แผนลอบทำลาย

หน้าจอสมาร์ทโฟนบนโต๊ะทำงานสั่นระรัวติดต่อกันสามครั้ง เหมือนเสียงกริ่งเตือนภัยจากนรก พายขมวดคิ้วยุ่ง ดวงตากลมโตมองหน้าจอที่สว่างวาบด้วยการแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันยอดฮิต ข้อความพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย ตามด้วยยอดแชร์ที่พุ่งทะยานราวกับกราฟหุ้นติดจรวด ในฐานะเลขาฯ ที่ผ่านสมรภูมิงานเอกสารมานับไม่ถ้วน เขามีสัญชาตญาณบางอย่างที่บอกว่า... มีบางอย่างกำลังพังพินาศ นิ้วเรียวกดเปิดหน้าจอ รูปถ่ายความละเอียดสูงปรากฏหราอยู่บนฟีดข่าวสาธารณะ ภาพนั้นคือเขาในชุดเสื้อเชิ้ตยับยู่ยี่กำลังถูกคินน์ ประธานบริษัทผู้เคร่งขรึมและทรงอิทธิพล โอบเอวไว้แน่นในมุมอับสายตาของห้องทำงาน มุมกล้องถูกจัดวางอย่างจงใจให้ดูสนิทสนมเกินเจ้านายกับลูกน้อง แถมแคปชันยังพาดหัวกระชากเรตติ้งเสียจนน่าเกลียด *‘เลขาฯ หน้าเงินไต่เต้าด้วยเรือนร่าง ท่านประธานหนุ่มสายเปย์ตกเป็นเหยื่อสวาท?’* เพล้ง! เสียงแฟ้มเอกสารในมือร่วงหล่นกระแทกพื้น พายไม่ได้ตกใจเสียงนั้น เขากำลังตกใจความด้านชาที่แล่นริ้วขึ้นมาในอก ริน... ฝีมือของรินอย่างไม่ต้องสงสัย ผู้หญิงคนนั้นยอมทำทุกอย่างแม้กระทั่งใช้สื่อสังคมออนไลน์เป็นเครื่องมือประจาน เพื่อหวังจะบีบให้คินน์อับอายและเขี่ยเขาให้พ้นทาง “เกิดอะไรขึ้น ทำไมหน้าซีดเป็นไก่ต้มแบบนั้น” เสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงของเจ้าของชื่อที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงานส่วนตัว คินน์ในชุดสูทเข้ารูปดูเนี้ยบกริบเช่นเคย ทว่าคิ้วเข้มกลับขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นอาการตัวแข็งทื่อของเลขาฯ ส่วนตัว พายไม่ตอบ เขายื่นโทรศัพท์มือถือหน้าจอค้างภาพข่าวฉาวให้ดูเงียบๆ คินน์ก้มลงมอง ภาพถ่ายบนหน้าจอสะท้อนอยู่ในดวงตาคมกริบที่วับวามด้วยความโกรธเกรี้ยว สันจรามของท่านประธานขบเข้าหากันจนนูนเด่น รังสีความเย็นเยียบแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงทันที “ริน...” คินน์เค้นชื่อนั้นออกมาจากไรฟัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ “เธอกล้ามากนะที่เล่นวิธีสกปรกแบบนี้” “ท่านประธานคะ... ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโกรธนะคะ” พายสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมเสียงสั่นๆ ของตัวเองให้กลับมาปกติ “สื่อกำลังติดต่อเข้ามาที่ฝ่าย PR โทรศัพท์โต๊ะทำงานฉันสายแทบไหม้แล้วค่ะ หุ้นของบริษัทจะเปิดตลาดในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ถ้าเราจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ ความเสียหายมันประเมินค่าไม่ได้เลยนะคะ” คินน์ไม่ได้สนใจเสียงโวยวายหรือความกังวลเรื่องหุ้น เขาก้าวเข้ามาประชิดตัวพายอย่างรวดเร็ว มือหนาคว้าข้อมือเรียวไว้มั่น แรงบีบไม่ได้เจ็บแต่เต็มไปด้วยความหวงแหนและอารมณ์ดิบเถื่อนที่พยายามอดกลั้น “เธอห่วงเรื่องบริษัท หรือห่วงว่าคนอื่นจะรู้ว่าเรามีความสัมพันธ์เกินเจ้านายกับลูกน้องมากกว่ากันแน่ หื้ม?” คินน์โน้มใบหน้าลงมาถามชิดริมฝีปาก สายตาดุร้ายแต่ทอประกายความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด พายใจกระตุกวูบกับระยะห่างที่ใกล้จนเกินไป ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บนแก้มสาก ทว่าในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ เขายังมีสติพอที่จะไม่หลงกลความอบอุ่นจอมปลอมนั่น “ปล่อยฉันก่อนเถอะค่ะท่านประธาน ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเล่นลิ้นนะคะ!” พายพยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุม แต่มือปลาหมึกของอีกฝ่ายกลับเหนียวแน่นเสียยิ่งกว่ากาวตราช้าง “คุณรินคงอยากให้เราฉิบหายกันทั้งคู่ คุณจะยืนมองเฉยๆ หรือจะจัดการยัยตัวแสบนั่นสักทีล่ะคะ?” “ปากเก่งนักนะ” คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ แต่แววตากลับอ่อนแสงลงเมื่อเห็นเหงื่อกาฬผุดพรายบนขมับบาง “ฉันไม่เคยปล่อยให้ใครมาทำร้ายคนของฉัน... และยิ่งไม่ใช่คนที่ฉัน ‘จอง’ ไว้ด้วย” ประโยคหลังถูกกระซิบชิดใบหูจนพายรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งร่าง ความเขินอายตีรวนขึ้นมาแข่งกับความเครียดเรื่องข่าวฉาวจนแทบอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะทำงานให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังระอุปรอทแตก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะผละออกจากกัน ประธานกรรมการบริหารอาวุโส ซึ่งก็คือบิดาแท้ๆ ของคินน์ ก็ผลักประตูเข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ในมือถือแท็บเล็ตที่เปิดหน้าข่าวฉาวของลูกชายคาไว้ “คินน์! แกอธิบายเรื่องนี้มาซิ ว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้น ทำไมบริษัทถึงมีข่าวเสื่อมเสียแบบนี้!” คินน์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปล่อยมือจากข้อมือของพายอย่างไม่เต็มใจนัก เขาก้าวไปยืนบังร่างเพรียวของเลขาฯ ไว้มิดชิดราวกับต้องการปกป้องจากสายตาพิฆาตของผู้เป็นพ่อ ดวงตาคมปลาบหันไปเผชิญหน้ากับบิดานิ่งสนิท “ผมจัดการเองครับพ่อ ไม่ต้องห่วง” คินน์ตอบเสียงเรียบแต่เฉียบขาด “จัดการยังไง! นักข่าวรุมล้อมหน้าบริษัทหมดแล้ว แถมหุ้นภาคเช้ากำลังจะร่วงเพราะความประมาทของแก!” ผู้เป็นพ่อตวาดลั่น พายที่ยืนอยู่ด้านหลังสูดหายใจเข้าลึกๆ เตรียมจะก้าวออกมารับผิดชอบในส่วนของตัวเอง ทว่าคินน์กลับเอื้อมมือมาคว้ามือเขาไปกุมไว้แน่นอีกครั้ง บีบเบาๆ เป็นเชิงส่งสัญญาณให้เงียบไว้ “ผมไม่ได้ประมาทครับพ่อ...” คินน์เว้นจังหวะ มุมปากยกยิ้มร้ายกาจที่ทำเอาพายใจคอไม่ดี “ในเมื่อมีคนอยากดังนัก ผมก็จะจัดให้ชุดใหญ่... เตรียมแถลงข่าวเปิดตัวเลขาฯ ของผมในฐานะ ‘คนรู้ใจ’ อย่างเป็นทางการซะเลยสิครับ!” พายเบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความตกใจ หันขวับไปมองหน้าเจ้านายสติหลุดทันที ทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากปฏิเสธคำประกาศิตบ้าบิ่นนั้น ประตูห้องทำงานอีกบานที่เชื่อมต่อกับลิฟต์ส่วนตัวก็เปิดผางออก พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ไม่คาดฝัน... รินยืนยิ้มระรื่นถือโทรศัพท์มือถือเครื่องเดิมอยู่ในมือ หล่อนก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีเหนือกว่า พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศในห้องดิ่งลงเหวในพริบตา “ไม่ต้องลำบากประกาศหรอค่ะคุณคินน์... เพราะตอนนี้คลิปวิดีโอตอนที่คุณจูบกับเลขาฯ หน้าเงินคนนี้ในห้องทำงาน กำลังจะถูกปล่อยลงยูทูปแบบไลฟ์สดแล้วนะคะ!” ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความคลั่งรักแบบไม่สนลูกใครของท่านประธานคินน์นะคะ!