงมือท่าน... แสดงว่าพวกมันรู้ความเคลื่อนไหวของเราทุกฝีก้าว และที่สำคัญที่สุด พวกมันกลัว... กลัวว่าสิ่งที่ท่านกำลังสร้างจะไปทำลายผลประโยชน์มหาศาลของพวกมันในราชสำนัก" "ข้าไม่สนว่าพวกมันจะเป็นใครหน้าไหน" ศิลาเค้นเสียงลอดไรฟัน แววตาแข็งกร้าวทอประกายเด็ดเดี่ยว "ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหาตัวคนที่ส่งจดหมายนี่มาขู่ข้า ข้าก็จะทำ ลากคอมันมาขอขมาเจ้าให้ได้!" "ใจเย็นก่อนค่ะท่านพี่..." มิลินเอื้อมมือไปแตะแขนแกร่งของสามีเบาๆ ส่งกระแสความอบอุ่นผ่านปลายนิ้วเพื่อดึงสติเขาให้กลับคืนมา "การที่เราโกรธและบุ่มบ่ามบุกไปหาพวกมันตอนนี้ เท่ากับเราเดินเข้าหลุมพรางที่พวกมันขุดรอไว้พอดี ศัตรูในเงามืดมักจะน่ากลัวที่สุดก็ต่อเมื่อเราไม่รู้ว่าใครคือมิตร ใครคือศัตรู แต่ในเมื่อพวกมันเลือกที่จะส่ง ‘คำเตือน’ นี้มา... นั่นแปลว่าพวกมันเริ่มร้อนรนแล้วค่ะ" มิลินหันไปมองซากศพเกลื่อนกลาดรอบห้อง แววตาของอดีตสะใภ้ผู้เคยถูกรังแกแปรเปลี่ยนเป็นนักวางกลยุทธ์ผู้กุมชัยชนะ นางรู้ดีว่าเบื้องหลังจดหมายฉบับนี้ไม่ใช่แค่เรื่องชู้สาวหรือความหึงหวงไร้สาระ แต่มันคือเกมการเมืองระดับสูงที่เดิมพันด้วยอำนาจและผลประโยชน์มหาศาลจากที่ดินและระบบชลประทานที่ศิลาได้รับมอบหมายให้พัฒนา "ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมจิตวิทยาขู่ขวัญเรานัก..." มิลินหัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตาพราวระยับด้วยประกายแห่งความท้าทาย "เราก็ควรจะตอบแทนไมตรีจิตอัน ‘อบอุ่น’ นี้ด้วยสินค้าล็อตใหม่จากโรงงานเกษตรของเราเสียหน่อยดีไหมคะ? รับรองว่าฤทธิ์เดชของมัน จะทำให้พวกมันนอนไม่หลับไปอีกหลายคืนทีเดียว" ศิลามองภรรยาด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานกันระหว่างความรัก ความทึ่ง และความหลงใหลในความเด็ดเดี่ยวของนาง มุมปากหนายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความตึงเครียดในห้องผ่อนคลายลงทันทีเมื่อได้ยินแผนการร้ายกาจแต่หอมหวานจากปากภรรยา "ตามใจเจ้าเลยยอดดวงใจ..." ศิลาเอ่ยเสียงนุ่ม พางโอบกอดร่างบางเข้าแนบอกอย่างทะนุถนอม "ไม่ว่าเจ้าอยากจะเล่นสนุกกับพวกมันอย่างไร ข้าจะคอยกางปีกปกป้องและอยู่เคียงข้างเจ้าทุกก้าวเดินเอง" บรรยากาศความหวานชื่นกำลังจะก่อตัวขึ้นท่ามกลางคราบเลือดและซากศพ หากแต่เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบที่กำลังเร่งรีบมุ่งตรงมายังห้องรับรอง กลับดังแทรกขึ้นเสียก่อน! มิลินและศิลาผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่หันขวับไปมองที่ประตูห้องที่พังเสียหายด้วยสายตาระแวดระวัง เงาร่างอันคุ้นเคยของหัวหน้าองครักษ์หลวงผู้ภักดีปรากฏขึ้นที่กรอบประตู พร้อมกับกองกำลังเสริมที่เพิ่งเคลื่อนพลมาถึง แต่สิ่งที่ทำให้เลือดในกายของมิลินเย็นเฉียบจนแทบหยุดไหล... ไม่ใช่การมาถึงของกองกำลังทหารเหล่านั้น หากแต่เป็นร่างที่ถูกมัดมือไพล่หลังและถูกผลักให้ก้าวเข้ามาในห้องเป็นคนแรก... ใบหน้าซีดเผือด เนื้อตัวมอมแมม และดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีดของ ‘ท่านปู่’ ผู้อาวุโสแห่งตระกูลศิลา ที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือต่อรองในเกมนี้! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "กุหลาบหนามเงิน" เสมอมานะคะ