ชัยชนะยกแรกของมหาเศรษฐี

"ห้าร้อยล้าน... แกเอาเงินมาจากไหนวะไอ้กร! เงินในบัญชีเกมของแกมันควรจะเป็นศูนย์ตั้งแต่ไอ้เจตน์มันบล็อกทุกช่องทางแล้วนี่หว่า!" เสียงตะโกนด้วยความคลุ้มคลั่งของ 'ก้องภพ' อดีตเพื่อนสนิทที่หันไปเลียแข้งเลียขาคุณชายเจตน์ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงกิลด์เบื้องหน้า ผู้คนนับร้อยในเซิร์ฟเวอร์หลักต่างพากันอ้าปากค้างจนแทบกลรามค้าง ดวงตานับร้อยคู่จ้องมองหน้าจอขนาดยักษ์ที่แสดงผลยอดการประมูลไอเทมระดับตำนาน "มงกุฎแห่งราชาอัสนี" ซึ่งถูกคว้าไปด้วยราคาที่สูงจนน่าตกใจ และเจ้าของกระเป๋าเงินใบนั้นไม่ใช่ใครอื่น—แต่คือกรณ์ อดีตเกมเมอร์ไส้แห้งที่พวกมันเพิ่งถีบหัวส่งไปเมื่อสัปดาห์ก่อน ผมยืนกอดอกนิ่งสนิท ใบหน้าภายใต้หน้ากากสีดำสนิทไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา นอกจากรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก ความเงียบสงบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงระบบดิจิทัลกำลังประมวลผลการโอนเงินระดับมหาศาลผ่าน "บัตรดำอเนกประสงค์" ที่เชื่อมต่อกับโลกจริง ข้างกายผม มินa ภรรยาผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาในยามที่ผมต้องกินมาม่าประทังชีวิต ขยับเข้ามาใกล้ เธอเอื้อมมือเรียวมาแตะแขนเสื้อผมเบาๆ สายตาดวงนั้นมองผมด้วยความห่วง and ความภาคภูมิใจที่ฉายชัด ผมหันไปส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ พร้อมกับกุมมืออันเย็นเฉียบของเธอไว้แน่น เพื่อบอกให้รู้ว่า... ความลำบากทั้งหมดได้จบลงแล้วครับ "เงินในเกมอาจจะหมดไปแล้วครับคุณก้องภพ..." ผมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าก้องกังวานและทรงพลังจนดึงดูดทุกสายตาให้หันมา "แต่บังเอิญว่า... บัตรเครดิตในโลกจริงของผมวงเงินมันไม่จำกัดต่างหากล่ะครับ" เปรี้ยง! ประโยคสั้นๆ แต่ทว่าเฉียบคมราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของเหล่าคนทรยศ คุณชายเจตน์ กิลด์มาสเตอร์ผู้หยิ่งผยองแห่งกิลด์ 'อัคคีสวรรค์' หน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก มือที่ถือคทาดาวหางสั่นเทาจนแทบถือไม่อยู่ เขาเคยใช้เงินซื้อทุกอย่างเพื่อเหยียบย่ำผม แต่ในวินาทีนี้... เงินนับพันล้านของตระกูลเขา กลับกลายเป็นเพียงเศษกระดาษเมื่อเทียบกับอำนาจเงินสดไร้ขีดจำกัดของระบบที่ผมถือครอง "เป็นไปไม่ได้! แกมันก็แค่ไอ้ขยะตกอับที่ฉันไล่ออกไปไ्सหัวไม่ใช่รึไง!" คุณชายเจตน์แผดเสียงด้วยความเคียดแค้น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว เขาพยายามจะใช้สถานะในเกมกดดันผม "ต่อให้แกมีเงินประมูลไอเทมชิ้นนี้แล้วไงวะ? ในเมื่อกิลด์ของฉันคือกฎหมายของเซิร์ฟเวอร์นี้! พวกล้อมฆ่ามัน! เอาไอเทมคืนมาให้หมด!" สิ้นเสียงคำสั่ง เหล่าผู้เล่นระดับท็อปนับร้อยชีวิตในสังกัดของกิลด์อัคคีสวรรค์ต่างชักอาวุธแสงระยิบระยับพุ่งเข้าใส่ผมทันที แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ผู้ชมหลายคนหลับตาปี๋ด้วยความหวาดกลัว ภาพของอดีตผู้กล้าที่ต้องตายอนาถกำลังจะฉายซ้ำอีกครั้งในความคิดของพวกเขา ทว่า... ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนครับ ผมยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่แม้แต่จะขยับเท้าถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ทันทีที่คมดาบเล่มแรกพุ่งเข้ามาใกล้ ร่างของมินa ก็ก้าวขึ้นมายืนบังหน้าผมในเสี้ยววินาที ดวงตากลมโตของเธอฉายแววเด็ดเดี่ยว เธอยกมือขึ้นวาดวงเวทย์สีทองอร่ามที่เพิ่งปลดล็อกด้วยทรัพยากรระดับเทพที่ผมเปย์ให้ ตู้มมมม! คลื่นพลังป้องกันระดับมหาทวีปแผ่ขยายออกไปกระแทกเหล่าผู้เล่นระดับท็อปกระเด็นกระดอนราวกับใบไม้ปลิว แรงสะท้อนมหาศาลทำให้ยอดฝีมือเหล่านั้นกระอือกเลือดออกมาคำโต นอนดิ้นทุรนทุรายกับพื้นด้วยความเจ็บปวดจากการโอเวอร์โหลดของระบบ นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้... แต่มันคือการตบหน้าฉาดใหญ่ที่ไร้ซึ่งทางสู้ ผมค่อยๆ เดินก้าวผ่านร่างของก้องภพที่กำลังหมอบคลานด้วยความหวาดกลัว รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบลงบนพื้นหินอ่อนเบื้องหน้าคุณชายเจตน์ที่ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ใบหน้าของทายาทมหาเศรษฐีผู้หยิ่งยศบัดนี้อาบหยาดเหงื่อและความหวาดกลัวสุดขีด "คุณเจตน์ครับ..." ผมก้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่เย็นชาจนถึงกระดูกดำ "จำวันที่คุณเหยียบหัวผมได้ไหมครับ? วันนี้... ผมขอซื้อกิลด์ทั้งหมดของคุณ และไล่พวกคุณออกจากการเป็นผู้เล่นในเซิร์ฟเวอร์นี้... มีผลทันทีครับ" หน้าจอระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นตรงหน้าทุกคนทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ [ประกาศระบบ: กิลด์ "อัคคีสวรรค์" ถูกซื้อกิจการโดยผู้เล่น "กรณ์" ด้วยมูลค่า 10,000,000,000 บาท สิทธิ์การเป็นมาสเตอร์กิลด์ถูกโอนย้าย สมบัติทั้งหมดตกเป็นของเจ้าของใหม่] ความเงียบสงบเข้าครอบงำอีกครั้ง แต่มันคือความเงียบที่มาพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนทางเศรษฐกิจและสังคมเกมออนไลน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ องค์ที่ 1 ของการแก้แค้นได้ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์แบบแล้วครับ แต่ทว่า... ในขณะที่เสียงกราบกรานขอชีวิตของคุณชายเจตน์กำลังดังระงม ท้องฟ้าเหนือโถงกิลด์กลับมืดครึ้มลงฉับพลัน ลมพายุหมุนวนรุนแรงจนหน้าต่างกระจกแตกละเอียด เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวขนาดใหญ่ดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับแสงไฟสปอตไลท์สีแดงฉานสาดส่องลงมาตรงกลางลานประลอง ประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออก ร่างของบุคคลปริศนาในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มปริศนา และเอกสารลับตราประทับสีทองที่ทำให้สีหน้าของผมต้องเปลี่ยนไปในทันที... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" เสมอมานะครับ!