ขุนนางท้องถิ่นผู้ฉ้อฉล

เสียงเหรียญทองกระทบถุงดัง "กรุ๊งกริ๊ง" เป็นจังหวะที่บาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของชาวเมืองราตรีคราม ทว่ามันไม่ใช่เสียงแห่งความมั่งคั่ง หากแต่เป็นเสียงท่วงทำนองแห่งความสิ้นหวัง "ภาษีคุ้มครองเขตแดนรอบใหม่... เพิ่มขึ้นสามเท่าจากปีที่แล้ว" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เปี่ยมด้วยความเย่อหยิ่งดังมาจากบุรุษร่างท้วมในชุดขุนนางปักดิ้นทอง ประดับประดาด้วยอัญมณีราคาแพงจนระยิบระยับลานตา เขาคือ 'บารอนกัลV' ขุนนางท้องถิ่นผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จเหนือดินแดนรกร้างแห่งนี้ ดวงตาหรี่เล็กกวาดมองกำแพงเมืองที่เพิ่งได้รับการบูรณะใหม่ด้วยความโลภอย่างปิดไม่มิด รอยยิ้มเหยียดหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหนา เมื่อเขาสบตากับชายหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า กรณ์ยืนกอดอกพิงเสาหินหน้าอาคารบัญชาการ สายตาคมกริบราวกับใบมีดกวาดมองกลุ่มทหารรับจ้างของบารอนที่เดินเบียด เสียดเข้ามาในเขตชุมชนอย่างไร้มารยาท รัศมีกดดันรอบตัวของกรณ์ไม่ได้แสดงออกถึงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันคือความเย็นชาที่ทำให้อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงอย่างฉับพลัน "สามเท่า... น่าสนใจดีนี่ครับ บารอนกัลป์" กรณ์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงกระแสลมหายใจที่กดดันจนนายทหารระดับล่างบางคนถึงกับต้องกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ "หึ! เจ้าสวะผู้มาจากแดนไกล กล้าดียังไงมาต่อรองกับตัวแทนของท่านเคោต์?" หัวหน้าหน่วยทหารรับจ้างก้าวออกมาข้างหน้า ชักดาบออกจากฝักครึ่งหนึ่งเพื่อข่มขู่ "เมืองรกร้างใกล้ตายแห่งนี้ สมควรสำนึกบุญคุณด้วยซ้ำที่พวกเรายังยอมให้พวกเจ้าซุกหัวนอน จงจ่ายเงินออกมาซะ อย่าให้พวกข้าต้องใช้กำลังรีดไถด้วยวิธีที่รุนแรงกว่านี้!" บรรยากาศรอบลานกว้างเงียบกริบลงทันที ชาวเมืองที่กำลังค้าขายต่างพากันถอยร่อนไปหลบอยู่หลังมุมตึก บางคนตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เพราะในอดีต พวกเขาเคยตกเป็นทาสและถูกขูดรีดจากขุนนางพวกนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ทว่า ในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งสูงถึงขีดสุด มือเรียวบางนุ่มนวลคู่หนึ่งก็แตะลงบนท่อนแขนของกรณ์อย่างแผ่วเบา มินา ก้าวเดินเคียงบ่าเคียงไหล่สามีออกมาจากเงาประตู ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้มีความหวาดหวั่นเลยแม้แต่น้อย เธอมองหน้าบารอนกัลป์ด้วยรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและเย้ยหยันในเวลาเดียวกัน "พวกท่านคงเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะค่ะ... อภัยด้วยนะครับ ผมหมายถึง พวกท่านคงเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะครับ" มินาแก้ไขคำพูดของตนเองอย่างรวดเร็วเพื่อรักษาอัตลักษณ์การสนทนาอันสุภาพ แต่นัยน์ตากลับคมกริบไม่แพ้สามี "ดินแดนแห่งนี้ไม่ได้อยู่ภายใต้เขตอำนาจการปกครองของท่านเคោต์มานานกว่าสามเดือนแล้ว และสิทธิ์ในการจัดเก็บภาษี... เป็นของพวกเราแต่เพียงผู้เดียว" บารอนกัลป์หัวเราะลั่นออกมาเสียงดังราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในรอบปี พุงพลุ้ยๆ สั่นไหวตามจังหวะการหัวเราะเยาะ "ฮ่าๆๆ! อวดดีนักนะนังผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้า! เมืองกระจ้อยร่อยที่มีประชากรไม่ถึงพันคนเนี่ยนะ จะกล้าปฏิเสธภาษีหลวง? เจ้าคิดว่าแค่สร้างกำแพงหินอิฐไม่กี่ก้อนแล้วจะกลายเป็นอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์หรือยังไง? ทหาร! ไปพังประตูคลังสินค้ามันซะ! เอาทรัพย์สินทั้งหมดมาเป็นของข้า!" สิ้นคำสั่ง ทหารรับจ้างนับสิบชีวิตก็พุ่งทะยานเข้าหาประตูอาคารบัญชาการทันทีด้วยความโลภโมиโทสัน แต่ไม่มีใครคาดคิด... ว่าความเงียบงันจะถูกฉีกกระชากด้วยเสียงกระซิบอันแผ่วเบาจากปากของผู้กล้าตกอับ "พวกโง่เขลาก็มักจะคิดว่าอำนาจซื้อคือสิ่งเดียวที่เงินซื้อไม่ได้เสมอ... น่าสมเพชเสียจริงนะครับ" กรณ์สะบัดข้อมือเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เสียงระบบดิจิทัลอันทรงพลังดังสะท้อนก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น—แม้แต่พวกทหารรับจ้างที่กำลังวิ่งเข้ามาก็ต้องชะงักฝีเท้าด้วยความตื่นตระหนก [ ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามละเมิดอธิปไตยเขตเศรษฐกิจพิเศษของผู้ถือครอง 'บัตรดำทลายโลก' (Black Card Supreme) ] [ ระบบความปลอดภัยอัตโนมัติ: ทำการเปิดใช้งานฟังก์ชัน 'การซื้อขาดดินแดน' (Territorial Buyout) ] [ ยอดเงินที่ต้องชำระเพื่อกว้านซื้อสิทธิ์ขาดทั้งหมดในเขตปกครองของบารอนกัลป์: 1,000,000,000 เหรียญทองระบบ ] บารอนกัลป์ขมวดคิ้วแน่น มองหน้าจอประหลาดที่ลอยเค្វ้งอยู่กลางอากาศด้วยความงุนงง "นะ...นั่นมันเวทมนตร์อะไรกัน! อย่ามาเล่นตลกนะ เจ้าไม่มีทางมีเงินมากมายขนาด—" ยังไม่ทันที่บารอนผู้ฉ้อฉลจะพูดจบประโยค กรณ์ก็ควักบัตรเครดิตสีดำสนิทที่สะท้อนประกายแสงสีรุ้งลึกล้ำออกมาจากกระเป๋าเสื้อ นิ้วเรียวยาวแตะลงบนเครื่องอ่านบัตรไร้สายที่เชื่อมต่อกับระบบเกมอย่างไม่ลังเล *แกร๊ก... ติ๊ง!* เสียงรูดบัตรผ่านดังก้องกังวานไปทั่วทั้งจัตุรัสกลางเมือง ราวกับเสียงกิโยตินที่ตกลงมาตัดขั้วหัวใจของทุกคน [ ชำระเงินสำเร็จ! ] [ ธุรกรรมเสร็จสิ้นสมบูรณ์ คุณได้กลายเป็น 'เจ้าเหนือหัว' (Overlord) สูงสุดของอาณาจักรนี้อย่างถูกกฎหมายและสมบูรณ์แบบ ] [ ประกาศิตระบบ: บารอนกัลป์ และกองกำลังทหารรับจ้างทั้งหมด ถูกปลดจาก1สถานะขุนนางและถูกขึ้นบัญชีดำเป็น 'บุคคลล้มละลาย' และ 'อาชญากรหลบหนีภาษี' ทันที! ] สีหน้าของบารอนกัลป์เปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งกลายเป็นซีดเผือดราวกับกระดาษ ริมฝีปากอ้าค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นเทาจนแทบพยุงร่างอันอ้วนท้วมไว้ไม่ไหว "มะ...เป็นไปไม่ได้... เจ้าเป็นใครกันแน่... ทำไมเจ้าถึงมีอำนาจซื้อเขตปกครองทั้งเขตด้วยเงินสดก้อนเดียวแบบนี้?!" บารอนกัลป์กรีดร้องออกมาด้วยความเสียสติ ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นดินอย่างไร้ศักดิ์ศรี กรณ์ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังสั่นเทาของอดีตขุนนางผู้เคยยิ่งใหญ่ เงาของชายหนุ่มทาบทับลงมาจนมิดร่าง รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนใบหน้าคมคาย ขณะที่เขาก้มลงกระซิบเบาๆ ข้างหูของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงที่สุภาพจนน่ากลัว "ผมก็แค่นักธุรกิจธรรมดาๆ คนหนึ่ง... ที่บังเอิญเกลียดพวกปลิงที่ชอบสูบเลือดเนื้อของชาวบ้านที่สุดในโลก... ก็เท่านั้นเองครับ" ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังตกอยู่ในกำมือของกรณ์อย่างไร้ข้อกังขา จู่ๆ ท้องฟ้าเหนือเมืองราตรีครามก็มืดครึ้มลงอย่างกะทันหัน แรงกดดันมหาศาลระดับมหาเทพก็แผ่ซ่านลงมาจากเบื้องบน พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะล้ำยุคที่บินแหวกมฆหมอกลงมาจอดสนิทอยู่กลางลานกว้าง ร่างสูงโปรดของชายในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวลงมาจากเครื่องบิน พร้อมกับรอยยิ้มเยาะที่คุ้นเคย—คุณชายเจตน์ ศัตรูตัวฉกาจจากโลกจริง ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขาพร้อมกับกองกำลังส่วนตัวที่ติดอาวุธครบมือ! *ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" เสมอมานะครับ!*