เงินก้อนแรกที่ได้มา

ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปัดผ่านซอกคอระหง ทำให้สติสัมปชัญญะของอวี้ซินเกือบจะกระเจิงไปชั่วขณะ ในยามวิกาลที่เสียงฝีเท้าของเจ้าหน้าที่ตรวจลาดตระเวนกำลังย่างกรายใกล้เข้ามาทุกที แผ่นหลังของนางแนบชิดติดกับกำแพงอิฐเย็นเฉียบของตรอกมืด แต่วิญญาณนักรบของนายทหารหนุ่มอย่างหลู่จวินกลับร้อนระอุราวกับเตาไฟ เขาใช้ร่างกำยำของตนเองบังร่างนางไว้มิดชิด ไออุ่นจากกายแกร่งและกลิ่นอายบุรุษจางๆ ผสมผสานกับกลิ่นดินฝน ทำให้หัวใจของศัลยแพทย์สาวมือหนึ่งจากยุคปัจจุบันถึงกับเต้นผิดจังหวะ "เงียบไว้..." เสียงกระซิบแหบพร่าดังอยู่ข้างใบหู ลมหายใจของเขาเป่ารดเส้นผมจนนางรู้สึกจั๊กจี้ ผ่านไปชั่วอึดใจใหญ่ เสียงรองเท้าคอมแบตกระทบพื้นกรวดก็เดินห่างออกไปจนลับเสียง อวี้ซินจึงค่อยๆ ผ่อนลมหายใจยาว นางผลักอกแกร่งของสามีออกเบาๆ ทว่าดวงตากลมโตกลับฉายแววระריกด้วยความขุ่นเคืองแกมเขินอาย "คุณนายหลู่... ดูเหมือนสามีทหารของฉันจะชอบฉวยโอกาสในยามคับขันเก่งเสียจริงนะคะ" อวี้ซินเอ่ยเสียงเบา หรี่ตามองบุรุษตรงหน้าที่ยังคงตีหน้าขรึม ราวกับเมื่อครู่ไม่ได้ฉวยโอกาสแนบชิดนางเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วของวัน หลู่จวินกระแอมเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองภรรยาสำรวจความปลอดภัย ก่อนจะเหลือบมองตะกร้าไม้ไผ่ใบใหญ่ในมือของนาง มุมปากหนายกขึ้นเล็กน้อยด้วยความระคนทึ่ง "อันตรายเช่นนี้ คราวหลังไม่ควรมาคนเดียวอีก... ว่าแต่ ของข้างในหมดเกลี้ยงแล้วหรือ?" อวี้ซินยิ้มมุมปาก ความหงุดหงิดเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตาเมื่อนึกถึงสิ่งล้ำค่าที่ซุกซ่อนอยู่ก้นตะกร้า นางไม่ได้ตอบคำถามทันที แต่กวักมือเรียกเขาให้เดินตามเข้าสู่มุมลับของมิติลับในห้วงความคิด ก่อนที่ทั้งคู่จะปรากฏตัวอีกครั้งในห้องครัวเล็กๆ ของบ้านพักตระกูลหลู่ โคมไฟตะเกียงน้ำมันก๊าดส่องแสงสีส้มสลัวกระทบเข้ากับใบหน้าของหญิงสาว อวี้ซินวางตะกร้าลงบนโต๊ะไม้ เสียงวัตถุกระทบกันเบาๆ ดัง *กริ๊ง!* เผยให้เห็นธนบัตรปึกหนาและเหรียญหยวนจำนวนมากที่ถูกห่อไว้ด้วยผ้าเช็ดหน้าสีหม่น หลู่จวินถึงกับนิ่งงัน ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย แม้เขาจะเป็นนายทหารยศสูงพอสมควรและมีเบี้ยหวัดมั่นคง แต่เงินจำนวนตรงหน้า... กลับเทียบเท่ากับเงินเดือนของเขาเกือบสามเดือนรวมกัน! "นี่คือ..." "เงินก้อนแรกที่ได้จากการขายผักวิเศษในมิติลับของเราค่ะ" อวี้ซินเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น นัยน์ตาระยิบระยับราวกับเด็กน้อยได้ของเล่นชิ้นโปรด นางหยิบธนบัตรขึ้นมานับอย่างคล่องแคล่ว "ผักกาดขาวออร์แกนิกและมะเขือเทศฉ่ำน้ำล็อตแรก ขายหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยามในตลาดมืด พ่อค้าคนกลางจอมเคี่ยวคนนั้นพยายามกดราคา แต่ขอโทษเถอะ... ของคุณภาพระดับนี้ ต่อให้เขาไม่ซื้อ ก็มีคนแย่งกันซื้อจนหัวแตก!" ภาพเหตุการณ์ในตลาดมืดเมื่อชั่วยามก่อนยังคงชัดเจน อวี้ซินในชุดเสื้อคลุมตัวโคร่งและผ้าพันคออำพรางใบหน้า เปิดผ้าใบคลุมตะกร้าเผยให้เห็นผักสีเขียวสดราวกับเพิ่งเด็ดออกจากต้น หยาดน้ำค้างบนใบยังคงใสแจ๋ว กลิ่นหอมสดชื่นของธรรมชาติเตะจมูกพ่อค้าตลาดมืดจนดวงตาเป็นประกายวาววับ เขาพยายามอ้าปากต่อรองราคาลงครึ่งหนึ่ง แต่นางกลับยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น เอ่ยเพียงประโยคเดียวว่า *"ถ้าท่านไม่ซื้อ สหายข้างหลังข้าที่ต่อคิวอยู่พร้อมจะเหมาหมดทั้งตะกร้าในราคาสองเท่า... เชิญท่านพิจารณาดูค่ะ"* เพียงเท่านี้ พ่อค้าหน้าเงินก็รีบควักกระเป๋าจ่ายเงินสดให้อย่างรวดเร็วโดยไม่กล้าต่อรองแม้แต่เฟินเดียว! หลู่จวินมองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แต่เปี่ยมด้วยความฉลาดเฉลียวของภรรยา หัวใจของนายทหารหนุ่มรู้สึกอิ่มเอมและภาคภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก ภรรยาของเขาไม่ได้เป็นเพียงแพทย์ผู้มีความสามารถ แต่ยังมีความสามารถในการเอาตัวรอดและหาเงินได้อย่างยอดเยี่ยม ทว่าลึกๆ แล้ว เขากลับมีความกังวลฉายชัดในแววตา "ช่วงนี้คนเริ่มจับตาดูตลาดมืดเข้มงวดขึ้น เจ้าได้กำไรมากเช่นนี้ เกรงว่าจะตกเป็นเป้าสายตาของพวกคนอิจฉา... โดยเฉพาะแม่กับน้องสามของคุณ" หลู่จวินเอ่ยเตือนเสียงเครียด นึกถึงบรรดาญาติผู้พี่และแม่สามีจอมตระหนี่ที่ชอบมาป้วนเปี้ยนแถวรั้วบ้านคอยสูบเลือดสูบเนื้อ อวี้ซินแค่นเสียง "หึ" ออกมาเบาๆ ดวงตาคมกริบฉายแววเย็นชาไร้ความปรานี นางเก็บเงินใส่กล่องไม้ล็อกกุญแจอย่างแน่นหนา ก่อนจะหันมามองสามีด้วยแววตาท้าทาย "อยากมาก็ลองดูสิคะ! เงินก้อนนี้ฉันไม่ได้ปล้นใครมา พวกเขาอยากได้หรอกหรือ? ฝันไปเถอะค่ะ! ต่อให้แม่สามีจะใช้ไม้อ่อนมาร้องห่มร้องไห้รีดไถ หรือใช้ไม้แข็งส่งเสียงโวยวายแหกปากประจานหน้าบ้าน ฉันก็มีวิธีตบหน้าพวกเขากลับจนกระอักเลือดโดยไม่ต้องลงมือเองด้วยซ้ำ!" น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวและท่าทีที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจทำเอาหลู่จวินถึงกับลอบกลืนน้ำลาย ภรรยาของเขาในยามนี้ช่างน่าเกรงขามเสียจริง แต่กระนั้น มุมปากของเขากลับยกยิ้มขึ้นอย่างเอ็นดู มือหนายื่นไปลูบศีรษะนางเบาๆ อย่างรักใคร่ "ได้... หากใครกล้ามายุ่งกับทรัพย์สินของภรรยาผม ผมนี่แหละจะเป็นคนจัดการพวกมันเอง" หลู่จวินเอ่ยเสียงทุ้มต่ำหนักแน่น "ว่าแต่... ได้เงินก้อนโตมาขนาดนี้ แผนการต่อไปของภรรยาคืออะไรล่ะครับ หืม?" อวี้ซินปัดมือเขาออกเบาๆ ด้วยใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อจากการกระทำแสนอบอุ่นนั้น นางหันไปหยิบกระดาษและดินสอมาวางกางบนโต๊ะ แววตาเป็นประกายด้วยความมุ่งมั่น "เรามีเงินแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการ 'ยกระดับเสบียงและสร้างฐานะ' ค่ะ!" นางกวาดสายตามองสามี "ฉันวางแผนไว้ว่า จะแบ่งเงินครึ่งหนึ่งไปซื้อเมล็ดพันธุ์หายากและปุ๋ยคุณภาพสูงจากมิติลับมาเพาะปลูกเพิ่ม ส่วนอีกครึ่ง... เราจะไปกว้านซื้อแป้งสาลี เนื้อหมูชั้นดี และน้ำตาลทรายขาวจากสถานีการค้าของรัฐมาเก็บไว้ ช่วงนี้ข่าวลือเรื่องสภาพอากาศปีนี้จะไม่ค่อยดีเริ่มหนาหู หากเราตุนเสบียงไว้ให้พร้อม นอกจากครอบครัวเราจะกินดีอยู่ดีแล้ว เรายังสามารถนำไปแปรรูปเป็นอาหารแห้งขายส่งให้พวกสหกรณ์ตำบลในราคางามได้อีกด้วย!" หลู่จวินพยักหน้ารับอย่างเห็นพ้อง แผนการของนางรอบคอบและมองการณ์ไกลยิ่งกว่าข้าราชการระดับสูงเสียอีก "เยี่ยมมาก เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะขอลาพักร้อนครึ่งวัน พาคุณไปที่สถานีการค้าอำเภอเพื่อจัดการเรื่องซื้อเสบียงล็อตใหญ่เอง คุณจะได้ไม่ต้องถือของหนักลำบาก" "ตกลงตามนี้ค่ะ!" อวี้ซินยิ้มกว้าง นางรู้สึกว่าชีวิตในยุค 70 นี้ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด การมีสามีสายเปย์ที่คอยหนุนหลังทุกอย่างแถมยังรู้งานเช่นนี้ ทำให้เส้นทางความร่ำรวยของนางราบรื่นยิ่งขึ้นไปอีกขั้น ทว่า... ในขณะที่ทั้งคู่กำลังวางแผนอนาคตอย่างมีความสุข ท่ามกลางความเงียบสงบยามดึกดื่น *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* เสียงทุบประตูกระชั้นชิดและรุนแรงดังขึ้นที่หน้าบ้านพักอย่างกะทันหัน ขัดจังหวะบรรยากาศหวานชื่นในห้องครัวจนขาดวิ่น ตามมาด้วยเสียงแหลมสูงโวยวายคุ้นหูที่ตะโกนแผดเสียงลั่นซอยดึกๆ ดื่นๆ "หลู่จวิน! อวี้ซิน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ฉันรู้ว่าพวกแกแอบซุกซ่อนของดีไว้ในบ้าน นังสะใภ้อกตัญญู ส่งเนื้อและเงินมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นฉันจะแหกปากโวยวายให้คนมาไล่พวกแกออกจากกองทัพแน่!" เสียงของแม่สามีจอมร้ายกาจดังแว่วเข้ามา พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนที่กำลังพยายามปีนกำแพงรั้วไม้ไผ่เข้ามาอย่างถือวิสาสะ! อวี้ซินชะงักค้าง รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปในพริบตา ดวงตาคู่สวยหรี่แคบลงด้วยความรำคาญระคนเหี้ยมเกรียม นางหันไปสบตากับหลู่จวินที่ใบหน้าบึ้งตึงดั่งพายุฝนกำลังจะเข้า หลู่จวินกำหมัดแน่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "ดูเหมือนว่า... คืนนี้เราจะได้ใช้ไม้ตบหน้าคนตระกูลหลู่เร็วกว่าที่คิดเสียแล้วล่ะครับ" --- ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความแซ่บและอบอุ่นของอวี้ซินนะคะ!