พายุสุริยะภายนอก

แรงระเบิดจากพายุสุริยะภายนอกสั่นสะเทือนโครงสร้างเหล็กกล้าของสถานีอวกาศเนบิวลา-๙ จนเกิดเสียงคำรามต่ำทุ้มราวกับสัตว์ป่าบาดเจ็บ แผงหน้าปัดโฮโลแกรมสีฟ้าสว่างวาบเป็นระยะตามจังหวะกระแสไฟฟ้าที่กระชากตัว อาชวินไม่ได้เหลือบมองสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่กะพริบอยู่เหนือศีรษะเลยแม้แต่น้อย สมาธิทั้งหมดของเขากำลังจดจ่ออยู่กับการควบคุมอุณหภูมิของแกนปฏิกรณ์ฟิวชั่นที่กำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ากลัว มือหนาภายใต้ถุงมือกันความร้อนกำลังกดคีย์บอร์ดเสมือนจริงด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ ทว่าดวงตาสีดำสนิทกลับสะท้อนภาพของเซเรน่าที่ยืนกอดอกนิ่งอยู่หลังกระจกนิรภัยกั้นห้องควบคุม บรรยากาศระหว่างพวกเขาทั้งคู่อึมครึมและหนักหน่วงไม่แพ้บรรยากาศภายนอกตัวสถานี "คุณกำลังคำนวณผิดพลาด อาชวิน" เสียงหวานทุ้มผ่านอินเตอร์คอมดังขึ้น เรียบสนเยือกเย็นจนน่าหงุดหงิด "ถ้าคุณยังลดการจ่ายพลังงานลงอีกสิบเปอร์เซ็นต์ตามสมมติฐานตรรกะของคุณ ระบบหล่อเย็นสำรองจะล่มภายในสามนาที และแรงดันในท่อส่งจะระเบิดอัดใส่เขตที่อยู่อาศัยของพลเรือน" อาชวินหยุดมือลงชั่วขณะ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวผ่านกระจกใส แววตาของวิศวกรหนุ่มฉายแววเหนื่อยล้าแต่ดื้อรั้น "แล้วถ้าผมไม่ทำแบบนั้น แกนปฏิกรณ์จะหลอมละลายภายในหนาทีครึ่ง เซเรน่า... คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่หรือว่าสภาต้องการให้สถานีนี้รอด" "สภาต้องการผลลัพธ์ ไม่ใช่คำแก้ตัว" เซเรน่าก้าวผ่านประตูอัตโนมัติเข้ามาในห้องควบคุม กลิ่นอายความเย็นชาและน้ำหอมกลิ่นจางๆ ของเธอลอยเข้ามาแตะจมูกท่ามกลางอากาศอับชื้น "คุณกำลังเอาชีวิตคนนับพันมาเสี่ยงกับสมการทางทฤษฎีที่พิสูจน์ไม่ได้ เหมือนกับเหตุการณ์ที่ดาวเคราะห์น้อยเซนطารีเมื่อหี่ปีก่อน... หรือว่าคุณยังติดอยู่กับความผิดพลาดครั้งนั้นจนไม่กล้าตัดสินใจเด็ดขาดกันแน่?" คำพูดนั้นพุ่งตรงเข้าปักกลางใจของอาชวินราวกับคมมีด สายตาของเขาคมกริบขึ้นทันที ความทรงจำอันเจ็บปวดจากการสูญเสียครอบครัวในโศกนาฏกรรมอวกาศวันนั้นผุดขึ้นมาหลอนในหัวสมองอีกครั้ง เสียงร้องขอความช่วยเหลือและภาพเปลวเพลิงในสุญญากาศฉายชัดในห้วงความคิด แต่นิ้วมือของเขากลับกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "อย่าเอาเรื่องนั้นมาปะปนกับงาน" อาชวินเค้นเสียงลอดไรฟัน น้ำเสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธที่พยายามสะกดกลั้นไว้ "ผมคือนักวิทยาศาสตร์ที่ใช้ตรรกะ ไม่ใช่เครื่องจักรไร้หัวใจแบบคุณที่พร้อมจะสละชีวิตคนอื่นบนกระดานหมากรุกเพื่อรักษาผลประโยชน์ของสภา!" เซเรน่าก้าวเข้าไปประชิดตัวเขาอย่างไม่เกรงกลัว ระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงแค่ก้าวเดียว ดวงตาสคู่คมกริบของเبيจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา เธอยกมือขึ้นแตะแผงควบคุมเบาๆ ก่อนจะกดปุ่มเปลี่ยนเส้นทางพลังงานด้วยความเร็วที่เหนือกว่าจนอาชวินไม่ทันตั้งตัว "คุณคิดว่าฉันอยากทำแบบนี้หรือไง อาชวิน?" น้ำเสียงของเซเรน่าอ่อนลงชั่วขณะ แต่เต็มไปด้วยความขมขื่นที่ซ่อนเร้น "คุณมองเห็นแต่ตัวเลขและสมการในจอภาพ แต่ฉันต้องมองเห็นรายชื่อผู้เสียชีวิตที่จะส่งไปยังครอบครัวของพวกเขาในทุกๆ เช้า... ความโกลาหลข้างนอกนั้น มันก็แค่เงาสะท้อนของความพินาศข้างในจิตใจคุณนั่นแหละ" คำพูดนั้นทำให้ลมหายใจของอาชวินสะดุด เขามองใบหน้าเรียบเฉยที่ซ่อนความอ่อนล้าไว้ภายใต้หน้ากากของเจ้าหน้าที่ผู้ทรงอำนาจ ในเสี้ยววินาทีนั้น กำแพงความเย็นชาที่พวกเขาสร้างขึ้นเพื่อป้องกันตัวเองพังทลายลง ความขัดแย้งทางอุดมการณ์ไม่ได้ผลักไสพวกเขาทั้งคู่ออกห่าง แต่มันกลับดึงดูดพวกเขาเข้าหากันด้วยแรงดึงดูดอันมหาศาลราวกับสนามโน้มถ่วงของหลุมดำ อาชวินเอื้อมมือไปควաբข้อมือเรียวของเธอไว้แน่น สัมผัสอุ่นจากผิวเนื้อผ่านถุงมือบางเบาทำให้เซเรน่าชะงักไป ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจระคนประหลาดใจ แต่เธอไม่ได้สะบัดหนี "ถ้าเราตายที่นี่..." อาชวินกระซิบชิดริมหิมฝีปาก เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน "เราจะตายในฐานะคนโง่ที่ทะเลาะกันเรื่องตรรกะ หรือในฐานะมนุษย์ที่มีหัวใจกันแน่ เซเรน่า?" เซเรน่าเม้มริมฝีปากแน่น เธอกำลังจะเอ่ยปากตอบคำถามนั้น ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยทั่วทั้งสถานีก็ดับวูบลง ความมืดมิดเข้าครอบงำชั่วพริบตาก่อนที่แสงไฟฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน พร้อมๆ กับเสียงระบบคอมพิวเตอร์กลางที่ประกาศก้องด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบรหัสผ่านลับถูกใช้งานจากสถานีลูกข่าย... กำลังดาวน์โหลดข้อมูลลับระดับโอเมก้าโดยไม่ทราบที่มา]* ทั้งสองผละออกจากกันอย่างรวดเร็วโดยสัญชาตญาณ อาชวินพุ่งตัวกลับไปที่หน้าจอหลัก นิ้วรัวแป้นพิมพ์เพื่อตรวจสอบแหล่งที่มาของการเข้าถึงข้อมูล เซเรน่ากวาดสายตามองหน้าจอด้วยใบหน้าซีดเผือด สีหน้าที่เคยเยือกเย็นมาตลอดพังทลายลงในพริบตา "ไม่ใช่ฝีมือของสภา..." เซเรน่าพึมพำด้วยเสียงสั่นเทาเล็กน้อย "และไม่ใช่ฝีมือของกลุ่มกบฏภายนอก..." อาชวินหยุดการกระทำทุกอย่างเมื่อหน้าจอแสดงผลภาพโฮโลแกรมของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิท พร้อมกับข้อความทักทายที่ส่งตรงมายังห้องควบคุมส่วนตัวของพวกเขา *ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ อาชวิน... และสวัสดีท่านผู้คุมกฎ เซเรน่า ฉันรอเวลานี้มานานเกินพอแล้ว* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนอันสำคัญนี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ โดยเนบิวลาสตาร์