แผนซ้อนแผน

ซองเอกสารสีน้ำตาลที่นอนนิ่งอยู่บนพื้นพรมราคาแพงลิบลิ่ว ส่งเสียงกรีดร้องเงียบงันในความรู้สึกของรัญชนา หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำจนแทบจะทะลักออกมานอกอก แต่ภายนอก... ร่างระหงกลับนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นสลักจากหินอ่อน ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยไหวระริกด้วยความเจ็บปวดในอดีต บัดนี้กลับราบเรียบ เย็นชา และซ่อนประกายคมกริบราวกับใบมีดที่อาบยาพิษ ชั่ววินาทีนั้น ภาคินชะงักค้าง มือหนาที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบเอกสารชะقفอยู่กลางอากาศ ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวป่าเงยขึ้นสบตากับอดีตภรรยา ความสงสัยระคนหวาดระแวงฉายชัดในแววตาของเขา เมื่อครู่... เขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างจากปฏิกิริยาของเธอ รัญชนาไม่ได้ตกใจกลัวอย่างที่ผู้หญิงทั่วไปควรจะเป็นยามความลับถูกเปิดโปง แต่เธอกลับ... กำลังประเมินเขา "เอกสารสำคัญอะไรเหรอคะ... คุณภาคิน" น้ำเสียงหวานใสทว่าราบเรียบเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ รัญชนาเป็นฝ่ายก้มลงหยิบซองเอกสารนั้นขึ้นมาเสียเอง ท่าทีของเธอเยือกเย็นและมั่นคงจนน่าประหลาดใจ ปลายนิ้วเรียวยาวค่อยๆ ดึงเอกสารภายในออกมาอย่างไม่รีบร้อน ราวกับสิ่งที่ถืออยู่เป็นเพียงเมนูอาหารในภัตตาคาร ไม่ใช่สัญญาสำคัญที่จะพลิกเกมธุรกิจมูลค่าหลายพันล้าน ภาคินหรี่ตาลงอย่างใช้ความคิด ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปประชิด ปลายจ้องมองทุกอากัปกิริยาของเธออย่างไม่วางตา กลิ่นกายหอมกรุ่นประจำตัวของรัญชนาที่คุ้นเคยโชยเข้าแตะนาสิก ปลุกเร้าความทรงจำอันเร่าร้อนและสำนึกผิดที่เขากัดกินหัวใจมาตลอดหลายปี เขายื่นมือออกไปหวังจะคว้าข้อมือบาง แต่รัญชลากลับเบี่ยงตัวหลบได้อย่างแนบเนียน พร้อมกับรอยยิ้มบางเบาที่เคลือบยาพิษ "ดูเหมือนว่า... ข้อเสนอเรื่องการร่วมทุนครั้งนี้ของคุณ จะมีเงื่อนไขที่น่าสนใจไม่น้อยเลยนะคะ" รัญชนาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ายวน จงใจทอดเสียงให้ยาวขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคู่คมช้อนขึ้นมองหน้าอดีตสามีอย่างท้าทาย "รัญ... คุณหมายความว่ายังไง" ภาคินขมวดคิ้วมุ่น ความต้องการทางกายที่พลุ่งพล่านถูกความฉงนงายเข้าแทนที่ ชายหนุ่มไม่เข้าใจเกมที่เธอกำลังเล่น รัญชนาในตอนนี้ ช่างแตกต่างจากอดีตภรรยาที่เคยเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายและยอมจำนนต่อเขาในทุกๆ เรื่องลิบลับ เธอเปลี่ยนไป... เธอกลายเป็นพยัคฆ์สาวที่ซ่อนเข็บเล็บอันแหลมคมไว้ภายใต้รอยยิ้มอ่อนหวาน "รัญก็หมายความตามที่พูดน่ะค่ะ..." ร่างบางก้าวเข้าไปใกล้เขาอย่างช้าๆ จงใจทิ้งระยะห่างเพียงแค่คืบ ไออุ่นจากร่างกายของทั้งสองหลอมรวมกันจนบรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวเริ่มร้อนระอุขึ้นทีละน้อย มือเรียวบางวางทาบลงบนอกเสื้อสูทราคาแพงของเขา ไล้ปลายนิ้วผ่านปุ่มกระดุมอย่างเชื่องช้าและจงใจยั่วเย้า "ในเมื่อคุณภาคินอุตส่าห์บินลัดฟ้ามาหาถึงที่นี่ พร้อมกับข้อเสนอที่ปฏิเสธได้ยาก... รัญจะมีเหตุผลอะไรที่จะต้องปฏิเสธล่ะคะ" ดวงตาคมของภาคินวับวาวขึ้นทันที ความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกกดทับไว้ภายใต้มาดนักธุรกิจผู้เย่อหยิ่งถูกปลุกเร้าด้วยสัมผัสเพียงแผ่วเบา เขาเป็นผู้ชาย และเขาแพ้ทางผู้หญิงคนนี้มาโดยตลอด ยิ่งรัญชนาแสดงท่าทีเย้ายวนและเข้าหาเขามากเท่าไหร่ ความระแวงสงสัยก็ยิ่งถูกความเร่าร้อนเข้าครอบงำ "คุณยอมรับข้อเสนอของเราแล้วอย่างนั้นรึ?" ภาคินถามเสียงพร่า ลมหายใจเริ่มติดขัดเมื่อปลายนิ้วเรียวของเธอลากไล้ต่ำลงมาถึงหัวเข็มขัด "ยังหรอกค่ะ..." รัญชนายิ้มยั่ว เธอปัดป้องมือหนาที่จะคว้าตัวเธอไว้เบาๆ ก่อนจะถอยหลังไปสองก้าวด้วยท่าทางสง่างาม "เรื่องธุรกิจเราคุยกันได้ค่ะ แต่... มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนที่สาสมกว่านี้ ถ้าคุณอยากให้รัญจรดปากกาเซ็นชื่อลงในสัญญาร่วมทุน... คืนนี้ คุณต้องทำให้รัญพอใจเสียก่อน" คำพูดนั้นเปรียบเสมือนประกายไฟที่โยนลงบนกองเชื้อเพลิง ภาคินแค่นหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ ความเย่อหยิ่งของนักธุรกิจหนุ่มผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครถูกความท้าทายนี้กระตุ้นจนพุ่งพล่าน เขาคิดว่านี่คือความอ่อนข้อของเธอ คิดว่ารัญชนาก็แค่ผู้หญิงโลภมากที่พ่ายแพ้ต่ออำนาจเงินและอิทธิพลของเขาเช่นเดิม "ได้สิรัญ... คุณอยากได้อะไร ผมหาให้คุณได้ทุกอย่าง แม้แต่ตัวผมเอง..." พูดจบร่างสูงก็พุ่งเข้าประชิดตัวรัญชนาอย่างรวดเร็วราวกับเสือชีตาร์ตะครุบเหยื่อ ภาคินรวบเอวบางเข้าหาตัวด้วยพละกำลังที่เหนือกว่า ริมฝีปากร้อนผ่าวโน้มลงประทับจูบอร์ดขยี้ริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว รัญชนาสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเต้นกระหน่ำด้วยความตกใจชั่ววูบเมื่อรสสัมผัสอันคุ้นเคยและดุดันถาโถมเข้าใส่ ริมฝีปากหนาบดFงขยี้อย่างไร้ความปรานี รสจูบที่ทั้งดุดันและร้อนแรงราวกับจะแผดเผาเธอกลับคืนสู่ห้วงอารมณ์ในอดีต ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะปนกันทำให้สติของเธอพร่าเลือนไปชั่วขณะ แต่นี่คือเกม... เกมที่เธอเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์ทั้งหมด! รัญชนาจิกเล็บลงบนลาดไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง ริมฝีปากบางเผยอรับสัมผัสวาบหวามอย่างเต็มใจ ลิ้นร้อนที่เกี่ยวพันตักตวงความหวานล้ำทำให้ห้องทำงานกว้างกลายเป็นสมรภูมิแห่งความเสน่หา ภาคินคำรามต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจ มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดเดรสทำงานรัดรูปอย่างย่ามใจ ความนุ่มนวลถูกแทนที่ด้วยความเร่าร้อนดิบเถื่อนตามสัญชาตญาณของชายหนุ่มที่หิวกระหาย "อื้ม..." เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดริมฝีปากของรัญชนา ยิ่งโหมกระพือไฟปรารถนาในตัวภาคินให้ลุกโชนจนยากจะควบคุม เขาอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกโดยไม่ผละริมฝีปากออกแม้แต่น้อย พาเอนกายลงบนโซฟาหนังตัวยาวกลางห้องอย่างรวดเร็ว น้ำหนักตัวที่ทาบทับลงมาทำให้รัญชนาแทบหายใจไม่ทัน ภาคินซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนื้อเนียนนุ่มจนเกิดรอยสีKกช้ำจางๆ มือหนาปลดกระดุมเสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตของเธอออกอย่างไร้ความปราณี เผยให้เห็นผิวเนื้อขาวเนียนละเอียดและเนินอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบหายใจ เคมีร้อนแรงระหว่างคนทั้งคู่ระเบิดออกอย่างไร้การยับยั้ง ภาคินก้มลงครอบครองความงดงามเบื้องหน้าด้วยความหิวกระหาย รสสัมผัสที่ดูดดึงเคล้าคลอเสียงครางหวานหูทำให้สติของนักธุรกิจหนุ่มหลุดลอยไปไกล เขาคิดว่าเขาเป็นผู้ชนะ เขาคิดว่ารัญชนาพ่ายแพ้ให้กับความเร่าร้อนและเสน่หาของเขาอีกครั้ง ทว่า... ภายใต้เปลือกตาที่หลริบพริ้มรับความสุขสม รัญชลากลับลืมตาขึ้นช้าๆ แววตาของเธอไม่มีความหลงใหลเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็น แหลมคม และรอยยิ้มเย้ยหยันที่ซ่อนอยู่ภายใต้เรือนร่างที่กำลังบิดเร้าด้วยแรงอารมณ์ *โง่เสียจริง... ภาคิน คุณคิดว่าตัวเองกำลังคุมเกมอยู่คนเดียวสินะคะ* มือเรียวบางที่แสร้งทำเป็นโอบกอดแผ่นหลังกว้างของเขา ค่อยๆ เลื่อนลงต่ำไปหยิบซองเอกสารที่ร่วงอยู่บนพื้นพรมเมื่อครู่ขึ้นมาถือไว้อย่างเงียบเชียบ ขณะที่ริมฝีปากยังคงส่งเสียงครางหวานหยดเพื่อตบตาให้เขาตายใจอย่างสมบูรณ์แบบ แผนซ้อนแผน... กำลังจะเริ่มขึ้นในวินาทีนี้ และคนที่จะต้องพังพินาศ ไม่ใช่เธออย่างแน่นอน! * * * * * * * * * * (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุน "ชฎาพรายไวน์แดง" มาโดยตลอดนะคะ)