สายตาของคนนอก

“ถอยไป... คุณคีย์ คนมองกันหมดแล้ว” รินรดากระซิบเสียงลอดไรฟัน มือเล็กพยายามผลักแผงอกแกร่งที่ขวางกั้นโลกทั้งใบของเธอเอาไว้ แต่ทว่าคนตัวสูงกลับยิ่งก้าวย่างกดดันเข้ามาจนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับผนังห้องโถงจัดเลี้ยงที่เต็มไปด้วยผู้คนระดับแถวหน้าของวงการธุรกิจ คีย์ ธันวา ไม่ได้ใส่ใจเสียงซุบซิบหรือสายตาที่จับจ้องมาเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นจับจ้องเพียงใบหน้าที่เริ่มซับสีระเรื่อของหญิงสาวตรงหน้า เขาขยับเนกไทสีเข้มของตัวเองอย่างใจเย็น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่จงใจให้ได้ยินเพียงสองคน “จะกลัวอะไรในเมื่อคุณไม่ได้ทำอะไรผิด หรือว่า... กำลังเขินที่คนอื่นเริ่มดูออกว่าผมน่ะ ‘จ้อง’ คุณแทบจะกินเข้าไปอยู่แล้ว” “หลงตัวเองชะมัด” เธอสวนกลับทันควัน แม้หัวใจจะเต้นรำไปกับจังหวะที่ไม่เป็นจังหวะเสียแล้ว “คุณไม่ได้จ้องเพื่อจะกิน แต่จ้องจะหาเรื่องด่าฉันต่างหาก ใครจะไปดูออกว่าคุณบ้าบออะไร” คีย์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นสั่นพร่าด้วยความเอ็นดูที่ผสมความกวนประสาท เขาโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ข้างใบหู “งั้นลองดูสิว่าพวกเขาจะดูออกไหม” ท่านประธานใหญ่ก้าวมาถึงจุดนั้นพอดี กลิ่นอายความน่าเกรงขามแผ่ซ่านจนคนรอบข้างต้องล่าถอยเปิดทาง แต่ทว่าคีย์กลับไม่ขยับตัวออกห่างแม้แต่นิดเดียว เขายังคงกักตัวรินรดาไว้ในวงแขน สายตาที่เขามองเธอมันไม่ใช่สายตาของเจ้านายกับลูกน้อง แต่มันคือสายตาของนักล่าที่พบสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต “คีย์” เสียงเข้มของท่านประธานดังขึ้น “ดูเหมือนคุณจะมีเรื่อง ‘งาน’ ที่สำคัญกว่าการเปิดตัวโครงการใหม่นะ” คีย์หันไปหาผู้เป็นพ่อ นัยน์ตาของเขาไร้ซึ่งความเกรงกลัวอย่างที่เคยเป็นเสมอมา “งานน่ะมันทำเมื่อไหร่ก็ได้ครับพ่อ แต่เรื่อง ‘คนของผม’ ถ้าผมไม่ดูแลให้ดี เดี๋ยวจะมีคนตาถั่วแถวนี้เข้ามาวุ่นวายไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง” เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ รอบโถง รินรดาหน้าชาหนึบ นี่เขาเรียกว่าการปกป้องหรือการประกาศสงครามกันแน่? สายตาของคนรอบข้างเริ่มเปลี่ยนไป จากที่เคยสงสัยว่าเธอเป็นใคร ทำไมถึงได้ยืนอยู่เคียงข้างท่านชายปากร้ายผู้นี้ บัดนี้ทุกคนต่างประจักษ์ชัดแล้วว่า ‘คีย์ ธันวา’ ที่ใครว่าเย็นชาและไร้หัวใจ แท้จริงแล้วเขามี ‘เจ้าของ’ ที่พร้อมจะปกป้องด้วยความคลั่งรักแบบสุดโต่ง “คีย์... พอเถอะ” รินรดาพึมพำ เธอสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงที่แผ่ออกมาจากตัวเขา มันไม่ใช่แค่ความโมโห แต่มันคือความหึงหวงที่ซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีหยิ่งผยอง “ทำไมต้องพอ?” คีย์หันกลับมาหาเธอ สายตาคู่นั้นอ่อนแสงลงเพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับมาดุดันตามนิสัย “ในเมื่อพวกเขาอยากมอง ก็ให้มองให้ชัดๆ ว่าใครคือคนที่มีสิทธิ์ยืนข้างๆ ผม” เขามือหนาเอื้อมไปจัดปอยผมที่หลุดลุ่ยของเธออย่างเบามือ ท่ามกลางสายตาคนนับร้อยที่แทบจะหยุดหายใจกับฉากรักที่ดูเหมือนหลุดมาจากซีรีส์ ความเป็นสุภาพบุรุษที่แฝงความดิบเถื่อนทำให้รินรดาพูดไม่ออก เธอรู้ดีว่าหลังจากคืนนี้ไป ชื่อของเธอจะถูกพูดถึงในฐานะผู้หญิงที่ทำให้ทายาทธุรกิจอสังหาฯ หมื่นล้านเสียอาการได้ถึงเพียงนี้ ทว่า ก่อนที่คีย์จะได้พูดอะไรต่อ ประตูโถงทางเข้าด้านหน้าก็ถูกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของหญิงสาวในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ใครต่อใครต่างก็รู้จักดี—คู่หมั้นที่ทางครอบครัวเคยหมายมั่นปั้นมือไว้ “ว้าว ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะความรักหวานชื่นของพวกคุณสินะคะ คีย์?” เสียงแหลมสูงของเธอดังแทรกขึ้นมา รินรดารู้สึกถึงแรงบีบที่ไหล่ของเธอเบาๆ จากมือของคีย์ที่เริ่มเกร็งขึ้นมาทันที คีย์ไม่หันไปมองแขกผู้มาใหม่ นัยน์ตาของเขายังคงจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของรินรดาเหมือนต้องการยืนยันคำตอบบางอย่าง “ไม่มีใครขัดจังหวะอะไรทั้งนั้น” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง “เพราะรินคือคนเดียวที่ผมอนุญาตให้ยืนอยู่ตรงนี้” รินรดาใจหายวาบ เธอไม่ได้เตรียมใจมาเพื่อเป็นเป้าสายตาของ ‘ตัวจริง’ ในอดีต แต่ทว่าก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านี้ คีย์ก็โน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากของเขาแตะกับหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าครอบงำไปทั่วทั้งโถงจัดเลี้ยง “ถ้าวันนี้คุณเดินหนีผมไป... พรุ่งนี้คุณจะไม่มีวันหาผมเจออีกเลย” เขาขู่ด้วยเสียงที่แฝงความเปราะบางอย่างประหลาด “ริน... บอกผมสิว่าคุณจะอยู่ที่นี่ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับพายุลูกไหนก็ตาม” รินรดาสบตากับคนปากแข็งตรงหน้า เธอเห็นความหวั่นไหวที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากความร้ายกาจนั้นชัดเจนเต็มตา เธอจะถอยหลังตอนนี้ก็ได้ แต่สายตาที่เขามองเธอ มันกลับรั้งตัวเธอไว้แน่นยิ่งกว่าโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น “ถ้าฉันไม่เดินหนี... แล้วคุณจะเลิกปากร้ายใส่ฉันได้ไหมล่ะ?” คีย์กระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ทำให้คนทั้งโถงต้องเผลอกลั้นหายใจ “ถ้าคุณยังไม่ยอมให้ผมจูบตอนนี้... สงสัยผมคงต้องร้ายกว่านี้อีกเยอะเลยครับ” เขาค่อยๆ ก้มหน้าลงมาใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น จนระยะห่างระหว่างริมฝีปากเหลือเพียงแค่ลมหายใจกั้น ทว่าในจังหวะที่หัวใจของรินรดาแทบจะหยุดเต้น เสียงปรบมือดังสนั่นมาจากทางด้านหลังของท่านประธานใหญ่... พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยเล่ห์กลของศัตรูทางธุรกิจที่กำลังจะเปลี่ยนเกมนี้ไปตลอดกาล ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของคีย์และรินรดานะครับ โครโนสทริกเกอร์สัญญาว่าจะเขียนตอนถัดไปให้ดุเดือดกว่าเดิมแน่นอนครับ!