ความลับที่รินรดาไม่ควรเห็น

“ถอยออกไปเลยนะเจ้าพนักงานระบบงี่เง่านี่! ใครใช้ให้แกสั่งให้ผมไปเต้นระบำฮาวายกลางล็อบบี้โรงแรมห้าดาวตอนตีสองกัน!” ธันวาสบถออกมาเสียงลอดไรฟันขณะที่เขากำลังทำท่าขยับสะโพกเบาๆ ตามจังหวะดนตรีลึกลับที่มีเพียงเขาที่ได้ยินในโสดประสาท ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวต้องมาแอ่นอกและสะบัดข้อมือไปมาเพียงเพื่อแลกกับแต้ม ‘ความเพี้ยน’ จำนวน 50 แต้ม หากไม่มีภารกิจบังคับให้ต้องทำตัวหลุดโลกเพื่อแลกกับเงินก้อนโตในระบบ เขาคงไม่มานั่งบ้าบอคอแตกแบบนี้แน่ *ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ: รางวัลคือ เงินสดในบัญชีลับ 500,000 บาท* “ธันวา? คุณทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ?” เสียงเข้มงวดและกังวานของรินรดาดังขึ้นจากทางด้านหลัง ธันวาสะดุ้งโหยงจนเกือบทำท่าส่ายก้นค้างกลางอากาศ เขารีบหุบแขนขาและจัดชุดคลุมให้เข้าที่อย่างรวดเร็วก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับว่าที่คู่หมั้นสาวที่ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้าประตูห้องโถง สายตาคมกริบของทนายสาวจ้องมองเขาเหมือนจะทะลุเข้าไปในวิญญาณ “อ๋อ... อ้อ! ผมแค่ออกกำลังกายยืดเส้นยืดสายครับริน ช่วงนี้ออฟฟิศซินโดรมมันถามหา เต้น... เอ้ย! ขยับตัวนิดหน่อยน่ะครับ” ธันวาฉีกยิ้มแห้งๆ หัวใจของเขาเต้นรัวเหมือนกลองชุด รินรดาเดินเข้ามาใกล้ สายตาเธอสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า “ยืดเส้นยืดสาย? ด้วยการทำท่าเหมือนนกยูงกำลังรำแพนหางเนี่ยนะ? ฉันว่าอาการคุณเริ่มหนักขึ้นทุกวันแล้วนะธันวา” “หนักตรงไหนครับริน แค่เพิ่มความยืดหยุ่นให้ร่างกาย!” เขาพยายามกลบเกลื่อนด้วยท่าทางสุภาพบุรุษสุดชีวิต ทว่าในจังหวะนั้นเอง ระบบตัวดีก็ดันส่งข้อความเด้งขึ้นมาบนหน้าจอโปร่งแสงที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขา—*ภารกิจเสริมด่วน: สวมหมวกกันน็อกก่อสร้างและถือป้าย ‘รับสมัครคนรักปลอมๆ’ เป็นเวลา 5 นาที* “เฮ้ย! เดี๋ยวสิ ระบบ! นี่มันกลางดึกแล้วจะให้ไปหาใครที่ไหน!” ธันวาพึมพำกับตัวเองด้วยความลนลาน รินรดาขมวดคิ้ว “คุณพูดกับใคร? ใครคือระบบ? แล้วทำไมสายตาคุณถึงดูเลิ่กลั่กแบบนั้น” “เปล่าครับ! ผมหมายถึง... ระบบย่อยอาหารมันประท้วงน่ะครับ เลยต้องรีบไปหาอะไรทำ เอ้ย! หาอะไรทาน” ขณะที่ธันวากำลังจะหาทางชิ่งหนี เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของเขาก็ดังขึ้นพร้อมกับการสั่นสะเทือนอย่างแรง บัญชีธนาคารของเขาที่พ่วงกับระบบส่งสัญญาณแจ้งเตือนการโอนเงินเข้าอย่างต่อเนื่อง ยอดเงินในระบบพุ่งกระฉูดจนทำให้เขาแทบจะควบคุมอารมณ์ดีใจไว้ไม่อยู่ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ต้องคอยหลบสายตาที่จับผิดของรินรดาไปด้วย “ธันวา ผมอยากให้คุณเลิกทำตัวลับๆ ล่อๆ แบบนี้สักที” รินรดาก้าวเข้ามาใกล้จนเขารู้สึกถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมจากตัวเธอ “เราหมั้นกันมานานแล้ว และผมก็เป็นคนเดียวที่อยู่ข้างคุณตอนที่คุณล้มละลาย แต่ตอนนี้ดูสิ... คุณเริ่มซื้อของแปลกๆ เข้าบ้าน ทั้งหมวกกันน็อก ทั้งป้ายไฟนีออน หรือแม้แต่ชุดคอสเพลย์พวกนี้ คุณเอาเงินมาจากไหนไปซื้อของพวกนี้?” ธันวาชะงัก นี่คือจุดที่อันตรายที่สุด หากเขาตอบไม่ดี ความลับเรื่อง ‘ระบบช็อตฟีล’ ของเขาอาจจะรั่วไหล “ผม... ผมทำธุรกิจเสริมครับริน เป็นธุรกิจ... ที่ปรึกษาด้านการตลาดแบบ Guerilla Marketing น่ะครับ” ธันวาแถไปเรื่อยอย่างมีชั้นเชิง “มันต้องใช้ของแปลกๆ เพื่อสร้างกระแสไวรัลไงครับ” รินรดาหรี่ตาลง “การตลาดแบบไหนที่ต้องใส่หมวกกันน็อกเดินไปเดินมาในห้องรับแขก? ธันวา... ถ้าคุณมีปัญหาอะไร บอกฉันตรงๆ ได้ไหม อย่าให้ฉันต้องเริ่มสงสัยว่าคุณไปยุ่งเกี่ยวกับอะไรที่มันไม่สะอาด” คำพูดของรินรดาไม่ได้แสดงถึงความโกรธ แต่กลับเป็นความห่วงใยที่แฝงมากับความเย็นชาอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ ธันวารู้สึกใจกระตุก เขารู้ดีว่าเธอเป็นคนเดียวที่ไม่มีวันทิ้งเขาไปไหนไม่ว่าเขาจะตกต่ำแค่ไหน *ติ๊ง! ภารกิจพิเศษ: กอดรินรดาแล้วพูดประโยคที่น่าขนลุกที่สุดออกมา* ธันวาเม้มปากแน่น “ไอ้ระบบสารเลว...” “คุณว่าอะไรนะ?” “เปล่าครับ!” ธันวาตัดสินใจทำตามภารกิจอย่างรวดเร็ว เขาพุ่งเข้าไปคว้าตัวรินรดามากอดแน่นจนหญิงสาวตกใจเบิกตากว้าง “ริน... คุณคือทนายที่เก่งที่สุดในโลก และผมก็คือว่าที่สามีที่จะทำให้คุณเป็นผู้หญิงที่รวยที่สุดในประวัติศาสตร์! อย่าสงสัยในตัวผมเลยนะครับ เพราะทุกอย่างที่ผมทำ... ผมทำเพื่อเราสองคน!” รินรดายืนตัวแข็งทื่อ เธอพยายามผลักเขาออกแต่ธันวากลับกอดแน่นกว่าเดิม หัวใจของเขาสั่นไหว ไม่ใช่เพราะแต้มระบบ แต่เพราะเขาเพิ่งรู้ตัวว่าในสถานการณ์ที่บ้าคลั่งนี้ สิ่งเดียวที่ทำให้เขายังเป็นมนุษย์อยู่ได้คือสายตาของหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดนี้ ทว่าความซึ้งยังไม่ทันได้ประทับใจนาน เสียงโทรศัพท์สายด่วนของรินรดาก็ดังขึ้นแทรกบรรยากาศ เธอดันตัวออกและรับสายด้วยท่าทีเคร่งขรึม “ว่าไงนะ? หุ้นบริษัทของตระกูลธันวาถูกกว้านซื้อโดยปริศนา?” ธันวาที่แอบฟังอยู่ถึงกับชะงัก นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ มีบางคนกำลังเล่นเกมกับเขาอยู่ และดูเหมือนว่าความลับที่เขาซ่อนไว้เริ่มจะดึงดูดศัตรูที่คาดไม่ถึงเข้ามาเสียแล้ว ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องพัก พร้อมกับเสียงเคาะประตูที่รุนแรงราวกับต้องการจะพังมันเข้ามา “คุณธันวาครับ! ผมจากฝ่ายตรวจสอบภายในของกลุ่มบริษัท... เราพบความผิดปกติของการเงินในบัญชีของคุณ เราขออนุญาตเข้าตรวจสอบ!” ธันวาหน้าถอดสี นี่มันไม่ใช่แค่การสุ่มตรวจ แต่มันคือการ ‘ล็อกเป้า’ รินรดามองมาที่ธันวาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากความห่วงใยกลายเป็นความสงสัยถึงขีดสุด “ธันวา... นี่คือสิ่งที่เธอจะบอกฉันใช่ไหม?” รินรดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ธันวามองไปที่ลูกบิดประตูที่กำลังขยับอย่างรุนแรง เขารู้ดีว่าถ้าประตูบานนี้เปิดออก ความลับทุกอย่างที่เขาสร้างมาอาจจะจบลง แต่เขาก็มีวิธีแก้เผ็ดที่ร้ายกาจรออยู่เช่นกัน ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและหัวเราะไปกับความกาวของธันวาในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ!