คำพูดร้ายๆ

"ทบทวนดูให้ดีนะคะท่านประธานธน... เพราะข้อเสนอของดิฉัน ไม่ได้มีไว้ให้ใครมาเหยียบย่ำเล่น ๆ เหมือนผักปลา" สุ้มเสียงของพายก้องกังวานบาดลึก ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของคนทั้งห้องประชุม บรรยากาศรอบกายตึงเครียดเสียจนเส้นเลือดที่ขมับของคินน์เต้นตุบ ๆ ดวงตาคมกริบของประธานหนุ่มผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร วาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่ถูกจุดขึ้นจนแผดเผาทุกอย่างรอบตัว ร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวเลขานุการหนุ่มด้วยแรงอารมณ์ที่ควบคุมแทบไม่อยู่ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียวของพายทันทีโดยไม่สนสายตาของใครหน้าไหนทั้งสิ้น "เธอ... กล้ามากนะพาย" คินน์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคมดุจเหยี่ยวจ้องมองคนตรงหน้าอย่างคาดไม่ถึง ความโกรธเกรี้ยวระคนความหวาดหวั่นลึก ๆ ในใจกำลังตีรวนจนเขาสติหลุด คำพูดที่พ่นออกมาจึงกลายเป็นอาวุธร้ายที่ตั้งใจกรีดแทงหัวใจอีกฝ่ายให้แหลกสลายคามือ โดยลืมคิดไปว่า... คนที่เจ็บที่สุดอาจไม่ใช่ใครอื่น นอกจากตัวเขาเอง "ปล่อยค่ะ!" พายสะบัดแขนออกเต็มแรง แม้ดวงตาคู่สวยจะรื้นไปด้วยหยาดน้ำใส ๆ ที่พยายามกลั้นไว้สุดชีวิต แต่ริมฝีปากบางกลับเม้มแน่นจนเป็นเส้นตรงเพื่อรักษาศักดิ์ศรีครั้งสุดท้าย "ถ้าคุณคินน์ไม่มีธุระอะไรจะสั่งสอนดิฉันแล้ว... กรุณาถอยไปด้วยค่ะ ดิฉันมีงานที่ต้องไปคุยต่อกับท่านประธานธน" "ไปส-สิ! อยากไปนักไม่ใช่หรือไง!" คินน์แค่นหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น ดวงตาแดงก่ำด้วยความหึงหวงและอีโก้ที่ค้ำคอจนบังตา "นึกว่าตัวเองมีค่ามากนักหรือไงพาย ถึงได้กล้าเอาตัวเองไปเร่ขายให้คู่แข่งทางธุรกิจแบบนี้... อ้อ ฉันลืมไป เธอมันก็แค่คนหน้าเงิน ที่พร้อมจะอ้าขาต้อนรับใครก็ได้ที่ให้ราคาดีกว่านี่นา!" เพลียะ! เสียงฝ่ามือกระทบเข้ากับใบหน้าคมคายดังสนั่นหวั่นไหว ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้อง ธนที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ถึงกับก้าวเข้ามาหมายจะห้ามทัพ แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นสายตาที่พายส่งสัญญาณห้ามไว้ ใบหน้าหล่อเหลาของคินน์หันไปตามแรงตบ รอยฝ่ามือสีแดงปรากฏเด่นชัดบนแก้วสาก แต่เจ้าตัวกลับไม่แม้แต่จะสนใจความเจ็บปวดทางกาย ความเจ็บปวดร้าวรานในอกมันมากเสียจนความชาด้านเข้าครอบงำ คินน์ค่อย ๆ หันกลับมามองหน้าเลขาฯ ของตัวเองช้า ๆ แววตาที่เคยฉายแววคลั่งรักและห่วงหา บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและดูถูกเหยียดหยามอย่างถึงที่สุด "ทำไมคะ? เจ็บใจเหรอที่คำพูดความจริงมันกระแทกใจ" พายแค่นยิ้มทั้งน้ำตา หยดน้ำใสไหลรินอาบแก้มเนียนอย่างไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป หัวใจดวงน้อย ๆ แหลกสลายไม่มีชิ้นดีกับคำพูดที่ออกจากปากคนที่ตัวเองรักหมดใจ "ใช่... ดิฉันมันคนหน้าเงิน ดิฉันมันเลวในสายตาคุณคินน์เสมอแหละค่ะ! งั้นก็จำใส่สมองเอาไว้ด้วยนะคะว่า ต่อไปนี้... เราขาดกัน!" พายหันหลังกลับทันทีโดยไม่รอฟังคำแก้ตัวใด ๆ ร่างบางก้าวเดินด้วยฝีเท้าที่มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้หัวใจจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย ธนมองตามร่างบางที่เดินผ่านไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ ก่อนจะหันมาสบตากับคินน์ที่ยืนนิ่งค้างดั่งรูปปั้น "คุณคินน์... บางครั้งอีโก้ของคุณ มันก็ราคาแพงเกินกว่าที่ใครจะแบกรับไหว" ธนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เชือดเฉือน ก่อนจะเดินตามพายออกไปจากห้องปล่อยให้คินน์ยืนเคว้งคว้างอยู่ลำพังท่ามกลางซากปรักหักพังของความสัมพันธ์ที่เขาเป็นคนทำลายมันด้วยมือของตัวเอง ความเงียบงันเข้าโถมทับห้องประชุมกว้าง คินน์ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังราคาแพงอย่างไร้เรี่ยวแรง มือหนายกขึ้นกุมขมับเมื่อความจริงเริ่มย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจ เขาทำอะไรลงไป... เขาด่าคนที่รักที่สุดด้วยถ้อยคำที่ใจร้ายที่สุดเพียงเพราะความหึงหวงและทิฐิ เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานสั่นครืดคราดติดต่อกันหลายครั้ง คินน์ปรายตามองหน้าจอที่แสดงสายเรียกเข้าจากเลขาฯ หน้าห้อง แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอื้อมมือไปกดรับ ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างของรินก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะหยันที่ปิดไม่มิด ในมือถือแท็บเล็ตเครื่องหรูยื่นมาตรงหน้าเขาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย "คุณคินน์คะ... ดิฉันว่าคุณต้องรีบดูนี่ด่วนเลยค่ะ ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นปนสะใจ "ตอนนี้ข่าวเรื่องที่คุณทะเลาะกับพาย และคลิปที่พายเดินเข้าไปเซ็นสัญญากับคู่แข่ง... กำลังเป็นไวรัลไปทั่วโซเชียลแล้วค่ะ!" คินน์เบิกตากว้างอย่างตกใจ รีบแย่งแท็บเล็ตในมือรินมาดู ภาพบนหน้าจอคือภาพของพายที่กำลังก้าวขึ้นรถหรูของธนท่ามกลางแสงแฟลชจากสื่อมวลชนที่มารุมล้อม และประโยคพาดหัวข่าวตัวโตที่ทำเอาลมหายใจของประธานหนุ่มกระชากวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม *— "เลขาฯ คนสนิทตระกูลดัง หอบผ้าซบตักคู่แข่ง เตรียมเปิดตัวโปรเจกต์ยักษ์ล้มช้าง!" —* หัวใจของคินน์กระตุกวูบ ความเย็นเยียบแล่นริ้วไปทั่วสันหลัง เมื่อตระหนักได้ทันทีว่า... เขากำลังจะสูญเสียพายไปตลอดกาลจริง ๆ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและอินไปกับความสัมพันธ์เจ็บจี๊ดของคินน์กับพนีนะคะ แล้วมาลุ้นตอนต่อไปด้วยกันค่ะ!