บททดสอบจากอาจารย์

เสียงลมหายใจของผมสะท้อนก้องอยู่ในความเงียบงันของมิติฝึกซ้อมส่วนตัว แสงสีฟ้าอมครามจากหน้าต่างสถานะลอยเคว้งคว้างอยู่ตรงหน้า ตัวเลขค่าสถานะและข้อมูลมอนสเตอร์นับร้อยบรรทัดไหลผ่านเรตินาด้วยความเร็วสูงจนคนทั่วไปคงตาลาย แต่สำหรับอดีตนักวิเคราะห์เกมมือทองอย่างผม มันคือจังหวะดนตรีที่คุ้นเคย "ช้าไปเจ็ดมิลลิวินาที" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากมุมมืด ไอริสพิงกายอยู่กับเสาหินโบราณที่สลักลวดลายเวทมนตร์สีม่วงเข้ม ดวงตาคู่สวยภายใต้ฮู้ดสีดำสนิทมองตรงมาที่ผมด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก เธอยกเรียวแขนขึ้นกอดอก ปล่อยให้ความกดดันจากบรรยากาศรอบตัวบีบอัดจนอากาศในห้องแทบจะกลายเป็นของแข็ง ผมก้มมองหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงผลลัพธ์ความล้มเหลวของการทดลองเมื่อครู่ บนสนามประลองจำลองเบื้องหน้า หุ่นเชิดเวทมนตร์ระดับสูงสามตัวเพิ่งจะเสร็จสิ้นกระบวนการปลดปล่อยสกิลประสาน "หอกเพลิงทมิฬ" ซึ่งเป็นรูปแบบการโจมตีที่ผมคาดการณ์ทิศทางผิดพลาดไปเพียงนิดเดียว "ผมคำนวณองศาการเคลื่อนที่ของตัวที่สองพลาดไปครับ มันมีการเปลี่ยนวิถีกลางอากาศโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าจากระบบ" ผมอธิบายด้วยน้ำเสียงสงบ แม้ในใจจะเริ่มมีเหงื่อกาฬซึมออกมาตามไรผม "โลกในเกมจริงไม่มีคำว่า 'สัญญาณเตือนล่วงหน้า' หรอกนะคิน" ไอริสขยับตัวเล็กน้อย รองเท้าบูทหนังส่งเสียงกระทบพื้นหินเบาๆ เธอก้าวเข้ามาใกล้ในระยะที่ผมสามารถมองเห็นร่องรอยความกังวลเล็กๆ ที่เธอพยายามซ่อนไว้ภายใต้ความเย็นชา "และที่สำคัญยิ่งกว่า... ตอนนี้ระบบส่วนกลางไม่ได้มองเธอเป็นแค่มนุษย์ที่กำลังเล่นเกมอีกต่อไปแล้ว" คำพูดนั้นทำให้มือของผมที่กำลังปัดหน้าจอหยุดชะงักลงทันที เหตุการณ์เมื่อวานยังคงติดค้างอยู่ในความทรงจำ ข้อมูลลับที่รั่วไหลออกมาระหว่างที่ผมกำลังเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์หลัก บ่งบอกชัดเจนว่าไอริส—อาจารย์สาวผู้ลึกลับที่ยืนอยู่ตรงนี้—กำลังถูกจัดลำดับความสำคัญให้เป็น "เป้าหมายในการกำจัด" ของระบบเอไอส่วนกลาง หากพูดให้ถูกคือ ตัวตนของเธอในโลก VRMMO แห่งนี้กำลังถูกตีค่าเป็น "ไวรัส" ที่ต้องถูกลบ แต่แทนที่เธอจะหลบหนี หรือพยายามลดการใช้พลังงานเพื่อหลบเลี่ยงการตรวจจับ เธอกลับเลือกที่จะยืนหยัดอยู่ที่นี่ และมอบบททดสอบที่บ้าคลั่งที่สุดให้กับผม "นั่นหมายความว่า... เวลาที่เราเหลืออยู่มีน้อยกว่าที่คิดใช่ไหมครับ" ผมเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ ตรงๆ ไอริสชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมไหววูบราวกับผิวน้ำยามต้องลม ก่อนที่เธอจะหลบสายตาไปมองสนามประลองเบื้องหน้าแทน "ถ้าเธอเข้าใจแบบนั้นก็ดี... เพราะฉะนั้น บททดสอบต่อไป จะไม่มีการหยุดเวลา ไม่มีปุ่มรีเซ็ต และไม่มีคำว่าแก้ตัว" เธอสะบัดมือเบาๆ ทันใดนั้น พื้นหินเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกสีแดงฉานแผ่ขยายออกไปทั่วบริเวณ เสียงคำรามต่ำๆ ดังสะท้อนมาจากความมืดมิดเบื้องล่าง หุ่นเชิดเวทมนตร์สามตัวเมื่อครู่สลายกลายเป็นละอองแสง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยร่างเงาสีดำทมิฬเจ็ดร่างที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่เต็มไปด้วยออร่าอันตรายที่สั่นประสาท [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ 'บททดสอบจากอาจารย์' เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [ระดับความยาก: SSS (เฉพาะบุคคล)] [เงื่อนไข: เอาชีวิตรอดจากการโจมตีต่อเนื่องในเสี้ยววินาที และหา 'จุดบอด' ของเงาทมิฬทั้งเจ็ดภายใน 180วินาที] [บทลงโทษหากล้มเหลว: รีเซ็ตระดับเลเวลของตัวละครทั้งหมดกลับสู่จุดเริ่มต้น] ตัวเลขเวลานับถอยหลังสีแดงฉานปรากฏขึ้นกลางอากาศ 180... 179... 178... นี่ไม่ใช่การฝึกซ้อมเพื่อพัฒนาฝีมือธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือการเดิมพันด้วยหยาดเหงื่อและเวลาทั้งหมดที่ผมทุ่มเทสร้างตัวละครนี้ขึ้นมา หากพลาดแม้แต่จังหวะเดียว ทุกอย่างจะพังทลายลงในพริบตา เงาทมิฬตัวแรกพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงเกินกว่าขีดจำกัดของสายตาปกติจะจับทัน มันไม่ได้ใช้ดาบหรือเวทมนตร์ แต่ใช้ความว่างเปล่าในการบิดเบือนมิติอากาศพุ่งตรงมาที่จุดตายบริเวณหน้าอกของผม ในเสี้ยววินาทีนั้น สมองของผมทำงานด้วยความเร็วสูงสุด โลกทั้งใบราวกับถูกกดปุ่มสโลว์โมชั่น เสียงลมหายใจของตัวเอง เสียงหัวใจที่เต้นรัวระรัว และแม้กระทั่งละอองฝุ่นที่ลอยอยู่กลางอากาศ ทุกอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง *ซ้ายมือองศาที่สิบหฟ... แรงดันอากาศรอบตัวลดลง... นั่นคือจุดที่มันจะเปิดช่องว่าง* ผมก้าวเท้าหลบไปทางขวาอย่างเฉียดฉิว คมดาบสีดำสนิทเฉี่ยวผ่านหัวไหล่จนเกิดรอยแผลไหม้สีแดงวาบ แต่ผมไม่มีเวลาแม้แต่จะส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด เพราะเงาทมิฬตัวที่สองและสามกำลังพุ่งเข้ามาประกบจากด้านหลังพร้อมกันในรูปแบบการโจมตีแบบคีมเหล็ก ไอริสยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่ที่เดิม เธอมองดูผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังลึกซึ้ง ริมฝีปากของเธอขยับน้อยมากจนแทบไม่ได้ยินเสียง แต่ผมอ่านริมฝีปากนั้นออกอย่างชัดเจน *‘เลือกเอา... จะยอมจำนน หรือจะก้าวข้ามขีดจำกัดของระบบ’* ผมสูดหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด รวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มีเข้ากับดาบสั้นในมือ ทว่า ในวินาทีที่ผมกำลังจะสวนกลับเงาทมิฬตัวที่สี่ จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวก็ดับวูบลงทั้งหมด ความมืดมิดสนิทเข้าปกคลุมทั่วทั้งพื้นที่ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบรูปแบบใหม่ที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนดังขึ้น [แจ้งเตือนฉุกเฉินจากเซิร์ฟเวอร์หลัก: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอก 'ID: Unknown' กำลังเข้ายึดครองพื้นที่ฝึกซ้อม...] ไอริสเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรก สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากความเยือกเย็นเป็นความตกใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเงาทมิฬทั้งเจ็ดหยุดชะงักกลางอากาศราวกับถูกแช่แข็ง และจากความมืดมิดเบื้องหน้า เงาร่างหนึ่งของชายผู้สวมหน้ากากสีขาวบริสุทธิ์ก็ก้าวเดินออกมาจากรอยแยกของมิติ พร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ที่ชวนให้ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "เจอตัวสักทีนะ... ผู้ดูแลระบบที่หลบหนี" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับคินและไอริสนะครับ - แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต