รอยร้าวในความลับ

เสียงกระดาษรายงานการเงินที่ถูกกวาดลงพื้นจนกระจายเกลื่อนดังสะท้อนก้องห้องทำงานส่วนตัว รินรดากวาดสายตาคมกริบมองตัวเลขสีแดงฉานที่ปรากฏบนหน้าจอแท็บเล็ตในมือ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความเยียบเย็น รอยยิ้มบนริมฝีปากที่เคยเย้ายวนหายวับไปในทันที เมื่อประกายความอันตรายในดวงตาของคินน์ อัครเดโช จากเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงสะท้อนอยู่ในความทรงจำ แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเธอกลับอันตรายยิ่งกว่า—มันคือหลักฐานการทุจริตที่ซุกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนในบริษัทของศิรินทร์ "ดูเหมือนว่าหนอนกระเทาะเปลือกจะไม่ได้มีแค่ตัวเดียวสินะคะ" รินรดาพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยกระแสลมพายุที่พร้อมจะพัดถล่มทุกอย่างให้ราบคาบ นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือผ้าไหมสีดำเลื่อนหน้าจอแท็บเล็ตอย่างรวดเร็ว ข้อมูลการสั่งซื้อวัตถุดิบราคาแพงเกินจริง เส้นทางการเงินที่ไหลวนผ่านบริษัทนอดนาม และที่สำคัญที่สุด... ลายเซ็นอนุมัติสุดท้ายที่ปรากฏอยู่มุมล่างสุดของเอกสารลับฉบับนั้น มันไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่มันคือ "คุณหญิงมารศรี" ผู้เป็นแม่เลี้ยงของศิรินทร์ และเป็นคนที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอในอดีตอย่างไม่ใยดี ความลับที่ศิรินทร์พยายามปกปิดมาตลอด แท้จริงแล้วถูกกัดกินจากคนในครอบครัวเดียวกันเอง ช่างเป็นตลกคาפהที่น่าสมเพชเสียจริงค่ะ ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้งก่อนที่ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปของคินน์จะก้าวเข้ามาโดยไม่รอให้อذنอนุญาต ชายหนุ่มปรายตามองเอกสารที่กระจัดกระจายบนพื้น ก่อนจะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มหยันที่ทรงเสน่ห์และอันตรายในเวลาเดียวกัน "คุณดูจะสนุกกับการขุดคุ้ยซากศพพวกนี้นะคะ รินรดา" คินน์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังก้องไปทั่วห้อง เขาก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นอายเย็นเยียบและทรงพลังจากตัวเขา "แต่ถ้าคุณยังเล่นกับไฟกองนี้โดยไม่มีผมคอยถือถังดับเพลิง ระวังตัวคุณเองนั่นแหละที่จะมอดไหม้จนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า" รินรดาไม่สะทกสะท้านต่อคำขู่แฝงความห่วงใยนั้นแม้แต่น้อย เธองยตัวขึ้นเล็กน้อย สบตาคมกริบของมหาเศรษฐีหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว "ไฟกองนี้ไม่ได้มีไว้เผาฉันหรอกค่ะคุณคินน์... แต่มมันถูกจุดขึ้นเพื่อเผาพวกที่เคยทำลายฉันต่างหาก และคนที่กล้าทรยศศิรินทร์จากข้างหลัง ก็สมควรได้รับบทเรียนที่สาสมที่สุดไม่ใช่หรือไงคะ?" คินน์ชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มในดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นความชื่นชมระคนทึ่ง หญิงสาวตรงหน้าไม่ใช่กวางน้อยที่รอให้ใครมาล่าอีกต่อไปแล้ว เธอกลายเป็นเสือสาวที่กางกรงเล็บพร้อมขย้ำเหยื่อได้อย่างเลือดเย็น และนั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้เขาละสายตาจากเธอไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว "ถ้าคุณมั่นใจขนาดนั้น ผมก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธความสนุกนี่..." คินน์ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลอีกซองลงบนโต๊ะทำงาน "นี่คือข้อมูลวงในล่าสุด บัญชีลับที่ศิรินทร์ใช้ฟอกเงินจากการขโมยดีไซน์คอลเลกชันล่าสุดของคุณ มันถูกโอนเข้าบัญชีชื่อแฝง... ซึ่งเป็นของเลขาคนสนิทที่เพิ่งลาออกไปเมื่อวานนี้" รินรดารับซองเอกสารมาเปิดดูอย่างใจเย็น สายตากวาดมองตัวเลขและชื่อบัญชีอย่างรวดเร็ว สมองอันปราดเปรื่องประมวลผลทุกอย่างเข้าด้วยกันในพริบตา ภาพจิ๊กซอว์ที่กระจัดกระจายเริ่มต่อเข้าหากันอย่างสมบูรณ์แบบ ศิรินทร์ไม่ได้แค่ขโมยผลงานของเธอไปชื่นชม แต่มันคือขบวนการโจรกรรมทรัพย์สินทางปัญญาและยักยอกเงินทุนบริษัทเพื่อเตรียมหนีไปต่างประเทศ หากปล่อยไว้แบบนี้ อีกไม่เกินสามวัน ศิรินทร์จะลอยนวลพร้อมกับเงินนับร้อยล้าน ขณะที่ชื่อเสียงของเธอก็จะยังคงถูกเหยียบย่ำต่อไป "หึ... คิดจะหนีงั้นเหรอคะ?" รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ความโกรธแค้นที่สะสมมานานนับปีไม่ได้ทำให้เธอสติหลุด แต่มันกลับหลอมรวมเป็นความเยือกเย็นที่น่ากลัวที่สุด "ผมจัดการอายัดบัญชีทั้งหมดของบริษัทศิรินทร์ไว้เรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เสี้ยววินาทีที่คุณพยักหน้าให้ผมเมื่อคืนนี้" คินน์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับสิ่งที่เขาเพิ่งทำคือการสั่งกาแฟสักแก้ว ไม่ใช่การสั่นคลอนอาณาจักรแฟชั่นมูลค่ามหาศาล "ตอนนี้ ทางธนาคารกำลังส่งเจ้าหน้าที่เข้าไปตรวจสอบเป็นกรณีพิเศษ คุณหญิงมารศรีและศิรินทร์คงกำลังนั่งหน้าซีดเป็นไก่ตาแตกอยู่ในห้องประชุมใหญ่แล้วล่ะค่ะ" รินรดาเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่ม แววตาคู่คมมีความรู้สึกหลากหลายวูบผ่านไป ทั้งความตกใจระคนสะใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ ผู้ชายคนนี้ทรงอำนาจและเด็ดขาดเกินกว่าที่เธอคาดคิดไว้เสียอีก เขาไม่เพียงแต่ยืนเคียงข้างเธอ แต่เขายังพร้อมจะถางทางเดินโรยด้วยหนามกุหลาบให้เธอเหยียบย่ำศัตรูได้อย่างง่ายดาย "คุณนี่มัน... ร้ายกาจจริงๆ นะคะคุณคินน์" รินรดากระซิบเสียงพร่า ใบหน้าหวานขยับเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นหอมหวานละมุนจากตัวเธอดึงดูดสติของชายหนุ่มให้เตลิดเปิดเปิงไปชั่วขณะ "ผมร้ายกาจเฉพาะกับคนที่บังอาจมาขวางทางผม... และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนที่คิดจะทำร้ายผู้หญิงของผมต่างหากล่ะครับ" คินน์โน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมหูของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งที่ทำเอาหัวใจของหญิงสาวกระตุกวูบ ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยเคมีอันร้อนแรง เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของรินรดาก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปลอม แต่สิ่งที่ทำให้รินรดาต้องขมวดคิ้วไม่ใช่ตัวเลขบนหน้าจอ หากแต่เป็นข้อความสั้นๆ ที่เด้งขึ้นมาพร้อมกันจากระบบแจ้งเตือนความปลอดภัยของคอนโดมิเนียมหรูที่เธออาศัยอยู่ *“มีบุคคลไม่พึงประสงค์กำลังพยายามงัดแงะห้องพักของคุณในขณะนี้...”* รินรดานิ่งงัดไปชั่วขณะ ดวงตาคู่สวยหันกลับมาสบตากับคินน์ที่ใบหน้าเปลี่ยนเป็นความเย็นชาดุดันในเสี้ยววินาที ศิรินทร์ไม่ได้มีแค่แผนการยักยอกเงินในบริษัทเท่านั้น แต่หล่อนยังส่งคนมาค้นหา "ต้นฉบับจริง" ที่ซ่อนไว้ในห้องพักของเธอเพื่อทำลายหลักฐานชิ้นสุดท้าย "ดูเหมือนว่าหนอนตัวนี้ จะจนตรอกจนต้องส่งแมวป่ามาขโมยของถึงถิ่นแล้วสินะคะ" รินรดายกยิ้มมุมปาก ดวงตาส่องประกายความสนุกสนานอย่างน่ากลัว "ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมนี้... ฉันก็จะเปิดประตูต้อนรับพวกมันด้วยตัวเองค่ะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!