รินรดาผู้ไม่ยอมแพ้

"คัดค้านครับท่านประธาน! เอกสารชิ้นนี้แสดงให้เห็นชัดเจนว่า ทางจำเลยจงใจปกปิดรายได้และยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินในช่วงสามปีที่ผ่านมา เป็นการกระทำที่เข้าข่ายฉ้อโกงประชาชนและละเมิดสัญญาอย่างร้ายแรง!" เสียงทุบโต๊ะดังสนั่นห้องพิจารณาคดี ธันวาชะงักกึก รอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าแข็งค้างทันทีในเสี้ยววินาที เขากะพริบตาปริบๆ มองเอกสารกองโตในมือของทนายสาวข้างกาย รินรดายืนตระหง่านในชุดสูทสีดำเข้ารูปราวกับพญาอินทรีที่กำลังกางปีกเตรียมขยี้เหยื่อ แววตาของเธอภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบฉายประกายเฉียบคม ดุดัน และเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่แม้แต่ผู้พิพากษาบนบัลลังก์ยังต้องเหลือบมองด้วยความเกรงขาม นี่น่ะหรือ... คู่หมั้นสายกาวที่คอยบ่นเขาเรื่องซื้อตุ๊กตายางราคาแพงเข้าบ้านเมื่อสัปดาห์ก่อน? ตอนนี้เธอกลายร่างเป็น 'ฉลามขาวแห่งวงการกฎหมาย' ไปเสียแล้วครับท่านผู้ชม! ธันวาแอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขานั่งอยู่บนเก้าอี้พนักพิงหนังแท้ราคาแพงลิบลิ่วที่เพิ่งเปย์ซื้อมาหมาดๆ เมื่อเช้า พลางเหลือบมองหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วของระบบที่เด้งขึ้นมาเตือนรัวๆ [ติ๊ง! ตรวจพบอารมณ์ 'ช็อกตาค้าง' ของเป้าหมายระดับ A แต้มความกาวพุ่งทะยาน +50,000 แต้ม!] [ระบบขอแนะนำให้โฮสต์ทำท่าทางแคะขี้มูกเพื่อทำลายบรรยากาศตึงเครียดในชั้นศาลครับ] *บ้าเรอะ!* ธันวาแอบแยกเขี้ยวใส่ระบบในใจ ถ้าเขาทำแบบนั้นตอนนี้ มีหวังได้โดนรินรดาลากตัวไปฟาดด้วยแฟ้มคดีความหนาหกนิ้วข้อหาทำลายภาพลักษณ์ทนายความคู่ชีวิตแน่ๆ ภาพลักษณ์อดีตซีอีโอผู้เย่อหยิ่งของเขาจะต้องมาพังพินาศเพราะเรื่องแคะขี้มูกกลางศาลไม่ได้เป็นอันขาด! ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทนายความ ทนายฝ่ายโจทก์ซึ่งเป็นชายวัยกลางคนสวมสูทแบรนด์ดัง หน้าซีดเผือดจนแทบจะกลายเป็นกระดาษสา เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มขมับ เขาพยายามอ้าปากประท้วงกลับแต่เสียงกลับติดอยู่ที่ลำคอ "เอ่อ... ท่านประธานครับ เอกสารชุดนั้นทางเรา... ทางเรากำลังตรวจสอบความถูกต้องอยู่ครับ" ทนายฝ่ายตรงข้ามละล่ำละลัก เสียงสั่นเครือจนคนทั้งห้องได้ยินชัดเจน รินรดาเหยียดยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมบนหน้าผาชัน เธอก้าวเท้าเข้าไปประชิดโพเดียม วางมือเรียวยาวลงบนแฟ้มเอกสารแล้วกวาดสายตามองหน้าคู่กรณีทีละคนอย่างเยือกเย็น "ตรวจสอบ? สามปีเต็มๆ ที่พวกคุณใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายรังแกผู้บริโภคและพยายามฮุบกิจการของตระกูลอัครวรกุล ตอนนี้บอกว่ากำลังตรวจสอบหรือครับ?" น้ำเสียงของรินรดานุ่มนวล แต่ทุกถ้อยคำกลับคมกริบราวกับใบมีดโกนที่อาบยาพิษ "เกรงว่าสิ่งที่พวกคุณต้องตรวจสอบในขั้นต่อไป คงไม่ใช่บัญชีบริษัทแล้วกระมังครับ... แต่เป็นห้องขังเรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ ต่างหาก ว่าว่างพอจะต้อนรับพวกคุณกี่คน!" อื้อหือ! ธันวาถึงกับต้องยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองเบาๆ ความเย็นยะเยือกไม่ได้มาจากเครื่องปรับอากาศในห้องพิจารณาคดีหรอกครับ แต่มันแผ่ออกมาจากรัศมีฆ่าฟันของคู่หมั้นสาวคนนี้นี่เอง! สมแล้วที่เป็นทายาทตระกูลธุรกิจอสังหาฯ ยักษ์ใหญ่ที่เติบโตมาท่ามกลางสมรภูมิธุรกิจ ความเด็ดขาดและชั้นเชิงทางกฎหมายของเธอนั้นไร้ที่ติจริงๆ "คัดค้านครับทนายรินรดา ใช้คำพูดข่มขู่พยานและกล่าวหาเกินจริง!" ทนายฝ่ายตรงข้ามดีดตัวลุกขึ้นโวยวายเสียงหลง "ผมยังไม่ได้พูดชื่อคุกสักคำเลยนะครับ ทนายสมชาย... หรือว่าคุณร้อนตัว?" รินรดาหันขวับไปสวนกลับทันควันโดยไม่ต้องรอให้ผู้พิพากษาอนุญาตด้วยซ้ำ "ศาลที่เคารพครับ หลักฐานดิจิทัลและเส้นทางการเงินที่ถูกเข้ารหัสบล็อกเชนชุดนี้ ได้ถูกส่งมอบให้ทาง ปปง. และกรมสอบสวนคดีพิเศษเรียบร้อยแล้วเมื่อสิบนาทีที่ผ่านมา หากจำเลยยังคงดึงดันปฏิเสธ โทษจำคุกสูงสุดอาจไม่ใช่แค่สิบปี แต่อาจจะพ่วงข้อหาสมคบกันฟอกเงินเพิ่มเข้าไปด้วยครับ" เปรี้ยง! เสียงค้อนของผู้พิพากษาเคาะลงบนแท่นดังสนั่นระงับความโกลาหลในห้องพิจารณา ผู้พิพากษามองหน้าทนายฝ่ายจำเลยด้วยแววตาดุดัน ก่อนจะหันมาพยักหน้ารับกับรินรดา "ศาลขอรับรองเอกสารและหลักฐานชุดใหม่ที่ทนายรินรดาเสนอเข้ามาครับ... การพิจารณาคดีในวันนี้ สั่งพักการไต่สวนเป็นเวลาสามสิบนาที เพื่อให้ฝ่ายจำเลยทบทวนข้อเสนอและหลักฐานทั้งหมดอีกครั้ง... ปิดศาล!" เสียงเฮดังลั่นจากฝั่งผู้เสียหายที่นั่งอยู่ด้านหลังห้อง ธันวาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก เขาลุกขึ้นยืนแล้วบิดขี้เกียจแก้ แต่ก่อนที่เขาจะได้เดินไปตบไหล่ชมเชยทนายคนเก่ง รินรดาก็หันขวับกลับมามองเขาด้วยสายตาดุๆ เสียก่อน เธอถอดแว่นสายตาออกแล้วใช้สันขาแว่นเคาะเบาๆ ที่หน้าผากของธันวา "ส่วนคุณ..." น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนจากโหมดทนายสาวมือฉกาจมาเป็นโหมดคู่หมั้นจอมโหดทันที "ใครอนุญาตให้คุณไปซื้อเก้าอี้สำนักงานราคาแปดแสนบาทเข้าบ้านโดยไม่ปรึกษาฉันฮะ ธันวา?" ธันวาชะงักกึก รอยยิ้มเจื่อนๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าทันที "เอ่อ... ก็มันนั่งสบายหลังนี่นา ริน... อีกอย่าง ระบบมันบังคับให้ใช้เงินนี่ครับ ไม่งั้นผมโดนช็อตฟีลหัวฟูแน่ๆ เธอก็รู้..." "ไม่ต้องมาอ้างระบบเลยนะ!" รินรดาหยิกหมับเข้าที่แขนของเขาเต็มแรงจนธันวาต้องร้องจ๊าก "เงินในบัญชีบริษัทเพิ่งฟื้นตัวจากการโดนไอ้พวกเวรนี่โกงไปนะยะ นึกว่าฉันไม่รู้หรือไงว่าแอบเอาเงินไปเปย์ซื้อหุ่นยนต์กันดั้มทองคำแท้มาตั้งไว้ห้องรับแขกน่ะ!" ธันวาน้ำตาซึม ไม่ใช่เพราะเจ็บรอยหยิกหรอกครับ แต่ซาบซึ้งใจต่างหาก ถึงปากจะดุแต่เธอก็ยอมสลัดคราบทนายสาวผู้ทรงเกียรติมาเดินเคียงข้างเขา คอยปกป้องทรัพย์สินและทวงคืนความยุติธรรมให้เขาตั้งแต่ตอนที่เขาล้มละลายจนถึงตอนนี้ ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังจะเปลี่ยนเป็นความหวานชื่นชวนอมยิ้มนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของรินรดาก็กรีดร้องเสียงดังแหลม *กริ๊งงงงง!* รินรดากดรับสาย ใบหน้าที่กำลังโกรธขึงของเค่อยๆ ซีดเผือดลงในพริบตา ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ ขาเรียวเล็กเซถอยหลังไปครึ่งก้าวราวกับหมดแรงทรงตัว "ว่ายังไงนะพี่... โกดังสินค้าหลักที่ท่าเรือระเบิด? แล้วหุ้นพาร์ทเนอร์ฝั่งต่างประเทศล่ะ... ถูกเทขายหมดพอร์ตในสามนาที... อะไรนะ! บัญชีกลางของบริษัทถูกอายัดโดยคำสั่งฉุกเฉินจากบุคคลปริศนา?!" ธันวาหุบยิ้มทันที รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยแววตานิ่งสนิทที่คมกริบราวกับใบมีด เขายื่นมือไปแตะไหล่บางของรินรดาสะกิดให้เธอตั้งสติ หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าธันวาไม่ได้แสดงแต้มความกาวอีกต่อไปแล้วครับ แต่มันขึ้นข้อความสีแดงฉานกะพริบถี่ๆ ด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่ [ประกาศเตือนจากระบบ: ตรวจพบการโจมตีทางเศรษฐกิจระดับหายนะจาก 'เงาอัคคี' ผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริง! ทรัพย์สิน 90% ของตระกูลอัครวรกุลกำลังถูกดูดหายไปในระบบการเงินนอกชายฝั่ง!] ประตูห้องพิจารณาคดีที่ปิดสนิทอยู่ ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ความปรานี เสียงฝเท้าหนักแน่นนับสิบคู่ก้าวเข้ามาพร้อมกัน พร้อมกับร่างของชายชราในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ผู้สวมแหวนเพชรเม็ดโตที่นิ้วก้อย รอยยิ้มเยาะเย้ยหยันปรากฏบนมุมปากของเขา "ไงล่ะ... ท่านอดีตซีอีโอผู้ยิ่งใหญ่ คิดว่าชนะคดีนี้แล้วจะรอดตัวไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุน "ฮาไม่จำกัด" มาโดยตลอดนะครับ!