ใช้เงินซื้อกองทัพขุนนาง

เสียงเกือกม้ากระทบพื้นดินบดขยี้กรวดทรายดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับเสียงกลองศึกที่เร่งเร้าจังหวะหัวใจของทุกคนในสนามรบให้เต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว ทว่าท่ามกลางฝุ่นตลบอบอวลและเสียงคำรามก้องของกองทหารนับร้อย บารอนวาลต์กลับนั่งอยู่บนหลังอาชาสีนิลด้วยท่าทางองอาจ ริมฝีปากหนาเหยียดยิ้มเยาะเย้ยด้วยความสะใจเมื่อมองตรงไปยังร่างของชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้า "กรณ์... แกมันก็แค่ไอ้สวะที่บังเอิญเก็บขยะวิเศษได้เท่านั้นแหละ!" บารอนวาลต์แผדเสียงคำรามก้อง ประชดประชันด้วยความหยิ่งผยอง สายตาคมกริบกวาดมองคู่ต่อสู้ราวกับกำลังพิจารณาสัตว์เลี้ยงที่รอวันถูกเชือด "คิดว่ามีเงินเหรียญทองติดตัวแค่ไม่กี่ถุงแล้วจะซื้อศักดิ์ศรีของอัศวินแห่งแคว้นนี้ได้งั้นรึ? น่าขันสิ้นดี!" รอบกายของบารอนเต็มไปด้วยกองกำลังอัศวินเกราะเหล็กกล้าเงาวับ พวกเขายืนเรียงแถวเป็นกำแพงมนุษย์หนาแน่น หอกยาวในมือสะท้อนประกายแสงแดดจนแสบตา บรรยากาศรอบด้านกดดันเสียจนทหารรับจ้างฝ่ายตรงข้ามเริ่มกลืนน้ำลายฝืดคอ ทว่ากรณ์กลับยืนนิ่งสงบ ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉยไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ดวงตาคมกริบมีประกายความเย็นชาฉายชัดออกมาวูบหนึ่ง เขากวาดสายตามองกองทหารนับร้อยที่ยืนเรียงรายด้วยความรู้สึกเวทนาอย่างยิ่ง ข้างกายของเขา มินา ภรรยาผู้เป็นที่รัก ขยับกายเข้ามาใกล้เบาๆ มือเรียวบางเอื้อมมาจับชายเสื้อของเขาไว้มั่น แม้ใบหน้าของเธอจะมีความกังวลฉายชัดอยู่บ้าง แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและเด็ดเดี่ยวอย่างไร้ขีดจำกัด เธอก้าวเคียงบ่าเคียงไหล่เขา ไม่เคยคิดจะถอยหนีแม้แต่ก้าวเดียวในยามที่วิกฤตที่สุด กรณ์เหลือบมองภรรยาพร้อมกับส่งยิ้มอ่อนโยนที่มุมปาก รอยยิ้มนั้นอบอุ่นและเปี่ยมด้วยความรัก ทว่าเมื่อเขากลับหันไปมองบารอนวาลต์ รอยยิ้มนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแห่งความเย้ยหยันที่ทำให้คนที่พบเห็นต้องสันหลังวาบ "แกบอกว่า... ศักดิ์ศรีของอัศวินซื้อไม่ได้ด้วยเงินงั้นรึ?" กรณ์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าก้องกังวานชัดเจนไปทั่วบริเวณ ราวกับเสียงกระซิบจากยมบาล "ฮ่าๆๆ! ถูกต้องที่สุดไอ้หนู! อัศวินผู้ภักดีต่อฉัน ย่อมไม่ยอมก้มหัวให้ไอ้หน้าเงินอย่างแกแน่..." บารอนวาลต์ยังไม่ทันพูดจบประโยค กรณ์ก็ยกมือขึ้นข้างหนึ่ง นิ้วเรียวยาวกดลงไปบนหน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของกรณ์อย่างชัดเจน หน้าจอสีดำสนิทส่องแสงเรืองรองสะท้อนกับนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จ มันคือ "บัตรดำทลายโลก" บัตรเครดิตอภิมหาอำนาจที่ไร้ซึ่งขีดจำกัดวงเงินในโลกเกมออนไลน์ต่างโลกแห่งนี้ [ท่านได้ทำการทำธุรกรรมมูลค่า: 50,000,000 เหรียญทอง] [เป้าหมายการโอน: กองอัศวินพิทักษ์แคว้น และ แม่ทัพคาร์ล] [วัตถุประสงค์: ซื้อสัญญาจ้างและสิทธิ์การบังคับบัญชาทั้งหมด 100%] [สถานะการทำรายการ: สำเร็จสมบูรณ์แบบ] สิ้นเสียงระบบ กรณ์ไม่ได้พูดพร่ำทำเพลงอะไรให้มากความ เขาสบตาเข้ากับ "แม่ทัพคาร์ล" นายทหารมือขวาผู้แข็งแกร่งที่สุดของบารอนวาลต์ ชายร่างใหญ่ผู้ถือดาบยักษ์และขึ้นชื่อเรื่องความจงรักภักดีต่อบารอนมาอย่างยาวนาน ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมสนามรบชั่วขณะ แม่ทัพคาร์ลที่ยืนอยู่แถวหน้าสุดพลันชะงักกึก สีหน้าที่เคยดุดันและมั่นใจแปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงพรึงเพริด ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถล่นออกจากเบ้า เมื่อเสียงแจ้งเตือนระบบส่วนตัวดังขึ้นในหัวของเขาเช่นกัน พร้อมกับยอดเงินมหาศาลที่ถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวอย่างไร้เงื่อนไข ไม่เพียงแค่แม่ทัพคาร์ลเท่านั้น แต่อัศวินแถวหน้าอีกหลายสิบคนต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจไม่แพ้กัน เสียงลมหายใจสะดุดดังขึ้นระงม *พรึบ!* ภาพที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้นในเสี้ยววินาทีต่อมา แม่ทัพคาร์ลสะบัดหน้าหนีจากบารอนวาลต์อย่างไม่ไยดี เขาก้าวเท้าออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นดินเบื้องหน้าของกรณ์อย่างนอบน้อม ก้มศีรษะลงต่ำจนหน้าผากเกือบชิดพื้น ท่าทางที่เคยหยิ่งผยองหายวับไปกับตา เหลือเพียงความเคารพสูงสุดต่อผู้เป็นนายคนใหม่ "แม่ทัพคาร์ลแห่งกองอัศวินพิทักษ์แคว้น... ขอถวายสัตย์ปฏิญาณตนรับใช้ท่านกรณ์แต่นี้เป็นต้นไป!" เสียงทุ้มต่ำและหนักแน่นของแม่ทัพคาร์ลดังสะท้อนไปทั่วสนามรบ ทำเอาผู้คนถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก บารอนวาลต์ที่นั่งอยู่บนหลังม้าถึงกับหน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าแข็งค้างทันที ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา สมองอื้ออึงราวกับถูกค้อนยักษ์ทุบเข้าอย่างจัง "คะ... คาร์ล! แกทำบ้าอะไรวะ! นั่นมันศัตรูของเรานะ! ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!" บารอนแผดเสียงตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระหนก เส้นเลือดที่ขมับปูดโปーンขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ทว่า... ไม่มีแม้แต่เสียงตอบรับจากแม่ทัพคาร์ล และสิ่งที่ทำให้บารอนวาลต์ต้องช็อกจนแทบตกจากหลังม้าก็เกิดขึ้น เมื่ออัศวินเกราะเหล็กกล้าด้านหลังทั้งหมด พากันคุกเข่าลงพร้อมเพรียงกันโดยมิได้นัดหมาย เสียงเกราะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวราวกับคลื่นทะเลที่ซัดสาดเข้าฝั่ง เหล่าอัศวินผู้เคยเป็นกำลังรบหลักของบารอนวาลต์ บัดนี้ต่างก้มศีรษะลงประกาศความจงรักภักดีต่อกรณ์ผู้ชายที่บารอนเพิ่งจะด่าทอว่าเป็น "ไอ้สวะ" ไปเมื่อไม่กี่นารีก่อนหน้านี้ "พวกแก... พวกแกทรยศฉันงั้นเรอะ! ไอ้พวกสุนัขกินFก!" บารอนวาลต์แผดเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัวสุดขีด ใบหน้าซีดเผือกจนเขียวคล้ำ มือที่ถือบังเหียนม้าสั่นเทารุนแรง เขากวาดสายตามองเหล่าทหารที่เคยอยู่ใต้บังคับบัญชาด้วยความรู้สึกเหมือนถูกหักหลังอย่างเลือดเย็น "ทรยศงั้นหรือครับท่านบารอน?" กรณ์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงไปด้วยความเย็นชาเสียดกระดูก เขาก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้บารอนทีละก้าวอย่างใจเย็น ร่างสูงโปร่งแผ่รังสีอำมหิตที่กดดันให้บารอนรู้สึกหายใจไม่ออก "ในโลกใบนี้ ไม่มีคำว่าทรยศหรอกครับ มีเพียงแค่... สินค้าชิ้นไหนที่ยังจ่ายเงินไม่พอก็เท่านั้นเอง" มินายืนมองภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ความรู้สึกโล่งอกและสะใจผสมปนเปกันอยู่ในใจ เธอมองแผ่นหลังกว้างของสามีผู้ชายที่ใช้พลังแห่งความจริงและการเงินตบหน้าคนอวดดีเหล่านี้ได้อย่างเจ็บแสบที่สุด "แก... แกมันปีศาจ! กรณ์ แกใช้เงินซื้อกองทัพของฉันได้อย่างไรกัน!" บารอนวาลต์แผดเสียงตะโกนลั่นด้วยความสติหลุด ร่างกายบนหลังม้าสั่นเทิ้มด้วยความกลัวและโกรธแค้นจนควบคุมไม่อยู่ หัวใจของเขาเต้นรัวราวกำลังจะระเบิดออกมาจากอก ความมั่นใจทั้งหมดที่เคยมีมลายหาย กรณ์หยุดยืนห่างจากม้าของบารอนเพียงแค่ไม่กี่ก้าว เขายกมุมปากขึ้นยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยกข้อมือขึ้นมา ปลายนิ้วสัมผัสเบาๆ บนหน้าจอสีดำสนิทอีกครั้งเพื่อทำรายการสุดท้าย [คำสั่งพิเศษ: ปลดประจำการและยึดทรัพย์สินทั้งหมดของบารอนวาลต์] [ยอดเงินทำธุรกรรมเพิ่มเติม: 100,000,000 เหรียญทอง] [สถานะ: กำลังดำเนินการ...] เสียงแจ้งเตือนเบาๆ ดังขึ้นในอากาศ พร้อมกับแสงสีทองสว่างวาบพุ่งขึ้นจากพื้นดินล้อมรอบตัวบารอนวาลต์เอาไว้ในพริบตาเดียว บารอนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างมองแสงประหลาดที่กำลังพันธนาการร่างของตนเองไว้ กรณ์โน้มตัวเข้าไปกระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันขั้นสุดยอด ทำให้บารอนวาลต์ถึงกับหน้าถอดสีและทรุดตัวลงคุกเข่าบนอานม้าด้วยความสิ้นหวัง "ยินดีด้วยนะครับท่านบารอน... ตอนนี้ แม้แต่ม้าที่ท่านนั่งอยู่ ก็ไม่ใช่ของท่านอีกต่อไปแล้วล่ะครับ" *แกร็ก!* เสียงระบบตัดจบลงพร้อมกับหน้าจอสีดำที่ดับวูบลง ทิ้งให้บารอนวาลต์ต้องเบิกตากว้างค้างเติ่งอยู่บนหลังม้าในสภาพที่ไร้ซึ่งอำนาจใดๆ ในมืออีกต่อไป... --- *ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" เสมอมานะครับ!*