คืนที่ต้องลุยไปช่วยเธอ

“ดื่มเสียหน่อยเถอะน่า ทนายรินรดา คนสวยแห่งวงการกฎหมาย... ปฏิเสธไปก็เสียน้ำใจเปล่าๆ” เสียงทุ้มต่ำแต่น่าขยะแขยงดังขึ้นท่ามกลางความสลัวของห้องรับรองวีไอพีในคลับหรูใจกลางเมือง กลิ่นแอลกอฮอล์ราคาแพงคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นบุหรี่ฉุนกึก รินรดานั่งตัวตรงแหน่วอยู่บนโซฟาหนังสีเข้ม สีหน้าของเธอซีดเผือดแต่แววตากลับฉายแววเยືือกเย็นและดุดันอย่างไม่ยอมแพ้ แม้ว่าริมฝีปากบางเฉียบจะเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรงเพื่ออดกลั้นความวิงเวียนจากฤทธิ์ยาบางอย่างที่เจือปนมาในน้ำส้มคั้นเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ตรงหน้าเธอก็คือ 'เสี่ยพงศธร' นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์คู่แข่งคนสำคัญของตระกูล เเละ ‘ไตรภพ’ ทนายความมือสกปรกที่คอยช่วยเหลือเรื่องคดีความใต้ดินให้ฝั่งนั้น ทั้งสองคนกำลังส่งยิ้มละี่ยกแก้วไวน์ในมือด้วยท่าทีคุกคาม “คุณพงศธร... การกระทำแบบนี้มันขัดต่อกฎหมายอาญาชัดเจนนะครับ” รินรดาเค้นเสียงลอดไรฟัน แม้ร่างกายจะเริ่มไร้เรี่ยวแรงจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ แต่ศักดิ์ศรีและความเป็นทนายความมือหนึ่งไม่ยอมให้เธอก้มหัวให้คนพวกนี้เด็ดขาด “กฎหมายเหรอ? ฮ่าๆๆๆ!” ไตรภพหัวอกลั่นห้อง “ในห้องนี้ มีแค่เราสามคน และอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า เอกสารโอนสิทธิ์ที่ดินผืนงามนั่นก็จะอยู่ในมือเรา ส่วนเธอก็แค่... ผู้หญิงเมามายที่เซ็นสัญญาพลาดไปเอง ใครจะเชื่อทนายความที่ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อความก้าวหน้ากันล่ะครับ?” มือหนาของเสี่ยพงศธรเอื้อมมาหมายจะคว้าจับคางมนของรินรดา ร่างบางพยายามปัดป้องแต่เรี่ยวแรงกลับหายไปเกือบหมด หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนก ภาพใบหน้าของใครบางคนแวบเข้ามาในหัว... นายธันวา ผู้ชายเพี้ยนๆ ที่วันๆ เอาแต่ทำตัวไร้สาระเก็บแต้มประหลาดๆ แต่กลับเป็นคนเดียวที่ยืนหยัดอยู่เคียงข้างเธอในวันที่เธอล้มละลาย *“นายธันวา... นายอยู่ไหนเนี่ย...”* รินรดาคิดในใจอย่างสิ้นหวัง ขณะที่น้ำตาเอ่อคลอเบ้า **ติ๊ง!** เสียงแจ้งเตือนระบบปริศนาดังขึ้นในโสตประสาทของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่กำลังยืนอยู่หน้าประตูคลับ ธันวายกมือขึ้นปัดหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่นัยน์ตากลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธ [ตรวจพบภารกิจฉุกเฉินระดับสีแดง: ช่วยเหลือคู่หมั้น (รินรดา) จากสถานการณ์อันตราย!] [เงื่อนไขเวลา: 3 นาที] [รางวัลความสำเร็จ: 50,000 แต้มระบบ + สิทธิ์สุ่มไอเทมระดับตำนาน 1 ครั้ง] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียระบบทั้งหมด และสูญเสียความเป็นชายถาวร!] “ไอ้ระบบเฮงซวย ขู่กันชัดๆ!” ธันวาพึมพำเบาๆ แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มเย็นเยียบ “ดีล! จัดมาให้หมด เปิดโหมดอัปเกรดทักษะเดี๋ยวนี้!” [หักแต้มสะสม 20,000 แต้ม ทำการอัปเกรด: ‘วิชาหมัดมวยเทพสงครามไร้พ่าย’ ขั้นสูงสุด!] [ระบบทำการปรับแต่งโครงสร้างกล้ามเนื้อ เส้นเอ็น และปฏิกิริยาตอบสนองใน 3... 2... 1... เสร็จสิ้น!] สิ้นเสียงระบบ ร่างกายของธันวาเกิดความรู้สึกร้อนวูบวาบราวกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วทุกอณูรูขุมขน กล้ามเนื้อใต้ร่มผ้าขยายตัวได้รูปทรงสมบูรณ์แบบ ประสาทสัมผัสทั้งห้าเฉียบคมขึ้นเป็นร้อยเท่า เขาสามารถได้ยินเสียงหัวใจเต้นของคนที่อยู่ชั้นสองของตึกได้อย่างชัดเจน *ปัง!* ประตูไม้เนื้อแข็งบานหนาของห้องวีไอพีพังกระเด็นหลุดจากวงกบด้วยแรงถีบครั้งเดียวจนเศษไม้กระจัดกระจายไปทั่ว เสี่ยพงศธรและไตรภพสะดุ้งสุดตัวหันขวับไปมองด้วยความตกใจสุดขีด ร่างของธันวาก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสงبนิ่ง ทว่าแผ่รังสีคุกคามราวมัจจุราชที่เพิ่งไต่ขึ้นมาจากขุมนรก ดวงตาคมกริบกวาดมองสภาพของรินรดาทีหนึ่ง ก่อนจะหยุดอยู่ที่มือของเสี่ยพงศธรที่กำลังแตะต้องตัวเธอ “แกเป็นใครวะ! กล้าดียังไงมาพัง...” ไตรภพยังไม่ทันพูดจบประโยค ธันวาก็หายวับไปจากจุดเดิมราวกับภูตผี *พลั่ก!* หมัดขวาที่อัดแน่นด้วยพลังงานมหาศาลจากระบบซัดเข้าที่กลางหน้าอกของไตรภพเต็มแรง ร่างท้วมของทนายจอมโฉดลอยละลิ่วกระแทกกับผนังห้องจนเสียงดังสนั่น กระจกตู้โชว์ด้านหลังแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ไตรภพกระอักเลือดออกมาคำโตก่อนจะหมดสติคาที่ไปทันทีโดยไม่มีโอกาสได้ร้องขอชีวิต “เหวoid! ม... ึงเป็นใครวะ!” เสี่ยพงศธรหน้าถอดสี ผงะถอยหลังจนล้มก้นจ้ำเบ้ากับพื้น ขาสั่นพับด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อเห็นอภินิหารความรุนแรงระดับมนุษย์กลายพันธุ์ ธันวาเดินสาวเท้าเข้าไปใกล้ชิด รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลานั้นช่างเยือกเย็นเสียจนเสี่ยพงศธรต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาย่อตัวลงใช้มือกระชากคอเสื้อของอีกฝ่ายขึ้นมาจนลอยจากพื้น “จำฉันไม่ได้เหรอครับ เสี่ยพงศธร... คนที่แกเคยหัวเยาะเย้ยว่าเป็น ‘เศรษฐีตกอับ’ ไงล่ะครับ” ธันวาเอמהเสียงกระซิบกระซาบแต่น่าเกรงขาม “แล้วก็... มือข้างที่แกใช้แตะต้องว่าที่ภรรยาของฉันเนี่ย... คงไม่อยากเก็บไว้ใช้เขียนเช็คอีกแล้วใช่ไหมครับ?” “อ... อย่า! ปล่อยกูนะเว้ย กูมีเงิน...” *กร๊อบ!* เสียงกระดูกข้อต่อข้อมือหักดังสนั่นลั่นห้องตามด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนราวกับหมูกลืนน้ำร้อนของเสี่ยพงศธร ธันวาเหวี่ยงร่างอีกฝ่ายทิ้งลงไปนอนกองกับพื้นอย่างไม่ใยดี ก่อนจะรีบหันไปประคองร่างบางของรินรดาที่กำลังหมดสติพับลงมา รินรดาลืมตาขึ้นมาอย่างสะลืมสะลือ เปลือกตาหนักอึ้งแต่พอมองเห็นใบหน้าอันคุ้นเคยของชายหนุ่ม เธอก็ใช้มือเรียวบางคว้าปกเสื้อของเขาไว้แน่น น้ำตากลั้นไม่อยู่ไหลพรูออกมาด้วยความโล่งใจและซาบซึ้ง “นาย... ธันวา... นายมาได้ยังไง...” เสียงหวานเอ่ยถามแผ่วเบา ร่างกายร้อนรุ่มจากฤทธิ์ยาซัดซานซบลงบนอกแกร่งของเขา “ผมบอกแล้วไงครับว่า ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน หรือใครหน้าไหนก็ไม่มีทางทำอะไรภรรยาของผมได้หรอครับ” ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและอบอุ่นต่างจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง เขากระชับอ้อมกอดอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกเตรียมจะพาออกไปจากสถานที่อัปมงคลแห่งนี้ ทว่า ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของรินรดาก็สั่นครืดคราด หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปริศนา พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาบนหน้าจอหลักของเครื่องว่า... [ไฟล์ข้อมูลลับสุดยอดของบริษัทตระกูลรินรดา ถูกส่งไปยังเซิร์ฟเวอร์ต่างประเทศแล้ว!] ธันวาชะงักฝีเท้าลงทันที ดวงตาคมกริบหรี่แคบลงเมื่อตระหนักได้ว่า... นี่ไม่ใช่แค่เกมธุรกิจธรรมดาเสียแล้ว ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ!