“เซ็นชื่อลงไปเสียสิคะ... นี่คือเอกสารแสดงความยินยอมในการปรับเปลี่ยนสิทธิเบี้ยเลี้ยงกองทัพ และนี่... ประกันชีวิตที่ฉันแอบร่างขึ้นมาเองด้วยวิชาที่ร่ำเรียนมา”
อวี้ซินวางปากกาหมึกซึมลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงกระทบของมันเบาหวิวแต่กลับดังก้องในความรู้สึกของหลู่จวิน เขาจ้องมองภรรยาสาวที่บัดนี้แววตาเรียบเฉยทว่าหนักแน่นดั่งหินผา เธอไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนภรรยาคนอื่นๆ ในค่ายทหารที่ต้องส่งสามีไปเผชิญภยันตราย แต่นัยน์ตาคู่นั้นกลับสะท้อนความเด็ดเดี่ยวที่ทำให้คนเป็นทหารอย่างเขารู้สึกหนาวสันหลัง
“คุณจะให้ผมไปจริงๆ หรืออวี้ซิน?” หลู่จวินถาม เสียงของเขาแหบพร่า มือหนากร้านจากการจับปืนเอื้อมไปกุมมือเรียวบางของภรรยาที่เย็นเฉียบ
อวี้ซินไม่ดึงมือออก เธอเพียงแค่แค่นยิ้มมุมปาก “ถ้าฉันไม่ให้คุณไป แล้วใครจะขัดขวางศัตรูที่จ้องจะกัดกินแผ่นดินที่เราเหยียบอยู่นี้ได้คะ? แต่จำไว้... ในมิติลับของฉันมี ‘ยาสมานแผลสูตรพิเศษ’ และ ‘อาหารพลังงานสูง’ ที่ฉันแอบเตรียมไว้ให้คุณในเป้ใบนั้น มันไม่ใช่แค่ของกิน แต่มันคือชีวิตของฉันที่ฝากไว้กับคุณ หากคุณเจ็บ... ฉันจะตามไปผ่าตัดคุณถึงในป่าลึก ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนก็ตาม”
คำพูดนั้นไม่ได้หวานหู แต่มันคือคำสัญญาที่ทรงพลัง หลู่จวินรู้ดีว่าภรรยาของเขาไม่ใช่สตรีอ่อนแอ เธอคือศัลยแพทย์ผู้มีมีดผ่าตัดเป็นอาวุธและมีฟาร์มลึกลับเป็นฐานสนับสนุน การที่เขากลับไปปฏิบัติภารกิจครั้งนี้ ไม่ใช่การเอาชีวิตไปทิ้ง แต่คือการกลับไปเพื่อสร้างความมั่นคงให้ครอบครัวที่พวกเขากำลังจะสร้างด้วยกัน
“แม่ของผม... วันนี้ท่านมาป้วนเปี้ยนหน้าบ้านอีกแล้ว” หลู่จวินเปลี่ยนเรื่องน้ำเสียงเคร่งขรึมขึ้น “ท่านรู้ว่าผมกำลังจะไป และพยายามจะขอส่วนแบ่งเบี้ยเลี้ยงล่วงหน้า”
อวี้ซินหัวเราะหึในลำคอ ดวงตาเป็นประกายคมกริบ “แม่สามีที่รักคนนั้นหรือคะ? ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจัดการ ‘ต้อนรับ’ นางเรียบร้อยแล้ว ด้วยยาระบายสูตรเข้มข้นที่เพิ่งสกัดจากสมุนไพรในฟาร์ม วันนี้คงไม่มีแรงมาเรียกร้องอะไรได้อีกนาน”
บรรยากาศในบ้านเงียบงันลงอีกครั้ง เสียงแมลงร้องระงมภายนอกหน้าต่างทำให้ความรู้สึกโหยหาเริ่มก่อตัว หลู่จวินดึงร่างบางเข้ามากอดแน่น อ้อมกอดนี้ไม่ได้เปี่ยมไปด้วยความใคร่ แต่เต็มไปด้วยความอาลัยและพันธะสัญญาที่ไม่มีวันตัดขาด เขารู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอ กลิ่นดิน กลิ่นฝน และกลิ่นดอกไม้ในฟาร์มที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอเพียงคนเดียว
“คุณต้องรอนะ... เมื่อผมกลับมา เราจะขยายฟาร์มนี้ให้เป็นอันดับหนึ่งของอำเภอ” เขาจูบลงบนหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนจะผละออกอย่างใจหาย
อวี้ซินหยิบห่อผ้าสีน้ำเงินส่งให้เขา ในนั้นบรรจุเนื้อแห้งปรุงรสด้วยเครื่องเทศพิเศษที่เธอหมักไว้ในมิติจนหอมกรุ่น มันเป็นเคล็ดลับที่เธอใช้มัดใจเขาและเป็นเสบียงกรังชั้นเลิศ “จำไว้นะหลู่จวิน ไม่ว่าจะหิวหรือเหนื่อยแค่ไหน ห้ามทานอาหารป่าข้างทางเด็ดขาด ถ้าไม่มีฉันอนุมัติ... เข้าใจไหมคะ?”
ชายหนุ่มพยักหน้าหนักแน่น เขารวบรวมสัมภาระและเตรียมจะก้าวออกจากประตู แต่แล้วเสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังกระหึ่มขึ้นที่หน้าบ้าน พร้อมกับเสียงทุบประตูไม้สนั่นหวั่นไหว
“หลู่จวิน! แกอยู่ในนั้นใช่ไหม! ออกมาเดี๋ยวนี้! ฉันรู้ว่าแกได้รับคำสั่งย้ายด่วน!” เสียงแม่สามีแผดแว่นเข้ามาด้วยความเกรี้ยวกราด “แล้วแก... อวี้ซิน! นังลูกสะใภ้ตัวดี! แกคิดจะเก็บเงินทั้งหมดไว้คนเดียวหรือไง! ฉันรู้นะว่าแกแอบสะสมเสบียงไว้!”
อวี้ซินเหลือบมองประตูแล้วหันกลับมาสบตาหลู่จวิน เธอไม่ได้ดูตื่นตระหนก แต่กลับยกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ เธอเดินไปที่หน้าต่างแล้วเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นภาพที่ทำให้ทุกคนข้างนอกต้องชะงัก
บนโต๊ะกลางห้องครัว กลิ่นหอมฟุ้งของ ‘ไก่ตุ๋นโสมพันปี’ จากมิติลับของเธอกำลังส่งกลิ่นหอมเย้ายวนไปทั่วบริเวณ กลิ่นนั้นหอมจนคนทั้งหมู่บ้านต้องหันมามอง และที่ข้างโต๊ะนั้นเอง... มีจดหมายราชการฉบับหนึ่งวางอยู่ มันคือคำสั่งย้ายด่วนที่เธอแอบเอามาวางล่อไว้
“แม่คะ...” อวี้ซินเอ่ยเสียงเรียบแต่กังวาน “ถ้าอยากได้เงินหรือเสบียงนัก ก็ลองเข้ามาหยิบสิคะ แต่ต้องบอกไว้ก่อนว่า... ตำรวจกองกำกับการเพิ่งเดินผ่านมาเมื่อครู่ ฉันเพิ่งแจ้งความเรื่องที่มีคนพยายามขโมยเสบียงที่กองทัพสนับสนุนมา ถ้าแม่มั่นใจว่าตัวเองบริสุทธิ์ใจ ก็เชิญก้าวเข้ามาในบ้านได้เลยค่ะ”
คำพูดของเธอทำให้ฝูงชนที่มุงดูอยู่ต่างพากันถอยกรูด แม่สามีหน้าซีดเผือด แต่ทว่าในจังหวะนั้นเอง ร่างของชายในเครื่องแบบอีกคนหนึ่งที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนมุงดู กลับค่อยๆ ก้าวพ้นจากเงามืดหลังพุ่มไม้ เขาคือผู้บังคับบัญชาของหลู่จวินที่มาดักรออยู่!
“หลู่จวิน! ภารกิจเปลี่ยนแล้ว!” ชายคนนั้นตะโกน “เป้าหมายที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในป่า แต่มันอยู่ในหมู่บ้านนี้! มีคนรายงานว่ามีการลักลอบค้าของเถื่อนล็อตใหญ่... และสถานที่เก็บของก็คือใต้ถุนบ้านหลังนี้!”
อวี้ซินหน้าเปลี่ยนสีทันที เธอหันกลับมามองหลู่จวินที่ยืนนิ่งเหมือนรูปปั้น นี่ไม่ใช่แค่การไปทำภารกิจ แต่มันคือกับดักครั้งใหญ่ที่ตั้งใจจะกวาดล้างเธอและเขาให้พ้นทางในคราวเดียว!
ด้วยรักและกลิ่นอายฟาร์มยุค 70 จากใจ... อวี้ซินหมอยายุค 70 ค่ะ
คุณภรรยาทหารยุค 70 กับมิติลับฉบับซุปตาร์ฟาร์มเมอร์•ตอนที่ 33
การตัดสินใจครั้งใหญ่
ผลงานโดย อวี้ซินหมอยายุค 70
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อวี้ซินหมอยายุค 70)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณภรรยาทหารยุค 70 กับมิติลับฉบับซุปตาร์ฟาร์มเมอร์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!