แผนซ้อนแผน

"ความจงรักภักดีที่ปราศจากข้อกังขา... ก็ไม่ต่างอะไรกับเครื่องจักรที่ถูกตั้งโปรแกรมให้ทำลายล้างครับ เซเรน่า" เสียงทุ้มต่ำของอาชวินดังแทรกผ่านความเงียบงันภายในห้องควบคุมย่อยของสถานีอวกาศรกร้าง เเสงสีฟ้าจากหน้าจอโฮโลแกรมสาดกระทบใบหน้าด้านข้างของเขา คมสันและนิ่งสงบราวกับประติมากรรมหินอ่อน ทว่าแววตาหลังกรอบเลนส์ปรับแสงกลับฉายประกายบางอย่างที่เฉียบคมจนน่ากลัว บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันทางจิตวิทยา จนแทบจะได้ยินเสียงโมለეკูลของอากาศเสียดสีกันในพื้นที่สุญญากาศ เซเรน่าไม่ตอบทันที เธอยืนนิ่งอยู่หลังแผงควบคุมระบบนำทาง นิ้วมือเรียวยาวภายใต้ถุงมือสีดำสนิทหยุดชะงักกลางอากาศ ร่างกายของเธอเกร็งเครียดโดยไม่รู้ตัว ดวงตาคู่คมจ้องมองข้อมูลชุดล่าสุดที่เพิ่งถูกถอดรหัสออกมาจากกล่องดำของยานสำรวจอาณานิคมที่สูญหายเมื่อสามปีก่อน ข้อมูลที่สภาความมั่นคงจักรวาลสั่งการให้เธอทำลายทิ้งทันทีที่พบ นั่นคือจุดเริ่มต้นของรอยร้าว "คุณกำลังเล่นกับไฟ อาชวิน" เซเรน่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบสนทนาแต่สั่นเครือเล็กน้อยในย่านความถี่ต่ำที่เธอพยายามควบคุม "ไฟล์พวกนั้นถูกจัดอยู่ในชั้นความลับสูงสุด องค์การไม่ได้สร้างระบบกฎเกณฑ์ขึ้นมาเพื่อให้ตั้งคำถาม แต่เพื่อให้จักรวาลยังคงมีระเบียบ... ถ้าไม่มีเรา ความโกลาหลจะกลืนกินทุกสิ่งในเวลาไม่ถึงชั่วพริบตา" "ระเบียบที่คุณพูดถึง... แลกมาด้วยลมหายใจของคนบริสุทธิ์นับล้านใช่ไหมครับ?" อาชวินก้าวเท้าเข้ามาใกล้ โนนตัวลงเล็กน้อยเพื่อลดระยะห่าง กลิ่นจางๆ ของน้ำมันเครื่องและโอโซนจากตัวเขาลอยปะปนกับอากาศเย็นยะเยือกในห้อง "ครอบครัวของผมไม่ได้ตายเพราะอุบัติเหตุทางเทคโนโลยีอย่างที่รายงานอย่างเป็นทางการระบุไว้... แต่พวกเขาถูกทำให้ 'หายไป' เพราะระบบที่คุณกำลังปกป้องมัน ตรวจพบความจริงบางอย่างที่สภาไม่ต้องการให้โลกรับรู้" เซเรน่าหันขวับมาสบตาเขา ระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงไม่กี่คืบ แววตาของหญิงสาวไหววูบไปชั่วขณะ เธอเห็นเงาสะท้อนของความเจ็บปวดอันยาวนานในดวงตาของวิศวกรหนุ่ม แต่มันกลับถูกทับซ้อนด้วยความเด็ดเดี่ยวที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่างให้เป็นจุล เคมีอันตรายระหว่างทั้งสองคนพุ่งพล่านในพื้นที่ปิดทึบ ความหวาดระแวงและความปรารถนาที่จะเข้าใจกันและกันตีคู่กันมาอย่างสูสี มือของเซเรน่าเอื้อมไปแตะปุ่มลบข้อมูลบนแผงควบคุมโดยสัญชาตญาณ การกระทำนี้คือหน้าที่ คือตัวตน คือสิ่งที่เธอทำมาตลอดชีวิตครึ่งค่อนชีวิตในฐานะผู้คุมกฎแห่งเนบิวลา แต่ปลายนิ้วของเธอกลับหยุดค้างไว้เหนือปุ่มสัมผัส ภาพบันทึกภาพสุดท้ายจากกล่องดำที่เธอเพิ่งเปิดดูเมื่อครู่ยังคงฉายชัดในหัว ภาพยานอพยพของพลเรือนถูกคำสั่งฉุกเฉินจากศูนย์กลางตัดขาดระบบช่วยชีวิตอย่างเลือดเย็น ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบ... แต่เป็นการฆาตกรรมหมู่โดยมีตราประทับของสภาความมั่นคงรับรอง ความภักดีอันไร้รอยต่อที่เธอเคยยึดถือมาตลอดเริ่มมีรอยปริร้าวเล็กๆ เกิดขึ้น เสียงกระซิบแห่งความสงสัยกัดกินจิตใจของเธอจากภายใน เซเรน่าสูดหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติ แต่ยิ่งเธอกวาดตามองหน้าอาชวิน เธอกลับพบว่ากำแพงที่เธอสร้างขึ้นเพื่อป้องกันความรู้สึกมานานนับปี กำลังพังทลายลงทีละน้อย "ถ้าฉันปล่อยให้คุณส่งข้อมูลนี้ออกไป..." เซเรน่ากระซิบ เสียงของเธอนุ่มนวลกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แฝงความอ่อนล้าที่เธอไม่เคยแสดงให้ใครเห็น "ทั้งคุณและฉัน... จะไม่มีวันได้เห็นดวงอาทิตย์ขึ้นอีก ไม่ว่าจะที่ดาวดวงไหนก็ตาม" "ผมไม่เคยสนใจดวงอาทิตย์อยู่แล้วครับ เซเรน่า" อาชวินตอบด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสุข แต่มันคือรอยยิ้มของคนที่ไม่มีอะไรจะเสียอีกต่อไป "สิ่งที่ผมสนใจ มีเพียงแค่ความจริง... และผู้หญิงที่กำลังลังเลว่าจะเลือกยืนอยู่ข้างประวัติศาสตร์ที่ถูกบิดเบือน หรือเลือกยืนอยู่ข้างความถูกต้องที่แท้จริง" บรรยากาศในห้องเงียบงัดลงทันที มีเพียงเสียงทำงานเบาๆ ของระบบระบายอากาศที่ดังขึ้นเป็นระยะ ทั้งสองคนยืนเผชิญหน้ากันในความมืดสลัว ความเงียบงันนี้ยาวนานราวกับชั่วนิรันดร์ ก่อนที่เซเรน่าจะค่อยๆ ลดมือลงจากแผงควบคุมลบข้อมูล เธอกำมือแน่นจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว แววตาของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง—ไม่ใช่แววตาของเจ้าหน้าที่ผู้ไร้หัวใจอีกต่อไป แต่เป็นแววตาของผู้หญิงที่ตัดสินใจก้าวข้ามเส้นแบ่งแห่งความปลอดภัยเพื่อกระโดดลงสู่เหวลึก "ถ้าอย่างนั้น..." เซเรน่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ น้ำเสียงเด็ดขาดและหนักแน่น "คุณก็ต้องพิสูจน์ให้อเห็นว่า ข้อมูลชุดนี้มีค่าพอที่จะแลกกับลมหายใจที่เหลืออยู่ของเรา... เริ่มต้นจากถอดรหัสชั้นที่สามให้ได้ภายในสามนาทีนี้ อาชวิน" อาชวินไม่ตอบ เขายิ้มรับความท้าทายนั้น ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับหน้าจอโฮโลแกรม นิ้วมือของเขารัวลงบนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูง ขณะที่เซเรน่าก้าวถอยหลังมาคอยระวังหลังให้ พร้อมกับมือที่เอื้อมไปปลดล็อกซองบรรจุกระสุนปืนพกเลเซอร์ข้างลำตัวอย่างเงียบเชียบ ทว่า... ก่อนที่แถบโหลดข้อมูลจะวิ่งไปถึงเปอร์เซ็นต์สุดท้าย เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินสีแดงฉานก็สว่างวาบไปทั่วทั้งสถานี พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาประชิดหน้าประตูห้องควบคุมอย่างรวดเร็ว เซเรน่าเบิกตากว้างเมื่อตรวจสอบสถานะเครือข่ายภายใน "เป็นไปไม่ได้... ระบบความปลอดภัยหลักถูกบล็อกโดยรหัสผ่านระดับผู้ดูแลระบบสูงสุด... ใครบางคนรู้ตัวตั้งแต่ก่อนที่เราจะเริ่มถอดรหัสเสียอีก!" อาชวินชะงักมือที่กำลังพิมพ์ ประกายตาไหววับด้วยความตระหนักรู้ถึงบางสิ่งที่ผิดปกติอย่างมหันต์ ประตูห้องควบคุมเริ่มสั่นสะเทือนจากการถูกทำลายด้วยความร้อนสูงจากภายนอก และก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตั้งตัว ประตูเหล็กหนาก็พังทลายลงพร้อมกับควันพวยพุ่ง ร่างในชุดเกราะสีเงินยวงของหน่วยจู่โจมพิเศษแห่งสภาความมั่นคงก้าวเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ ทว่าผู้นำหน่วยที่เดินตามหลังมาด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น กลับทำให้ลมหายใจของเซเรน่าแทบหยุดนิ่ง—เพราะนั่นคือผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเธอเอง ผู้ที่ไม่เคยปรากฏตัวนอกศูนย์บัญชาการหลัก ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางท่องไปในความเวิ้งว้างอันลึกล้ำนี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ โดยเนบิวลาสตาร์