ศาสตราวิญญาณราชันย์เหล็ก: ปฐมบทอัศวินมืดแห่งสถาบันเวทมนตร์•ตอนที่ 5

ความลับในป่าต้องห้าม

ผลงานโดย วาเลนเทียอัศวินมืด
“อย่าขยับ... ถ้าไม่อยากให้หัวใจหลุดออกจากอกก่อนเวลาอันควร” เสียงกระซิบแหบพร่าของเรน วาลคีเรียส ดังก้องอยู่ในความมืดสนิทของป่าต้องห้าม แรงบีบที่ไหล่ของคาร์ลอส ฟอน อาร์ค หนักแน่นราวกับคีมเหล็ก เลือดสดๆ หยดลงบนใบไม้แห้งช้าๆ กลิ่นคาวเลือดที่โชยเตะจมูกไม่ได้มาจากพวกเขาทั้งสองคน แต่มันมาจากร่างของนักเรียนปีหนึ่งอีกสามคนที่บัดนี้เหลือเพียงกองเนื้อแหลกเหลวในพุ่มไม้เบื้องหน้า คาร์ลอสกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันนูน มือที่ถือดาบเวทมนตร์สั่นสะท้านเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความแค้นที่อัดอั้นอยู่เต็มอก “พวกมันไม่ใช่สัตว์ป่าธรรมดา... เรน นายก็รู้” “ใช่” เรนตอบสั้นๆ ดวงตาสีเทาหม่นของเขาเพ่งมองผ่านความมืดมิดที่หนาแน่นจนแทบมองไม่เห็นนิ้วมือตัวเอง เขาสัมผัสได้ถึงไอเวทมนตร์ที่บิดเบี้ยวและมืดดำ นี่ไม่ใช่การทดสอบภาคสนามของสถาบันเวทมนตร์อย่างที่อาจารย์กล่าวอ้าง แต่มันคือการสังหารหมู่ “การทดสอบนี้คือกับดัก... และพวกเราถูกต้อนเข้ามาให้ตาย” ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดัน เสียง ‘กึก’ ของกิ่งไม้หักดังมาจากเบื้องหลัง ทั้งสองตวัดสายตาไปพร้อมกัน ในความมืดนั้น ร่างเงาสีดำสนิทที่สูงใหญ่กว่ามนุษย์ปกติสองเท่าค่อยๆ ก้าวออกมา รัศมีรอบตัวมันบิดเบี้ยวราวกับอากาศถูกดูดกลืน มันไม่มีใบหน้า มีเพียงเกราะเหล็กสนิมเขรอะที่สลักลวดลายอักขระเวทมนตร์ต้องห้ามที่เรนเคยเห็นในบันทึกที่ถูกสั่งห้ามอ่าน คาร์ลอสกระชับดาบในมือแน่น “นั่นมัน ‘อัศวินเหล็กไร้วิญญาณ’... ตำนานที่คนเขาลือกันว่าสูญพันธุ์ไปตั้งแต่สงครามยุคบรรพกาล ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?” เรนไม่ตอบ เขาก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายของเขาปลดปล่อยไอเวทมนตร์สีครามจางๆ ออกมา นี่คือวิชาดาบที่เขาขัดเกลามานับสิบปีในฐานะทหารรับจ้าง ไม่ใช่เวทมนตร์สวยหรูที่สอนในสถาบัน แต่มันคือวิชาที่ใช้เพื่อสังหารศัตรูให้เร็วที่สุด “ถอยไปคาร์ลอส... ถ้าอยากรอดให้วิ่งไปทางทิศตะวันออก อย่าหันหลังกลับมาเด็ดขาด” เรนออกคำสั่ง เสียงของเขาราบเรียบแต่เด็ดขาด “นายคิดว่าฉันเป็นใครกัน?” คาร์ลอสแค่นหัวเราะ แม้เหงื่อจะซึมไปทั่วแผ่นหลัง “คนตระกูลอาร์คไม่เคยทิ้งสหายในสนามรบ ถึงแม้ฉันจะเกลียดทัศนคติของนายแค่ไหน แต่วันนี้... เราต้องรอดไปด้วยกัน” การปะทะเริ่มต้นขึ้นโดยไม่มีการเตือน อัศวินเหล็กพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ ดาบใหญ่ในมือมันฟาดฟันลงมาดั่งสายฟ้าฟาด เรนเบี่ยงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว แรงปะทะของดาบทำให้พื้นดินแยกออกเป็นทางยาว เขาสวนกลับด้วยคมดาบอาบเวทมนตร์เข้าที่ข้อต่อชุดเกราะของมัน ประกายไฟแลบแปลบจากการกระทบของโลหะ คาร์ลอสอาศัยจังหวะที่เรนดึงความสนใจ ร่ายเวทศรน้ำแข็งซัดเข้าที่หน้าอกของศัตรู แม้มันจะไม่ทำลายเกราะได้ แต่ก็ช่วยชะลอการเคลื่อนไหวของมันให้ชะงักลงเพียงเสี้ยววินาที “จุดอ่อนมันอยู่ที่รอยแยกใต้คอเสื้อ! เรน! แทงเข้าไปที่นั่น!” คาร์ลอสตะโกนลั่น เรนพุ่งตัวเข้าหาศัตรูโดยไม่ลังเล เขาใช้ไหล่กระแทกศัตรูจนเสียหลัก แล้วใช้ดาบเสียบแทงเข้าที่จุดที่คาร์ลอสบอกอย่างแม่นยำ ของเหลวสีดำเหนียวข้นทะลักออกมาดั่งน้ำมันเครื่องที่เน่าเสีย อัศวินเหล็กแผดเสียงร้องที่ฟังดูคล้ายเสียงเหล็กเสียดสีกัน ก่อนจะทรุดลงกับพื้น แต่ทว่า... สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นกลับทำให้เรนและคาร์ลอสต้องเบิกตากว้าง ร่างของอัศวินเหล็กไม่ได้สลายไป แต่มันกลับแตกออกเป็นละอองมืด แล้วหลอมรวมเข้ากับเงาของต้นไม้โดยรอบ ราวกับว่าป่าแห่งนี้คือร่างที่แท้จริงของมัน “มันไม่ได้ตาย...” เรนพึมพำ ความรู้สึกหนาวเหน็บแล่นผ่านสันหลัง นี่ไม่ใช่การต่อสู้กับศัตรูตัวเดียว แต่มันคือการต่อสู้กับทั้งป่าที่ถูกคำสาปกลืนกิน เสียงหัวเราะก้องกังวานมาจากทุกทิศทุกทาง ไม่ใช่เสียงของสัตว์ร้าย แต่เป็นเสียงของมนุษย์... เสียงที่เรนจำได้แม่นยำ เสียงของอาจารย์ใหญ่ผู้กุมอำนาจสูงสุดของสถาบันเวทมนตร์ “ยอดเยี่ยม... การทดสอบนี้เริ่มเข้มข้นขึ้นแล้ว” เสียงนั้นกล่าวผ่านความมืด “เรน วาลคีเรียส นายคือชิ้นส่วนที่สำคัญที่สุดในการคืนชีพ ‘ศาสตราวิญญาณราชันย์เหล็ก’ เลือดของนาย... ความแค้นของนาย... มันคือกุญแจดอกสุดท้าย” พื้นดินใต้เท้าของเรนและคาร์ลอสพลันยุบตัวลง ทั้งสองตกลงสู่หุบเหวมืดมิดที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง ในจังหวะที่เรนคว้ามือคาร์ลอสไว้ได้ทัน เขาสังเกตเห็นสัญลักษณ์บางอย่างสลักอยู่บนผนังถ้ำที่พวกเขากำลังดิ่งลงไป มันคือตราสัญลักษณ์ของกองอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่เคยสังหารครอบครัวของเขาเมื่อสิบปีก่อน และในวินาทีที่แสงสุดท้ายจากปากปล่องหุบเหวเลือนหายไป เรนก็เห็นร่างของบุคคลหนึ่งยืนรออยู่เบื้องล่าง ร่างนั้นสวมชุดเกราะสีเงินขาวบริสุทธิ์ ใบหน้าถูกปิดบังด้วยหน้ากากเหล็ก แววตาที่จ้องมองมานั้นเย็นชาและคุ้นเคยอย่างประหลาด เรนแทบหยุดหายใจเมื่อเห็นดาบที่พาดอยู่บนบ่าของคนผู้นั้น... มันคือดาบเล่มเดียวกับที่สังหารพ่อของเขาในวันนั้น ดาบที่ควรจะสลายไปพร้อมกับการล่มสลายของตระกูลอัศวินศักดิ์สิทธิ์ในอดีต ทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางแห่งดาบอันโหดร้ายนี้ โปรดเตรียมใจให้พร้อม เพราะตอนถัดไปความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากจะทำให้โลกเวทมนตร์ต้องสั่นสะเทือนครับ วาเลนเทียอัศวินมืดขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านกันจนถึงบรรทัดนี้นะครับ
สารจากนักเขียน (วาเลนเทียอัศวินมืด)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ศาสตราวิญญาณราชันย์เหล็ก: ปฐมบทอัศวินมืดแห่งสถาบันเวทมนตร์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%