จุดเปลี่ยนชีวิต

“เฉินเหว่ย! ระวัง!” เสียงตวาดของหลินมู่ซินกรีดผ่านความเงียบสงัดของโรงเก็บเสบียงท้ายหมู่บ้าน ทันทีที่คำพูดจบลง ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มก็เบี่ยงหลบมีดปลายแหลมที่พุ่งเข้าใส่จากเงามืดได้ทันท่วงที เสียงโลหะกระทบผนังไม้ดังก้องกังวาน บาดแผลถากที่แขนเสื้อไม่ได้ทำให้เฉินเหว่ยสะทกสะท้าน ดวงตาคมกริบคู่เดิมจ้องมองร่างที่วิ่งหายไปในความมืดด้วยสายตาเย็นเยียบ “มู่ซิน... เธอยังไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม” เขาหันกลับมาถาม เสียงที่เอ่ยแม้จะราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด หลินมู่ซินไม่ได้ตอบทันที เธอทรุดตัวลงตรวจเช็คบาดแผลที่แขนของเขาด้วยท่าทีคล่องแคล่ว พลางหยิบขวดยาสมุนไพรจาก ‘มิติวิญญาณ’ ออกมาทาอย่างแผ่วเบา กลิ่นหอมจางๆ ของโสมป่าและสมุนไพรโบราณอบอวลขึ้นท่ามกลางกลิ่นอับของไม้เก่า “คนพวกนี้เริ่มลงมือหนักขึ้นเรื่อยๆ เพราะขวางทางผลประโยชน์ของพวกเขาสินะ” เธอเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าประกายตาของเธอกลับวาวโรจน์ด้วยความเด็ดขาด “หลินจูไม่ได้มาคนเดียว เธอมีคนหนุนหลังที่เป็นคนในเมือง” เฉินเหว่ยกระซิบพลางหันไปมองทิศทางที่คนร้ายหนีไป “ถ้าเธอยังอยู่ที่หมู่บ้านนี้ ต่อให้ฉันมีสิบมือก็ปกป้องเธอได้ไม่ทั่วถึง มู่ซิน... ถึงเวลาที่เธอต้องตัดสินใจแล้ว” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ในใจของหญิงสาวไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว แต่เธอกลับมองเห็นหนทางที่ชัดเจนขึ้น การเป็นเพียงหมอชาวบ้านในหมู่บ้านห่างไกลนี้ เปรียบเหมือนนกที่ถูกขังในกรงทองอันเปราะบาง หากเธอต้องการสืบเรื่องความลับของตระกูลที่ถูกปิดตาย และต้องการสร้างรากฐานที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง เธอต้องก้าวเข้าสู่ใจกลางอำนาจ “ฉันจะย้ายเข้าเมือง” หลินมู่ซินประกาศก้อง แววตาของเธอเปลี่ยนจากความอ่อนโยนเป็นความเย็นชาแบบแพทย์หญิงผู้ผ่านโลกมานับร้อยปี “ในเมื่อพวกเขาอยากให้ฉันออกไปนัก ฉันก็จะไปในฐานะที่เหนือกว่าพวกเขา” เฉินเหว่ยยิ้มมุมปาก ความภูมิใจฉายชัดในแววตา “ถ้าอย่างนั้น ฉันจะจัดการเรื่องเอกสารการย้ายทะเบียนบ้านให้เอง ส่วนเรื่องที่พัก... ฉันมีตึกแถวเก่าๆ หลังหนึ่งใกล้โรงพยาบาลเขต แม้มันจะทรุดโทรม แต่ถ้าเธอเข้าไปจัดการ ข้าเชื่อว่าที่นั่นจะกลายเป็น ‘คลินิก’ แห่งแรกที่ผู้คนในเมืองต้องแห่กันมาขอความช่วยเหลือ” ในเช้าวันรุ่งขึ้น ท่ามกลางเสียงนกกระจิบบนกิ่งไม้แห้ง หลินมู่ซินยืนอยู่หน้าบ้านหลังเก่าในตัวเมืองที่เฉินเหว่ยจัดเตรียมไว้ให้ กลิ่นดินและฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว แต่นางกลับเห็นภาพตัวเองกำลังปักเข็มทองคำลงบนร่างคนไข้ ท่ามกลางชั้นวางสมุนไพรที่เรียงรายสูงตระหง่าน ทว่า... ในขณะที่เธอกำลังเปิดประตูรั้วเหล็กสนิมเขรอะ เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “พี่มู่ซิน... คิดจะหนีความผิดมาเริ่มต้นใหม่ที่นี่งั้นเหรอ?” หลินมู่ซินหมุนตัวกลับไปช้าๆ พบหลินจูยืนอยู่ท่ามกลางชายชุดดำสามคนที่ดูท่าทางไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา รอยยิ้มของหลินจูบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความสะใจ “ที่นี่ไม่ใช่ที่ของแก และต่อให้แกมีฝีมือแค่ไหน แกก็ไม่มีวันรอดไปจากเมืองนี้ได้หรอก!” หลินจูโยนเอกสารฉบับหนึ่งลงบนพื้น มันคือประกาศจับแพทย์เถื่อนที่ถูกปลอมแปลงขึ้นมาอย่างประณีต พร้อมกับเสียงไซเรนของรถตำรวจที่ดังแว่วมาจากสุดถนน เฉินเหว่ยที่ควรจะรออยู่ในรถ กลับหายตัวไปอย่างปริศนา ทิ้งให้หลินมู่ซินเผชิญหน้ากับศัตรูที่เตรียมการมาอย่างดีเพียงลำพัง ทันใดนั้น กระเป๋าใส่เข็มทองคำในมือของเธอก็สั่นระริก แรงสั่นสะเทือนนั้นไม่ใช่เรื่องปกติ... แต่มันเหมือนกำลังเตือนว่า ‘สิ่งนั้น’ กำลังจะตื่นขึ้นอีกครั้ง! อวี้ซินหมอยายุค 70 ขอบคุณทุกกำลังใจที่ติดตามเรื่องราวเข้มข้นนี้ไปพร้อมกับมู่ซินนะคะ