งานเลี้ยงรับรองชนชั้นสูง

เสียงเครื่องสายคลาสสิกบรรเลงขับกล่อมอย่างนุ่มนวลภายในห้องโถงจัดเลี้ยงกว้างใหญ่ของพระราชวังหลวง ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับไม่ได้รื่นรมย์ตามเสียงดนตรีเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย กลิ่นอายของความอวดดีและกลิ่นน้ำหอมราคาแพงคละคลุ้งปะปนกันจนน่าเวียนหัว เหล่าขุนนางและผู้เล่นระดับสูงจากกิลด์ดังต่างพากันจับกลุ่มพูดคุย หัวข้อสนทนาหนีไม่พ้นการเยาะเย้ยถากถางถึง “สามีภรรยาตกอับ” ที่บังอาจตอบรับคำเชิญมาร่วมงานเลี้ยงอันทรงเกียรติในค่ำคืนนี้ “ข้าล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าเจ้าสวะกรณ์กับเมียไร้ค่าของมันเอาความกล้ามาจากไหนถึงกล้าเหยียบเข้ามาในงานนี้” เสียงหัวเราะเยาะดังลอดมาจากกลุ่มของคุณชายเจตน์ กิลด์มาสเตอร์ผู้เย่อหยิ่ง เขาสวมชุดสูทปักดิ้นทองราคาแพงระยับ กำลังยกแก้วไวน์ขึ้นจิบด้วยท่าทีเหยียดหยาม “คงหวังจะมาเกาะแข้งเกาะขาพวกเราเพื่อขอเศษเงินสินะ น่าสมเพชสิ้นดี” รอบตัวเขาเสียงหัวเราะเห็นพ้องต้องกันดังขึ้นระงม ทว่าในวินาทีนั้นเอง เสียงพูดคุยทั้งหมดก็พลันเงียบกริบลงราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียง บานประตูไม้สักทองแกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจงนับสิบเมตรค่อยๆ ถูกผลักออกช้าๆ ณ ธรณีประตูนั้น ร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูปสีดำสนิทปรากฏขึ้น แผ่นหลังของเขายืดตรง ใบหน้าคมคายเรียบเฉยไร้ซึ่งความรู้สึก ทว่าแววตากลับคมกริบดั่งใบมีดที่อาบด้วยยาพิษ ความเย็นชาและทรงอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้น ทำให้ผู้คนรอบข้างถึงกับหายใจติดขัดโดยไม่รู้ตัว ทว่า สิ่งที่ดึงดูดสายตาทุกคู่ในห้องโถงให้หยุดนิ่ง มิใช่ความหล่อเหลาเยือกเย็นของชายหนุ่ม... แต่คือหญิงสาวที่กุมแขนเขาอยู่เคียงข้างต่างหาก มินะก้าวเดินออกมาในชุดราตรียาวกรุยกรายสีเงินยวงประดับคริสตัลระยิบระยับนับพันเม็ด ทุกย่างก้าวที่เธอเคลื่อนไหว แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลเบื้องบนจะสะท้อนระยับลงบนเนื้อผ้าขับเน้นทรวดทรงงดงามและผิวพรรณผุดผ่องราวกับเจ้าหญิงจากเทพนิยาย รัศมีแห่งความมั่นใจและรอยยิ้มจางๆ ที่ประดับอยู่บนใบหน้าของเธอในยามนี้ ช่างแตกต่างจากหญิงสาวผู้ตรากตรำร่วมทุกข์ร่วมสุขในวันวานราวฟ้ากับเหว จนเหล่าคุณหญิงคุณนายที่เคยตั้งท่ารังเกียจถึงกับต้องเบิกตากว้างด้วยความอิจฉาริษยา “น...นั่นมันนังผู้หญิงที่เคยเดินเก็บขยะในเขตสลัมไม่ใช่หรือไงวะ ทำไมถึง...” เสียงกระซิบกระซาบด้วยความตกตะลึงดังขึ้นจากมุมหนึ่ง “ชุดนั่น... อัญมณีบนตัวนางนั่นมันเครื่องประดับเซต ‘ดาราพิสุทธิ์’ ที่มีมูลค่าประเมินมิได้ในระบบไม่ใช่รึไง! มันเอาเงินมาจากไหนกันวะ!” กรณ์กวาดสายตาคมปลาบมองฝูงชนที่กำลังอ้าปากค้างทีละคน ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างของคุณชายเจตน์ผู้กำลังถือแก้วไวน์ค้างเติ่ง สีหน้าของกิลด์มาสเตอร์หนุ่มบิดเบี้ยวสนิท กลายเป็นความตกใจระคนหวาดกลัวที่แล่นริ้วขึ้นมาถึงดวงตา “ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะครับ... คุณเจตน์” น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัดก้องกังวานไปทั่วห้องโถง มันไม่ใช่เสียงตะโกน แต่มันกลับทรงพลังจนทำให้ทุกคนในที่นั้นรู้สึกราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบลำคอเอาไว้ เจตน์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่ถือแก้วไวน์สั่นเทาเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว เขาพยายามฝืนยิ้มเยาะเพื่อกลบเกลื่อนความตื่นตระหนก “แก... แกเอาเงินมาจากไหนถึงกล้าแต่งตัว... แต่งตัวเลียนแบบชนชั้นสูงแบบนี้! อย่าบอกนะว่าไปปล้นระบบมา!” กรณ์ไม่ตอบคำถามโง่เง่านั้น เขาเพียงแต่ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยันที่เย็นชาถึงขั้วหัวใจ ก่อนจะยกมือขึ้นแตะแหวนอัจฉริยะที่นิ้วมือเบาๆ ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือศีรษะของทุกคนในงาน ตัวเลขยอดเงินในบัญชีมหาศาลที่ถูกปั๊มขึ้นด้วยระบบบัตรดำไร้ขีดจำกัด ค่อยๆ วิ่งหมุนรัวจนดวงตาทุกคู่ในห้องโถงแทบถลึงหลุดออกมาจากเบ้า “ปล้นงั้นหรือครับ?” กรณ์ก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้เจตน์ทีละก้าว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดังสะท้อนก้อง “สำหรับคนบางคน เงินคืออำนาจ... แต่สำหรับผม เงินมันเป็นแค่เศษกระดาษที่เอาไว้ซื้อหัวพวกสุนัขรับใช้ที่เห่าหอนเก่งอย่างพวกคุณก็เท่านั้นเอง” บรรยากาศในห้องโถงเย็นเฉียบลงในพริบตา มินะที่ยืนเคียงข้างสามีปรายตามองกลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามพวกเขาด้วยแววตาสสมเพชเวทนา เธอไม่ต้องเอ่ยคำใดเลยแม้แต่คำเดียว เพราะการปรากฏตัวในค่ำคืนนี้และการกดขี่ด้วยอำนาจเงินสดอย่างไร้ขีดจำกัดของกรณ์ ก็เพียงพอที่จะทำให้ศักดิ์ศรีของเหล่าชนชั้นสูงจอมปลอมเหล่านี้แหลกสลายไม่เหลือชิ้นดีแล้ว เจตน์ถอยหลังก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้นอย่างไร้มาด เมื่อกรณ์ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับยื่นบัตรสีดำสนิทลวดลายประณีตลอยอยู่เหนือฝ่ามือของตน “เอาล่ะครับ... ในเมื่อพวกคุณชอบงานเลี้ยงนี้กันนัก งั้นผมขอซื้อกิจการของกิลด์พวกคุณทั้งหมด ณ วินาทีนี้เลยก็แล้วกันนะครับ” รอยยิ้มของกรณ์ในวินาทีนั้น คือฝันร้ายที่สลักลึกอยู่ในใจของทุกคนไปตลอดกาล และก่อนที่ใครจะทันได้เอ่ยคำขอร้องใดๆ ปลายนิ้วเรียวก็กดลงบนปุ่มยืนยันการทำธุรกรรมบนอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นบาดแก้วหู— *[ติ๊ง! ทำ2การซื้อกิจการและปลดสิทธิ์ผู้เล่นทั้งหมดในอาณาเขตสำเร็จ ยอดหักบัญชี: 999,999,999,999 บาท (วงเงินคงเหลือ: อนันต์)]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" เสมอมานะครับ!