ก้าวแรกของความสำเร็จ

เสียงหัวเราะเยาะหยันที่ดังมาจากกลุ่มคนแปลกหน้าซึ่งควบม้าเข้ามาหยุดอยู่หน้าเขตแปลงเกษตร แทบจะกลืนหายไปกับเสียงถอนหายใจยาวของมิลิน ธงผ้าไหมปักตราสัญลักษณ์อินทรีสองหัวของกระทรวงโยธาธิการและราชสำนักหลวง สะบัดพั่บๆ อยู่กลางฝุ่นตลบ คนที่ก้าวลงจากหลังม้าตัวใหญ่คือขุนนางชั้นผู้ใหญ่สวมอาภรณ์ปักดิ้นทอง ท่าทางยโสโอหังจนรองเท้าปักลายเหยียบย่ำลงบนดินโคลนข้างแปลงผักด้วยความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง "คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าท่านวิศวกรหลวงผู้เคยคุมการก่อสร้างคลังหลวง จะลดตัวลงมาคลุกดินคลุกโคลน เป็นแค่ชาวสวนชั้นต่ำกับหญิงไร้ค่าเช่นนี้" เสียงแหลมเล็กของใต้เท้าซ่งดังขึ้น พร้อมกับสายตากวาดมองแปลงทดลองเกษตรของมิลินด้วยความดูแคลน มิลินไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย นางเพียงแต่ใช้หลังมือปัดคราบดินบางเบาออกจากแก้มอย่างใจเย็น ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองผู้มาเยือนหัวจรดเท้า รอยยิ้มเยาะหยันแตะแต่งอยู่มุมปากสวยเสียยิ่งกว่ารอยยิ้มของอีกฝ่ายเสียอีก "ใต้เท้าซ่งเดินทางไกลมาถึงชายขอบอาณาจักร คงไม่ใช่เพราะคิดถึงสามีของดิฉันจนทนไม่ไหวหกระมังคะ?" น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมของมิลินทำให้บรรยากาศรอบด้านเย็นเยียบลงทันตาเห็น ศิลาที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง เอื้อมมือมาโอบไหล่บางของภรรยาไว้หลวมๆ สัมผัสอุ่นจากฝ่ามือหนาส่งผ่านความมั่น "บังอาจ!" ขุนนางติดตามชักดาบออกจากฝักครึ่งหนึ่ง ทว่ากลับต้องชะงักกึก เมื่อศิลาเพียงแค่ปรายตาคมกริบดุจใบมีดโกนมองไปที่คมดาบนั้นด้วยท่าทีสบายๆ แต่กดดันจนอีกฝ่ายต้องรีบเก็บเข้าที่เดิมอย่างหวาดหวั่น "พวกเราไม่ได้มาเพื่อต่อปากต่อคำกับสตรีปากกล้า" ใต้เท้าซ่งโบกมือห้ามลูกน้อง ก่อนจะยื่นม้วนกระดาษประทับตราประทับสีชาดออกมาเบื้องหน้า "ศิลา เจ้าถูกปลดจากตำแหน่งวิศวกรหลวงอย่างเป็นทางการแล้ว และที่ดินผืนนี้... จะต้องถูกยึดเป็นทรัพย์สินของหลวงเพื่อใช้สร้างเส้นทางยุทธศาสตร์!" ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วอึดใจ ทว่ามิลินกลับหลุดเสียงหัวเราะเบาๆ ออกมา นางก้าวออกมายืนบังหน้าสามีไว้กึ่งหนึ่ง พร้อมกับเชิดหน้าขึ้นอย่างทระนง "เส้นทางยุทธศาสตร์บนแปลงทดลอง 'ข้าวสาลีปาฏิหาริย์' และ 'ถั่ววิเศษ' ที่ใช้เทคนิคชลประทานแรงดันลมเนี่ยนะคะ? ใต้เท้าซ่งมีความรู้เรื่องวิศวกรรมเกษตรกรรมมากแค่ไหน ถึงกล้าเอาดินแดนที่กำลังจะสร้างความมั่งคั่งให้ประชาชนนับหมื่น มาทำลายทิ้งเพื่อสร้างถนนไร้สาระแบบนั้น" คำพูดของมิลินราวกับตบหน้าขุนนางผู้สูงศักดิ์กลางแสงแดดจ้า ใต้เท้าซ่งหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธเกรี้ยว "นังสารเลว! กล้าดียังไงมาพูดจาสามหามใส่คำสั่งราชสำนัก! จับนางไปเดี๋ยวนี้!" เหล่าทหารองครักษ์ขยับตัวกรูเข้ามาหมายจะควบคุมตัวมิลิน ทว่าศิลาที่ยืนสงบนิ่งมาตลอดกลับขยับกายอย่างรวดเร็วราวกับเสือดาว เขาดึงตัวภรรยาเข้าสู่อ้อมกอดป้องกัน พร้อมกับตวัดปลายเท้าเตะก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นกระแทกเข้าที่กระบี่ของหัวหน้าทหารจนกระเด็นหลุดมือ เสียงเหล็กกระทบพื้นดังสนั่นหวั่นไหว "ใครกล้าแตะต้องภรรยาของข้า... คนนั้นต้องเดินออกจากที่นี่โดยไม่มีศีรษะติดอยู่บนบ่า" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เปี่ยมด้วยจิตสังหารอันเข้มข้นของศิลากระจายไปทั่วบริเวณ ทำให้ม้าศึกของพวกมันตื่นกลัวจนต้องส่งเสียงร้องและถอยร่นไปหลายก้าว ใต้เท้าซ่งหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าอดีตวิศวกรมือหนึ่งผู้นี้จะมีรังสีอำมหิตน่ากลัวถึงเพียงนี้ "เจ้า... เจ้าคิดจะก่อกบฏต่อราชสำนักหรือ!" "พวกเราไม่ได้ก่อกบฏค่ะใต้เท้าซ่ง" มิลินยิ้มหวานหยาดเยิ้ม แต่นัยน์ตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็ง นางเอื้อมมือไปหยิบเมล็ดพันธุ์สีทองอร่ามที่อยู่ในตะกร้าไม้ไผ่ขึ้นมาถือไว้หนึ่งกำมือ "พวกเราแค่กำลังจะพิสูจน์ให้ท่านเห็นว่า... สิ่งที่ท่านกำลังจะเหยียบย่ำทำลายลงในวันนี้ มันมีค่ามากกว่าทองคำทั้งคลังหลวงเสียอีก" นางสะบัดมือโปรยเมล็ดพันธุ์พืชเศรษฐกิจล้ำสมัยลงบนดินร่วนซุยที่เตรียมไว้ ทันใดนั้น ระบบชลประทานแรงดันลมที่ศิลาเพิ่งติดตั้งเสร็จเมื่อคืนก็ทำงานขึ้นอัตโนมัติ ละอองน้ำพรมฝอยพวยพุ่งขึ้นจากพื้นดิน ส่องประกายระยิบระยับใต้แสงอาทิตย์ราวกับละอองเพชร กลิ่นหอมสดชื่นของดินและยอดอ่อนพืชพรรณลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ผืนดินแปลงนั้นด้วยความทึ่ง เมื่อยอดอ่อนสีเขียวมรกตเริ่มแตกหน่อและเจริญเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าอัศจรรย์ต่อหน้าต่อตา ท่ามกลางความตกตะลึงจนพูดไม่ออกของใต้เท้าซ่ง ในจังหวะที่ทุกคนกำลังตะลึงงันกับความมหัศจรรย์ตรงหน้า เสียงควบม้าฝุ่นตลบอีกระลอกก็ดังแทรกขึ้นมาจากระยะไกล และคราวนี้... ธงที่โบกสะบัดนำมาไม่ใช่ธงของกระทรวงใด แต่เป็นธงประทับตราหยกขาวบริสุทธิ์ของ "องค์รัชทายาล" ผู้ทรงอำนาจสูงสุดรองจากฮ่องเต้! ใต้เท้าซ่งเข่าอ่อนทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นโคลนทันทีเมื่อเห็นขบวนเสด็จหยุดอยู่ตรงหน้าแปลงเกษตรของพวกเขา และประตูรถม้าคันหรูหราก็ค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับร่างระหงของสตรีสูงศักดิ์ผู้กุมความลับทั้งหมดของวังหลวงก้าวลงมา... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความมั่งคั่งของมิลินนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!