ฮันเตอร์สายลับ

"ห้ามขยับ! ถ้าไม่อยากให้หัวกระสุนเวทมนตร์เจาะกะโหลกเธอเสียก่อน..." เสียงคำรามแหบพร่าของฮันเตอร์ยศเงินดังสะท้อนก้องไปทั่วตรอกมืดอับชื้นหลังเขตปลอดภัยเซาท์เกต ปลายกระบอกปืนไรเฟิลเวทมนตร์สีดำสนิทจ่อตรงเข้าที่หว่างคิ้วของหญิงสาวผมบลอนด์สั้นที่สวมฮู้ดเก่าๆ ปิดบังใบหน้า ดวงตาของมันฉายแววโลภโลภและกระหายเลือดอย่างปิดไม่มิด รินยืนนิ่งสนิทอยู่เบื้องหลังเงาสลัวของกำแพงอิฐสีเทา เขาไม่ได้ขยับเขยื้อน ไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มือข้างหนึ่งสอดอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทกันหนาวเนื้อหนา แววตาของฮันเตอร์ไร้แต้มผู้เคยถูกตราหน้าว่าไร้ค่า กลับเรียบนิ่งดั่งผิวน้ำในบึงลึก ไร้ซึ่งความหวาดกลัว ผิดมนุษย์มนา "แกนี่มันโง่เง่าสิ้นดี... อุตส่าห์รอดชีวิตจากดันเจี้ยนระดับ S ออกมาได้ แต่กลับเดินดุ่มๆ เข้ามาในเขตอิทธิพลของกิลด์พยัคฆ์เหล็กโดยไม่มีแม้แต่ปาร์ตี้คุ้มกัน" ฮันเตอร์ยศเงินหัวเราะเยาะในลำคอ มันกวาดสายตามองกระเป๋าเป้ใบโทรมบนหลังของรินด้วยความอยากได้ "ส่งสมบัติและแก่นมานาทั้งหมดที่แกขโมยมาจากดันเจี้ยนซะ แล้วฉันอาจจะเมตตาไว้ชีวิตหมาจนตรอกอย่างพวกแก... เร็วเข้า!" เซร่าที่ยืนอยู่เคียงข้างริน เม้มริมฝีปากแน่นเล็กน้อย ดวงตาสสีฟ้าใสราวกับอัญมณีสะท้อนแสงไฟนีออนสลัวจากถนนใหญ่ เธอกำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวโพลน แม้ในอดีตเธอจะเป็นถึงผู้ดูแลระบบระดับสูง แต่ในตอนนี้ ร่างกายจำลองเนื้อหนังที่เธออาศัยอยู่กลับเปราะบางและไร้พลังเวทมนตร์อย่างสิ้นเชิง ทว่า... เธอกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย "คุณรินคะ..." เซร่ากระซิบเสียงเบาหวิวผ่านกระแสจิตที่เชื่อมโยงกันเฉพาะสองคน "ให้ฉันจัดการด้วยอำนาจสิทธิ์ตกค้างของระบบไหมคะ? ถึงจะใช้ได้แค่เสี้ยวเดียว แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เศษสวะพวกนี้กลายเป็นฝุ่นผงได้ในพริบตา" รินยกมือขึ้นแตะไหล่บางของเซร่าเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม สัมผัสอบอุ่นนั้นทำให้ความตึงเครียดในใจของหญิงสาวคลายลงอย่างน่าประหลาด "ไม่ต้องหزامหรอกเซร่า..." รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ากังวานและทรงพลังจนทำให้ฮันเตอร์ยศเงินชะงักไปชั่วขณะ "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ 'ฮันเตอร์ไร้แต้ม' คนนี้เถอะครับ... คนที่พวกมันเคยเหยียบยละทิ้งไว้ในหลุมศพ" ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รินปลดฮู้ดที่คลุมศีรษะออก เผยให้เห็นใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ และดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยประกายแสงสีทองจางๆ ลึกล้ำ ชั่วพริบตานั้น บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปราวกับพลิกฝ่ามือ แรงกดดันมหาศาลที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ขีดจำกัดของเลเวล 1 พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับเสาเพลิงที่ถูกปลดปล่อยจากขุมนรก "แก... แกพูดบ้าอะไรวะ! เลเวล 1 อย่างแก มันก็แค่ขยะที่รอวันตาย!" ฮันเตอร์ยศเงินแผดเสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวที่แล่นริ้วขึ้นมาในอกโดยไร้สาเหตุ นิ้วชี้สั่นเทาเริ่มออกแรงเหนี่ยวไกปืน ปัง! กระสุนเวทมนตร์อัดแน่นด้วยธาตุไฟพุ่งแหวกอากาศตรงเข้าใส่หน้าอกของรินด้วยความเร็วสูง ทว่า... มันกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ ห่างจากเสื้อโค้ทเพียงแค่คืบเดียวเท่านั้น! รอบตัวรินปรากฏม่านพลังงานสีฟ้าครามใสบริสุทธิ์หมุนวนเป็นเกลียวคลื่น มันคือ 'เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ไร้พ่าย' ที่ถูกปลดล็อกด้วยสิทธิ์การเข้าถึงระดับสูงสุดของระบบที่เซร่าแอบส่งมอบให้ก่อนหน้านี้ กระสุนเวทมนตร์ระดับสูงสลายกลายเป็นละอองแสงสีแดงจางๆ และหายวับไปกับตา ฮันเตอร์ยศเงินอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างจนแทบถลอกจากเบ้า ขาของมันเริ่มสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ "เป็นไปไม่ได้... นี่มันเวทมนตร์บ้าอะไรกัน! แกเป็นใครกันแน่!" "ผมก็แค่... ฮันเตอร์ผู้กลับมาจากนรกเพื่อทวงทุกอย่างคืนยังไงล่ะครับ" รินก้าวเดินเข้าไปหาทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ทุกจังหวะการย่างก้าวของเขาราวกับเสียงฆ้อนเพชรฆาตที่เคาะระฆังแห่งความตาย สภาพแวดล้อมรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยวตามแรงกดดันของจิตสังหารที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเศษฝุ่นบนพื้นลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ "อ๊ากกก!" ฮันเตอร์ยศเงินทิ้งปืนในมือลงกับพื้น มันทรุดฮวบคุกเข่าลงแทบเท้าของรินโดยไม่ จำเป็นต้องออกแรงผลัก ใบหน้าซีดเผือดเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อกาฬที่ไหลโซมหน้าผาก "ไว้ชีวิตฉันด้วย... ได้โปรด... ฉันมีครอบครัว... ฉันมีเงิน... เอาไปให้หมดเลย!" รินก้มมองชายผู้เคยหยิ่งยโสด้วยสายตาเยือกเย็น ไร้ซึ่งความปรานี ดั่งเช่นที่พวกมันเคยทำกับครอบครัวและเพื่อนร่วมทีมของเขาในอดีต มือหนายื่นออกไปคว้าคอเสื้อของมันกระชากขึ้นมาจนใบหน้าเกือบชิดกัน "เงินของแก... มันสกปรกเกินกว่าที่ผมจะชายตามองครับ" รินกระซิบเสียงต่ำลอดไรฟัน "แต่สิ่งที่ผมต้องการ... คือคำตอบ... ว่าใครเป็นคนสั่งให้พวกแกคอยดักปล้นฮันเตอร์ที่กลับมาจากดันเจี้ยนเขตเหนือ?" ในวินาทีที่ฮันเตอร์ยศเงินกำลังจะอ้าปากสารภาพความจริง ประตูเหล็กบานใหญ่ของโกดังร้างข้างๆ ก็ถูกถีบกระเด็นหลุดออกจากบานพับด้วยแรงมหาศาล เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ดังขึ้นพร้อมกับแสงไฟฉายกราดส่องเข้ามาจนสว่างจ้า "บังอาจมากนะที่กล้ามาเล่นสนุกในเขตของกิลด์พยัคฆ์เหล็ก!" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของชายร่างใหญ่ในชุดเกราะฮันเตอร์ระดับทองคำขาว ใบหน้ามีแผลเป็นลากยาวจากหางตาขวาลงมาถึงมุมปาก รังจิตสังหารระดับสูงแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาราวกับคลื่นพายุ รินหันไปมองผู้มาใหม่ช้าๆ มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและท้าทาย "ในที่สุด... ตัวใหญ่ก็โผล่หัวออกมาจนได้สินะครับ" เซร่าก้าวเข้ามาขนาข้างริน ดวงตาสีฟ้าครามทอประกายเย็นเยียบ เธอเอื้อมมือไปแตะหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็ว เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคน [ตรวจพบการเข้าถึงฐานข้อมูลส่วนกลางของกิลด์พยัคฆ์เหล็ก...] [ทำการดาวน์โหลดสิทธิ์การควบคุมระบบการเงินและเครือข่ายทั้งหมด...] [ยอดเงินในบัญชีของกิลด์พยัคฆ์เหล็กถูกอายัด... 0 เครดิต!] ชายร่างใหญ่ชะงักกึกทันทีที่นาฬิกาข้อมืออัจฉริยะของเขาส่งเสียงเตือนรัวเป็นสัญญาณสีแดงฉาน ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในพริบตา เมื่อหน้าจอแสดงผลปรากฏข้อความสั้นๆ ที่ทำเอาหัวใจแทบหยุดเต้น *[บัญชีของคุณถูกระงับถาวรโดย: เจ้าของระบบผู้แท้จริง]* ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสะใจไปกับบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ (โอเวอร์ลอร์ดซีโร่)