กลิ่นอายความใกล้ชิด

กระดาษแผ่นบางในมือสั่นระริก แม้จะเป็นเพียงแผ่นกระดาษธรรมดา แต่ตัวอักษรบนนั้นกลับมีน้ำหนักราวกับภูเขาหลวงทั้งลูกที่กดทับลงกลางใจ *‘ผลการตรวจพิสูจน์ความสัมพันธ์ทางสายเลือด... 99.99%’* รัญชนาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความสั่นไหวในอก ดวงตาคู่สวยที่เคยไหวระริกในอดีต บัดนี้กลับนิ่งสนิท ทว่าลึกลงไปกลับเต็มไปด้วยประกายแห่งความหวาดระแวง เธอพับเอกสารลับฉบับนั้นเก็บใส่ซองอย่างรวดเร็ว เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ดังขึ้นใกล้ประตูห้องทำงานทำให้เธอต้องรีบซ่อนมันไว้ใต้กองแฟ้มเอกสาร ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ต้องได้รับอนุญาต ภาคินก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทางเย่อหยิ่งและคุ้นชินกับการเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ กลิ่นกายผสมผสานระหว่างน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาแตะจมูก ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทเนื้อดีทำให้บรรยากาศภายในห้องแคบลงไปถนัดตา ดวงคมกริบกวาดมองภรรยาเก่าที่ยืนสงบนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ใบหน้าหวานที่เชิดขึ้นอย่างถือดี "เอกสารนั่นอะไร?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามเรียบๆ ทว่าแฝงความกดดัน คมตาของเขาหรี่ลงเมื่อสังเกตเห็นพิรุธบางอย่างในท่าทางของเธอ "ไม่ใช่เรื่องของคินค่ะ" รัญชาตอบกลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบ ไร้เยื่อใย แต่มันกลับยิ่งกระตุกต่อมความถือดีของชายหนุ่มให้ลุกโชน ภาคินแค่นหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้าประชิดโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว จนรัญชาต้องผถอยหลังโดยอัตโนมัติ ร่างบางชนเข้ากับชั้นหนังสือด้านหลังอย่างจัง ก่อนที่วงแขนแข็งแกร่งจะยกขึ้นกักตัวเธอไว้กับชั้นไม้ สร้างอาณาเขตปิดตายที่ทำให้ลมหายใจของเธอกลายเป็นติดขัด "ไม่ใช่เรื่องของฉันได้อย่างไร ในเมื่อทุกอย่างที่เป็นของเธอ... รวมถึงตัวเธอและลูก ก็คือของฉัน" น้ำเสียงของภาคินพร่าต่ำลง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้มเนียน กลิ่นกายคุ้นเคยที่เธอเคยหลงใหลในอดีตกำลังปลุกเร้าความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามฝังกลบมันลงไป รัญชาใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก เธอพยายามเบือนหน้าหนีสัมผัสอันตราย แต่ปลายนิ้วแข็งแกร่งกลับยึดคางของเธอไว้ให้หันกลับมาสบตา "ปล่อยนะคะ ภาคิน คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉันอีกแล้ว" เธอกัดริมฝีปากแน่น ขืนตัวออกสุดแรง แต่มีหรือที่แรงอันน้อยนิดจะสู้แรงของอดีตสามีผู้เอาแต่ใจได้ "ไม่มีสิทธิ์เหรอ?" ภาคินทวนคำ รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปาก ทว่าแววตาคู่นั้นกลับลุกโชนด้วยไฟปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง "ผู้หญิงที่เคยนอนอยู่ใต้ร่างฉัน ร้องครางชื่อฉันทุกค่ำคืน... กล้าดียังไงมาบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์" คำพูดจาจาบจ้วงและสายตาร้อนแรงที่ทอดมองมา ทำให้รัญชนาหน้าแดงซ่านด้วยความโกรธระคนอับอาย เปลวไฟพิศวาสที่เคยดับมอดไปพร้อมกับความเจ็บปวดในอดีต กลับถูกลมหายใจร้อนผ่าวของเขาพัดโหมจนกลับมาลุกโชนขึ้นอีกครั้งอย่างน่ากลัว ความใกล้ชิดที่แนบแน่นจนเกินงามนี้กำลังทำให้ตบะอันแก่กล้าของเธอสั่นคลอนอย่างรุนแรง "คนฉวยโอกาส... อื้อ!" คำพูดต่อว่าถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหนาฉกวูบลงมาทาบทับอย่างไร้ความปรานี ภาคินไม่ได้รอให้เธออนุญาต สัมผัสดุดันแต่เปี่ยมด้วยความโหยหาบดขยี้เรียวปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ รสจูบที่ทั้งคุ้นเคยและเร่าร้อนทำให้สมองของรัญชาขาวโพลนไปชั่วขณะ มือหนาเลื่อนมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบชิด ร่างกายของทั้งคู่แนบสนิทอย่างไร้ช่องว่าง ความอบอุ่นแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าจนหัวใจของเธอเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ รัญชนาพยายามทุบไหล่กว้างเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงของเธอกลับละลายหายไปกับสัมผัสวาบหวามที่เขาจงใจปรนเปรอ ลิ้นร้อนชื้นรุกล้ำเข้ามาเกี่ยวพันตักตวงความหวานล้ำอย่างไร้ความปรานี มืออีกข้างของเขาเลื้อยสอดเข้าใต้ร่มผ้า ลูบไล้ผิวเนียนนุ่มจนเธอสะดุ้งเฮือกด้วยความเสียวซ่าน คลื่นอารมณ์พิศวาสซัดสาดเข้ามาในโสตประสาท ร่างกายของเธอกำลังทรยศต่อจิตใจ สมองสั่งให้ผลักไส แต่มือกลับเผลอขยุ้มไหล่เสื้อสูทของเขาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ค่ำคืนนี้... บรรยากาศที่เงียบงันและอดีตที่ผูกพันกำลังจะทำให้เธอพ่ายแพ้ให้กับซาตานร้ายตนนี้อีกครั้ง ทว่า... ก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะหลุดลอยไปในวังวนแห่งความสเน่หา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ราวกับเสียงระฆังเตือนสติจากสรวงสวรรค์ "คุณแม่คะ! น้องรันอยากเข้าห้องน้ำค่ะ!" เสียงเล็กใสของลูกชายตัวแสบดังทะลุบานประตูเข้ามา พร้อมกับเสียงกุกกักที่หน้าห้องทำงาน รัญชนาเบิกตากว้าง สติที่หลุดลอยกลับคืนมาในพริบตา เธอออกแรงผลักอกแกร่งสุดกำลังจนภาคินเซถอยหลังไปสองก้าว หน้าอกกระเพื่อมไหวด้วยแรงหอบหายใจ ริมฝีปากบวมเจ่อแดงก่ำฟ้องชัดถึงเหตุการณ์วาบหวามเมื่อครู่ ภาคินเองก็มีสีหน้าเสียดายไม่แพ้กัน เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาคมกริบมองอดีตภรรยาที่กำลังจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่ด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ รัญชนาหันไปสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนจะก้าวเท้าเดินไปปลดล็อกประตูห้อง แต่ในวินาทีที่เธอกำลังจะเปิดประตูออกไปรับลูกน้อย สายตากลับเหลือบไปเห็นซองเอกสารผลตรวจ DNA ที่เลื่อนหลุดออกมาจากกองแฟ้มเพราะแรงปะทะเมื่อครู่... และมันกำลังนอนนิ่งอยู่แทบเท้าของภาคิน! ร่างบางชะงักค้าง ราวกับถูกตรึงไว้กับพื้นเมื่อเห็นสายตาคมกริบของอดีตสามีค่อยๆ ก้มลงมองซองเอกสารสีน้ำตาลที่ตกอยู่บนพื้นตรงหน้า... โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ชฎาพรายไวน์แดง" เสมอมานะคะ