"วางตะกร้าสมุนไพรลง แล้วถอยไปให้พ้นทาง ถ้าไม่อยากให้มือของเจ้าต้องเปื้อนเลือดคนไข้ที่รอความตายอยู่ตรงหน้า!"
เสียงตวาดกร้าวของหลินมู่ซินดังแทรกความเงียบงันภายในห้องโถงเก่าคร่ำคร่าของอนามัยประจำหมู่บ้าน ท่ามกลางสายตาหวาดระแวงของบรรดาชาวบ้านที่มามุงดู นางไม่ได้ปรายตาไปยังหลินจูที่ยืนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ข้างหลัง แต่นางพุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ชายชราคนหนึ่งซึ่งนอนหายใจรวยรินอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ ผิวหนังของเขาซีดเผือดราวกับศพ รอยเขียวช้ำลามขึ้นมาถึงลำคอจากการถูกงูพิษกัดเมื่อสามชั่วโมงก่อน
"มู่ซิน! เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ?" หลินจูแค่นยิ้มหยัน กอดอกมองด้วยแววตาสมเพช "คนผู้นี้ไม่มีแม้แต่แต้มคะแนนทำงานในครอบครัว จะเอาอะไรมาจ่ายค่าสมุนไพรราคาแพงของเจ้า? ลำพังแค่ค่าเข็มทองคำที่เจ้าอวดอ้างว่าวิเศษนักหนา ชาวบ้านตาดำๆ อย่างพวกเราก็ไม่มีปัญญาเอื้อมถึงแล้ว เจ้าจะรักษาคนตายให้เสียเปล่าทำไม หรือแค่ต้องการสร้างชื่อจอมปลอมให้ตัวเอง?"
หลินมู่ซินไม่ตอบคำถามนั้น นางเพียงแค่สะบัดมือเบาๆ ผ้าเช็ดหน้าสะอาดสีขาวก็ปรากฏขึ้นในมือ ก่อนจะบรรจงเช็ดคราบเหงื่อที่หน้าผากของชายชราอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่เย็นเยียบและนิ่งสงบของนางทำให้คนไข้ที่กำลังทุกข์ทรมานดูเหมือนจะลดความวิตกกังวลลงเล็กน้อย
"เงินหรือคะ?" หลินมู่ซินพึมพำ น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่ทรงพลัง "ในมิติของข้า... ชีวิตคนมีค่ามากกว่าเศษกระดาษเหล่านั้น"
นางล้วงมือเข้าไปในถุงย่าม ทว่าความจริงแล้วนางกำลังดึงเข็มทองคำออกมาจากมิติสมุนไพร แสงสีทองจางๆ วาบขึ้นเพียงครู่เดียวจนไม่มีใครสังเกตเห็น นิ้วเรียวสวยของนางขยับพลิ้วไหวอย่างรวดเร็ว ปักลงบนจุดชีพจรสำคัญรอบแผลที่ถูกงูกัด เลือดสีคล้ำไหลทะลักออกมาตามแรงกด แต่ใบหน้าของนางกลับไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย
"จู... เจ้าไปเรียกร้องค่ารักษาจากเขาก็ไม่มีประโยชน์หรอก เพราะคนพวกนี้แม้แต่ข้าวสารจะกรอกหม้อยังแทบไม่มี" หลินจูกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงที่จงใจให้คนทั้งหมู่บ้านได้ยิน เพื่อกดดันให้นางเอกยอมถอย
ขณะนั้นเอง บรรยากาศในห้องก็เย็นเฉียบลงถนัดตา เฉินเหว่ยที่ยืนพิงผนังไม้เงียบๆ มาตลอดเริ่มขยับตัว เขาเดินเข้ามาใกล้หลินมู่ซิน ร่างสูงกำยำของเขาสร้างแรงกดดันมหาศาลจนหลินจูต้องถอยกรูดไปด้านหลัง ทหารหนุ่มไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่หยิบกระบอกน้ำไม้ไผ่ที่บรรจุยาสมุนไพรสกัดเข้มข้นจากมิติออกมาวางบนโต๊ะข้างตัวนาง
"รักษาเขาเถอะ" เฉินเหว่ยกล่าวสั้นๆ แววตาของเขามีเพียงความเชื่อมั่นที่ไม่มีข้อกังขา "ส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย... ข้าจะเป็นคนรับผิดชอบเอง"
คำพูดของเขาเหมือนสายฟ้าฟาดกลางวงล้อม หลินจูอ้าปากค้าง ความอิจฉาริษยาแล่นริ้วขึ้นมาจนใบหน้าบิดเบี้ยว นางเกลียดชังที่เห็นหลินมู่ซินได้รับความสนับสนุนจากชายที่เพียบพร้อมเช่นนี้
"เฉินเหว่ย! เจ้ามันคนโง่เง่า! เอาแต้มคะแนนของเจ้าไปถลุงกับคนใกล้ตายแบบนี้ สักวันเจ้าจะต้องหิวตายตามมันไปแน่!" หลินจูแผดเสียง
หลินมู่ซินหยุดมือเพียงชั่วครู่ ดวงตาเรียวสวยหันไปมองหลินจูด้วยแววตาที่เยือกเย็นดั่งก้นบึ้งของมหาสมุทร "ค่าของคน... ไม่ได้วัดกันที่ข้าวในหม้อหรือแต้มในบัญชีหรอกนะคะหลินจู แต่วัดกันที่ว่าในยามที่ผู้อื่นล้มลง... เจ้าเลือกที่จะยื่นมือไปฉุดเขาขึ้นมา หรือจะเหยียบซ้ำให้จมดิน"
คำพูดนั้นเสียดแทงหัวใจของคนที่มุงดูอยู่ หลายคนก้มหน้าด้วยความละอายใจ บ้างก็แอบเช็ดน้ำตา หลินมู่ซินหันกลับมาที่ชายชราอีกครั้ง นางรู้ดีว่าพิษงูนี้รุนแรงเกินกว่าการฝังเข็มเพียงอย่างเดียว นางจึงแอบใช้พลังจากมิติปล่อยละอองน้ำใสบริสุทธิ์ผสมลงในถ้วยยาที่เฉินเหว่ยเตรียมไว้ให้
"ดื่มเถอะค่ะ" นางประคองร่างคนไข้ขึ้นมา
ชายชราค่อยๆ กลืนน้ำยาลงคอ ทันใดนั้น รอยเขียวช้ำที่ลำคอเริ่มจางหายไปอย่างน่าอัศจรรย์ ลมหายใจที่ติดขัดกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง เขาเบิกตากว้างมองหน้าหลินมู่ซินด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
"คุณหมอ... ข้า... ข้ายังไม่ตายหรือนี่?"
เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบห้อง หลินจูถึงกับหน้าถอดสี ถอยหลังไปสะดุดขาตัวเองจนเกือบล้มลงกับพื้น นางไม่อาจยอมรับความพ่ายแพ้นี้ได้ แต่นางก็ทำอะไรไม่ได้ในเมื่อหลักฐานของความมหัศจรรย์ยืนหยัดอยู่ตรงหน้าแล้ว
หลินมู่ซินจัดเก็บเข็มทองคำลงในห่อผ้าอย่างสง่างาม นางลุกขึ้นยืนพลางปัดเศษฝุ่นที่ชายเสื้อเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตาเฉินเหว่ยที่มองนางด้วยความภูมิใจ
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นจากทางหน้าประตู คณะกรรมการหมู่บ้านพร้อมด้วยชายชุดกากีแปลกหน้าสองคนก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตึงเครียด หนึ่งในนั้นถือเอกสารฉบับหนึ่งไว้ในมือแน่น
"หลินมู่ซิน! เจ้าถูกกล่าวหาว่าลักลอบผลิตยาโดยไม่ได้รับอนุญาต และใช้กรรมวิธีรักษาที่ขัดต่อกฎระเบียบของรัฐ... จงตามพวกเราไปที่สถานีตำรวจเดี๋ยวนี้!"
หัวใจของหลินมู่ซินเต้นจังหวะหนึ่งอย่างประหลาด นางรู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นกับดักที่ถูกวางไว้อย่างประณีตเพื่อทำลายชื่อเสียงของนางให้ย่อยยับไปพร้อมกับชีวิตที่เพิ่งจะเริ่มต้นใหม่ในยุคสมัยนี้
อวี้ซินหมอยายุค 70 หวังว่าบทนี้จะทำให้คุณรี้ดทุกท่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ
คุณหมอหญิงทะลุมิติ: พลิกชะตายุค 70 ด้วยเข็มทองคำ•ตอนที่ 23
คลินิกคนยาก
ผลงานโดย อวี้ซินหมอยายุค 70
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อวี้ซินหมอยายุค 70)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหมอหญิงทะลุมิติ: พลิกชะตายุค 70 ด้วยเข็มทองคำ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!