เงื้อมมือมาร

“ถ้าพวกแกยังไม่ไสหัวออกไปจากที่นี่ อย่าหาว่าฉันไม่เตือนเรื่องผลที่จะตามมา” เสียงของหลินมู่ซินราบเรียบ ทว่าเยือกเย็นราวกับคมมีดผ่าตัดที่เพิ่งผ่านการแช่น้ำแข็ง นางยืนตระหง่านอยู่หน้าประตูคลินิกชั่วคราวในหมู่บ้าน ท่ามกลางชายฉกรรจ์ห้าคนที่กำลังยกเท้าถีบโต๊ะไม้จนล้มระเนระนาด สมุนไพรที่นางเพิ่งคัดแยกไว้กระจัดกระจายเต็มพื้น ชายร่างกำยำที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าพ่นน้ำลายลงพื้นอย่างยียวน มันหัวเราะร่าพลางขยับนิ้วมือเสียงดังกรอบแกรบ “คำเตือนเหรอ? หมอหญิงปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างเธอจะทำอะไรได้ หรือจะเอาเข็มเงินนั่นมาทิ่มพวกฉัน? หมู่บ้านนี้ไม่ได้ต้องการคลินิกของเธอหรอกนะมู่ซิน กลับไปซักผ้าถูบ้านที่บ้านเดิมซะดีกว่า อย่ามาทำตัวเป็นแม่พระขายยาให้เปลืองพื้นที่!” หลินมู่ซินไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก ดวงตาเรียวหงส์ของนางหรี่ลงเล็กน้อย สายตากวาดมองไปที่ข้อมือของชายคนนั้นที่เริ่มปรากฏรอยปื้นสีเขียวคล้ำผิดปกติ นี่ไม่ใช่การก่อกวนธรรมดา... มีคนจ้างวานมา และผู้อยู่เบื้องหลังย่อมต้องเป็นหลินจูอย่างไม่ต้องสงสัย “พวกแกรับเงินมาเท่าไหร่ถึงได้กล้ามาอาละวาดที่คลินิกของรัฐ?” นางก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรล้ำค่าจากมิติในห้วงคำนึงอบอวลขึ้นรอบตัว “รู้ไหมว่าการขัดขวางการรักษาคนไข้ในยุคสมัยนี้มีโทษหนักแค่ไหน” “อย่ามาขู่กัน!” ชายอีกคนคว้าขวดโหลใส่ยาสมุนไพรของนางทุ่มลงพื้นจนแตกกระจาย เสียงแก้วกระทบพื้นดังสนั่นหวั่นไหว คนไข้ชราที่รอตรวจอยู่ด้านในต่างพากันหวีดร้องด้วยความตกใจ มู่ซินไม่ได้ขยับตัวตามสัญชาตญาณของการป้องกัน แต่นางกลับขยับมืออย่างรวดเร็วราวกับดีดพิณ นิ้วเรียวงามดีดเข็มทองคำขนาดเล็กจิ๋วออกไปสามเล่มด้วยความเร็วที่มองไม่ทันการณ์! *ฉึก!* เข็มทั้งสามปักลงที่จุดชีพจรเหนือข้อศอกของชายหัวโจกอย่างแม่นยำ ชายคนนั้นชะงักกึก ความเกรี้ยวกราดบนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกเมื่อแขนข้างนั้นของมันไร้ความรู้สึกไปในทันที “เฮ้ย! นี่แกทำอะไรฉัน!” มันแผดเสียงลั่น “ก็แค่ระงับการทำงานของกล้ามเนื้อชั่วคราว” หลินมู่ซินตอบด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ นางก้าวเข้าไปใกล้จนชายคนนั้นถอยหลังกรูด “ถ้าแกยังไม่หยุดอาละวาด เข็มเล่มถัดไปที่จะปักลงไป... จะไม่ใช่แค่ทำให้ชา แต่มันจะทำให้จุดชีพจรนั้นหยุดทำงานไปตลอดกาล” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ชายฉกรรจ์ที่เหลือมองหน้ากันด้วยความไม่มั่นใจ อิทธิฤทธิ์ของหมอหญิงคนนี้เหนือกว่าที่พวกมันจินตนาการไว้มาก ทว่าในวินาทีที่สถานการณ์ดูเหมือนจะเข้าข้างฝ่ายนาง เสียงปรบมือเยาะเย้ยก็ดังขึ้นจากมุมมืดหลังต้นไม้ใหญ่ “เก่งมาก... สมแล้วที่เป็นหมอเทวดาของหมู่บ้าน แต่คิดหรือว่าแค่คนพวกนี้จะขัดขวางแกได้?” ร่างของหลินจูเดินนวยนาดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มอาบยาพิษ ในมือของนางถือเอกสารบางอย่างที่ดูเป็นทางการ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความสะใจที่ได้เห็นสภาพคลินิกที่เละเทะ “หลินมู่ซิน แกไม่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพที่ถูกต้องตามกฎหมายใหม่ที่เพิ่งประกาศใช้เมื่อวานนี้หรอกนะ และตอนนี้ทางหัวหน้าหมู่บ้านก็ได้เซ็นคำสั่งปิดคลินิกนี้ถาวรแล้ว” หลินจูชูเอกสารขึ้น “ทีนี้... แกจะเอาเข็มเหล็กพวกนั้นไปรักษาใครได้อีกล่ะ?” มู่ซินมองเอกสารนั่นด้วยสายตานิ่งเฉย นางรู้ดีว่านี่คือแผนการที่วางไว้เป็นอย่างดี แต่สิ่งที่หลินจูไม่รู้คือ เฉินเหว่ยไม่ได้อยู่เฉยๆ ในเงามืด ทันใดนั้น เงาสายหนึ่งพุ่งผ่านหน้าหลินจูไปอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายกดดันที่คุ้นเคยทำให้นางตัวแข็งทื่อ เฉินเหว่ยในชุดเครื่องแบบทหารที่ดูเข้มขรึมและทรงอำนาจเดินออกมาขวางหน้าหลินจูไว้ “เอกสารนั่น... ใครเป็นคนเซ็น?” เฉินเหว่ยถามเสียงต่ำ แววตาของเขาดุดันราวกับราชสีห์ที่พร้อมจะขย้ำศัตรู หลินจูหน้าซีดเผือด “เฉิน... เฉินเหว่ย นี่เรื่องส่วนตัว อย่ามายุ่ง!” “เรื่องของมู่ซิน ก็คือเรื่องของฉัน” เฉินเหว่ยคว้าเอกสารจากมือหลินจูมาตรวจสอบเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะฉีกมันทิ้งต่อหน้าต่อตา “และเรื่องการขัดขวางการรักษาคนไข้ที่นี่ ก็เป็นเรื่องของกองทัพด้วยเช่นกัน เพราะคลินิกนี้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของค่ายทหารตามคำสั่งเบื้องบน” หลินมู่ซินมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่ยืนเคียงข้างนาง ความรู้สึกอบอุ่นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนแล่นผ่านหัวใจ แต่ยังไม่ทันที่นางจะได้เอ่ยปากขอบคุณ เสียงสัญญาณเตือนจากมิติสมุนไพรในหัวก็ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง! นางหันขวับไปทางหน้าต่างคลินิกที่เปิดทิ้งไว้ กลิ่นสมุนไพรแปลกปลอมที่รุนแรงและอันตรายกำลังลอยเข้ามา... มันไม่ใช่สมุนไพร แต่มันคือสารพิษระเหยที่ถูกปล่อยออกมาจากเครื่องพ่นขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ในเงามืดของพุ่มไม้! “เฉินเหว่ย ระวัง!” นางคว้าแขนเขาไว้แล้วดึงให้หมอบลงไปกับพื้นทันที ทว่าช้าเกินไป... กลิ่นประหลาดนั้นสูดเข้าไปในปอดเพียงนิดเดียว ร่างกายของทั้งคู่ก็เริ่มหนักอึ้งและชาดิกไปจนถึงกระดูก และในวินาทีที่สติของนางกำลังจะดับวูบ เสียงรองเท้าบูทหนักๆ หลายคู่ก็ล้อมเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะเหี้ยมเกรียมของคนที่นางไม่คาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่... “หมอหญิงอัจฉริยะ... ในที่สุดฉันก็ได้ตัวเธอมาสักที” รี้ดเดอร์คะ เรื่องราวต่อจากนี้จะยิ่งเข้มข้นขึ้น เมื่ออวี้ซินจะพาทุกคนไปพบกับการตัดสินใจครั้งใหญ่ของมู่ซินในตอนหน้า รอติดตามกันนะคะ!