การล้างแค้นกิลด์เจ้าถิ่น

"บัญชีของคุณถูกระงับถาวรโดย: เจ้าของระบบผู้แท้จริง" ข้อความสีแดงฉานยังคงสะท้อนอยู่ในเรตินาของริน แม้ว่าแสงสีฟ้าจากอินเทอร์เฟซตรงหน้าจะดับวูบลงไปแล้ว เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของพวกสวะจากกิลด์ 'เพลิงทมิฬ' ยังคงก้องกังวานอยู่ในโถงต้อนรับของดันเจี้ยนระดับ B ที่เต็มไปด้วยคราบเขม่าและกลิ่นคาวเลือด "ไอ้สวะริน แกคิดจริงๆ หรือว่าการเป็นฮันเตอร์ไร้แต้มจะทำให้แกปีนขึ้นมาทัดเทียมพวกเราได้?" ดอน หัวหน้าหน่วยจู่โจมแห่งกิลด์เพลิงทมิฬเอ่ยขึ้น พร้อมกับใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนอุปกรณ์เสริมพลังชิ้นสุดท้ายที่รินเพิ่งสะสมเงินซื้อมาด้วยความยากลำบาก เสียงโลหะบดขยี้ดังกรอบแกรบสะท้อนความโหดร้ายของโลกที่ขับเคลื่อนด้วยระบบ เซร่า อดีตผู้ดูแลระบบที่ตอนนี้เลือกทิ้งทุกอย่างเพื่อยืนหยัดเคียงข้างริน เม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตาคู่สวยฉายแววโกรธเกรี้ยวจนแทบจะเผาผลาญร่างของพวกมันให้เป็นจุล มือเรียวเล็กกำหมัดแน่นจนสั่นเทา พยายามจะก้าวออกไปเบื้องหน้าเพื่อปกป้องชายหนุ่ม แต่รินกลับยกมือขึ้นขวางไว้เบาๆ ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนก ไม่มีหยดน้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ มีเพียงรอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของริน รอยยิ้มที่ทำให้ดอนรู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "แก... ยิ้มอะไรวะ?" ดอนขมวดคิ้วแน่น สัญชาตญาณดิบของฮันเตอร์ระดับสูงร้องเตือนภัย แต่มันปฏิเสธที่จะเชื่อความรู้สึกนั้น รินค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยหม่นหมองบัดนี้กลับเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งกว่าดวงดาว ประหนึ่งห้วงอวกาศอันไร้ขอบเขตที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง "พวกแกคิดจริงๆ หรือว่า... ระบบสวรรค์บ้าบอนั่น คืออำนาจเดียวที่หลงเหลืออยู่ในโลกใบนี้?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเรียบง่าย ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนหนทึบ ดอนและลูกน้องนับสิบชีวิตถึงกับชะงักฝีปาก แรงกดดันมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างผอมบางของรินราวกับภูเขาไฟที่สงบมานานนับศตวรรษและกำลังจะระเบิด "ระบบถูกระงับ... น่าขันสิ้นดี" รินแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตที่ขาดวิ่น หยิบการ์ดโลหะสีดำสนิทไร้ลวดลายออกมาชầmหนึ่งใบ การ์ดที่ไม่มีแม้กระทั่งไอเทมโค้ด ไม่มีสเตตัส และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับระบบสวรรค์ที่มนุษยชาติกราบไหว้ เซร่าเบิกตากว้างเมื่อเห็นการ์ดใบนั้น เธอย่อมรู้ดีว่ามันคืออะไร—มันคือ 'รหัสผ่านนิรันดร์' ที่ถูกลบหายไปจากสารบบตั้งแต่วันที่พระเจ้าสร้างดันเจี้ยนขึ้นมา "แกถือเศษเหล็กอะไรวะ? จะมาหลอกเด็กหรือไง!" ลูกน้องคนหนึ่งของดอนหัวเราะลั่นเพื่อทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัด รินไม่สนใจเสียงเห่าหอนของสุนัขรับจ้าง เขานำการ์ดสีดำเสียบลงไปในช่องว่างกลางอากาศที่ว่างเปล่า ทันใดนั้น รอยแยกสีทองอร่ามก็ฉีกกระชากมิติเบื้องหน้าออกเป็นเสี่ยงๆ! *กริ๊ง!* เสียงระบบแจ้งเตือนรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยมีมนุษย์คนใดเคยได้ยินดังขึ้น กังวาน ลึกซึ้ง และทรงอำนาจยิ่งกว่าเสียงของสวรรค์ [ยินดีต้อนรับกลับสู่ระบบการปกครองที่แท้จริง, ท่านสถาปนิก] [ตรวจพบการเข้าถึง 'คลังสมบัติปฐพี' ระดับสูงสุด] [ปลดล็อกสิทธิ์ขาด: ยกเลิกข้อจำกัดทั้งหมดของฮันเตอร์ริน] พริบตาเดียว แรงโน้มถ่วงรอบตัวก็แปรเปลี่ยน ดอนและพรรคพวกทรรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทันทีราวกับมีภูเขาทับอยู่บนบ่า ใบหน้าของพวกมันบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวสุดขีด อากาศรอบตัวหนาแน่นจนหายใจไม่ออก แรงกดดันระดับเทพเจ้าแผ่ซ่านไปทั่วรัศมีสามกิโลเมตร ทำให้มอนสเตอร์ทุกตัวในดันเจี้ยนระดับ B หมอบกราบลงกับพื้นด้วยความยำเกรง "เป็นไปไม่ได้...! พวกเราอยู่ในเขตอิทธิพลของกิลด์เพลิงทมิฬ! แกใช้สกิลอะไรวะ!" ดอนกรีดร้องสุดเสียง ใบหน้าแนบติดกับพื้นสกปรก เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากจมูกและหู รินก้าวเดินเข้าไปหาช้าๆ ฝ่าเท้ากระทบพื้นหินด้วยจังหวะที่มั่นคง ทุกย่างก้าวเปรียบเสมือนเสียงระฆังแห่งความตายสำหรับพวกมัน เขาก้มตัวลงมองดอนที่กำลังดิ้นรนเหมือนหนอนในกำมือ สายตาที่มองลงมานั้นว่างเปล่า ไร้ซึ่งความโกรธแค้น มีเพียงความเมตตาของพระผู้สร้างที่มองดูมดปลวก "พวกแกเคยเหยียบย่ำคนอื่นมามาก... ถึงเวลาชำระบัญชีแล้ว" รินโบกมือเพียงครั้งเดียว กำแพงหินแกร่งด้านหลังของดันเจี้ยนก็พังทลายลง เผยให้เห็นฝูงเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะสีดำสนิทนับสิบลำบินนิ่งสนิทอยู่กลางอากาศ สัญลักษณ์รูปมงกุฎไขว้ดาบปรากฏหราอยู่บนลำตัวเครื่อง—สัญลักษณ์ของกลุ่มอำนาจลึกลับที่กิลด์ใหญ่อย่างเพลิงทมิฬไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง เซร่ามองภาพตรงหน้าด้วยความทึ่ง สายตาของเธอบ่งบอกถึงความภักดีที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย ผู้ชายคนนี้ไม่ได้แค่ล้างแค้น แต่เขากำลังจะเขียนกฎเกณฑ์ใหม่ขึ้นมาแทนที่โลกที่เน่าเฟะใบนี้ ดอนตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด เมื่อตระหนักได้ว่าฮันเตอร์ตกอับที่พวกมันรังแกมาตลอดหลายปี แท้จริงแล้วคือบุคคลที่กุมชะตากรรมของโลกใบนี้เอาไว้ในกำมือ "โปรด... ไว้ชีวิต..." ดอนละล่ำละลักร้องขอ รินยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปรับแท็บเล็ตทองคำที่ลอยออกมาจากรอยแยกมิติ เซร่าส่งปากกาแสงให้เขาอย่างรู้ใจ "การล้างแค้นเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น..." รินพึมพำเบาๆ ขณะจรดปลายปากกาลงบนอากาศ [อนุมัติคำสั่งซื้อ: กวาดล้างกิลด์เพลิงทมิฬออกจากทะเบียนฮันเตอร์ถาวร และยึดทรัพย์สินทั้งหมดเข้าสู่บัญชีส่วนตัวของริน] *เปรี้ยง!* สายฟ้าสีทองเส้นมหึมาผ่าทะลุเพดานดันเจี้ยนลงมากลืนกินร่างของพวกมันจนหายลับไปกับตา พร้อมๆ กับเสียงแจ้งเตือนยอดเงินฝากในบัญชีที่พุ่งทะยานจนทะลุขีดจำกัดของหน้าจอ และก่อนที่สติของดอนจะดับวูบลง ท่ามกลางซากปรักหักพัง เสียงประกาศจากระบบกลางของเมืองก็ดังขึ้นก้องกังวาน ทำลายความเงียบงันของโลกทั้งใบ [ประกาศด่วนที่สุด: กิลด์เพลิงทมิฬถูกถอดถอนสถานะอย่างเป็นทางการ และทรัพย์สินทั้งหมดถูกโอนย้ายไปยัง... 'ท่านริน'] ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนที่ 4 แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่