การรวมตัวของเหล่านอกคอก

เสียงกระแทกของแก้ววิสกี้ราคาแพงกระทบลงบนโต๊ะไม้โอ๊คเนื้อดีดังสนั่น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออกในห้องประชุมลับชั้นใต้ดินของกิลด์ระดับประเทศ ลุค ฮันเตอร์แถวหน้าผู้มีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว จ้องมองร่างของชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย "แกคิดว่าแกกำลังเล่นเกมอยู่หรือไง ริน?" เสียงของลุคเค้นลอดไรฟันออกมาด้วยความเคียดแค้น "การปฏิเสธข้อเสนอของสภาฮันเตอร์ มันก็ไม่ต่างอะไรกับการเซ็นใบมรณะให้กับตัวเองและไอ้พวกเศษสวะที่แกกำลังรวบรวมหรอกนะ!" รินหันกลับไปช้าๆ ใบหน้าเรียบเฉยไร้ความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขามองหน้าลุคด้วยสายตาราวกับกำลังมองดูแมลงตัวจ้อยที่น่าสมเพช มุมปากหยักลึกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยอำนาจลึกลับ ซึ่งสั่น คลอนประสาทสัมผัสของทุกคนในห้องให้หวาดผวาโดยไม่รู้ตัว "ใบมรณะงั้นหรือครับ ลุค?" รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่น่าเกรงขาม ก้องกังวานไปทั่วห้อง "สำหรับพวกคุณ ระบบสวรรค์คือผู้กำหนดชะตาชีวิตและมอบเศษอาหารให้พวกคุณกราบไหว้ แต่สำหรับผม... มันเป็นแค่เครื่องจักรเก่าๆ ที่รอเวลาถูกรื้อถอนต่างหาก" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงในพริบตา เซร่า ซึ่งยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมห้อง ยิ้มมุมปากเล็กๆ อย่างพึงพอใจ เธอขยับแว่นตากรอบบางก่อนจะเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "น่าขันเสียจริงนะคะ... เอ้ย น่าขันเสียจริงครับ เหล่าฮันเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ต้องคุกเข่าอ้อนวอนขอแต้มสนับสนุนจากเบื้องบน กลับกลัวการมีตัวตนของกลุ่มคนนอกคอกที่หาญกล้าสร้างชะตาชีวิตด้วยตัวเองอย่างนั้นหรือครับ" ลุคหน้าดำคร่ำเครียด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความคับแค้นใจ เขาชี้หน้าเซร่าและรินสลับกันด้วยมือที่สั่นเทา "พวกแกมันแค่พวกนอกคอกที่ฝ่าฝืนกฎของโลกใบนี้! ไม่มีกิลด์ไหนในสมาพันธ์ที่จะยอมให้พวกแกสร้างทีมอิสระขึ้นมาขัดขวางผลประโยชน์หรอก!" "ผลประโยชน์... หรือความกลัวกันแน่ครับ?" รินก้าวเท้าเข้าไปหาลุคทีละน้อย ทุกย่างก้าวสร้างแรงกดดันมหาศาลราวกับภูเขาที่กดทับลงบนบ่าของฮันเตอร์ผู้เย่อหยิ่ง รินหยุดยืนห่างจากลุคเพียงแค่เอื้อมมือ ดวงตาคมกริบราวกับใบมีดกวาดมองหน้าอีกฝ่ายอย่างทะลุปรุโปร่ง "คุณกลัวว่าถ้าผมรวบรวมเหล่านักสู้ผู้ถูกทอดทิ้งเหล่านี้สำเร็จ ความจริงที่ว่า 'ระบบสวรรค์' สามารถถูกทำลายได้ จะถูกเปิดเผยออกมาใช่ไหมครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ไม่มีใครกล้าหายใจแรง แม้แต่ลูกน้องคนสนิทของลุคที่ยืนอยู่ด้านหลังยังต้องถอยกรูดด้วยความหวาดกลัวต่อออร่าที่รินปลดปล่อยออกมา นี่คือจุดเริ่มต้นของการสร้าง "ทีมฮันเตอร์อิสระ" ที่จะสั่นคลอนรากฐานของอำนาจทั้งหมดในโลกใบนี้ รินไม่ได้ต้องการการยอมรับจากสมาพันธ์ฮันเตอร์ เขาต้องการกวาดล้างมันให้สิ้นซาก รินหันหลังให้ลุคที่ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขาอีกต่อไป ก่อนจะหยิบบัตรสีดำสนิท ไร้ลวดลาย แต่แผ่รังสีพลังงานระดับพระกาฬออกมาจากกระเป๋าเสื้อ สู่อุ้งมือได้อย่างสง่างาม เซร่าเดินเข้ามาเคียงข้างพร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะที่รอคอยมานาน "ไปกันเถอะครับ เซร่า" รินเอ่ยเสียงนุ่มแต่หนักแน่น "ได้เวลาไปพบกับสมาชิกคนสุดท้ายของเราแล้ว... เหล่านอกคอกที่แท้จริงกำลังรอเราอยู่" ในวินาทีที่รินกำลังจะก้าวเดินพ้นประตูห้องประชุมลับ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ถูกปิดตายไปนานก็ดังขึ้นในหัวของเขา พร้อมกับแสงไฟสีแดงฉานที่กะพริบถี่รัวทั่วทั้งตึกสมาพันธ์ และเสียงฝีเท้าจำนวนนับร้อยที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาปิดล้อมทางออกทุกด้านอย่างรวดเร็ว ทว่า... รินกลับหยุดเดินชั่วขณะ เขายกมุมปากขึ้นยิ้มเล็กน้อยอย่างเหนือชั้น ก่อนจะกดปุ่มสีทองบนบัตรสีดำในมือขวาลงไปเต็มแรง *ติ๊ง!* เสียงอนุมัติวงเงินมหาศาลดังสะท้อนก้องในโสตประสาท พร้อมกับเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะรุ่นทดลองทางทหาร ลำมหึมาที่ไร้สัญญาณเรดาร์ ค่อยๆ ลดระดับลงจอดบนดาดฟ้าตึกเหนือศีรษะของพวกเขาอย่างอุกหาญ และเงาร่างของบุคคลลึกลับในชุดฮู้ดสีดำสนิทก็ก้าวลงมาจากเครื่อง พร้อมกับโยนดาบคาตานะอาบแสงสีฟ้าครามลงมาปักตรงหน้าลุคอย่างแม่นยำ "ฝากความยินดีนี้ไว้ให้สมาพันธ์ด้วยนะครับ... ว่าเกมได้เริ่มขึ้นแล้ว" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนพลังใจให้ผม "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" เสมอมานะครับ