การทรยศ

"เจ้ากำลังโกหกข้า... เรน" คาร์ลอสกระชากคอเสื้อของสหายศึกเข้าหาตัวจนใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบ กลิ่นคาวเลือดจางๆ จากสนามรบที่ติดตัวมายังไม่ทันจางหายไป ความกดดันในห้องโถงหินเย็นเยียบยามค่ำคืนนี้กลับหนักอึ้งยิ่งกว่า เสียงรองเท้าบูตหนักๆ ของเรนหยุดกึกนิ่ง เขาไม่ได้ขัดขืน ไม่ได้แก้ตัว ดวงตาสีรัตติกาลที่ผ่านการฆ่าฟันมานับไม่ถ้วนของเรนจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาที่กำลังสั่นไหวของทายาทตระกูลอาร์ค "ข้าเห็นศพเขาด้วยตาตัวเอง คาร์ลอส" เรนเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเย็นเยือกจนคนฟังรู้สึกถึงไอความตาย "ที่ป้อมปราการทิศเหนือ ร่างของท่านพี่คิริอัสถูกเสียบด้วยหอกทูตสวรรค์ เลือดของเขาหล่อเลี้ยงพื้นดินจนกลายเป็นสีดำ... ข้าฝังเขาด้วยมือตัวเอง" "งั้นคำอธิบายของเจ้าสำหรับ 'ตราประทับ' นี้คืออะไร!" คาร์ลอสเหวี่ยงม้วนกระดาษหนังเก่าแก่ลงบนโต๊ะไม้โอ๊ค ตราประทับขี้ผึ้งสีแดงสดที่ยังคงความสมบูรณ์แบบปรากฏเด่นหรา—ตราสัญลักษณ์รูปดาบไขว้กับปีกสีดำสนิท สัญลักษณ์ลับของกองพันอัศวินมืดที่สาบสูญไปพร้อมกับคิริอัส พี่ชายของเรนเมื่อสามปีก่อน เรนเหลือบมองตรานั้น มุมปากกระตุกเล็กน้อยเป็นเชิงเหยียดหยาม "เจ้าไปได้มันมาจากไหน" "จากห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่... และสิ่งที่แนบมาด้วย คือแผนผังการวางกำลังค่ายกลเวทมนตร์ของสถาบันในคืนพรุ่งนี้" คาร์ลอสลดเสียงลงต่ำ หัวใจของเขาบีบคั้น "มันถูกส่งไปให้พวกอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่นอกกำแพงเมือง และคนที่เข้าถึงห้องนั้นได้โดยไม่ถูกตรวจพบ... มีเพียงคนที่มีรหัสผ่านของกลุ่มเราเท่านั้น" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถง มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวลอดผ่านช่องระบายอากาศ เรนค่อยๆ ปล่อยมือคาร์ลอสที่กำคอเสื้อเขาอยู่ เขาถอยหลังหนึ่งก้าว จัดปกคอเสื้อให้เข้าที่ด้วยท่าทางสุขุมนิ่งสนิท ท่าทางที่ทำเอาคาร์ลอสต้องกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้นและผิดหวัง "เจ้าสงสัยข้าหรือคาร์ลอส?" เรนถาม สายตามองไปที่เปลวไฟในเตาผิงที่กำลังวูบไหว "ข้าไม่อยากสงสัย! แต่หลักฐานมันฟ้อง!" คาร์ลอสคำราม "เรน... เราสู้มาด้วยกัน ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน เจ้าจะบอกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด... การสูญเสียสหายของเราไปทีละคน... เป็นเพียงแผนที่เจ้าขีดเขียนขึ้นมางั้นหรือ? เพื่ออะไร? เพื่อล้างแค้นให้อดีตที่ตายไปแล้วอย่างนั้นรึ!" เรนหันกลับมา แววตาของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ได้เย็นชาเหมือนทุกที แต่มันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกสุดใจ "มิตรภาพคือสิ่งที่เจ้าให้ค่า แต่มันคือสิ่งฟุ่มเฟือยสำหรับคนที่แบกรับความแค้นของทั้งตระกูลไว้บนบ่า... คาร์ลอส เจ้าโตมาในตระกูลที่รุ่งโรจน์ แต่เจ้าไม่เคยรู้หรอกว่ากลิ่นของความพ่ายแพ้ที่แท้จริงมันเป็นอย่างไร" "เจ้าพูดเหมือนยอมรับว่ามันเป็นฝีมือเจ้า!" คาร์ลอสชักดาบออกมาจากฝัก ใบดาบสะท้อนแสงไฟวับวาว จ่อปลายแหลมเข้าที่ลำคอของเรน "บอกข้ามา... ใครคือคนทรยศ? หรือจริงๆ แล้วเจ้าคือคนที่เรียกพวกมันมาที่นี่!" เรนไม่ได้ชักดาบ เขายืนนิ่งราวกับรูปปั้นสลัก กระทั่งเสียงฝีเท้าเบาหวิวที่หน้าประตูห้องโถงดังขึ้น ทั้งคู่หยุดชะงัก สายตาหันไปมองพร้อมกัน เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในความมืด รูปร่างสูงโปร่งสวมชุดคลุมสีเทาปกปิดใบหน้ามิดชิด กลิ่นอายเวทมนตร์ที่แผ่ออกมานั้นน่าสะพรึงกลัวและคุ้นเคยอย่างประหลาด มันคือไอเวทมนตร์เดียวกับที่คิริอัสเคยใช้... เวทมนตร์แห่งดาบวิญญาณราชันย์ "คาร์ลอส... เจ้านี่มันหัวช้าจริงๆ" เสียงทุ้มต่ำลึกลับดังขึ้นจากภายใต้ฮู้ด ร่างนั้นก้าวออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นแผลเป็นยาวที่พาดผ่านดวงตาซ้าย—รอยแผลที่เป็นเอกลักษณ์ของบุรุษที่ควรจะสิ้นชีพไปแล้ว คาร์ลอสเบิกตากว้าง ดาบในมือสั่นไหว "เป็นไปไม่ได้... เจ้า... เจ้าเป็นใครกันแน่!" ร่างนั้นหัวเราะเบาๆ เป็นเสียงที่บาดลึกถึงจิตวิญญาณ ก่อนจะถอดฮู้ดออกเผยให้เห็นใบหน้าที่เหมือนกับเรนราวกับแกะ แต่ทว่าดวงตาข้างซ้ายที่เป็นแผลเป็นนั้นกลับเปล่งประกายสีเลือดอย่างบ้าคลั่ง "น้องชาย... ข้าบอกเจ้าแล้วไง ว่าความตายไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของเครื่องมือชิ้นใหม่" เรนกำหมัดแน่น เลือดซึมออกมาจากฝ่ามือที่จิกเล็บลงไป "ท่านพี่... ท่านขายจิตวิญญาณให้พวกมันไปเท่าไหร่" บุรุษตรงหน้ายิ้มกว้าง ก่อนจะชี้ปลายดาบมาที่เรนและคาร์ลอส "ข้าไม่ได้ขาย... ข้าแค่เลือกว่าจะอยู่ข้างผู้ชนะ และในคืนพรุ่งนี้... เลือดของพวกเจ้าทุกคน จะเป็นสีแดงชาดที่งดงามที่สุดบนสังเวียนแห่งนี้" สิ้นคำพูดนั้น ผนังห้องโถงก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ประตูกลนับสิบถูกเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของกองทัพอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่ล้อมรอบพวกเขาไว้ทุกทิศทาง คาร์ลอสล้มตัวลงคุกเข่าด้วยความตกใจสุดขีด ในขณะที่เรนชักดาบสีดำสนิทของเขาออกมา มือกระชับมั่น นี่ไม่ใช่การทรยศธรรมดา แต่มันคือการล้างบางครั้งใหญ่ที่ถูกวางแผนไว้ตั้งแต่ต้น... และเป้าหมายที่แท้จริงของมัน ก็กำลังจะพุ่งตรงมาที่พวกเขาในวินาทีนี้! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับผมในเส้นทางสายอัศวินมืดแห่งนี้ หวังว่าตอนต่อไปทุกท่านจะยังคงติดตามไปพร้อมกับผมนะครับ