พลังทำลายล้าง

"เป็นไปไม่ได้..." เสียงพึมพำของเซร่าสั่นเครือจนแทบกลืนหายไปกับเสียงคำรามกึกก้องของเกทระดับ A ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ม่านพลังสีม่วงเข้มข้นหมุนวนราวกับปากอสูรที่พร้อมกลืนกินทุกสิ่ง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเธอในยามนี้ ร่างของบุคคลในเงาดำที่ก้าวผ่านควันสีขาวหนาทึบออกมาอย่างเยือกเย็นต่างหาก ที่ทำให้ลมหายใจของอดีตผู้ดูแลระบบสะดุดกะทันหัน รอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจแบบนั้น... กลิ่นอายของพลังงานดิบเถื่อนที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ท่าทีนิ่งสงบ... ไม่มีทางเป็นคนอื่นไปได้นอกจาก 'ริน' "นาย... กลับมาได้ยังไง?" เซร่าเบิกตากว้าง มือเรียวเผลอควชายเสื้อของรินไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว ความทรงจำเกี่ยวกับความผิดพลาดของระบบเมื่อครู่ยังคงหลอกหลอน เธอกลัวว่านี่จะเป็นเพียงภาพลวงตาจากเศษเสี้ยวโค้ดที่เสียหาย รินไม่ได้ตอบคำถามในทันที เขากวาดสายตาสีดำสนิทมองสำรวจความเสียหายรอบตัว กิลด์แนวหน้าสามแห่งกำลังหมอบกราบอยู่กับพื้น สภาพของเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงช่างน่าสมเพช เสื้อเกราะเวทมนตร์ราคาแพงระยับแตกละเอียด เลือดสดๆ ไหลนองปะปนกับฝุ่นดิน เสียงโอ.ซี.เอส. (ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน) ร้องระงมด้วยความถี่สูงจนแสบแก้วหู บ่งบอกชัดเจนว่าเกทระดับ A ลูกนี้กำลังจะ 'ปริแตก' และปล่อยมอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติออกมาฆ่าล้างบางทุกคนในรัศมีสิบกิโลเมตร "ช้าไปนิดหน่อยเหรอครับ?" รินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่กังวานก้องไปทั่วลานกว้าง ท่ามกลางความเงียบงันที่ถูกสร้างขึ้นด้วยแรงกดดันมหาศาลจากตัวเขาเอง "ริน! แก... แกมันไอ้ฮันเตอร์ขยะไร้แต้มไม่ใช่รึไง!" เสียงตะโกนแหบพร่าด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัวดังขึ้นจากพื้นดิน หัวหน้ากิลด์พยัคฆ์ทมิฬ ซึ่งตอนนี้แขนซ้ายขาดหายไปครึ่งท่อน ฝืนยันกายลุกขึ้นด้วยความแค้น ดวงตาแดงก่ำจ้องมองรินราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "พวกเรากำลังจะตาย... แล้วแกโผล่หัวมาทำไมวะ! คิดจะมาตายหมู่เป็นเพื่อนพวกเรางั้นเหรอ!" ฮันเตอร์คนอื่นๆ ต่างพากันส่งเสียงฮือฮาด้วยความดูแคลน แม้ในยามวิกฤตที่ความตายอยู่ตรงหน้า สัญชาตญาณของการเหยียดหยามผู้ที่อ่อนแอกว่าก็ยังฝังรากลึกในสันดานของพวกมัน รินปรายตามองหัวหน้ากิลด์ผู้ไร้ทางสู้ผู้นั้น ชายหนุ่มไม่ได้แสดงความโกรธเคืองแม้แต่น้อย รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างแผ่วเบา มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้เซร่าถึงกับขนลุกซู่ เพราะเธอรู้ดีว่า... นั่นคือสัญญาณเตือนภัยขั้นสูงสุดจากชายที่ระบบสวรรค์เคยหวาดกลัว "ตายหมู่?" รินทวนคำ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยกระแสจิตสังหารที่เฉียบคมดั่งใบมีด "พวกคุณเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วครับ... ผมไม่ได้มาตาย" เขาก้าวเท้าเดินผ่านร่างของหัวหน้ากิลด์พยัคฆ์ทมิฬไปราวกับอีกฝ่ายเป็นเพียงอากาศธาตุ สายตาของรินจับจ้องตรงไปยังใจกลางของเกทระดับ A ที่ตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน อากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยว แรงโน้มถ่วงแปรปรวนจนเศษหินลอยเคว้งคว้าง [คำเตือนระบบ: ตรวจพบความหนาแน่นของมานาเกินขีดจำกัด! เกทกำลังจะระเบิดภายใน 30 วินาที!] [คำแนะนำ: จงวิ่งหนี หรือเตรียมตัวกลายเป็นเศษเนื้อ] เสียงแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบวابวาบอยู่ในสายตาของริน แต่มันกลับไม่ทำให้เขาสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปแตะที่หน้าอกเสื้อเบาๆ *ติ๊ง!* เสียงระบบดังกังวานขึ้นในหัว ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนอันตราย แต่เป็นเสียงที่คุ้นเคยยิ่งกว่าสิ่งใด [ปลดล็อกการเชื่อมต่อขีดจำกัดสูงสุด: 'ผู้ทำลายล้างไร้เงื่อนไข'] [ตรวจพบแต้มสวรรค์ในบัญชี: อนันต์ (Infinity)] [กำลังโหลดพลังงาน... 10%... 50%... 100%] บูมมมม! คลื่นกระแทกสีดำสนิทระเบิดออกจากร่างของรินในเสี้ยววินาทีนั้น แรงอัดมหาศาลซัดเอาฮันเตอร์ระดับสูงที่นอนรอความตายปลิวไปกระแทกกับกำแพงหินอย่างไร้การควบคุม พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของรินแตกร้าวเป็นใยแมงมุมลึกลงไปนับสิบเมตร ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีครามถูกย้อมด้วยความมืดมิดสนิทราวกับรัตติกาลอันเป็นนิรันดร์ เซร่าต้องใช้มือทั้งสองข้างยึดเสาหินข้างกายไว้แน่นเพื่อไม่ให้ปลิวไปกับพายุมานาที่บ้าคลั่ง เธอมองแผ่นหลังของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้นจนบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ พลังงานที่แผ่ออกมาจากตัวรินในตอนนี้... มันไม่ใช่พลังของมนุษย์อีกต่อไป แต่มันคืออำนาจระดับเดียวกับ 'ผู้สร้างกฎ' ที่พวกมันเคยหวาดกลัว "แก... แกทำอะไรวะ!" หัวหน้ากิลด์พยัคฆ์ทมิฬกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เมื่อแรงกดดันมหาศาลกดทับร่างของเขาจนกระดูกสันหลังแทบหัก "สัตว์ประหลาด... แกมันตัวอะไรกันแน่!" รินหยุดเดิน เขาหันกลับมามองกลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามเขาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ไร้ความโกรธ ไร้ความเมตตา มีเพียงความเยือกเย็นดั่งยมบาลที่มารับตัววิญญาณ "ผมก็แค่... จะแสดงให้ดูครับ ว่าสิ่งที่พวกคุณเรียกว่า 'ขีดจำกัดของมนุษย์' มันเป็นแค่เรื่องตลกที่พวกสวรรค์เขียนขึ้นมาหลอกลอกับพวกโง่เขลาอย่างพวกคุณ" รินยกมือขึ้นช้าๆ นิ้วชี้ชี้ตรงไปยังใจกลางม่านพลังของเกทระดับ A ที่กำลังจะระเบิด ไม่มีการท่องคาถา ไม่มีบทสวดอัญเชิญเวทมนตร์อลังการ มีเพียงความเงียบงันชั่วพริบตาก่อนที่พลังงานสีทองอร่ามจะรวมตัวกันที่ปลายนิ้วของเขา รัศมีแสงนั้นสว่างเจิดจ้าเสียจนดวงอาทิตย์บนท้องฟ้ายังต้องหมองหรอก "วิชาลับขั้นที่สู้ตาย... ดัชนีพิฆาตสวรรค์" เปรี้ยงงงงงงงงงงง! ลำแสงสีทองเส้นเดียวพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วยิ่งกว่ากระสุนปืนใหญ่ มันไม่ได้พุ่งเข้าใส่ตัวมอนสเตอร์ แต่พุ่งทะลวงตรงไปยัง 'แกนกลางมิติ' ของเกทระดับ A โดยตรง โลกทั้งใบราวกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เสียงคำรามของมอนสเตอร์ในเกทเงียบหายไปในพริบตา รอยแยกสีม่วงเข้มที่กว้างใหญ่จนน่ากลัว หยุดการเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน ก่อนที่รอยร้าวสีทองนับล้านสายจะผุดขึ้นบนม่านพลังนั้นราวกับใยแมงมุม กึก... กึก... โครมมมมมม! เกทระดับ A ที่แม้แต่กองกำลังผสมของสามกิลด์ใหญ่ยังไม่สามารถสร้างแม้แต่รอยขีดข่วนได้ บัดนี้... มันกำลังแตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆ ต่อหน้าต่อตาของทุกคน เศษซากมิติระเบิดกระจายกลายเป็นละอองแสงสีขาวบริสุทธิ์โปรยปรายลงมาดั่งหิมะในฤดูใบไม้ผลิ ความเงียบสงบปกคลุมพื้นที่กว้างนับกิโลเมตร มีเพียงเสียงหอบหายใจอย่างหวาดผวาของเหล่าฮันเตอร์ที่ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น ดวงตาของแต่ละคนเบิกโพรงจ้องมองแผ่นหลังของรินด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด พวกเขาตระหนักแล้วในวินาทีนี้... ว่าตนเองเพิ่งไปลูบคมพญานาคเข้าอย่างจัง รินลดมือลง ชายหนุ่มปัดฝุ่นที่ไหล่เบาๆ ก่อนจะหันมามองเซร่าที่ยืนอึ้งค้างอยู่ไม่ไกล รอยยิ้มอบอุ่นถูกส่งให้เธอราวกับเมื่อครู่เขาไม่ได้เพิ่งทำลายเกทระดับ A ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว "เสร็จธุระแล้วครับ... เรากลับกันเถอะครับ เซร่า" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงปกติ ราวกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเพียงการเดินไปซื้อกาแฟหน้าปากซอย แต่ในจังหวะที่เขากำลังจะหันหลังเดินกลับนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบลึกลับที่ไม่มีใครเคยเห็นก็ดังขึ้นก้องอยู่ในหูของเซร่าและรินพร้อมกัน [แจ้งเตือนฉุกเฉินจากเบื้องบน: ตรวจพบการทำลายล้างเกทหมายเลข 001] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: 'ผู้สังเกตการณ์แห่งความว่างเปล่า' ได้รับสัญญาณพิกัดของท่านแล้ว] [การนับถอยหลังสู่วันสิ้นโลกครั้งใหม่... เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้] เซร่าหน้าถอดสีทันที เธอรีบคว้าแขนเสื้อรินไว้แน่นด้วยมือที่สั่นเทา ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "ริน... หยุดก่อน! นั่นไม่ใช่เสียงของระบบปกติ... สัญญาณนั่นมัน..." ยังไม่ทันที่เซร่าจะพูดจบ ประตูมิติสีดำสนิทไร้ก้นบึ้งก็เปิดผุดขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้าของทั้งสองคน พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนออกมาจากความมืดมิด... โปรดติดตามตอนต่อไป... * * * * * ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันในตอนนี้นะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่สัญญาว่าจะเสิร์ฟความสะใจและความมันส์ระดับพรีเมียมให้ทุกท่านอย่างต่อเนื่องในตอนต่อไปครับ!