การเปิดเผยตัวตน

"ข่าวกรองบอกว่ามันเป็นแค่เศษสวะแรงค์ F ที่รอดตายมาได้เพราะโชคช่วย... แต่เศษสวะที่พวกแกพูดถึงเนี่ยแหละ กำลังจะทำให้กิลด์ 'อัคคีทมิฬ' ของพวกเราพินาศย่อยยับทั้งองค์กร!" เสียงทุบโต๊ะดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมลับชั้นบนสุดของตึกระฟ้าใจกลางมหานคร กลิ่นอายความตึงเครียดคุกรุ่นจนแทบจะจุดประกายไฟได้ ใบหน้าของหัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาเบิกโพงจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตในมือที่กำลังแสดงภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดในดันเจี้ยนระดับ S ภาพของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนหยัดท่ามกลางซากอสูรกายระดับภัยพิบัติโดยไร้รอยขีดข่วน ชายหนุ่มคนนั้นคือ "ริน" ฮันเตอร์ไร้แต้มที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็นตัวถ่วงของสังคม เซร่า ซึ่งยืนอยู่มุมห้องในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท ขยับแว่นตากรอบทองเล็กน้อย เธอส่งยิ้มบางเบาที่มุมปากอย่างผู้เหนือกว่า ดวงตาคู่สวยมองบรรดาผู้บริหารระดับสูงของกิลด์ใหญ่ที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ความลับที่พวกเขาพยายามปกปิดมานานแรมปี บัดนี้ถูกเปิดเผยออกมาทีละน้อยผ่านปลายนิ้วของเธอ และชื่อของรินก็กำลังกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวาดกลัวในหมู่วิสุทธิชนและฮันเตอร์ระดับท็อปของโลก "ท่านประธานครับ... ทางสมาคมฮันเตอร์นานาชาติส่งแฟกซ์ด่วนมา ถึงสถานะของริน... เขาถูกจัดให้อยู่ในกลุ่ม 'บุคคลอันตรายระดับวิกฤต' ที่ไม่อาจประเมินพลังได้แล้วครับ" เลขานุการส่วนตัววิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้อง รายงานด้วยน้ำเสียงติดขัด หัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬหน้าซีดเผือด กระดาษในมือร่วงหล่นลงพื้น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเด็กหนุ่มที่เขาเคยสั่งให้ลูกน้องกำจัดทิ้งอย่างไร้ความปรานีเมื่อหลายเดือนก่อน จะเติบโตจนกลายเป็นอสุรกายที่สามารถพลิกกระดานอำนาจของโลกใบนี้ได้เพียงแค่กระดิกนิ้ว ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของร้านกาแฟหรูหราไม่ไกลจากที่ทำการกิลด์ รินกำลังนั่งไขว่ห้างจิบกาแฟดำอุ่นๆ อย่างสบายใจ เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของฮันเตอร์ชื่อดังระดับประเทศหลายคนที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก พวกเขาจำชายหนุ่มผู้สวมเสื้อฮู้ดสีดำที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างได้ทันที สายตาหลายคู่มองมาที่เขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งหวาดกลัว เกรงขาม และอยากเข้าหาเพื่อประจบประแจง "คุณรินใช่ไหมครับ... ผม... ผมคือหัวหน้าทีมจู่โจมจากกิลด์พายุคลั่ง ทางเราอยากจะ..." ฮันเตอร์ระดับ A คนหนึ่งเดินเข้ามาโค้งคำนับด้วยความนอบน้อมจนแทบชิดติดพื้น รินไม่แม้แต่จะชายตามอง เขาเพียงแค่ยกแก้วกาแฟขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางลงบนจานรองเกิดเสียงกระทบกันเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องในความเงียบงันของร้าน บรรยากาศรอบตัวของเขากดดันจนทุกคนในรัศมีสิบเมตรแทบไม่กล้าหายใจ "ผมจำไม่ได้ว่าอนุญาตให้สุนัขรับใช้เข้ามาเห่าใกล้โต๊ะกาแฟของผมตั้งแต่เมื่อไหร่" เสียงทุบโต๊ะเบาๆ แต่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันเยือกเย็นถูกส่งออกมาจากปากของริน ทำเอาฮันเตอร์ระดับ A ผู้นั้นหน้าถอดสี ก้าวถอยหลังด้วยความหวาดกลัวจนเกือบสะดุดขาตัวเอง เซร่าเดินเข้ามาสมทบเคียงข้างริน เธอยื่นสมาร์ทโฟนหน้าจอสีดำสนิทที่ปรากฏสัญลักษณ์ระบบสวรรค์กำลังถูกแฮกให้รินดู พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "ระบบหลักของสวรรค์ชั้นที่สามเริ่มตอบสนองแล้วค่ะริน... พวกมันรู้แล้วว่าคุณกำลังเดินไปเคาะประตูบ้านของพวกมัน" รินแย้มรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ดวงตาคมกริบสะท้อนประกายแสงสีฟ้าครามของพลังงานระบบที่เหนือกว่าสิ่งใดในโลกใบนี้ เขาเตรียมตัวมานานเกินไปสำหรับวินาทีนี้ วินาทีที่ความอยุติธรรมทั้งหมดจะต้องได้รับการชำระสะ้าง ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังพุ่งถึงขีดสุด เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ก็ดังกระหึ่มก้องฟ้าสะเทือนเลื่อนลั่น แรงลมมหาศาลพัดกระหน่ำจนกระจกร้านกาแฟสั่นสะเทือน ร่างของใครบางคนถูกหย่อนลงมาจากเชือกโรยตัวผ่านทางช่องกระจกเพดานที่ถูกทำลายลงมาอย่างอุกอาจ บุคคลปริศนาในชุดเกราะโบราณที่สลักลวดลายเทพเจ้าก้าวเท้าลงมายืนเบื้องหน้าริน พร้อมกับโยนหัวกระโหลกของอดีตผู้อำนวยการสมาคมฮันเตอร์ลงบนโต๊ะกาแฟเสียงดังสนั่น เศษเลือดกระ็นเปรอะเปื้อนถ้วยกาแฟ "ยินดีต้อนรับสู่เกมที่แท้จริงนะ... ผู้กล้าแห่งความพินาศ ข้า 'อาร์คิบัลด' ผู้ดูแลกฎแห่งสวรรค์ มารับตัวเจ้าไปพิพากษาแล้ว!" ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ด้วยกันนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่สัญญาว่าจะเสิร์ฟความสะใจและความมันส์ระดับพรีเมียมให้ทุกท่านอย่างต่อเนื่องในตอนต่อไปครับ!