กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของไอน้ำจากเตาถ่านในห้องครัวไม่ได้ทำให้บรรยากาศภายในบ้านตระกูลหลู่ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อยค่ะ
"กลับมาก่อนกำหนดสองวัน... อาหารบนโต๊ะก็เพิ่งจัดเสร็จพอดี โลกนี้นี่ช่างบังเอิญเสียจริงนะคะ คุณสามี"
อวี้ซินส่งเสียงทักทายสามีด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารที่เต็มไปด้วยฝุ่นควันจากการเดินทางไกล แม้ว่าเขาจะดูเหนื่อยล้า แต่ประกายในดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับสว่างวาบยิ่งกว่ายามปรกติ สายตาของหลู่จวินไม่ได้มองไปที่ภรรยาด้วยความตกใจ แต่เขากำลังจ้องมองไปยังร่องรอยของผักกาดขาวอวบอ้วนสีเขียวสดและพริกแดงมันวาวที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนเขียงไม้
กระเช้าว่างเปล่าที่แม่สามีถืออยู่สั่นเทาเล็กน้อย นางเฒ่าหลู่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ท่าทางลนลานจนปิดไม่มิดนั่นทำให้อวี้ซินนึกขันในใจ หากไม่ใช่เพราะนางตื่นตัวและเก็บผักวิเศษจากมิติซุปตาร์ฟาร์มเมอร์กลับเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวทันเวลา ป่านนี้ความลับเรื่องมิติลับคงถูกเปิดโปงต่อหน้านายทหารผู้สังเกตการณ์เฉียบคมคนนี้ไปแล้ว
"บังเอิญหรือครับ... หรือว่าเธอตั้งตารอการกลับมาของฉัน จนเตรียมผักสดๆ เหล่านี้ไว้ต้อนรับกันแน่" หลู่จวินก้าวเท้าเข้ามาใกล้ กลิ่นอายความเป็นบุรุษเพศและกลิ่นอายแดนดิบเถื่อนจากการฝึกฝนทหารลอยอบอวลเข้ามาปะทะจมูก ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงมาเล็กน้อย สายตาคมกวาดสำรวจใบหน้าของภรรหาสาวอย่างพิจารณา "ผักพวกนี้... ในฤดูหนาวแบบนี้ ต่อให้เป็นตลาดมืดในอำเภอก็ยังหาซื้อไม่ได้ง่ายๆ นะครับ อวี้ซิน"
แม่สามีรีบแทรกตัวเข้ามาขัดจังหวะทันที ใบหน้าเหี่ยวย่นบิดเบี้ยวด้วยความร้อนรน "ใช่ๆๆ! นังเด็กนี่มันต้องแอบไปขโมยของคนอื่นมาแน่ๆ ลูกจวิน แกต้องจัดการนางสะใภ้ตัวดีคนนี้! อยู่บ้านไม่ทำอะไรนอกจากผลาญเสบียง แถมยังทำตัวน่าสงสัย..."
"คุณแม่คะ..." อวี้ซินหันไปมองแม่สามีด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก น้ำเสียงของนางไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย "คำก็ขโมย สองคำก็ผลาญเสบียง ถ้าฉันขโมยมาจริง ป่านนี้ชาวบ้านคงมาเคาะประตูบ้านฟ้องร้องครึ่งหมู่บ้านแล้วค่ะ หรือคุณแม่อยากให้ฉันไปตามผู้ใหญ่บ้านมาตรวจสอบความบริสุทธิ์ของพวกเราดีล่ะคะว่า ใครกันแน่ที่เป็นคนแอบหยิบฉวยของในบ้านไปขาย"
ประโยคเดียวทำเอาแม่สามีสะดุ้งโหยง หุบปากฉับทันที เพราะนางเองก็แอบเอาแป้งสาลีในครัวไปซ่อนไว้ให้ลูกชายคนโปรดกินลับๆ เช่นกัน หากเรื่องถึงมือผู้ใหญ่บ้าน มีหวังได้อับอายขายขี้หน้าชาวบ้านทั้งบางแน่
หลู่จวินเหลือบมองมารดาตัวเองแวบหนึ่งด้วยสายตาคาดโทษ ก่อนจะเบนกลับมาที่ภรรยาสาว ดวงตาคมกริบฉายแววพินิจพิเคราะห์ เขายื่นมือหนาออกไปหมายจะแตะปลายคางของนางเพื่อเชยขึ้นมามองตรงๆ แต่วิถีชีวิตและความเคยชินทำให้อวี้ซินเบี่ยงหน้าหลบอย่างรวดเร็ว
"อย่ามาแตะต้องตัวฉันค่ะ นายทหารหลู่" อวี้ซินเอ่ยเตือนเสียงต่ำ พลางถอยหลังไปหนึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่าง "คุณเพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ ไปล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันจะอุ่นซุปไก่ให้ทาน"
ซุปไก่ตุ๋นยาจีน!
ทันทีที่คำว่าซุปไก่หลุดออกจากปาก กลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อไก่ต้มเคี่ยวกับสมุนไพรจีนนานาชนิดก็โชยตลบอบอวลออกมาจากหม้อดินบนเตาไฟโดยไม่ทันตั้งตัว!
ไม่ใช่แค่กลิ่นธรรมดา แต่เป็นกลิ่นหอมหวานล้ำลึกที่เกิดจากวัตถุดิบคุณภาพเยี่ยมยอดจากมิติซุปตาร์ฟาร์มเมอร์ ซึ่งต่อให้เป็นตระกูลขุนนางในเมืองหลวงก็ยังหาทานได้ยากยิ่งในยุคขาดแคลนเช่นนี้!
ดวงตาของหลู่จวินหรี่แคบลงทันที จมูกโด่งเป็นสันสูดกลิ่นหอมนั้นเข้าไปเต็มปอด เขารู้จักสภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวนี้ดี ทรัพยากรที่มีอยู่จำกัดจำเขี่ยจนแทบไม่มีอะไรกิน ไก่บ้านสักตัวเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยเกินกว่าที่ภรรยาของเขาจะหามาได้ด้วยซ้ำ เว้นเสียแต่ว่า... นางจะมีความลับบางอย่างที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน
"ซุปไก่... งั้นหรือครับ?" หลู่จวินทวนคำ น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิด "ภรรยาของผมมีความสามารถถึงขนาดหาไก่ป่ามาตุ๋นได้ในเวลาอันรวดเร็วแบบนี้เชียวหรือ ชักน่าสนใจขึ้นมาจริงๆ แล้วสิว่า นอกจากผักสดและซุปไก่หอมๆ นี้แล้ว เธอซ่อนอะไรไว้อีกบ้าง"
บรรยากาศในห้องครัวเริ่มตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อความสงสัยของสามีหนุ่มผู้ฉลาดเป็นกรดพุ่งสูงถึงขีดสุด อวี้ซินเม้มริมฝีปากแน่น สมองหมุนเร็วจี๋เพื่อหาข้อแก้ตัวที่สมเหตุสมผล แต่นางยังไม่ทันได้เอ่ยปากแก้ต่าง เสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นจากด้านนอกก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน
"พี่จวิน! พี่จวินอยู่บ้านหรือเปล่าคะ! ฉัน... ฉันได้กลิ่นอะไรหอมๆ ลอยมาจากบ้านพี่ ชาวบ้านเขาเล่าลือกันว่าบ้านพี่แอบซ่อนอาหารดีๆ ไว้กินกันเอง จริงหรือเปล่าคะ!"
เสียงแหลมสูงคุ้นหูของ 'เหมยหลัน' ลูกสาวผู้ใหญ่บ้านผู้หมายปองหลู่จวินมานานดังทะลุเข้ามาในบ้าน พร้อมกับเสียงผลักประตูไม้ที่ดังโครมครามโดยไม่ได้รับอนุญาต!
อวี้ซินหรี่ตาลงทันที รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยคม ในเมื่อตัวปัญหาวิ่ฃเข้ามาหาความซวยถึงที่เช่นนี้ นางก็ไม่จำเป็นต้องใจดีอีกต่อไปแล้วค่ะ
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอนะคะ
คุณภรรยาทหารยุค 70 กับมิติลับฉบับซุปตาร์ฟาร์มเมอร์•ตอนที่ 18
ความลับที่เกือบเปิดเผย
ผลงานโดย อวี้ซินหมอยายุค 70
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อวี้ซินหมอยายุค 70)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณภรรยาทหารยุค 70 กับมิติลับฉบับซุปตาร์ฟาร์มเมอร์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!