เสียงแจ้งเตือนจากระบบปริศนา

เสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์เจ็ตคู่บนฟ้ากวาดผ่านความมืดมิดของราตรี ราวกับเสียงคำรามของพญาอินทรีที่กำลังบินวนเหนือเหยื่อผู้โง่เขลา แสงไฟสีขาวนวลจากท้องเฮลิคอปเตอร์หรูหราสาดส่องทะลุกระจกห้องพักโทรมๆ สั่นสะเทือนบานกระจกเก่าคร่าจนฝุ่นละอองร่วงกราวลงบนพื้นห้อง กรณ์ยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่าง ใบหน้าครึ่งซีกถูกอาบไล้ด้วยแสงไฟกะพริบจากความสูงนับพันฟุต ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวหรือความลังเลหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกที่พร้อมจะแช่แข็งทุกชีวิตที่เคยเหยียบย่ำเขา "คุณกรณ์คะ... เครื่องพร้อมแล้วค่ะ" เสียงหวานนุ่มของมีนา ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เธอเดินเข้ามาใกล้ สัมผัสอันอบอุ่นจากฝ่ามือเรียวบางที่วางลงบนท่อนแขนของเขา คือสิ่งเดียวในโลกที่ยังคงดึงรั้งความเป็นมนุษย์เอาไว้ กรณ์หันกลับมามองภรรยาคู่ชีวิต รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สุดสำหรับเธอ แต่ก็น่ากลัวที่สุดสำหรับศัตรู "ไม่ต้องห่วงครับมีนา คืนนี้เราจะไปทวงทุกอย่างคืน... ทุกบาท ทุกสตางค์ และทุกหยาดน้ำตาที่พวกมันเคยทำกับเรา" กรณ์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจที่กดดันจนบรรยากาศรอบตัวแทบหยุดนิ่ง "แค่ขับบินวนให้พวกมันเห็นแสงไฟ... แล้วเตรียมบัตรดำของผมให้พร้อม คืนนี้เราจะไปถล่มเซิร์ฟเวอร์เกมและงานเลี้ยงฉลองของไอ้คุณชายกระจอกนั่นให้พังเป็นจุลด้วยเงินสดกันครับ" ร่างสูงก้าวเดินนำออกจากห้องพักแคบๆ มุ่งตรงสู่ลานดาดฟ้าของตึกร้างที่เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวกำลังลอยตัวรออยู่ แรงลมจากใบพัดตีปะทะเส้นผมและเสื้อผ้าของทั้งสองคนจนปลิวไสว มีนากำมือแน่น เธอจำภาพความอัปยศเมื่อสัปดาห์ก่อนได้ขึ้นใจ วันที่กิลด์ "ราชันย์อมตะ" ของคุณชายเจตน์หัวเราะเยาะใส่หน้าพวกเขา ขับไล่พวกเขาออกจากเกมและยึดทรัพย์สินทั้งหมดไปอย่างไร้ความปรานี เพียงเพราะกรณ์ปฏิเสธที่จะก้มหัวเป็นทาสรับใช้ แต่ทว่า... ในวินาทีที่พวกเขาหย่อนตัวลงนั่งบนเบาะหนังแท้ภายในห้องโดยสารวีไอพีของเฮลิคอปเตอร์ และเสียงโทรศัพท์มือถือราคาถูกในกระเป๋าเสื้อของกรณ์ก็สั่นเตือนขึ้นมา *ติ๊ง!* ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนข้อความธรรมดา แต่เป็นเสียงสังเคราะห์กังวานใสราวกับเสียงระฆังแก้วจากโลกอนาคต หน้าจอโทรศัพท์ที่ควรจะพังทลายเพราะแบตเตอรี่เสื่อม กลับสว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีใครกด หน้าจอสีดำสนิทปรากฏตัวอักษรสีทองเรืองแสงขึ้นทีละตัวอย่างช้าๆ [ ตรวจพบจิตวิญญาณแห่งผู้กล้าที่ตกอับสู่จุดต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร ] [ เงื่อนไขการปลุกระบบลับผ่านเกณฑ์ 100% ] [ กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่ระบบ "บัตรดำทลายโลก" (Black Card System)... ] [ เชื่อมสำเร็จ: บัญชีเงินฝากสากล ไร้ขีดจำกัด (Unlimited Cash Balance) เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ ] กรณ์หรี่ตามองตัวเลขยอดเงินในบัญชีที่ปรากฏบนหน้าจอ... ไม่มีตัวเลขจำกัด มีเพียงเครื่องหมายอนันต์ ($\infty$) สีทองอร่ามที่ส่องประกายสะท้อนกับนัยน์ตาของเขา "คุณกรณ์คะ... นั่นมัน..." มีนาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ปิดปากตัวเองสนิทเมื่อเห็นกระแสออร่าสีทองจางๆ แผ่ออกมาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือง้องแง้งเครื่องนั้น ก่อนที่กรณ์จะได้เอ่ยปากอธิบาย เสียงแจ้งเตือนจากระบบเกมออนไลน์ระดับโลก *Chronos Online* ที่เชื่อมต่ออยู่กับอุปกรณ์สตรีมมิ่งภายในเฮลิคอปเตอร์ก็ดังแทรกขึ้นมาทันที เป็นเสียงประกาศจากระบบส่วนกลางของเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังถ่ายทอดสดงานเลี้ยงฉลองครบรอบชัยชนะของกิลด์ราชันย์อมตะ *[ประกาศจากระบบ: คุณชายเจตน์ กิลด์มาสเตอร์แห่งราชันย์อมตะ กำลังทำการประมูลไอเทมระดับตำนาน "มงกุฎแห่งราชาผู้ล่วงลับ" ด้วยราคาเริ่มต้น 10 ล้านเครดิต!]* เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเจตน์ผ่านระบบไมโครโฟนในเกมดังลอยมาเข้าหูของทั้งคู่ ท่ามกลางเสียงโห่ร้องสรรเสริญของเหล่าผู้เล่นเลียแข้งเลียขาที่มาร่วมงานเลี้ยง *“ฮ่าๆๆๆ! ใครจะกล้าสู้ราคาข้าอีกวะ? ไอ้พวกยาจกไร้ค่าที่โดนเตะออกจากกิลด์วันนั้น คงกำลังนั่งกินแกลบอยู่แถวสลัมแน่ๆ ถ้าพวกมันมีปัญญาหาเงินมาได้สักร้อยเครดิต ข้าจะยอมกราบตีนให้ดูเลยเอ้า!”* มีนากำหมัดแน่นด้วยความโกรธ กรณ์กลับนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด เขายกยิ้มมุมปาก นิ้วเรียหายาวกดทัชสกรีนโทรศัพท์มือถือที่มีสัญลักษณ์ "บัตรดำ" ปรากฏขึ้น พร้อมกับเลือกโหมดการเติมเงินเข้าเกมแบบเร่งด่วน (Express Cash Injection) "อยากให้ผมกราบตeten งั้นเหรอครับคุณชายเจตน์..." กรณ์พึมพำเบาๆ กับตัวเองด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่นัยน์ตากลับลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งการแก้แค้น "เกรงว่าคุณคงต้องเตรียมหัวเข่าไว้ให้ดีๆ เพราะเงินสดในมือผมนี่แหละ จะทำให้เซิร์ฟเวอร์ทั้งใบต้องลุกเป็นไฟ" นิ้วมือของเขาแตะลงบนหน้าจอเพื่อยืนยันการทำธุรกรรมวงเงินสูงสุดทันที *ติ๊ง!* [ ยืนยันการชำระเงิน: สำเร็จ ] [ จำนวนเงินที่หัก: 999,999,999,999 เครดิต ] [ สถานะปัจจุบัน: ท่านได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่และเจ้าของเซิร์ฟเวอร์เกมทั้งหมดอย่างเป็นทางการเรียบร้อยแล้ว ] เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวบินมาถึงน่านฟ้าเหนือคฤหาสน์หรูใจกลางเมือง ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงฉลองของกิลด์ราชันย์อมตะพอดี กรณ์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สายตาทอดมองลงไปยังแสงสีเสียงเบื้องล่าง ก่อนจะหันมามองภรรยาแล้วยื่นโทรศัพท์หน้าจอสีทองให้เธอดูยอดเงินสดที่เพิ่งกวาดซื้อทุกอย่างในเกมมาไว้ในกำมือ "มีนาครับ... ได้เวลาไปจ่ายตลาดแล้วครับ" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" คนนี้นะครับ