ความจริงเริ่มกระจ่าง

"เกมสนุกดีนี่คะคุณธันวา... แต่ดูเหมือนคุณจะลืมไปนะ ว่าหนี้ก้อนสุดท้ายของตระกูลคุณ ยังอยู่กับฉันคนนี้!" เสียงหัวเราะเยาะหยันของ ‘พิมพิلا’ ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของตระกูล แสงไฟนีออนสีขาวนวลส่องกระทบใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างประณีตแต้มรอยยิ้มเหยียดหยามอย่างไม่คิดจะปิดบัง บรรยากาศรอบโต๊ะประชุมไม้อันโอ่อ่าเต็มไปด้วยความอึดอัด บรรดาญาติผู้พี่และผู้ถือหุ้นต่างส่งเสียงซุบซิบหัวเราะคิกคักด้วยความสะใจ พวกเขากำลังรอคอยวินาทีที่อดีตซีอีโอหนุ่มผู้เคยค้ำฟ้าอย่างธันวาจะต้องก้มลงกราบแทบเท้าเพื่อขอความเมตตา แต่ทว่า... ธันวาไม่ได้มีท่าทีลนลานอย่างที่พวกมันคาดคิดแม้แต่น้อย ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษนั่งไขว่ห้าง ใบหน้าคมคายระบายด้วยรอยยิ้มบางเบar สองมือประสานกันไว้ที่ตักอย่างใจเย็น ดวงตาคู่คมมองตรงไปยังพิมพิلا ราวกับเธอกำลังเล่นละครลิงให้ดูแก้เซ็งในยามบ่าย "หนี้ก้อนสุดท้ายงั้นเหรอครับคุณพิมพิلا..." ธันวาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าทรงพลังจนรอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวชะงักไปชั่วขณะ "น่าเสียดายจังนะครับ ที่คนเรามักจะมั่นใจในสิ่งที่ตัวเองถืออยู่เกินไป จนลืมมองว่ากระดาษในมือพวกคุณ มันเป็นแค่เศษกระดาษชำระที่ใช้แล้วต่างหาก" "ปากดี!" พิมพิلاกระแทกแฟ้มเอกสารสีแดงฉานลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น "นี่คือสัญญาจำนองและหลักฐานการกู้ยืมเงินสามร้อยล้านที่บริษัทตระกูลคุณเซ็นไว้! ถ้าไม่มีปัญญาจ่ายภายในสามวินาทีนี้ หุ้นทั้งหมดจะตกเป็นของฉัน และตระกูลของคุณจะต้องไสหัวออกไปจากที่นี่อย่างไร้แผ่นดินกลบหน้า!" เสียงฮือฮาดังขึ้นระลอกใหญ่ บรรดาญาติสนิทมิตรสหายต่างพากันพยักหน้าเห็นพ้อง หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นสูงด้วยความลำพองใจ เธอมองธันวาด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ ทว่า ข้างกายของธันวา... รินรดา ทนายสาวทายาทธุรกิจอสังหาฯ ผู้ยืนหยัดเคียงข้างเขามาตลอดในยามที่ตกอับที่สุด กลับไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนก ใบหน้าอันเย็นชาของเธอยังคงเรียบเฉย เธอยกมือขึ้นดันแว่นตากรอบทองเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบมองคู่หมั้นหนุ่มด้วยแว่นตาที่สะท้อนแสงไฟวับวาว เธอกำลังรอ... รอให้ธันวาแสดง "ความเพี้ยน" หรือ "ไพ่ตาย" อะไรบางอย่างออกมาตามเคย เพราะตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เธอกลายเป็นคนปวดหัวอันดับหนึ่งกับระบบประหลาดของเขาไปเสียแล้ว ในจังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนใสๆ ก็ดังขึ้นในโสตประสาทของธันวา [ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามในการเบ่งอำนาจของตัวประกอบเกรด Z!] [ระบบช็อตฟีลตัวจี๊ด ทำงาน!] [เงื่อนไขภารกิจ: กระทืบหน้าคนอวดรวยด้วยหลักฐานระดับจักรวาล!] [ปลดล็อก: แฟ้มข้อมูลลับการทุจริตยักยอกทรัพย์ และสลิปโอนเงินเข้าบัญชีลับของพิมพิलाและพวกพ้อง มูลค่ารวมกว่า 1,200 ล้านบาท!] [ท่านต้องการอัปโหลดหลักฐานทั้งหมดขึ้นสู่จอโปรเจกเตอร์ส่วนกลางเลยหรือไม่? (ใช่ / แน่นอนว่าต้องใช่)] ธันวาแอบอมยิ้มในใจ เขาส่งกระแสจิตตอบกลับระบบอย่างไร้ความลังเล *จัดไปสิครับ รออะไรอยู่* *พรึบ!* ทันใดนั้น หน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดมหึมาที่ติดตั้งอยู่หลังห้องประชุม ซึ่งเดิมทีควรจะเป็นกราฟแสดงผลประกอบการที่ว่างเปล่า ก็เกิดอาการกระพริบวาบ ตัวอักษรสีแดงฉานนับพันบรรทัดวิ่งพล่านขึ้นบนจอด้วยความเร็วสูง ภาพเอกสารราชการ ตราประทับของธนาคารต่างประเทศ และชื่อบัญชีธนาคารที่มีชื่อของพิมพิلاและบรรดาญาติผู้ถือหุ้นปรากฏหราขึ้นอย่างชัดเจนทุกตัวอักษร! "อ๊ะ... เกิดอะไรขึ้น!" เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นจากหนึ่งในผู้ถือหุ้นอาวุโส พิมพิلاขมวดคิ้วมุ่น เธอหันขวับไปมองจอภาพด้านหลัง ใบหน้าที่เคยพึงพอใจกลับซีดเผือดลงทีละน้อย สีเลือดบนริมฝีปากหายวับไปกับตา เมื่อดวงตาคู่สวยกวาดไปเห็นข้อความบนจอ... นั่นมันเส้นทางการเงินที่เธอใช้ "ดูดเงิน" จากกองทุนสำรองของบริษัทมานานกว่าสามปี! ทั้งหลักฐานการปลอมลายเซ็น การโยกย้ายทรัพย์สิน และแม้แต่คลิปเสียงสนทนาลับที่เธอกำลังวางแผนฮุบกิจการ ก็กำลังเล่นวนซ้ำไปซ้ำมาด้วยเสียงอันดังกระหึ่ม "มะ... ไม่จริง! นี่มันเรื่องโกหก!" พิมพิلاหวีดร้องออกมาเสียงหลง เธอพยายามวิ่งไปที่คอมพิวเตอร์ควบคุมเพื่อปิดระบบ แต่ทว่า... [ติ๊ง! ระบบได้ทำการล็อกการควบคุมทั้งหมด และส่งสำเนาข้อมูลนี้ไปยังกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) และสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ปปง.) เป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ ขอแสดงความยินดีด้วย เจ้าหน้าที่กำลังเดินทางมาถึงในอีก 3 นาที 45 วินาที] เสียงระบบดังขึ้นในหัวของธันวา ช่างเป็นดนตรีที่ไพเราะเสนาะหูเสียจริง ธันวาลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ เขากวาดสายตามองไปรอบห้องประชุมที่ตอนนี้ตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า บรรดาญาติผู้พี่ที่เคยส่งเสียงเยาะเย้ย ต่างพากันหน้าซีดตัวสั่นเทา บางคนถึงกับล้มลงไปนั่งกองกับพื้นเมื่อเห็นชื่อของตัวเองอยู่ในบัญชีรายชื่อผู้สมรู้ร่วมคิดด้วย ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้พิมพิلاที่กำลังยืนตัวสั่นระริก ใบหน้าที่เคยเชิดสูงบัดนี้เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและความหวาดกลัว เธอยกมือขึ้นชี้หน้าเขาแต่พูดไม่ออกสักคำ "คุณพูดถูกนะพิมพิلا..." ธันวาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบถึงขั้วหัวใจ "เกมมันสนุกดีจริงๆ... แต่ดูเหมือนว่า คนที่จะต้องชดใช้หนี้ก้อนโต และอาจจะต้องไปนอนกรงขังยาวตลอดชีวิต... จะไม่ใช่ผมซะแล้วล่ะครับ" พิมพิلاเข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ดวงตาทะล่งกว้างด้วยความสิ้นหวัง แผนการทั้งหมดที่เธอวางไว้พังทลายลงในพริบตาเดียวราวกับปราสาททรายที่โดนคลื่นซัด รินรดาที่นั่งมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เงียบๆ ถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอส่ายหัวอย่างระอาปนทึ่งในความเจ้าเล่ห์ของคู่หมั้นหนุ่ม แม้เขาจะมีพฤติกรรมเพี้ยนๆ ชวนปวดหัวแค่ไหน แต่ในเวลาคับขัน... ผู้ชายคนนี้ไม่เคยทำให้เธอกลัวเลยสักครั้ง แถมยังคงความหล่อเหลาและน่าเกรงขามไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตระหนกกับหลักฐานมัดตัวแน่นหนานั้นเอง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำมหึมาก็บินมาลอยลำอยู่เหนืออาคารสำนักงาน เสียงใบพัดตีลมดังกระหึ่มสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วกระจกหน้าต่างห้องประชุม ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีดำสนิทของชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพล พร้อมด้วยบอดี้การ์ดสวมแว่นตาดำนับสิบชีวิตก้าวเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ธันวา ชายคนนั้นโค้งคำนับให้ธันวาอย่างนอบน้อมด้วยความเคารพสูงสุด ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงดังฟังชัด "ท่านประธานครับ... ทางเราได้รับคำสั่งจาก 'กองทุนระดับโลก' ให้มารับตัวท่านและคุณรินรดาเดินทางไปเซ็นสัญญาซื้อกิจการเครือข่ายธนาคารระดับโลกที่สวิสเซอร์แลนด์ เครื่องพร้อมแล้วครับ!" ธันวายิ้มมุมปาก เขาหันกลับมามองพิมพิلاที่กำลังนั่งตัวสั่นงกๆ อยู่บนพื้น ก่อนจะยื่นนามบัตรสีดำสนิทขอบทองคำแท้ทิ้งลงตรงหน้าเธอ "โชคดีนะครับคุณพิมพิلا... หวังว่าข้าวในคุกคงจะอร่อยถูกปากนะครับ" ธันวาเอื้อมมือไปคว้ามือเรียวของรินรดาให้ลุกขึ้นยืนเคียงข้างกัน ท่ามกลางสายตาดาราหน้าโง่ท่ีตอนนี้ได้แต่คุกเข่าร้องขอชีวิตระงมห้อง แต่ก่อนที่รินรดาจะได้เอ่ยปากถามอะไรเกี่ยวกับเฮลิคอปเตอร์ปริศนานั้น... เสียงประกาศจากระบบก็ดังขึ้นแทรกกลางอากาศอีกครั้ง พร้อมกับข้อความเตือนภัยสีแดงฉานที่สว่างวาบขึ้นในลานจอดรถชั้นดาดฟ้า [ติ๊ง! แจ้งเตือนด่วน! บุคคลปริศนาผู้กุมความลับสูงสุดของตระกูลท่าน และเป็น "อดีตภรรยาเก่าในนาม" ที่ระบบเคยลบความทรงจำไป กำลังยืนรออยู่หน้าบันไดเฮลิคอปเตอร์ พร้อมกับ... เด็กชายฝาแฝดหน้าตาถอดแบบพิมพ์เดียวกับท่านเป๊ะ!] ธันวาชะงักกึก รอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าแข็งค้างทันทีในเสี้ยววินาที ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันมาตลอดนะครับ