รอยจารึกในม่านหมอก•ตอนที่ 50

เปิดโปงความโสมม

ผลงานโดย กำมะหยี่สีแดง
แฟ้มเอกสารปกหนังสีน้ำตาลเข้มถูกกระแทกลงบนพื้นไม้มะฮอกกานีขัดเงาจนเกิดเสียงดังสนั่น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของคนนับชีวิตในห้องโถงใหญ่ รินรดายืนตัวตรงสง่างาม ภายใต้ชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มที่ขับเน้นให้ความเปราะบางภายในถูกซ่อนไว้ภายใต้เกราะกำบังแห่งความเยือกเย็น ปลายนิ้วเรียวยาวของเธอยังคงแตะอยู่บนขอบโต๊ะประชุมตัวยาว ขณะที่สายตาทอประกายคมกلاปราวกับใบมีดอาบยาพิษ เธอไม่ได้มองหน้าผู้หญิงที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ แต่เลือกที่จะมองเงาสะท้อนของอีกฝ่ายผ่านกระจกใสบานใหญ่เบื้องหลัง ที่บัดนี้สะท้อนภาพความร่วงโรยของอำนาจที่สั่งสมมาค่อนชีวิต "ความจริง... มักมีน้ำหนักมากเกินกว่าที่กระดาษเพียงไม่กี่แผ่นจะแบกรับไหวค่ะ คุณหญิงมณี" น้ำเสียงของรินรดาราบเรียบทว่าก้องกังวาน ทุกถ้อยคำถูกชั่งน้ำหนักมาอย่างดี ไม่มีร่องรอยของความหวาดหวั่น มีเพียงความเด็ดเดี่ยวของผู้หญิงที่ยอมแลกทุกอย่าง แมกระทั่งลมหายใจ เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้แก่ดวงวิญญาณที่หลับใหลอย่างไร้ความเป็นธรรมในอดีต คุณหญิงมณีผู้ทรงอิทธิพลและไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร เม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด รอยย่นรอบหางตาไหวระริกด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกควบคุมไว้ด้วยศักดิ์ศรีอันจอมปลอม สายตาที่เคยใช้กดขี่ผู้อื่นมาทั้งชีวิตบัดนี้ฉายแววหวาดวิตกอย่างปิดไม่มิด ทว่าใบหน้ายังคงเชิดขึ้นอย่างดื้อรั้น ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบของบรรดาผู้ถือหุ้นและสื่อมวลชนที่กรูเข้ามาอัดแน่นในห้องประชุมจนแทบไม่มีอากาศหายใจ "เหลาะแหเหล1 การกระทำของเธอมันเป็นแค่การใส่ร้ายป้ายสี หล่อนคิดว่ากระดาษเน่าๆ ไม่กี่แผ่น กับคำพูดลอยๆ จะทำลายชื่อเสียงที่ฉันสร้างมาทั้งชีวิตได้งั้นเหรอ!" คุณหญิงมณีแผדเสียงกร้าว แม้เสียงจะเริ่มสั่นพร่าด้วยความตระหนกยามเมื่อเห็นเอกสารการโอนเงินและลายเซ็นที่คุ้นเคยปรากฏหราอยู่บนหน้าจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่ ธันวา ทนายความหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างรินรดายกยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างเยือกเย็น เขาขยับแว่นสายตากรอบเงินเล็กน้อย ก่อนจะผายมือไปยังเอกสารชุดใหม่ที่พนักงานแจกจ่ายให้แก่ทุกคนในห้อง "ไม่ใช่แค่กระดาษเปล่าๆ หรอกครับคุณหญิง..." ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่น่าเกรงขาม "นี่คือเส้นทางการเงินที่ถูกตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศ บัญชีลับที่ใช้ฟอกเงินจากการฮุบที่ดินของตระกูลวรโชติ และที่สำคัญที่สุด... พยานปากเอกที่เคยคิดว่าตายไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน บัดนี้เขายืนรออยู่ข้างนอกห้องนี้แล้วครับ" ราวกับต้องมนต์สะกด ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องโถงอีกครั้งอย่างฉับพลัน ทุกสายตาหันขวับไปมองที่บานประตูไม้สักทองเบื้องหลัง รินรดารู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นระรัวในอก ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วผิวหนังจนขนลุกชัน การเดิมพันครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตกำลังจะเดินทางมาถึงบทสรุป คุณหญิงมณีหน้าถอดสี ร่างกายที่เคยตั้งตรงอย่างหยิ่งผยองเริ่มสั่นเทา มือเหี่ยวย่นเอื้อมไปคว้าแก้วน้ำบนโต๊ะจนน้ำกระฉอกหกเปื้อนเอกสารสำคัญ ดวงตาคู่นั้นเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งกำลังดังขึ้นเรื่อยๆ จากทางเดินด้านนอก ใกล้เข้ามา... ใกล้เข้ามาทุกที ประค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทเรียบง่าย ใบหน้ามีรอยแผลเป็นลึกที่ข้างแก้ม ซึ่งก้าวเข้ามาพร้อมกับความจริงทั้งหมดที่จะสั่นคลอนรากฐานอำนาจของตระกูลใหญ่ให้พังทลายลงในพริบตาเดียว กำมะหยี่สีแดง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านม่านหมอกแห่งความล้างผลาญนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ
สารจากนักเขียน (กำมะหยี่สีแดง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง รอยจารึกในม่านหมอก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%