แผนการร้ายของระบบ

"ระวังตัวนะครับริน!" เสียงตะโกนของเซร่าดังแทรกผ่านเสียงหอบหายใจอย่างรุนแรงของชายหนุ่ม นัยน์ตาคู่สวยฉายแววตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เมื่อหน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉานนับร้อยบานปรากฏขึ้นกลางอากาศ บีบอัดพื้นที่รอบตัวให้แคบลงราวกับกรงเหล็กมรณะ ตัวอักษรสีเลือดกระพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงเตือนระบบที่ดังหนวกหูจนแก้วแทบแตก *[คำเตือนระบบระดับวิกฤต: ตรวจพบความผิดปกติทางโครงสร้างจิตวิญญาณของผู้ใช้ 'ริน']* *[กำลังดำเนินการปรับลดค่าสถานะพื้นฐานทั้งหมดลง 99.9% เพื่อความเสถียรของระบบสวรรค์]* รินยืนนิ่งอยู่ใจกลางมรสุมข้อมูลนั้น ใบหน้าคมคายที่ผ่านการผ่านศึกและรอยแผลเป็นมานับไม่ถ้วนไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาเลยแม้แต่น้อย เขากลับยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดูแคลนและเย้ยหยันต่ออำนาจเบื้องบนที่เคยบดขยี้ชีวิตครอบครัวของเขาให้แหลกสลายในอดีต มือหนายื่นออกไปสัมผัสกับหน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงที่พุ่งเข้ามาหมายจะฝังราก "โค้ดอาญา" ลงในจิตวิญญาณของเขา นิ้วเรียวยาวแตะลงบนพื้นผิวสีเลือดอย่างไม่เร่งรีบ "คิดจะรีเซ็ตฉันใหม่อีกครั้งสินะ... เจ้าพวกเบื้องบนจอมปลอม" รินเอ่ยเสียงเรียบ แต่ก้องกังวานด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำเอาอากาศรอบตัวสั่นไหว เซร่ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด อดีตผู้ดูแลระบบสาวกำหมัดเข้าหากันอย่างเจ็บใจ เธอย่อมรู้ดีว่าระบบสวรรค์กำลังทำอะไรอยู่ มันไม่ใช่แค่การลดค่าสถานะ แต่เป็นการลบตัวตนของรินออกไปจากสารบบ เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มคนนี้กลายเป็นภัยคุกคามต่อบัลลังก์ของพวกมัน "ริน... อย่าฝืนรับมันตรงๆ นะครับ ค่าสถานะความต้านทานจิตวิญญาณของคุณกำลังจะเกินขีดจำกัดแล้ว!" เซร่าร้องเตือนด้วยความห่วงใยอย่างสุดซึ้ง สายตาของเฝ้ามองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่ยืนหยัดปกป้องเธอมาโดยตลอด "ไม่ต้องห่วงหรอกเซร่า..." รินปรายตาหันกลับมามองคู่คิดสาวแวบหนึ่ง รอยยิ้มอบอุ่นที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้านั้นช่างตัดกับบรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวรอบตัว "ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอครับว่า... เกมนี้ ฉันคือคนกำหนดกติกา" สิ้นคำพูดของริน แสงสีฟ้าครามอันบริสุทธิ์ก็ระเบิดออกมาจากร่างของเขา ทะลักทลายกรอบสีแดงเพลิงของระบบจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกระจกเปราะบาง เศษเสี้ยวข้อมูลสีเลือดปลิวว่อนไปในอากาศก่อนจะสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย *[ข้อผิดพลาด! ไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลของผู้ใช้ได้]* *[คำสั่งถูกปฏิเสธโดยสิทธิ์ระดับ 'โอเวอร์ลอร์ด']* เสียงเตือนของระบบเปลี่ยนจากเสียงแจ้งเตือนภัยเป็นเสียงรวนเร คล้ายกับคอมพิวเตอร์เมนเฟรมขนาดยักษ์กำลังจะระเบิด หน้าต่างโฮโลแกรมทั้งหมดเริ่มบิดเบี้ยวและเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่น เซร่าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เธอลืมตาค้างมองชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า "นะ... นั่นมันสิทธิ์การควบคุมระดับสูงสุดที่คุณดึงมาจากดันเจี้ยนลับเมื่อตอนนั้น..." "ถูกต้องครับ" รินหันกลับมาเผชิญหน้ากับกลุ่มหน้าต่างระบบที่เหลืออยู่ ดวงตาคมกริบเปล่งประกายสีทองอำพันอันทรงอำนาจ "ในเมื่อพวกมันกล้าเล่นตุกติกกับค่าสถานะของฉัน งั้นเรามาดูกันว่า... ระบบสวรรค์ที่พวกมันภาคภูมิใจนักหนา จะทนทานต่อการ 'ล้างบาง' ของฉันได้สักกี่น้ำ" รินยกมือขึ้นกลางอากาศ ปลายนิ้วแตะลงบนอากาศว่างเปล่าเบาๆ แต่กลับเกิดคลื่นกระแทกสีทองแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง ทำลายล้างโครงข่ายการเชื่อมต่อของระบบสวรรค์ในรัศมีสิบกิโลเมตรจนพังพินาศในพริบตา เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของ AI ควบคุมระบบดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคนในพื้นที่ นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด แต่มันคือการประกาศสงครามอย่างเต็มรูปแบบระหว่างมนุษย์ผู้ไร้แต้ม กับระบบผู้สร้างที่คิดว่าตนเองคือพระเจ้า ทว่า ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมหลังจากการทำลายล้างเสร็จสิ้นลง พื้นเบื้องล่างกลับสั่นสะเทือนขึ้นมาอีกครั้งอย่างรุนแรง รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นตรงหน้าของรินและเซร่า พร้อมกับกลิ่นอายอันคุ้นเคยที่ทำให้รินต้องหรี่ตาลงด้วยความระแวดระวัง ร่างเงาสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทก้าวเดินออกมาจากรอยแยกมิติอย่างเชื่องช้า ใบหน้าภายใต้เงาหมวกปีกกว้างยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่ชวนให้ขนลุกซู่ดังขึ้น "ไม่เลวเลยนี่ครับ... ฮันเตอร์ริน คุณทำลายระบบย่อยไปได้ แต่คุณลืมไปแล้วหรือเปล่าครับว่า... ผู้ถือหุ้นใหญ่ที่แท้จริงของระบบนี้ คือใครกันแน่?" ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามและส่งแรงใจให้โอเวอร์ลอร์ดซีโร่มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนต่อไปนะครับ!