ตลาดมืดครั้งแรก

กลิ่นหอมกรุ่นของโจ๊กธัญพืชและไข่ต้มในครัวยังไม่ทันจางหาย เสียงตบโต๊ะปึงปังจากแม่สามีตัวแสบก็แผดลั่นขึ้นเสียก่อน ทำให้อวี้ซินที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมผักกาดหอมและมะเขือเทศจากมิติลับลงในตะกร้าสะพายเก่าๆ ต้องชะงักมือลงทันที "นังตัวดี! แกคิดจะซ่อนเร้นอะไรไว้ในห้องอีก! อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ ถ้าจะแยกบ้านตอนนี้ แกกับไอ้หลู่จวินต้องเอาเงินเก็บทั้งหมดมากองไว้ตรงนี้!" เสียงแหลมสูงของแม่สามีดังทะลุประตูไม้เก่าๆ เข้ามา พร้อมกับเสียงทุบประตูโครมคราม อวี้ซินแค่นหัวเราะในลำคออย่างเยียบเย็น แววตาของศัลยแพทย์สาวฉายแววเฉียบคมราวกับปลายมีดผ่าตัด แผนการ 'แยกบ้าน' ที่นางเร่งมือทำอยู่ตอนนี้ใกล้จะสำเร็จเต็มทีแล้ว นางไม่มีทางยอมให้คนเห็นแก่ตัวเหล่านี้มาสูบเลือดสูบเนื้อไปได้อีกแม้แต่เหมาเดียวเดียวค่ะ มือเรียวบางตบลงบนตะกร้าผ้าที่คลุมทับผักสดอวบอ้ำราวกับหยดน้ำค้างไว้มิดชิด ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับสีหน้าให้เรียบเฉย นางเปิดประตูออกไปเผชิญหน้ากับร่างท้วมที่ยืนเท้าสะเอวหน้าดำคร่ำเครียดทันที "แม่คะ เสียงดังโวยวายแต่เช้าแบบนี้ ชาวบ้านเขาจะนินทาเอาได้นะคะว่าบ้านเราไร้การอบรม" อวี้ซินกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนทุกคำ รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าไม่ได้ไปถึงดวงตาเลยสักนิด "แก! นังสะใภ้อกตัญญู!" แม่สามีหน้าดำคร่ำเครียด ชี้หน้าด่ากราดด้วยความโกรธเกรี้ยว "คิดว่าฉันไม่รู้รึไงว่าพวกแกแอบซุกซ่อนของดีไว้! เอาออกมาเดี๋ยวนี้!" อวี้ซินไม่สนใจเสียงเห่าหอนของอีกฝ่าย นางกวาดสายตามองซ้ายขวาอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าสบโอกาสเหมาะแล้ว จึงแสร้งทำเป็นอ่อนข้อ "ถ้าแม่ต้องการเงินนัก ก็รอให้ฉันกลับมาจากในเมืองเสียก่อนเถอะค่ะ ฉันจะไปหาทางหยิบยืมมาให้" พูดจบ นางก็ไม่รอให้แม่สามีได้ซักไซ้ต่อ สะพายตะกร้าเดินเลี่ยงออกทางหลังบ้านทันที ฝีเท้าก้าวฉับไว มุ่งหน้าสู่เส้นทางลับที่ทอดตัวเข้าสู่เขตป่าหลังหมู่บ้านเพื่อไปยังจุดหมายปลายทางในวันนี้... ตลาดมืด หัวใจของอวี้ซินเต้นระทึกโครมครามยามเมื่อย่างกรายเข้าสู่ตรอกแคบๆ มืดทึบหลังโกดังร้าง กลิ่นอับชื้นและบรรยากาศตึงเครียดของตลาดมืดในยุค 70 ลอยอบอวลอยู่รอบตัว ผู้คนสวมเสื้อผ้าเก่าซอมซ่อสวมหมวกดึงปีกต่ำต่างก้มหน้าก้มตาแลกเปลี่ยนสินค้ากันด้วยความหวาดระแวง ดวงตาสอดส่ายระแวดระวังเจ้าหน้าที่รัฐอยู่ตลอดเวลา นี่คือการค้าขายผิดกฎหมายครั้งแรกในชีวิตของนาง หากพลาดพลั้งขึ้นมา โทษทัณฑ์ย่อมไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายขึ้นตามไรผมของหญิงสาวทันที นางเลือกมุมมืดมุมหนึ่ง วางตะกร้าลงอย่างระมัดระวัง ก่อนจะค่อยๆ เปิดผ้าคลุมออกเผยให้เห็นผักสดเขียวขจีที่อุดมไปด้วยพลังงานจากมิติลับ กลิ่นหอมสดชื่นของธรรมชาติโชยแตะจมูกผู้คนที่เดินผ่านไปมาทันที "นี่... ผักนี่ขายยังไง?" เสียงแหบพร่าของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้น พร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาบังแสงสว่างตรงหน้า อวี้ซินเงยหน้าขึ้นสบตา เขามีใบหน้าคมคายแต่มีรอยแผลเป็นจางๆ ที่หางตา ดวงตาดุดันคู่นั้นกวาดมองผักในตะกร้าด้วยความประหลาดใจระคนทึ่ง บรรยากาศรอบตัวเขากดดันจนคนทั่วไปต้องถอยหนี แต่นางกลับนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด "ผักกาดนี่หละชั่งละสองเหมา มะเขือเทศกองนี้สามเหมาค่ะ" อวี้ซินตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นคง ไม่หลบสายตา ชายหนุ่มจ้องมองนางครู่หนึ่ง มุมปากกระตุกยิ้มคล้ายสนใจ "กล้าหาญดีนี่ ยุคนี้ยังกล้าเอาผักงามขนาดนี้มาขายกลางดงเสี่ยงภัย" เขายื่นมือหนาออกมาหยิบมะเขือเทศลูกโตขึ้นมาพินิจพิเคราะห์ "ฉันเหมาหมดนี่..." ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ประโยคถัดมาก็ทำให้อวี้ซินต้องชะงักค้าง เมื่อฝีเท้าหนักๆ พร้อมเสียงตะโกนก้องของหน่วยตรวจการณ์ตลาดมืดดังแว่วมาจากปากตรอก "ตรวจค้น! ทุกคนอยู่กับที่!" หัวใจของอวี้ซินหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายแข็งทื่อในชั่วพริบตา แต่มือข้างหนึ่งกลับคว้าด้ามเข็มเงินในกระเป๋าเสื้อไว้อย่างมั่นคง ทว่าในจังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มตรงหน้ากลับคว้าข้อมือนางไว้แน่น ก่อนจะกระชากร่างของนางให้หลบเข้าไปในซอกกำแพงมืดมิดหลังลังไม้เก่าๆ ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดข้างใบหู พร้อมกับเสียงกระซิบต่ำที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ "อย่าส่งเสียง... ถ้าไม่อยากถูกจับไปเข้าคุกด้วยกัน" แล้วเขาก็โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนริมฝีปากแทบจะชิดกับซอกคอของนาง ท่ามกลางเสียงฝีเท้าของเจ้าหน้าที่ที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ... หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะเพลิดเพลินและลุ้นระทึกไปกับก้าวแรกของอวี้ซินในตลาดมืดนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!